Skjelvet (2018)

Spannende film die vooral op het hoogtepunt alle zintuigen alert maakt.

Begint een beetje traag. Dat is nodig om de hoofdpersoon in een bepaalde context te plaatsen.

Het acteren is overtuigend.

Het verhaal is recht toe recht aan, met een klein zijspoortje over de persoonlijke omstandigheden van de hoofdpersoon.

Verder ook veel clichés: onbegrip over het gevaar dat de mensen lopen, naïeve beslissingen, heldendom.

In bepaalde scènes vindt het onmogelijke plaats. Maakt niet zo veel uit, maar de film heeft dat supermangedoe niet nodig.

De traagheid in het begin wordt wat afgeraffeld op het eind. Ik was wel benieuwd hoe iedereen gered wordt.

De CGI's zijn zondermeer spectaculair.

Een lekkere film gemaakt met degelijke Noorse acteurs/actrices.

Tot slot hoop ik dat de Noren dit drama bespaard blijft.

Ik heb me prima vermaakt.

Het is niet zo denderend geschreven en het plot heeft ook de nodige gaten. Sommige karakters (zoals Sondre) hangen er wat voor spek en bonen bij. Maar de film kent een aantal erg spannende set pieces. Dat die soms uit andere films gejat zijn, doet daar weinig aan af; spannend is spannend. Het scheelt dat Kristoffer Joner en Ane Dahl Torp beide prima spelen, en Kathrine Thorborg Johansen is een leuke verschijning.

Het is allemaal een beetje bullshit, maar ik vond het wél vermakelijke bullshit. Special effects waren prima trouwens. Dat het kan voor nog geen 6 miljoen euro... ongelooflijk.

3,3*

Vaak zitten we qua filmbeoordeling op hetzelfde qua smaak. Hier vonden wij het woordje "bullshit" niet van toepassing Milton (foei) , vergeleken bij de meeste rampenfilms vonden wij dit een van de beste. Natuurlijk gaat het vaak anders dan in de werkelijkheid. Gelukkig maar, want het gaat er vooral in de 2e helft van de film behoorlijk aan toe. Voor zover wij dat konden beoordelen (en gehoord hebben van mensen die het mee hebben gemaakt) een redelijk realistische aardbeving

Deze film is dan voor 6.000.000 euro gemaakt en man, wat hebben we genoten van dit verhaal. Langzaam bouwt de spanning op en wordt de kijker tot op het nageltje bijten gebracht! Ook de muziek is zeer passend erbij gezocht en doet natuurlijk ook een duit in het zakje. Geloof ons, rampenfilm liefhebbers moeten deze meenemen in hun menuonderdeel van "nog te kijken films"!

De waardering bepalen we altijd aan de hand van de vergelijkbare films in hetzelfde genre.

Deze "Skjelvet" krijgt van ons een 9!

Verhaaltje is vrij standaard en heeft een wat lange opbouw. Acteerwerk is wel goed en het ziet er allemaal best oké uit. Geen hoogvlieger maar al met al wel een voldoende waard.

De soort van opvolger van het vrij aardige Bølgen (2015), waar na een vloedgolf nu een aardbeving de boel onveilig maakt. Jammer dat er een aanloop van bijna een uur vol saai familiegedoe nodig is om op gang te komen, want als het eenmaal zo ver is dan is de film namelijk vrij goed. Knap om met een beperkt budget zulke special effects af te leveren. Wel blijft het allemaal redelijk kleinschalig aangezien de focus al snel op dat enorme gebouw gaat, maar het was toch wel sterk gedaan. Dat rampendeel is ook nog wel vrij goed qua spanning, zeker als je last van hoogtevrees hebt. De cast doet het ook weer naar behoren, wat wel prima is want in de meeste rampenfilms stoort zo'n cast als er weer een berg clichés bij worden gehaald. Maar ondanks dat het hier ook allemaal volgens het draaiboek gaat was het niet storend.

Niet veel beter of slechter dan Bølgen, dus ook hier van mijn kant 3,5*.

The Quake is weer een prima rampenfilm van Noorse bodem, maar kent een wat lange opbouw. Hierdoor ging de kijkbeurt in het begin logischerwijze een beetje vervelen. Op die manier weet deze Bolgen niet te overtreffen, maar het is in geen geval een zwakke film. De drama is lichtjes cliché opgevoerd. Verder vond ik het wel sterk geacteerd. De special effects zien er ook goed uit.

Fijn dat er nu ook leuke blockbusters gemaakt worden in Scandinavië en dat is maar goed ook want de ideeën in Hollywood lijken al gedurende lange tijd op.

Het zit het gezin van geoloog Kristian Eikjord bepaald niet mee. Weten zij eerst ternauwernood te ontsnappen aan een vloedgolf (Bølgen), amper drie jaar later worden zij verrast door een zware aardbeving.

De film komt nogal moeizaam op gang om uiteindelijk te evolueren in een min of meer klassieke rampenfilm. De continuïteit van het verhaal had beter gekund, maar de spanning in het laatste deel maakt wel wat goed.

Matige film waarin een geoloog het vermoeden heeft dat Oslo getroffen gaat worden door een aardbeving. Het komt allemaal wat moeizaam op gang en duurt veel te lang voordat de ramp zich voltrekt. De personages weten ook niet echt te boeien en komen soms ongeloofwaardig uit de hoek. Dit in tegenstelling tot het spektakel tijdens het laatste gedeelte dat er goed uit ziet. Net geen 3.0 sterren voor deze rampenfilm.

Degelijk, zorgvuldig in elkaar gezet en spannend opgebouwd vervolg op The Wave, waarin de hoofdpersoon uit die film ditmaal begint te vermoeden dat er een aardbeving in Oslo aan zit te komen. Het probleem van "how can the same shit to the same guy twice" wordt redelijk geloofwaardig opgelost, geholpen door een traag maar psychologisch sterk eerste uur. Verfrissend om in een dergelijke rampenfilm te zien hoe de hoofdpersoon worstelt met de traumatische nasleep van de gebeurtenissen in de eerste film. Goed gespeeld, bij vlagen behoorlijk intens en voorzien van eersteklas special effects.

In het begin is de film saai. We wilden de film bijna afzetten. Totdat er eindelijk een dialoog begon te ontstaan. De personages kwamen halverwege wat meer tot leven. Als uiteindelijk de aardbeving begint wordt het echt spannend. Zeker een aanrader. De special effects zijn verbluffend.

Rampzalig.

Een rampenfilm is op z'n tijd echt zalig. Dit was weer even lekker. Een soort vervolg op Bolgen.

De lange aanloop naar de ramp zelf duurde wel erg lang. Veel gestaar naar computerschermen, rode en gele stipjes op een landkaart, een grondstaaltje en moeilijke blikken. De verplichte familieperikelen vullen de tijd dan ook verder op. Maar dan gaat het eindelijk los en komt er paniek en spanning en wordt Oslo een verschrikkelijke puinhoop. En dat is mooi in beeld gebracht.

Belachelijk saaie film. Volledig onrealistisch in vele opzichten. Ook zelden zo’n voorspelbaar verhaal aanschouwd. De makers hadden de eer bij hun zelf moeten houden en het bij het eerste deel moeten laten. Wat gebeurt er in deel 3? Een tropische storm in Noorwegen ofzo? Of een vulkaanuitbarsting? Wat een lachertje.

Na het prima 'Bolgen'(the Wave) ook het vervolg maar eens opgezet. Na een tsunami hebben de makers gekozen voor een rampenfilm in de vorm van een aardbeving.

Waar rampenfilms meestal bol staan van explosies en CGI, hebben de makers er nu voor gekozen om eerst uitgebreid kennis te maken met Kristian Eikjord en zijn gezin.

Op zich niet zo'n hele verkeerde keuze, al is het diverse malen voorgekomen dat ik heb gekeken hoe lang de film nog duurt. Het was tegen het saaie aan, waardoor de interesse om de film verder te kijken met de minuut minder werd.

Wanneer de aardbeving dan daadwerkelijk plaatsvindt valt meteen op dat het er fantastisch uit ziet. Wederom wordt er voor gekozen om het 'klein' te houden zodat de focus volledig op een wolkenkrabber komt te staan waarin de hoofdrolspelers elk hun eigen verschrikkingen meemaken.

De film kent, zeker in het laatste gedeelte, wel heel veel onwaarschijnlijkheden zodat het me niet helemaal kon overtuigen.

De film is prima kijkbaar, maar kent wel enige mankementen.

Kleine onvoldoende.

Er zitten inderdaad nogal wat onwaarschijnlijkheden in de film, en die vraag van Donnie

Vallermee deelde ik trouwens, het is een nogal prompte overgang maar nam ik uiteindelijk

aan dat ze later bevrijd zijn door een reddingsdienst. Leek het me achteraf ook nogal overbodig

om ook dit nog (Uitvoerig) te laten zien.

De special effects vond ik daarentegen overtuigend realistisch, en niet met overmaat. De film

blijft gericht op de benarde omstandigheden in afwisselende situaties, en is de film daarmee

geen moment eentonig.

Toch een beetje on-Scandinavisch deze film, want neigend naar een Hollywood-achtige

oppervlakkigheid waarbij de acteur in de hoofdrol ook duidelijk trekjes vertoont van een

heroische allure. Maar hier toch net binnen de aanvaardbare perken. En vond ik dit al met

al best wel een boeiende rampenfilm.

In Hollywood is het vrij normaal dat op een succesvol eerste deel een tweede volgt en in Noorwegen moeten ze hebben gedacht; Dan doen wij het ook! En zoals gebruikelijk verander nooit een succesvol concept (de personages staan meer centraal) maar doet het in een tweede film wel groter en spectaculairder! Tja...en drie jaar later was daar het vervolg. Waarbij de keuze voor de grootste stad en hoofdstad van Noorwegen, snel is gemaakt! Tevens is het een feit dat er in Oslo al eerder een aardbeving was geweest, namelijk op 23 oktober 1904.

Helaas was regisseur Roar Uthaug na 'Bølgen' vertrokken naar Amerika om daar 'Tomb Raider' (2018) te maken en staat er dus een andere regisseur aan het roer. En die bundelt in deze film vooral de rampenfilm-clichés. Van een echt spannende opbouw is ook geen sprake. Iets met relatieproblemen, een dode wetenschapper en fraude van een bouwbedrijf bij een gebouwde tunnel. De scepsis van de ‘experts' komt hier eerder lachwekkend over dan echt geloofwaardig. En het hotel uit de eerste is nu gegroeid tot een complete toren.

Oslo veranderd uiteindelijk in een puinhoop en de climax bestaat uit niet veel meer dan het gevangen zitten van vader, moeder en dochter in een wolkenkrabber die op omkiepen staat. Gelijkend op het laatste gedeelte wat in het eerste film niet zo interessant was (opgesloten in een kelder) En hier wordt zo'n beetje elke cliché uit de kas getrokken. Waaronder uiteraard een liftscene en een scène met het brekende glas (herinner me die uit The Lost World: Jurassic Park (1997) maar misschien al veel ouder?) Het enige wat gelukkig achterwege blijft is een te suikerzoet Hollywood-einde, al is hoe het nu eindigde nu ook niet bepaald goed te noemen.

Och, het is onderhoudend en je kan je inderdaad nog wel een beetje met de film vermaken maar dit is beduidend minder goed, clichérijk en niet echt heel spannend.

Bij Oslo denk ik nu niet meteen aan aardbevingen, eerder aan San Francisco of Tokyo, maar blijkbaar is daar toch enige seismische activiteit. Rampenfilms zijn vaak nogal rijk aan clichés en over the top en over het algemeen niet heel erg aan mij besteed. Deze film is niet vrij van clichés, maar toch één van de betere films in het genre. Of beter gezegd: één van de minder slechte films.

Zoals gebruikelijk een nogal lange, beetje saaiige aanloop, waarbij de hoofdpersoon nou niet bepaald erg charismatisch is. De voorganger, Bølgen of The Wave had ik nog niet gezien, dus wellicht dat de hoofdpersoon wat meer zou spreken als ik de films in de juiste volgorde had gezien. De uiteindelijke aardbeving ziet er erg spectaculair uit, wat ook geldt voor de effecten van de in elkaar stortende gebouwen. Wat verder ook aardig is dat vrouwlief het leven laat. Dat zie je toch niet in rampenfilms.

Ook deze rampenfilm is voor mij geen voltreffer dus, maar heeft zeker zijn sterke punten. 2,5*.

Mwa.

Een beetje hetzelfde niveau als deel 1 had. Aardige opbouw naar de ramp toe, maar in zijn geheel toch echt te saai. Nu lijken aardbevingen me ook een saaier concept dan vloedgolven, dus de verwachtingen waren al niet heel hoog toen ik de film ging kijken.

Bij een rampenfilm komen vaak de nodige clichés voorbij, maar die zijn ondertussen wel erg herhaald. Dat deze film ze in volle overgave overdoet maakt het er dus niet onvoorspelbaarder op. Het verschil is dat deze film het een stuk oninteressanter doet, met veel verdrietig kijkende gezichten en serieuze blikken.

Bovenstaande reden zorgen ervoor dat het eerste uur moeilijk door te komen valt. Het is prima als een film wat subtieler wil zijn, maar The Quake is vooral oninteressant. Veel drama en gebrabbel, maar erg boeien doet het niet. Het acteerwerk is bovendien ook niet geweldig, iedereen doet heel erg zijn best om een type te spelen maar het wil niet heel erg lukken.

De uiteindelijke ramp is tamelijk spectaculair, maar ook weer heel snel voorbij. De opbouw naar de ramp toe was wel klasse, je zit voor een tijd in goede spanning, maar de aardbeving is helaas wel na 3 minuten voorbij. En daar zit je dan een uur op te wachten. Daarna krijg je weer een poosje aftermath-gebeuren. Een exacte herhaling van deel 1 dus.

De film kent in de tweede helft nog wel een aantal spannende momenten en leuke stukjes. Hier en daar is het ook net wat onvoorspelbaarder, met zijn vrouw die toch het leven laat, maar in het algemeen blijft het te veel een herhaling van deel 1. Een herhaling die helaas net als deel 1 gewoon niet zo interessant wil worden. Daarom dus ook hetzelfde cijfer.

een van de goede rampen films maar er word ook gefocust en gericht op het menselijke drama. eerst rede hij zijn ganse gezin en hij houd er een trauma op na die zich overzet naar zijn gezin. op een dag krijgt hij te horen via tv nieuws dat er een collega is omgekomen dan bekijkt hij de papieren die men hem heeft gegeven hij bestudeert ze en komt tot een vreeslijke ontdekking die het land op zijn grondvesten zal doen daveren. ook deze keer slaan ze zijn waarschuwingen voor gevaar in de wind en geloven dat het allemaal goed komt. weer goede en sterke vertolkingen van de kast uit een eerdere film behalve de nieuwkomer de dochter van zijn omgekomen collega maar je weet wat een rampen films is dat er sommige dingen gewoon ongeloofwaardig zijn maar dat zijn de meeste fans van die films al heel lang gewoon. maar deze heeft niet enkel het grote spektakel met de alles verwoestende aardbeving en de speciale effecten die er natuurlijk bij horen anders zou het wat saai zijn zonder dit. maar midden in al die dingen speelt ook het drama mee de mensen die vechten zoals hij samen met zijn family. erg goede film

mooi vervolg op Bolgen. Weer genoten van deze Noorse rampenfilm. Erg overtuigend in beeld gebracht

Grofweg dezelfde opzet als z'n voorganger (en als de meeste disaster movies uit die heerlijk rampenrijke jaren 70), maar nu met nog wat meer aandacht voor de langere aanloop van Kristian die uiteindelijk maar weer het heft in eigen handen neemt en zijn gezin probeert te evacueren maar ondertussen op de buitenwereld de indruk van een paranoïde waanzinnige of zelfs een (al dan niet religieus) bezetene maakt. De aardbeving zelf (spoilertags niet nodig neem ik aan, het is toch zeker voor niemand een verrassing dat die hier plaatsvindt?) ziet er piekfijn uit als je dat zo mag zeggen, en dat Kristian het in de vorige film kon overleven wordt nu als het ware goedgemaakt door de dood van Idun, hoewel het nóg "eerlijker" was geweest als ook het dochtertje die hachelijke situatie niet had overleefd. Weinig verrassingen, maar wel weer uitstekend gemaakt en zelfs nog iets beter dan Bølgen.