Skjelvet (2018)

Goede rampenfilm,the wave( bølgen) was ook al een schot in de roos en deze dus ook.weer hetzelfde gezin wat wéér een ramp treft?Nou ja,het levert in ieder geval weer de nodige spectaculaire beelden op.dat mooie cgi's niet alleen meer uit de VS komen is inmiddels wel duidelijk......4 stars.

Op zich wel aardig, maar de traagheid irriteerde me mateloos. Zoals dat kind op een scheurende ruit blijft liggen. dat duurt dan maar en duurt maar... Ook zo nu en dan vreselijk ongeloofwaardig. Wel mooi geschoten!

Geinig om bekende dingente zien, aangezien ik in juli nog in Oslo ben geweest. B.v dat grote opera gebouw die heb ik ook gezien.

Ben zeer onder de indruk van deze super film die best realistich is gemaakt. En greep me ook bij de strot zo gezegd en je leeft echt mee. Alleen jammer van het laatste stukje einde.

Belachelijk saaie film. Volledig onrealistisch in vele opzichten. Ook zelden zo’n voorspelbaar verhaal aanschouwd. De makers hadden de eer bij hun zelf moeten houden en het bij het eerste deel moeten laten. Wat gebeurt er in deel 3? Een tropische storm in Noorwegen ofzo? Of een vulkaanuitbarsting? Wat een lachertje.

Heel goede film! Maar één vraag blijft:

Hoe zijn ze in vredesnaam uit dat hangende gebouw op de 34ste verdieping gekomen ???

Dát vraag ik me dus écht wel af ?

Misschien teruggelopen met de trap?

Ik kom niet meer bij

@Film001 Of dat een man diverse regeringsgebouwen in Oslo opblies en daarna naar een eiland reisde om daar verkleed als politieagent tientallen kinderen neer te schieten alsof het een videospel was?

Ik vind het een interessante film. Niet de beste in zijn genre maar ook niet de slechtste.

Er was inderdaad ooit een aardbeving in Noorwegen met een kracht van 6 op de schaal van Richter.

Aardbeving bij het Oslofjord - Wikipedia - nl.wikipedia.org

intressante film maar slecht einde. alles is mooi geschoten. alleen waar ik me aan iriteer is de sene in de lift kan bijna een kwartier duren. dan de sene met de glasplaat die bijna 10 min duurt en dan zo een einde..... nee dan krijg ik t gevoel alsof ik de hele film voor jan met de korte achternaam heb gekeken.

Matige film, maar wat moet je meer verwachten van een rampen film.

voor de liefhebbers ok.. maar ik laat deze voortaan liggen..

1.5 *

Zolang de ramp niet is begonnen gebeurd er weinig. De special effecten zien er goed uit.

Ook is het verhaal prima. Alleen zoals menig andere kijker aangeeft, komt de film erg abrupt aan zijn eind, nou ja, er is eigenlijk helemaal geen einde.. Binnen 30 seconden zit je van midden in de spanning Tot in de aftiteling. Jammer..

Na het prima 'Bolgen'(the Wave) ook het vervolg maar eens opgezet. Na een tsunami hebben de makers gekozen voor een rampenfilm in de vorm van een aardbeving.

Waar rampenfilms meestal bol staan van explosies en CGI, hebben de makers er nu voor gekozen om eerst uitgebreid kennis te maken met Kristian Eikjord en zijn gezin.

Op zich niet zo'n hele verkeerde keuze, al is het diverse malen voorgekomen dat ik heb gekeken hoe lang de film nog duurt. Het was tegen het saaie aan, waardoor de interesse om de film verder te kijken met de minuut minder werd.

Wanneer de aardbeving dan daadwerkelijk plaatsvindt valt meteen op dat het er fantastisch uit ziet. Wederom wordt er voor gekozen om het 'klein' te houden zodat de focus volledig op een wolkenkrabber komt te staan waarin de hoofdrolspelers elk hun eigen verschrikkingen meemaken.

De film kent, zeker in het laatste gedeelte, wel heel veel onwaarschijnlijkheden zodat het me niet helemaal kon overtuigen.

De film is prima kijkbaar, maar kent wel enige mankementen.

Kleine onvoldoende.

Er zitten inderdaad nogal wat onwaarschijnlijkheden in de film, en die vraag van Donnie

Vallermee deelde ik trouwens, het is een nogal prompte overgang maar nam ik uiteindelijk

aan dat ze later bevrijd zijn door een reddingsdienst. Leek het me achteraf ook nogal overbodig

om ook dit nog (Uitvoerig) te laten zien.

De special effects vond ik daarentegen overtuigend realistisch, en niet met overmaat. De film

blijft gericht op de benarde omstandigheden in afwisselende situaties, en is de film daarmee

geen moment eentonig.

Toch een beetje on-Scandinavisch deze film, want neigend naar een Hollywood-achtige

oppervlakkigheid waarbij de acteur in de hoofdrol ook duidelijk trekjes vertoont van een

heroische allure. Maar hier toch net binnen de aanvaardbare perken. En vond ik dit al met

al best wel een boeiende rampenfilm.

Want over het algemeen zijn rampen films heel realistisch?

2012 ? Day after tomorrow ?geo storm? Deep impact ?

Volgens mij gaat het vooral om het spektakel!

Blijft inderdaad een raadsel hoe ze vanaf de benarde positie waar ze op de kozijnen hangen, weer terug komen op het minder onveilige deel van de door de beving getroffen torenflat (en uiteindelijk in veiligheid). Licht onbevredigend einde daardoor, maar daarvoor zit je wel weer op het puntje van je stoel.

In Hollywood is het vrij normaal dat op een succesvol eerste deel een tweede volgt en in Noorwegen moeten ze hebben gedacht; Dan doen wij het ook! En zoals gebruikelijk verander nooit een succesvol concept (de personages staan meer centraal) maar doet het in een tweede film wel groter en spectaculairder! Tja...en drie jaar later was daar het vervolg. Waarbij de keuze voor de grootste stad en hoofdstad van Noorwegen, snel is gemaakt! Tevens is het een feit dat er in Oslo al eerder een aardbeving was geweest, namelijk op 23 oktober 1904.

Helaas was regisseur Roar Uthaug na 'Bølgen' vertrokken naar Amerika om daar 'Tomb Raider' (2018) te maken en staat er dus een andere regisseur aan het roer. En die bundelt in deze film vooral de rampenfilm-clichés. Van een echt spannende opbouw is ook geen sprake. Iets met relatieproblemen, een dode wetenschapper en fraude van een bouwbedrijf bij een gebouwde tunnel. De scepsis van de ‘experts' komt hier eerder lachwekkend over dan echt geloofwaardig. En het hotel uit de eerste is nu gegroeid tot een complete toren.

Oslo veranderd uiteindelijk in een puinhoop en de climax bestaat uit niet veel meer dan het gevangen zitten van vader, moeder en dochter in een wolkenkrabber die op omkiepen staat. Gelijkend op het laatste gedeelte wat in het eerste film niet zo interessant was (opgesloten in een kelder) En hier wordt zo'n beetje elke cliché uit de kas getrokken. Waaronder uiteraard een liftscene en een scène met het brekende glas (herinner me die uit The Lost World: Jurassic Park (1997) maar misschien al veel ouder?) Het enige wat gelukkig achterwege blijft is een te suikerzoet Hollywood-einde, al is hoe het nu eindigde nu ook niet bepaald goed te noemen.

Och, het is onderhoudend en je kan je inderdaad nog wel een beetje met de film vermaken maar dit is beduidend minder goed, clichérijk en niet echt heel spannend.

Bij Oslo denk ik nu niet meteen aan aardbevingen, eerder aan San Francisco of Tokyo, maar blijkbaar is daar toch enige seismische activiteit. Rampenfilms zijn vaak nogal rijk aan clichés en over the top en over het algemeen niet heel erg aan mij besteed. Deze film is niet vrij van clichés, maar toch één van de betere films in het genre. Of beter gezegd: één van de minder slechte films.

Zoals gebruikelijk een nogal lange, beetje saaiige aanloop, waarbij de hoofdpersoon nou niet bepaald erg charismatisch is. De voorganger, Bølgen of The Wave had ik nog niet gezien, dus wellicht dat de hoofdpersoon wat meer zou spreken als ik de films in de juiste volgorde had gezien. De uiteindelijke aardbeving ziet er erg spectaculair uit, wat ook geldt voor de effecten van de in elkaar stortende gebouwen. Wat verder ook aardig is dat vrouwlief het leven laat. Dat zie je toch niet in rampenfilms.

Ook deze rampenfilm is voor mij geen voltreffer dus, maar heeft zeker zijn sterke punten. 2,5*.

Mwa.

Een beetje hetzelfde niveau als deel 1 had. Aardige opbouw naar de ramp toe, maar in zijn geheel toch echt te saai. Nu lijken aardbevingen me ook een saaier concept dan vloedgolven, dus de verwachtingen waren al niet heel hoog toen ik de film ging kijken.

Bij een rampenfilm komen vaak de nodige clichés voorbij, maar die zijn ondertussen wel erg herhaald. Dat deze film ze in volle overgave overdoet maakt het er dus niet onvoorspelbaarder op. Het verschil is dat deze film het een stuk oninteressanter doet, met veel verdrietig kijkende gezichten en serieuze blikken.

Bovenstaande reden zorgen ervoor dat het eerste uur moeilijk door te komen valt. Het is prima als een film wat subtieler wil zijn, maar The Quake is vooral oninteressant. Veel drama en gebrabbel, maar erg boeien doet het niet. Het acteerwerk is bovendien ook niet geweldig, iedereen doet heel erg zijn best om een type te spelen maar het wil niet heel erg lukken.

De uiteindelijke ramp is tamelijk spectaculair, maar ook weer heel snel voorbij. De opbouw naar de ramp toe was wel klasse, je zit voor een tijd in goede spanning, maar de aardbeving is helaas wel na 3 minuten voorbij. En daar zit je dan een uur op te wachten. Daarna krijg je weer een poosje aftermath-gebeuren. Een exacte herhaling van deel 1 dus.

De film kent in de tweede helft nog wel een aantal spannende momenten en leuke stukjes. Hier en daar is het ook net wat onvoorspelbaarder, met zijn vrouw die toch het leven laat, maar in het algemeen blijft het te veel een herhaling van deel 1. Een herhaling die helaas net als deel 1 gewoon niet zo interessant wil worden. Daarom dus ook hetzelfde cijfer.

Nee een gigantische ijsstorm waar vele mensen vast komen te zitten. Veroorzaakt door de klimaatveranderingen.

Na The Wave een vervolg, maar nu met een verschrikkelijke aardbeving. En dat is altijd lastiger te filmen dan een watergolf. Immers een aardbeving duurt meestal maar een paar seconden tot minuten. En daar moet je dan een hele film van maken van ruim 105 minuten. Te lang als je naar deze film kijkt dus. Dat begint met een verschrikkelijke eerste uur en dan met name die eerste 45 minuten. Daarna komt de film iets los en weet hij na 1 uur los te breken. Het probleem zit 'm ook in het acteren , dialogen en het vreselijke trage tempo. De nietszeggende kijkende acteurs werken ook al niet mee. Het begint allemaal zo depri zo grijs. Vader inmiddels gescheiden van vrouw (na The Wave) zit met een zenuwinstorting vol met pillen. Ontvangt dochter, maar stuurt die tijdens het ontbijt ook weer weg. Daar worden we niet vrolijk van. Het gezapige tempo gaat door en ook bij de ontmoeting van zijn al dan niet gescheiden vrouw had ik ook al zoiets van ja wat wil je nou. Zo had deze film wel meer rare dingetjes. Bijvoorbeeld in de lift. Vrouw ligt half dood onder het puin, maar nadat ze is bevrijd door haar man wordt ze ineens springlevend. Afijn de film redt het een beetje door de geweldig in beeld gebrachte aardbeving en zowaar wordt ie nog aardig spannend in de laatste 40 minuten. Moet zeggen heel fraai gemaakt.

Maar The Quake is wel een mindere film geworden dan The Wave. Misschien moeten ze de volgende keer maar Stellan Skarsgård bij halen die een stuk beter acteert dan Kristoffer Joner.

The next movie wellicht met een gigantische ijsstorm. Wie weet!

Note: wat ik nog geleerd heb aan deze film? Dat Noorwegen de meeste bewegingen heeft onder de grond ter wereld en we een omelet met cracker ook te eten is

Eerst een uur uiterst trage en saaie opbouw, waarin wat familieproblemen en wat gedoe rond een overleden man. De hoofdfiguur heeft natuurlijk heel snel in de gaten wat er aan de hand is, want binnen een dag na aankomst in Oslo is er een gigantische aardbeving, en de hoofdfiguur weet dat gewoon.

Dan een minuutje leuke beelden van de aardbeving, half Oslo in puin, en plotseling doen er nog maar een handjevol mensen mee in de film. Alle andere dode, gewonde, ontredderde, wanhopige, chaotische, schreeuwende, bebloede, waanzinnige en andere Osloërs doen gewoon niet ter zake.
Van de paar overgeblevenen glijdt een onbelangrijk figuur nog effe de afgrond in, en, hoe aangrijpend, de vrouw van de hoofdfiguur valt ook te pletter. Dan de hoofdfiguur, zijn dochter en nog een meisje, dochter van die eerder genoemde overleden man, komen in een uitzichtloze (niet letterlijk nemen) situatie terecht.
Dan is het afgelopen, en zien we dat de hoofdfiguur, zijn dochter en zoon (die deed in het begin ook nog mee, tot vlak na de aardbeving) op weg zijn naar een huisje in de bergen.

Bijzonder slap gedoe allemaal

Iets gewaagder dan The Wave, maar ook een veel langere aanloop. Naar mijn mening is er in de film te kort tijd besteed aan de ramp en de nasleep ervan. Prima gespeeld en uiteindelijk gelijkwaardig aan zijn voorganger maar ik had toch op wat meer spektakel gehoopt.

3*

Je zou toch denken dat ze deze man nu wel blindelings geloven? Maar nee hoor, typisch voor dit soort films. Ik vond The Wave een tikkeltje leuker en spannender. Komt er hierna ook een film over een vulkaan in bijvoorbeeld Spitsbergen? Hebben we straks alle natuurrampen gehad haha.

Oh en voor de mensen die zich afvroegen hoe ze uiteindelijk naar beneden zijn gekomen. Volgens mij was de trap nog intact waar Marit mee naar boven ging. Die zat volgens mij aan de andere kant van het gebouw.

Duidelijk minder dan zijn voorganger. Dat komt vooral door de rol van de hoofdpersoon die feitelijk beter in een psychiatrische instelling thuishoorde. Maar hier is het vooral een non-communicatieve twijfelaar. Het verhaal richt zich ook meer op de familieproblemen dan op de ramp. Net als in bijv. San Andreas. Nee, dit krijgt geen voldoende.

Er gebeurt heel lang niets, dan ineens een hoop in korte tijd. Niet goed verdeeld. Wel Met betere cgi dan in deel 1. De laatste 25 min zijn veel drama maar weinig wol. en hoe komen ze zo makkelijk van dat raam kozijn weer terug bij de bar?

een van de goede rampen films maar er word ook gefocust en gericht op het menselijke drama. eerst rede hij zijn ganse gezin en hij houd er een trauma op na die zich overzet naar zijn gezin. op een dag krijgt hij te horen via tv nieuws dat er een collega is omgekomen dan bekijkt hij de papieren die men hem heeft gegeven hij bestudeert ze en komt tot een vreeslijke ontdekking die het land op zijn grondvesten zal doen daveren. ook deze keer slaan ze zijn waarschuwingen voor gevaar in de wind en geloven dat het allemaal goed komt. weer goede en sterke vertolkingen van de kast uit een eerdere film behalve de nieuwkomer de dochter van zijn omgekomen collega maar je weet wat een rampen films is dat er sommige dingen gewoon ongeloofwaardig zijn maar dat zijn de meeste fans van die films al heel lang gewoon. maar deze heeft niet enkel het grote spektakel met de alles verwoestende aardbeving en de speciale effecten die er natuurlijk bij horen anders zou het wat saai zijn zonder dit. maar midden in al die dingen speelt ook het drama mee de mensen die vechten zoals hij samen met zijn family. erg goede film

Alweer een prima rampenfilm uit Noorwegen met CGI die zich kan meten alles wat uit Hollywood komt. Maar de film eindigt te abrupt om hem meer dan 3 sterren te geven.

Aardbeving! Nou en of! en het vervolg op Bølgen. Af en toe gebeuren aardverschuivingen ook in het echt in Noorwegen, niet eens zo lang geleden. Aardbevingen minder frequent.

Ik kijk omdat deze film uit mijn tweede thuisland, dit prachtige land, in het echt ook oogverblindend is. En genieten van de Noorse taal, die we liefhebben en verstaan.

Oslo ken ik, heeft overeenkomsten met mijn eigen stad Rotterdam en vooral het havengebied is er heel fraai en dynamisch. De verwachting van verdere aardbevingen ken ik, wordt goed gemonitord daar elke dag.

Nadeel: op RTL 7 van die plots opkomende reclameblokken tussendoor....fy faen!

Och och och och. Waar moet ik beginnen?

Allereerst, hoe onrealistisch is het om één gezin 2 natuurrampen te laten meemaken?! Waarom perse een vervolg maken?

Kom op, dat is toch zo lachwekkend. Had dan dezelfde vent gepakt en in een ander gezin, met een totaal ander verhaal neergezet.

Dan was het tenminste weer zo’n standaard natuurramp film geweest. Maar nu.. 1 gezin, 2x een ramp haha..

En elke fuckin idioot op deze aardbol weet dat je bij een aardbeving nooit de lift moet pakken.

Deze man is toch zo intelligent? Hoe is het dan mogelijk dat ie weet dat er een aardbeving komt en toch de lift pakt van 34 hoog naar beneden

Naja verder bevat deze film alle nodige irritaties die normaal in dit soort films zitten: te laat ergens wegkomen. Te laat waarschuwen. Eigenwijze kinderen die niet luisteren. Te lange drama scènes.

Ach ja.

Dezelfde familie maakt nu weer een aardbeving mee?? Eerst een vloedgolf in Bølgen en nu dit weer? Dat gaat me net iets te ver. Het zal best wel goed gemaakt zijn maar ik denk dat ik deze voorbij laat gaan.