Roxanne Roxanne (2017)

Matige film over een zwart tienermeisje uit New York die geld verdient door te rappen. Deze biopic begint goed, maar wel allemaal al eens eerder gezien. Wat fragmentarisch, aangezien er flink wat tijdsprongen worden gemaakt (in dat opzicht zit er nog een leuk montagemomentje in met de bevalling). Niet slecht, maar het geheel weet nergens echt indruk te maken. Net geen 3.0 sterren.

Zeer matige film. Het verhaal, alhoewel biografisch had weinig om het lijf en er werd zoveel behandeld dat eigenlijk helemaal niets, van het maken van muziek, Shante's talent, de problemen met haar moeder, het zorgen voor haar zusjes, de problemen met haar relatie, echt uit de verf kwamen.

Daarbij lijkt het alsof de film gekuist is voor een jong publiek: blije kleuren, geen gevloek, letterlijk veel zuurstokken ipv sigaretten/jointjes...In acht nemende dat dit The Bronx in de jaren tachtig was en dat wat er feitelijk gebeurt toch vrij heftig was, werkte dit voor mij bevreemdend. Tel daarbij op een staaltje ongeloofwaardig acteerwerk waarbij de over te dragen emotie zo sterk aan de oppervlakte lag dat dit bij mij geen enkele snaar wist te raken en ik kan niet anders dan deze film een dikke onvoldoende toekennen.

Hetgeen de dame in kwestie na afloop nog even in de camera zegt raakte voor mij overigens ook kant noch wal en leek meer een random citaat dat vaag van toepassing lijkt op hetgeen de kijker zojuist gezien heeft.

2*

Mja, inderdaad een film als zovelen;

Jong meisje dat werkelijk alles tegen heeft, slechte keuzes maakt etc etc. Alleen dan met een toevallig een (in die tijd) bekende rapster als lead character.

Het gaan dan ook met name over haar prive sores door de jaren heen en maar spaarzaam over de muziek.

Wat niet erg verwonderlijk is want die hoogtijdagen duurden ook maar heel kort met het Roxanne Roxanne gedoe.

Daarom wel geinig dat er eigenlijk vrij terloops mensen als Bizmarkie, Marley Marl, MC Shan en Nas langskomen die allemaal een veel grotere carriere dan Roxanne zelf hadden.

Roxanne Roxanne

Redelijk. Roxanne Roxanne is een film die focus mist, en het verhaal van Lolita “Roxanne Shanté” Gooden maakt eigenlijk geen moment indruk. Daarvoor kleurt de regisseur te netjes binnen de lijntjes, en een iets rauwer en realistischer randje had wel gemogen. En meer focus op de muziek zelf, want dat zijn de beste momenten in de film. Het acteerwerk van alle acteurs is uitstekend (Chanté Adams zet een prima Roxanne neer), maar ze worden niet geholpen door een zeer matig script.

Begin jaren 80 is Lolita Shanté Gooden [Chanté Adams] vooral aan het hosselen om haar verbitterde moeder [Nia Long] en haar zusjes te onderhouden. Ze verdient geld door in opdracht winkeldiefstal te plegen, maar ook door het winnen van rapbattles. Ze kreeg landelijke bekendheid met de disstrack ‘Roxanne’s Revenge’ en was een rolmodel voor vrouwelijke rappers die nog op zouden komen. Muzikale biografie richt zich vooral op de sociale omstandigheden die “Roxanne Shanté” vormden, waaronder ook de relatie met een veel oudere man [Mahershala Ali]. Geeft bovendien een interessant inkijkje in de staatcultuur rondom hiphop in de jaren 80. En toekomstige hiphoplegendes als Biz Markie [Nigel A. Fullerton] en Nas [Tremaine Brown Jr.] maken deel uit van het verhaal van deze hiphoppionier. Adams won de speciale juryprijs voor haar doorbraakrol.