Book Club (2018)

Een romantische ouwe-lullen-komedie over 4 bejaarde vriendinnen die, na het lezen van fifty shades of grey in hun boekenclubje, aan het daten slaan. Qua humor niet echt mijn ding, het zijn veelal brave seksgrapjes, maar het is ook niet vervelend om naar te kijken. De cast mag er wezen, naast de 4 hoofdrolspeelsters is er nog een hele rits aan bekende koppen te zien met onder andere Andy Garcia, Don Johnson, Craig Nelson, Richard Dreyfuss, Wallace Shawn en Alicia Silverstone.

Het romantische leven van vier zestigers [Jane Fonda, Diane Keaton, Candice Bergen, Mary Steenburgen] krijgt op verschillende manieren een nieuwe impuls wanneer één van hen tijdens hun maandelijkse boekclub 'Fifty Shades of Grey' aandraagt als het boek dat de dames moeten lezen.

De personages van Fonda en Keaton zijn weliswaar op maat geschreven, maar zijn juist daardoor allesbehalve verrassend. Bovendien zijn beide actrices opgezadeld met een uiterst oppervlakkige verhaallijn waar ook Don Johnson en Andy Garcia hun tijd aan meenden te moeten verspillen. Candice Bergen komt iets beter uit de verf als de vrouw die na het stuklopen van haar huwelijk al 18 jaar lang mannen heeft afgezworen, maar hoewel haar date met Richard Dreyfuss één van de meer oprechte en beste momenten uit de film is, krijgt haar karakter te weinig aandacht. Alleen de verhaallijn rond Mary Steenburgen, die probeert het seksleven met haar echtgenote [Craig T Nelson] op te peppen, komt behoorlijk uit de verf en bevat enkele momenten van authenticiteit. De nasleep van een rampzalige date levert een paar scènes op die achtereenvolgens erg grappig en ontroerend zijn. Steenburgen schittert ook in de finale tijdens een benefietshow. Maar alles bij elkaar is dit een niemendalletje dat veel te weinig recht doet aan de kwaliteiten en de staat van dienst van vier absolute topactrices.

Vier dames op gevorderde leeftijd die samen een clubje vormen om over gelezen boeken te discussiëren lijkt niet echt de inhoudsopgave van een film waarvoor we massaal naar de bioscoop hollen. Het uiteindelijke resultaat valt nog enigszins mee omdat de makers wel zo slim zijn de focus vooral te leggen op de amoureuze avontuurtjes van de vrouwen, boeken komen(behalve de fifty shades reeks) nauwelijks aan bod. En dus krijgen we een romantische komedie met een vrij strak tempo en af en toe een grappig moment, die echter vooral oogt als voorspelbaar formulewerk zonder veel samenhang. Naast de iconische actrices in de vrouwenrollen, komen er ook in de mannelijke bijrollen enkele ouder geworden grootheden voorbij als Andy Garcia, Richard Dreyfuss en Don Johnson, dus is dit ook een feest der herkenning. De verhaallijn met Keaton en Garcia(in de laatste Godfather film was ze trouwens zijn tante, in wekelijkheid is ze dan ook een jaar of tien ouder) komt goed uit de verf, omdat beide naturel spelen(Keaton is weer heerlijk als haar nerveuze zelf). De escapades tussen Steenburgen en echtgenoot Nelson zijn echter ongetwijfeld het grappigste. De romance tussen Bergen en Dreyfuss is helaas de meest treurige en ongeloofwaardige die ik de laatste jaren gezien heb, een pijnlijke verspilling van tijd. En het duo Fonda/Johnson(in het echte leven is Jane overigens een jaar of twaalf ouder dan Don maar met al die botox zie je dit nauwelijks) hangt daar ergens tussenin. Alles bij elkaar zo een acteursfilm waarvoor het politiek correct is er een voldoende aan te geven omdat het speelplezier en bij momenten vanaf spat, tijd om je echt te ergeren aan het gebrek aan creativiteit gun je jezelf eigenlijk niet, en dat is goed zo.

Dat deze film niet bijzonder of anders ging zijn was natuurlijk geen grote verrassing, de speelvreugde die de actrices samen hadden maakt gelukkig het 1 en ander goed en mede hierdoor is de film niet heel vervelend om te kijken.

Diane Keaton & Jane Fonda zijn sowieso favorieten voor mij. De eerste helft is lekker vlot en de scènes die de dames samen hadden waren wat mij betreft zonder twijfel de beste. De 2de helft van de film begint helaas toch meer te slepen en het tempo wordt er behoorlijk uitgehaald, het voorspelbare einde krijgt hierdoor wel een hele lange aanloop en in mijn optiek doet dit de film de das om.

Vermakelijk door vooral het eerste gedeelte, de bekende oude rotten en door het acteerniveau, genoeg mensen gaan dit vast waarderen, maar het is toch als geheel wel erg magertjes.

2*

Desperate Older Housewives.

Alsof je naar de filmversie van The Golden Girls kijkt.

An sich best een aardige komedie maar het geheel verloopt uiteraard zeer voorspelbaar. De tweede helft wordt daardoor ook een lange zit tot aan het einde.

De doelgroep zal het vast beter vinden dan ik.

Redelijke film over vier vriendinnen die al 40 jaar iedere maand bij elkaar komen vanwege een boek-club. De verhaallijntjes en situaties van de vier vrouwen zijn voorspelbaar en soms wat flauwtjes. Wel een paar grappige dialogen (vooral als er met metaforen over seks wordt gesproken). Vanwege de sympathieke cast nog vermakelijk genoeg voor een kleine 3.0 sterren.

Deze film eens meegepikt en vond het nog een vermakelijke film. Toch wel een paar keren moeten lachen. De cast deed het prima en de speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort.

Geen wereldschokkende cinema, maar eens leuk om gezien te hebben.

Wat erg, wat vreselijk en dat zijn nog eufemismen. Van Fonda en Steenbergen was ik nooit onder de indruk en Bergen en vooral Keaton doen me zo terugverlangen naar de tijd van weleer.

Om Humphrey te citeren en de negatie is van mij:

Don’t play it again, Sam!