Selfie from Hell (2018)

Niet goed maar heel slecht was het niet!

Ook horrorfilms volgen soms de laatste trends met betrekking tot internet en andere cybergerelateerde zaken. Moderne technologie als dankbare bron van de angst. Deze film moet volgens de naam over “Selfies" gaan. Echter is de film veel meer een waarschuwing voor het dark web. Wat dit nu met selfies te maken had? Niet zo veel!

Als onderdeel voor Meelah Adams (Julia in deze film) scriptie over de effecten van virale video's ging er in 2015 een short viraal. Deze was gemaakt door regisseur Erdal Ceylan en had meer dan 15 miljoen views in vier maanden tijd. Ook won hij een paar prijzen. Nu een paar jaar later heeft dat dan ook geresulteerd in een langere versie.

Door zijn titel “Selfie From Hell” en voorgangers als “Friend Request” en “Unfriended” verwacht je eigenlijk dat dit ook zo iets dommig zal zijn. Gelukkig is de film wel iets onheilspellender dan alleen maar angst aanjagen bij het nemen van een paar selfies. Helaas is het verder ook geen hele goede film. Julia, komt uit Duitsland. Waarom we die informatie krijgen? Geen idee? Echter valt Ms. Adams al gauw flauw en staat niet meer op. Niemand komt natuurlijk op het idee om naar ziekenhuis te gaan? Oké voor logica moet je vaak niet bij horror zijn. Echter wat erger was; hierna volgt er een overvolle en gecompliceerde mengelmoes van ideeën. Black Rooms, niet kijken naar 13 selfies, een slechterik, een demon... Werkelijk er wordt van alles in de film gestopt.

Het acteren in de film was eigenlijk niet zo slecht. Productie-elementen zoals licht en geluid waren ook behoorlijk, wat niet altijd het geval is met low-budget films Om eerlijk te zijn, was de grootste vijand van deze film zichzelf. Te veel ideeën, allemaal onvolledig gepresenteerd, alle wedijverend om aandacht. Het eindresultaat is ...tja jammer?

Dwaas.

Selfie from Hell. Het falen van deze film zit hem direct al in de titel, want ik vraag me af wie van de makers dacht dat deze titel een uitnodigende zou zijn. De matigheid krijg je als kijker op deze manier direct mee, al moet ik zeggen dat de film zelf uiteindelijk nog wel meevalt. Kwalitatief zit er namelijk wel budget en wat talent in verscholen.

Deze film behoort tot een soort film waar je voor open moet staan, want je kan het heel snel voor jezelf verpesten. Als je een beetje openminded bent zal je snel zien dat er nog best wel wat plezier uit de film te halen valt. Het is alleen zo ontzettend dwaas geschreven en kent weinig momenten waar je als kijker van denkt dat het maar een beetje solide gaat worden.

Het acteerwerk is om te beginnen al best slecht, maar dan ook echt serieus slecht. Deze acteurs kunnen de matig geschreven rollen nooit naar behoren invullen, maar het stijltje zelf die alles redelijk modern aanpakt zorgt er nog wel voor dat het vermaakt. Dat redt overigens ook het grootste gedeelte van de film, want als het op het inhoudelijke aankomt zal je weinig enerverende beelden zien.

Plot is op z'n zachts uitgedrukt compleet ruk. Toevoegingen zoals "13 selfies" kunnen eigenlijk gewoon echt niet, maar ze maken de boel onbedoeld komisch en dat heeft nog wel wat vermaakswaarde. Dat leidt de kijker wellicht wat af van het compleet idiote en rommelige verhaal. Qua horror valt er niet heel veel te beleven, tenzij je al bibbert van enge schimmen die zich door een camera heen verplaatsen.

Rommelige, korte horrorfilm die wel vermaakt maar zichzelf te serieus neemt om zijn dwaze verhaal te rechtvaardigen. Het geeft de kijker wel een wat bedrogen gevoel, en echt hoge cijfers verdient de film dan ook niet. Het is duidelijk een film die wordt overspoelt met matigheid, maar wel erg vermakelijk is en een hoog tempo kent. De idiote finale is ook best komisch te noemen. Wat extra punten voor het plezier dat ik eraan heb beleefd.