Truth or Dare (2018)

Matig, maar het kijken waard. Er is al een film die met dit spel aan de gang gaat, maar Truth or Dare (2012) heb ik niet gezien.

Wat mij vooral een beetje tegenvalt zijn de dare opdrachten. Hier zijn toch veel betere ideeën voor te bedenken dan een chick op het dak van een huis met een fles sterke drank?

Er is geen leukere manier om Spring Break af te sluiten dan met je 6 vrienden een volslagen vreemde te volgen naar een afgelegen, onheilspellende villa waar het een gigantische puinhoop is en daar een spelletje Truth or Dare te spelen. Wanneer dat irritante ventje van school je blijkt te hebben gevolgd, is het feest helemaal compleet. Maar het verhaal wordt nog sterker: het spelletje 'leeft' en achtervolgt alle deelnemers naar Mexico waar het iedereen die heeft meegedaan aan het spel dwingt om de opdracht uit voeren, op straffe des doods. Het schijnt allemaal iets te maken te hebben met een bloedbad van jaren geleden, maar de vier (!) scenaristen peinzen er niet over om het idiote basisgegeven te verklaren. Wel gooien ze er in de tweede helft een flinke dosis melodrama tegenaan maar tevergeefs: de film is dan, net als de karakters, al niet meer te redden. De twist op het einde geeft een beetje het denkniveau weer van de makers. Dom, dom, dom.

Jammer.

Wadlow en de trailer trokken vooral mijn aandacht bij deze film. Die gezichten zagen er erg leuk en het idee zelf was ook best origineel, maar helaas niet helemaal aangezien er nog een film zoals deze is. (Overigens staat die versie op m'n watchlist).

Wadlow kennen we natuurlijk van Kick-Ass 2. Een minder vervolg maar zeer vermakelijk. Deze film lijkt qua decor en camerawerk er erg op, maar minder uitgewerkt. Spanning en intense scenes zijn er niet (Slechts 1 scene met de dode opa in het ziekenhuis is echt wat effectiever).

Acteerwerk rammelt aan alle kanten, Hale overtuigt niet en ook Teen Wolf hoofrolspeler weet niet te overtuigen. Szeto en Beane weten soms wel wat overtuiging te hebben. Het karakter "Tyson" weet het meest te overtuigen (vooral de intake is geweldig gefilmd) maar krijgt te weinig tekst.

Het dromerige sfeertje bij de Truth or Dare vragen is goed gedaan, alleen het idee had veel meer uitgewerkt kunnen. Het had veel spannender, uitdagender en intenser kunnen zijn dan het uiteindelijke resultaat. Wadlow stelt teleur.

Geen aanrader.

Ik kreeg wat ik verwacht had. Totaal niet eng, schrikmomenten die je kunt verwachten en voorspelbaar verloop, maar toch leuk. Lucy doet het leuk en de rest van de cast eigenlijk ook wel. Het verhaal is onderhoudend genoeg en kakt nergens in. Van het einde was ik niet zo'n fan, beetje afgeraffeld. Maar enfin verder heb ik me prima vermaakt.

Jammer wel dat de trailer zoveel weg heeft gegeven.

Met een maat deze film gaan zien. Aanvankelijk was ik huiverig; ik dacht dat het een tienerhorrorfilm was en ik hou totaal niet van jumpscares. Ook wist ik dat deze film van de makers van Get Out was, een film die me behoorlijk tegenviel. Maar al mijn twijfels bleken onterecht. Integendeel: wat een goede film was dit!

Oké, er zaten wat typisch Amerikaanse clichés in, maar voor de rest... origineel en goed in elkaar zittend verhaal, goede spanningsopbouw, prima acteerwerk en fijne plottwists. Vergelijk je deze film met een echte horrorfilm, dan kom je qua kills vast niet aan je trekken, maar voor deze film waren ze best goed.

De film wordt nergens saai of langdradig en liet mij de hele zit op het puntje van m'n stoel zitten. De ontknoping was ook precies het soort ontknoping waar ik van hou.

Achteraf zag ik pas dat deze film lage scores haalde - en zelfs een onvoldoende op IMDb - wat me erg verbaasde. Het was al weer een tijd geleden dat ik een film heb gezien die me zo goed had vermaakt.

Een dikke 8,5/10.

Wel aardig en geinig, maar echt goed was het nou ook weer niet. Einde vond ik nogal een anticlimax. Ze zitten tot hun nek in het paranormale en dan grijpen ze ineens weer terug naar het aardse om het op te lossen. Ze hadden over de top moeten gaan met die tong en weet ik allemaal wat nog meer, dan was het echt krachtiger geweest. Onverwacht en een twist is niet per se beter. Verder weinig bijzonders.

Op zeker niet helemaal geslaagd, maar als liefhebber van een griezelfilm die het meer van de scares en thrills moet hebben dan van de gore, vond ik hem toch nog acceptabel. Het tien kleine negertjes concept is altijd leuk om te beleven(wie gaat er als eerste aan, wie haalt de aftiteling?), en verbloemd bijna dat de intrige hoe langer de film duurt steeds onbegrijpelijker en gekker wordt. Ook ongeloofwaardige verhalen moeten nog enigszins geloofwaardig blijven om te werken, en de heer Wadlow permitteert zich net een paar zogenaamde spitsvondigheden te veel. Vandaar dat Truth or Dare meer spannend dan echt eng is, een qua opzet enigszins vergelijkbaar project als Final Destination was kwalitatief toch beter en vooral amusanter. De deur na een vervolg staat wagenwijd open, maar een hele reeks films ziet ik niet gebeuren, daarvoor is het allemaal net wat te broos uitgewerkt. Ach, met enige goede wil zou je er nog wat kritiek op de Amerikaanse samenleving in kunnen ontdekken: Amerikanen die in de problemen komen als ze op vakantie in Mexico gaan?...Aanvankelijk lijkt het alsof de heer Trump persoonlijk deze film heeft gesponsord. Maar zie, op het einde kiest Hale er duidelijk voor om vooral zichzelf en haar vriendin te redden ten koste van onschuldige Mexicanen. En dat terwijl ze in het begin van de film bij een van de weddenschappen stellig verklaart eerder haar eigen reisgroep op te offeren dan grotere aantallen anderen.....Toch niet zo dapper als ze zich soms voordoen die Amerikanen.

Redelijke horror/thriller. Het verhaal is best leuk bedacht, maar kent wat plotgaten. De uitwerking is aardig. Wadlow weet de kijker best goed mee te krijgen in het meedenken met de hoofdrolspelers om uit de vicieuze cirkel van het spel te komen. Helaas is het einde wat minder, maar de verwijzing naar de truth-stelling in het begin van de film is leuk gevonden. Verder verloopt de film vlot en bevat wat spannende momenten. Het acteerwerk is redelijk. 3.0

“It dared me to choose which one of you to kill.”

Truth or Dare is zo’n belachelijk slechte horrorfilm dat het bijna leuk wordt. De personages zijn allemaal ook ongelooflijk onsympathiek (met uitzondering van Brad), en dat maakt de moordpartijen ook wel vermakelijk om naar te kijken. Domme personages doen nog dommere dingen, en het is een compliment waard dat de acteurs het allemaal overtuigend weten te brengen. Het spel Truth or Dare wordt een regelrechte slachtpartij. Een leuk concept, maar de uitvoering is matig. Met een belachelijk einde, wat dan wel weer passend is.

Echt heel erg slecht zeg. Truth or Dare is zo'n typische Blumhouse mainstream film, maar dan ook nog eens totaal niet vermakelijk, wat die films normaal ondanks lage budgetten en matige acteurs wel zijn. Het plot is langdradig, de cast is vervelend en spannend wordt het nooit. En ik ergerde me ook aan die blikken in iemands gezicht als ze dat ''truth or dare'' zaten te roepen. Ik weet niet, de film wekte gewoon met alles een hoop irritatie bij me op. Gemiste kans, het concept was namelijk best oké.

1,5*

Gisteravond de film gezien de we bijna in de bioscoop hadden bezocht. Gelukkig hebben we met z’n vieren maar besloten dit niet te doen want de film was het totaal niet waard om te bezoeken in de bioscoop, al zou ik er dan anders over denken zo’n film thuis bekijken vind ik vaak toch een stuk leuker. De film is mij in ieder geval redelijk bevallen, ik kende het concept met ‘Truth or Dare’ nog niet in een film (zijn er vast wel meer van gemaakt) maar ik kon er nog best naar kijken. Het werd jammer genoeg gewoon nergens een bijzondere horror en dat was jammer.

“It dared me to choose which one of you to kill.”

De cast is redelijk. Geen bekende gezichten zoals ik toch enigszins gehoopt had maar, ze deden het niet heel slecht. Lucy Hale deed het prima, mooie meid ook. Geen bijzondere rol als Olivia al staat ze wel in de spotlight omdat het eigenlijk door haar een beetje begonnen was. De rest van de cast deed het prima, niet verbijsterend goed maar ook niet heel bijzonder. Eigenlijk te standaard om wat echt over te vertellen.

Blumhouse heeft vaak geinige horror films die op de markt komt. Vaak wel films die wat publiek trekt en ook wel erg toffe producties bevat. ‘Truth or Dare’ valt daar helaas niet echt onder, misschien dat de film wel wat publiek trok maar of ik het nou een bijzondere film wil noemen dan pas ik liever. De film is nergens speciaal, dit omdat we dit soort films wel vaker voorgeschoteld krijgen: elkaar vermoorden tot de laatste over blijft. Vrij standaard, alleen met het spelletje er bij vond ik wel weer eens wat vernieuwend al maakt het de film nog steeds niet speciaal.

“The game is real! Wherever you go, whatever you do it will find you.”

Het verhaal was redelijk. Een groepje vrienden word mee gevraagd om mee te gaan in een gebouw / grot (wat het was heb ik zo gemist), en daar het spelletje ‘Truth or Dare’ te spelen. Carter (was volgens mij de gene die hun mee nam) verteld alleen dood leuk waarom hij dit deed en verteld Olivia dat het spel echt is en ze met haar vrienden nu mee doet aan het spel, wat ze natuurlijk niet wil. Ze moeten nu met zijn allen het spel door spelen met de regels die men heeft opgelegd maar komen er al snel achter dat het niet makkelijk is en de één na de ander overlijd door het spel.

Nee, nergens was het echt speciaal en was het meer een doorsnee horror film die geen enkel moment echt bijzonder werd. De overname van de demon die het spel te pakken heeft was leuk, zeker als hij de mensen veranderde als men niet mee deed met het spel maar daar blijft het wel bij.

2.5*

Heb je Lucy Hale, Landon Liboiron en Hayden Szeto in je cast, krijgen ze het voor elkaar om een zwaar cliché verhaal te schrijven en die heel matig te laten uitvoeren. Duidelijk niet wat ik er van had gehoopt.

2,0*

Truth or Dare (2012) vond ik wel vermakelijk, maar deze slaat de bal toch wel helemaal mis, vooral naar het einde toe. Het gegeven leek best leuk, maar de uitwerking is flauw waarbij de verschillende personages vaak voor de gemakkelijke keuze ( de waarheid ) kiezen en de consequenties van hun vroegere daden en de gevolgen niet inzien of wel heel gemakkelijk opnemen. Oké, naderhand wordt het wel vlug duidelijk dat durven geen optie is., maar wat hebben die personages onderling toch veel op hun kerfstok. Best ook redelijk wat irritante personages aanwezig en het acteerwerk zelf is matig. Weinig spanning en een tegenvallend, flauw slot. 5/10

Karig horrorwerkje, bevolkt door vrij vervelende personages en voorzien van een vergezocht plot. Het heeft veel weg van de Final Destination-reeks, vooral qua spanningsopbouw, maar uiteindelijk pakt alles helaas nogal mat en ongeïnspireerd uit. Kijkt vlot weg, maar even vlot weer vergeten.

Veel negatieve reacties. Ik vond het allemaal wel meevallen; Origineel is het niet. Actreerwerk is gemiddeld, zeker niet goed, maar niet irriterend slecht. Dit soort films moet je sowieso niet gaan kijken alsof het toppers moeten worden. Gewoon kijken en ontspannen (soort van). Gewoon leuk

Blum House presenteert hier weer een leuk horror filmpje. Truth or Dare mag dan wel niet origineel zijn of geloofwaardig overkomen, toch bevat het genoeg goede scenes om mee vermaakt te worden. Het verhaal is leuk bedacht en de uitpak daarvan is redelijk tot film gebracht. In eerste instantie is het nog een genot om er naar te kijken, maar langzamerhand lijkt het wel veel van het zelfde te hebben. Hierdoor is het nog even wachten tot het verhaal richting een einde gaat toe werken. Toch blijft het allemaal nog wel redelijk interessant en vermakelijk. De casting werkt daarbij leuk mee met niet veel beter acteerwerk dan je kan verwachten. Regisseur Jeff Wadlow pakte eerder beter uit met Cry Wolf, maar met Truth or Dare weet hij ook leen euk filmpje tot stand te brengen.

3,0*

Standaard horrorwerkje dat erg doet denken aan een update van Final Destination (2000). Het scenario was nogal stompzinnig maar zal vast aardig inspelen op de belevingswereld van de gemiddelde tiener.

Het acteerwerk was nog wel redelijk en hoofdrolspeelster Lucy Hale speelde nog best overtuigend maar dat maakt dit nog geen goede film. Alles bij elkaar was de film vrij snel voorbij en dat is altijd wel een pluspunt.

Redelijk!

Als echte horror liefhebber vond ik dit echt bagger. Dan vond ik die van 2017 beter. Denk ik. Die was ook niet al te best, maar had nog een beetje dat gore dat ik dan weer kicken vind.

Tja voor de rest is alles hierboven al gezegd.

Een typisch tienerhorrorfilmpje dat helemaal niet eng is en dat het enkel van schrikmomenten met een plotseling, onnodig hard geluid moet hebben. Bijvoorbeeld: iemand doet een deur open en het klinkt alsof ze met een stormram doorheen de deur wil beuken.

De film bevat ook een aantal fouten. Als je een matras op een hekken legt gaan de pinnen er niet zomaar doorheen prikken. Waarom verkiest Olivia aan het eind om anderen te laten delen in het spel om haar eigen leven te redden, terwijl ze eerder in de film zei dat ze nog liever haar hele vriendenkring en zichzelf zou laten sterven dan de bevolking van Mexico? Loog ze dan niet en had ze dan niet moeten gedood worden door het spel? En hoe vinden de jongelui meteen het meisje dat een vrouw in brand stak, maar de politie vindt haar niet?

Deze film doet ook mij een beetje denken aan Final Destination, waarbij elk lid van de vriendenkring een voor een het loodje moet leggen. De reden waarom dit alles gebeurt, bezetenheid door een demon, is te stom voor woorden. En de Final Destination films zijn veel vermakelijker met minder flauw gelul.

Het acteerwerk kon slechter. De kills zijn niet erg bijzonder te noemen. En de glimlach die steeds op het gezicht van de spelers verschijnt als ze 'bezeten' worden door het spel, is eerder grappig dan eng.

Degelijkheid.

Een typische Blumhouse productie bedoeld voor de bioscoop, voor een publiek dat vooral een avondje uit wil en daarvoor geen echt volbloed horror nodig heeft. Wat jong volk op het scherm, een verhaaltje dat makkelijk te volgen valt en hier en daar wat scenes die iedereen wakkerhoudt. Zeker de eerste helft oog het allemaal niet te best.

Het verhaal zelf wordt er ook niet beter op, de kills en de stijgende venijnigheid kon ik echt wel appreciëren. Het achtergronddrama dat dienst doet als spanningsveer voor de "truths" is niet zo interessant, maar de spanning binnen de groep was dat best wel. En zo is deel 2 van de film en stuk vlotter en aangenamer om volgen.

Einde vond ik zelfs best slim. Geen klassiek goed einde, ook geen klassiek slecht einde. De schrijvers vinden een leuke balans en zorgen voor een redelijk tevreden gevoel bij de credits. Maar echt memorabel of geweldig is het uiteraard niet. Gewoon een degelijk tussendoortje, morgen weer vergeten, maar tijdens het kijken zelf best oké.

3.0*

Op het moment zijn we veel horrors aan het kijken van de laatste 2 jaar.

Bijna allemaal gaat het over feesten, neuken, drank en drugs. Wat vreselijk simpel en dom allemaal. Maar goed, blijkbaar is dat wat de jeugd in Amerika bezig houdt. Zeer boeiend. (Not)

Dit terzijde.

Terug naar de film. Eigenlijk best leuk gedaan. Die meid die de hoofdrol speelt doet het best goed. Ze draagt de film helemaal. Verder zijn de regels een beetje makkelijk en eentonig. Zo ook de regel hoe de je boel kunt stoppen/terugdraaien.

Beetje makkelijk allemaal. Maar goed. In dit genre is het best wel een aardige filmpje tussen al het vreselijke slechte spul. De moeite waard om te kijken, zou ik zeggen.

Geen hoogvlieger, maar ook niet slecht. Ligt wat in de lijn van Final Destination. De horrorfilm is weinig schrikwekkend, maar het gaat om de manieren waarop de personages sterven. Regisseur Jeff Wadlow kan geen sfeer opbouwen en de cast is zeer inwisselbaar. Al ga ik wel kijken als er een sequel uitkomt.

Deze was onlangs op tv en eens meegepikt. Een vermakelijke film die wat Final Destination vibes had (al waren de FD films wel beter). Het verhaal was eenvoudig, maar toch leuk. De cast was niet bijzonder, maar dit is vaker het geval bij dit soort films.

Niet waw, maar heb me er ook niet mee verveeld.

Nog wel leuk. Er gebeurt behoorlijk veel dus het tempo zit er zeker goed in. De kills zijn best goed gevonden. Het verhaal is dat zeker ook. Juist het einde is een beetje raar in het begin kiest ze voor een heel land te redden ipv haar zelf en haar vrienden als ze moest kiezen en dan gaat ze op het einde viraal met een video om te overleven.Typisch voor woke mensen, eens de realiteit hun met de voetjes op de grond zet, draaien ze met de klok om hun eigen vel te redden. Soit, voor de rest vond ik het een vrij originele film. Het is wat Final Destination en een beetje Saw van ver. Beetje ondergewaardeerd, waarschijnlijk omdat het een beetje cheesy is door deze jonge twintigers.

Matige horror. Niet spannend, weinig fijne gore, niet leuk. Ook een wat flauwe plot soms dat ze per se een dare moeten doen. Uiteindelijk lui schrijfwerk met af en toe een leuke kill, maar daar blijft het dan ook wel bij. 1,5*

Let’s play truth or dare

Was wel een boeiende film.Het was iedere keer weer spannend wat ze moesten doen. Leuk eind ook.

Genoten.

Ik had geen hoge verwachtingen, maar wilde de film al een hele tijd zien dus toch wel erg veel zin in. Vooral vanwege het verhaal, het genre en Lucy Hale wilde ik de film een kans geven.

Het uitgangspunt is erg leuk en goed verzonnen, origineel denk ik. Er komen leuke momenten in de film die de personages tot het onmogelijke drijven, maarja ze moeten verder spelen. Het kijkt daarom lekker weg.

Alleen vond ik het einde echt een totale teleurstelling en om die reden krijgt het ook een lagere beoordeling. Wat ik niet begrijp is dat je dus gewoon 'Nee, ik doe het niet' kan zeggen en er gebeurt niks. Vind ik een beetje slap. Op het einde kiest ze dus voor haar beste vriendin in plaats van duizenden/miljoenen andere mensen die ze nu ook uitdaagt (wat dus aan het begin ter sprake kwam en ze een ander antwoord gaf, dat vond ik dan wel een mooie link hebben met elkaar). Toch vond ik het wel erg makkelijk en miste ik een spektakel einde. Jammer, ze hadden er meer mee kunnen doen.

2,5*