Eighth Grade (2018)

Herkenbaar,iedereen herkent zich wel in een situatie als puber. Mooi gespeeld.

Goed. Vooral, en het is hierboven al gezegd (bijvoorbeeld door Cinsault), omdat Eighth grade een echte onhandige/onzekere puber portretteert, in plaats van de veels te coole lone wolf die je doorgaans ziet in dit type film. Ook bij mij regelmatig plaatsvervangende schaamte, soms zelfs maar even op mute gedrukt. De scene bij het haardvuur is errug mooi. Verder kan je als kritiekpunt aandragen dat de film niet heel veel verder komt dan het portretteren van deze levensfase, terwijl voor de echte klassiekers binnen het genre dat het startpunt is (neem Fucking Amal, voor mij nog steeds de standaard, en in de categorie van de iets oudere adolescent natuurlijk La vie d'Adele).

Het enige lachwekkende aan deze film is dat hij als komedie aangeschreven staat.

Ik begrijp de zeer uiteenlopende meningen rondom deze film volkomen. Zelf heb ik ook gemengde gevoelens. De dicht op de huid gefilmde stijl, waardoor je vanaf het begin mee wordt gezogen in de belevingswereld van een pre-puber is een pluspunt. Ook de humor in de vorm van een uitvergrote spiegel die wordt voorgehouden wat betreft het opgroeien in een steeds ingewikkelder en onpersoonlijker wordende maatschappij is treffend. Wat ik minder vond was de ongeloofwaardige manier van hoe het meisje zich verhoudt tot haar omgeving. Maar ja, daar zijn de Amerikanen goed in dus dat neem ik er maar bij. Het exploitatieve gehalte, hoewel niet in hoge mate, blijft naar mijn gevoel onnodig provocerend.

Zeker niet slecht voor een debuut, maar naar mijn gevoel te slecht overdacht en voorbereid voor een hoge beoordeling.

Kon geen enkele sympathie opbrengen voor dat kind en haar inspiratieloze youtube filmpjes. En die eeuwige religieuze gristelijke toespelingen in dit soort USA flicks komen me ook behoorlijk de neus uit. Oprahproof dan maar weer.

Niet compleet geslaagd misschien, maar toch wel heel origineel gefilmd. Vooral de nervositeit en puberstress kwamen heel dichtbij, op een manier die mij zelf even deed terugdenken aan moeilijke situaties uit die tijd haha. Zijn toch niet veel films die zulke authenticiteit voor elkaar krijgen. Social media krijgen ook een eerlijke benadering met zowel de goede als slechte kanten.

Precies wat T.O. zegt. Van mij krijgt de film er nog een halve ster bij voor 'the talk' op het einde van de papa. Geen ronkende Hollywoodspeech maar uiterst ongemakkelijk doch doeltreffend.

Regisseur en schrijver Bo Burnham wijdt zijn debuutfilm aan een fase in het leven van de 13-jarige Kayla die geen vrienden heeft, maar wel een eigen videokanaal en zich op school door the eight grade worstelt. The eight grade is het laatste jaar voor de overstap naar de High School en markeert het einde van een tijdperk in het jonge leven van Kayla. Kayla is het soort meisje dat niet rondhangt met andere meisjes in de populaire kliekjes. Ze krijgt geen aandacht van haar klasgenoten en staat welhaast onzichtbaar langs de zijlijn. 's Avonds zit zij eenzaam in haar slaapkamer en scrollt door de Instagram-feed van de populaire kliek of post een instructief filmpje op haar videokanaal dat niet of amper wordt bezocht.

Eight Grade is niet een film die zich in verhalend opzicht onderscheidt van andere coming of age-films. Bijzonder aan de film is wel dat Burnham de middelen waarvan de huidige tiener zich bedient (YouTube, Instagram, WhatsApp) als een vanzelfsprekend organisch geheel in het verhaal integreert. Ze worden niet als stereotiepe gimmicks ingezet maar vormen een wezenlijk onderdeel van het dagelijkse bestaan in tienerland . Ze weerspiegelen en vertegenwoordigen het rusteloze gevoel van een generatie die met de digitale wereld is vergroeid. Een generatie die drijft op korte heftige prikkelingen die een navenante aandachtsspanne tot gevolg hebben.

Ook bijzonder is het optreden van Elsie Fisher als protagoniste Kayla. Ze zet haar personage fantastisch neer. Ze straalt een opvallend onopvallende houding uit. Ook haar uiterlijk is niet erg opvallend. Ze is een merkwaardige verschijning. Ze heeft moeite met sociale conventies, is onbeholpen, creëert daarmee afstand tot haar omgeving en heeft geen idee hoe ze haar emotionele problemen moet aanpakken. Kayla is een complex en intrigerend personage. Ondanks dat de camera dicht op haar huid zit, verliep de inleving in haar personage moeizaam.

De belangrijkste reden daarvoor is dat de film geen coherente verhaallijn volgt maar bestaat uit losse episoden. De film volgt Kayla sprongsgewijs van moment tot moment en kapt daarbij momenten ook soms tamelijk abrupt af. De film zal daarmee de kijker die moeite heeft de aandacht wat langer vast te houden weten te bedienen. Van mij mochten scènes soms best wat meer worden uitgesponnen. Dat neemt niet weg dat Eight Grade een film is, die de kijker gelukkig steeds net genoeg tijd laat om afwisselend ongemak, ontroering, gêne en hilariteit te ondervinden. Leuke film wel.