St. Agatha (2018)

Hier ben ik erg benieuwd naar; een nieuwe Bousman. Kan niet wachten op de trailer!

'St. Agatha' Revives Nunsploitation with Nerve-Fraying Results

Mooi, eerste reviews zijn al heel goed!

Maar we hebben helaas nog steeds geen trailer....

Nieuw werkje van Darren Lynn Bousman

Laat maar komen.

Nice!

Niet veel soeps deze film, kon er de aandacht nauwelijks bijhouden. Een American Horrorstory sfeertje.

Bousman heeft enorm wisselvallig werk afgeleverd de afgelopen jaren maar gelukkig behoort deze tot zijn betere werk. Spannend en sfeervol. Zeker de eerste 3 kwartier zijn erg sterk en Carolyn Hennesy is geknipt voor haar rol als gestoorde non. Minder overtuigend vond ik het acteerwerk van de hoofdrolspeelster en het laatste kwartier schiet de film een beetje uit de bocht. Er komt richting het einde nog een volledig overbodig 'supernatural' element om de hoek kijken. Niet nodig, want de film was als Psychologische Thriller sterk genoeg.

3*

Met Darren Lynn Bousman, de regisseur die verschillende films regisseerde in de Saw-franchise, zou je verwachten dat het misschien een splatter-feestje zal worden, maar dat is niet wat je krijgt met St. Agatha. Verwacht ook geen jump-scares zoals die in 'The Nun' te zien waren! Nee, de nieuwste horrorfilm van de regisseur is er één van het onderhuidse psychologische soort! Met een redelijk trage opbouw. Het is het verhaal over slechte bedoelingen van nonnen in een klooster op het Amerikaanse platteland van de jaren '50. Een tijd dat ongehuwd zwanger niet door de beugel kon en daarom zoekt de aanstaande jonge moeder Mary haar toevlucht bij deze 'liefdevolle' nonnen. Echter Mary begint achterdocht te krijgen over de bedoelingen van de Moeder-overste en haar nonnen. En ja, er zijn ook clichés te zien. Ook is de film redelijk vanaf het begin tot het einde; rechtaan, rechttoe maar dit wordt voldoende gecompenseerd door het goede spel van kat en muis door Sabrina Kerns en Carolyn Hennesy en de prima spanning. De film bezit alle elementen (spanning, angst, bloed, wendingen, sadistische nonnen) die ik graag in een horrorfilm ziet.

Voorlopig redelijk lage score hier. Ik vond deze écht wel vet goed se. Ik ben überfan van AHS en dat sfeertje bezit deze film ook wel wat. Wel een heel ander soort film dan we van Darren Lynn Bousman gewend zijn. Maar dat is in deze een verrassende meevaller, de film is sterk op zich en gaat onderhuids met die sadistische nonnen en het constant sfeertje dat er hangt. De film houd je volledig in z'n greep, ook al start ie redelijk traagjes, wordt ruimschoots goed gemaakt door de rest van de film.

Bousman

Hij kruipt steeds wat meer naar de straight to VOD hoek. Hier lijkt het budget ook niet erg hoog. Maar dat is eigenlijk niet zo erg. De film is soms wat slordig, duidelijk nieuwe wc in een scene terwijl we in de 50s leven. Maar het oogt allemaal niet heel goedkoop.

Helaas blijft Bousman niet instaat om het verhaal met de juiste beats te vertellen. Hij speelt met wat overbodige flashbacks, hij wil je heel duidelijk nog de schijn te geven van geesten/duivelse nonnen. Maar uiteindelijk is het allemaal wat je al een uur voelde aankomen. Hij weet nooit een mysterie te creëren. Acteerwerk is ook nogal b-film matig tot slecht. Het is jammer ik denk dat je best aardige acteurs had kunnen binden maar ze haakte waarschijnlijk bij het matige script allemaal af. Waar Bousman normaal qua art design nog weleens wat extra’s geeft is dat hier ook nagenoeg weg. De kelder met wat rood licht had nog wel wat.

Maar het is allemaal niet boeiend genoeg.

2 sterren.

Ben deze eigenlijk alleen gaan kijken omdat m’n naam ervoor in kwam..

Mij kwam het over als we nemen inspiratie van psycho vrouw van American horror story, en blijven er beetje in hangen.

Het was leuker geweest als ze meer gemene dingen deed bij de meisjes, want dat vond ik wel meevallen.

En bijna bij eind dacht ik Ow Yeah volgens mij wordt nu gaaf omdat ze die nonnen aan het opstoken was. Maar nee.

En mij was nu niet heel duidelijk waarom ze naar Agatha moest worden veranderd?

En dat eindeshot.. had die maar gewoon weg gelaten.

Film die mij zeer kon boeien. Echt zo'n film waarvan je geen minuut wil missen. Einde vond ik prima.

Een beetje vreemd maar toch verklaarbaar? Nederlandse kijkers waarderen deze film in de recensies hier meer dan de internationale groep op IMDb. Het is een gegeven wat mij wel vaker opvalt, qua waardering loopt men met elkaar bij deze film op dezelfde maat, rond een 5.

Persoonlijk vind ik dat aan de te lage kant, de film komt langzaam op gang en zorgt voor een onderhuidse spanning bij de kijker(s). Het verhaal zit prima in elkaar en de dames en heren acteurs spelen hun spel uitstekend in een mooi decor. Wat wil een kijker nog meer?

Degenen die van veel bloed, getier en schrikmomenten houden kunnen deze film misschien beter overslaan? Voor hen zal de film waarschijnlijk ook te langzaam op gang komen, terwijl wij van die insteek erg veel houden. Het idee krijgen dat het een alledaagse situatie is maar die langzamerhand verandert in eentje waar je van gaat "zweten".

Onze waardering: 7.

Voor mij de eerste film van 2020 en gelukkig zeker geen slechte.

Prima film met een lekkere sfeer. Ondanks dat er niet ontzettend veel gebeurd is het toch aardig spannend. Mede door de sfeer, setting en mysterieus verhaal.

Een paar kleine smerige stukjes waren ook leuk om naar te kijken.

Geen echte horror maar wel een lekkere thriller.

Ruime 3,0*

Fijne Bousman.

Is toch iemand die zich netjes heeft losgemaakt van de Saw reeks (al regisseert hij dan wel weer het nieuwe deel) om een eigen carriere op te bouwen. Niet iemand met een zeer expliciet eigen stijl, maar weet toch steeds sfeervolle horrortjes af te leveren, ook deze viel weer niet tegen.

Wat meer richting de psychologische kant inderdaad, al valt er hier en daar ook wat gore te melden. Niet zo erg veel, maar wel van het effectieve soort. Verder een film die het vooral van de sfeer moet hebben, niet zozeer van de spanning. En met die sfeer zit het gelukkig wel goed, met dank aan een mooie setting en goed acteerwerk.

Heel origineel of vernieuwend is het uiteraard niet, maar daar hoef je ook echt niet voor bij Bousman te zijn. Typisch werk voor de genreliefhebber dus, ik denk dat de meesten wel van van deze film zullen kunnen genieten. Echt groots is het niet, wel erg solide filler. Beetje wat ik van Bousman verwacht ondertussen. Stelt dus niet teleur.

3.5*

Best aardig psychologisch horrorwerkje waarbij de cast en de sfeer de troeven zijn.

De locatie zorgt voor een mooie setting en sfeervolle scènes.

Hier en daar een paar effectieve horrorelementen en voldoende spanning aanwezig.

Een horrorfilm die je niet echt weet te verrassen, maar wel de nodige onderhuidse spanningskracht bezit om van begin tot het einde boeiend te blijven. 7/10

Drama-Thriller met een horrorsausje.

Het verhaal rond de moeder en haar nog ongeboren baby wordt wel sfeervol weergegeven. Je kan er je echt in meeleven en de duistere, soms ziekelijke sfeer blijft goed tot het einde. Ook het acteerwerk is zeker niet slecht.

Dat ik me niet moest verwachten aan de typische horrorelement wist ik gelukkig al voordien maar toch bleef ik telkens uitkijken naar iets meer. Het verliep me allemaal wat te langzaam. Naar het einde toe loopt het beter met wat meer gebeuren, maar in zijn geheel net iets te weinig naar mijn smaak, en al zeker als die hier op MM als pure horror wordt neergezet

2,5*

Horrorregisseur Darren Lynn Bousman zoekt vaak puur genrewerk op en probeert daar genoeg originaliteit aan toe te voegen om het allemaal niet in saaiheid te laten vervallen. Met St. Agatha beleeft hij op dat vlak slechts gemengd succes, want ondanks het onvoorspelbare verloop worden de ideeën en onderliggende concepten hier niet altijd even lekker bij elkaar gebracht. Het acteerwerk is bovendien aan de matige kant, waardoor een hoop protagonisten en antagonisten geregeld oninteressant voor de dag komen. Gelukkig gaat Bousman op zoek naar visuele fraaiheid, waardoor een aantal scenes doordacht en kleurrijk voor de dag komen. De film gaat bovendien ook opvallend ver om het allemaal te voorzien van een naargeestige toonzetting, maar kunnen daarmee de relatief brede speelduur niet met veel succes compenseren.