Niet Schieten (2018)

Wat een flauwe titel.

Vanaf 15 november in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Dat lijkt weer op een glansrol v. Jan Decleir af te stevenen.

De titel van het boek was 'Niet schieten, dat is mijn papa'.

Kwestie van tijd natuurlijk voor dit verfilmd werd. Aardig tot de verbeelding sprekende gebeurtenissen van niet zo ver weg.

Ok, dat wist ik niet.

Gewoon 'Gaan kijken' is ook een mogelijkheid. ?

Al eens als onderwerp langs geweest in DWDD naar ik meen en toen spraken de nooit opgehelderde dingen, dat de daders mogelijk bij de Rijkswacht zaten, de omschrijving van De Reus en de onlangs op een sterfbed afgegeven bekentenis, al tot de verbeelding.

Uiteraard erg benieuw en nieuwsgierig naar deze film.

In België komt de trailer steeds voorbij in de bioscoop. Wel goede acteurs, maar vond het er allemaal wat onecht en gespeeld uitzien.

De impact op een familie na de laatste aanslag van de 'Bende van Nijvel'.

Beklemmende film en een glansrol van Jan Decleir.

Denk dat deze film ook voor veel nabestaanden moeilijk moet zijn en weet niet of het nodig was om de aanslag zelf zo expliciet in beeld te brengen.

Gemengde gevoelens maar toch een aanrader.

Bij de vlaamse zender Eén was een hele uitzending aan de film gewijd. Moet hem zien, geweldig geacteerd en dramatisch verhaal maar heel erg mooi neergezet. Kan me niet voorstellen dat deze film geen hele grote indruk gaat achterlaten en dat er geen zwijgende stemmen eindelijk gaan spreken

MarianneG

Het TV programma Van Gils en gasten bedoel je waarschijnlijk?

De echte David van de Steen maakte indruk met zijn verhaal.

Schokkend relaas.

Vandaag gaat de film in première. Ik wil hem wel zien. Ik was nog een jong gastje toen de bende opereerde en ver van mijn bed show. Ik had echter een Nero album (De gouden patatten) waarin de helden tegenover de bende van Nijvel komt te staan en detective Van Zwam bijna dood gaat zodat ik toch een idee had hoe meedogenloos ze wel waren. Zo wist ik ook dat ze opereerden met van die berenmutsen.

En Brix ik heb de uitzending Van Gils en gasten ook gezien daarmee was mijn interesse gewekt.

Ik heb de film gisteren gezien in Kinepolis Antwerpen en vond hem zeer goed. Knap gemaakt en laat het ware verhaal zien. Prachtig vertolking van Jan Decleir en de andere mensen. Natuurlijk geen film om vrolijk van te worden. maar wat je diep treft en laat na denken hoe het onderzoek is verlopen in België. na zoveel jaren zijn ze nog geen stap verder. Ga deze film zeker zien als je van ware verhalen houdt. Niet te missen.

Hier bewijs van de première in kinepolis Antwerpen. Première ‘Niet Schieten’: ‘De film hakt er echt in, en zo hoort het’ - YouTube

Een aangrijpende verhaal waarbij het menselijk perspectief (sterk van de regisseur Coninx en acteerprestatie van Jan Decleir) je zo meeneemt.

De film geeft niet alleen een inkijk op de wereld van justitie en politie als soms vervreemdende verafstaande systemen, maar laat terzelvertijd zoveel menselijke schoonheid zien. Balanceren op dit evenwicht maakt de film sterk. Een hoogtepunt.

Ik kom uit de nabije regio van Aalst en deze historie speelt daar nog steeds. Ik was dan ook erg benieuwd naar de film. Coninx bracht een aangrijpend verhaal van de extreem geweldadige roofoverval van de Bende van Nijvel op een Delhaizefiliaal in Aalst in 1985. De echte David Van De Steen stapte zelf met de idee naar Stijn Coninx om een film te maken over de gebeurtenissen. David was vervolgens ook nauw betrokken met de opnames.

De film benadert een zeer waarheidsgetrouwe en gevoelsmatige weergave van de feiten. Zo werd er bvb gefilmd op de werkelijke begraafplaats van zijn familieleden en werd er gefilmd in een huis tegenover het werkelijke ouderlijke huis. Niet onwaarschijnlijk dat dit voor de echte David een enorme impact moet gehad hebben.

Enerzijds wordt er gefocust op David zelf, maar ook Albert “Petje” Van Den Abiel wordt van zeer nabij gevolgd. Zijn strijd en zoektocht naar de waarheid lijkt er eentje van Don Quichote. Ik ken de details niet voldoende, maar het hallucinant vast te stellen hoe klungelig - bewust of onbewust - het onderzoek (verschillende malen) gevoerd werd. Jan Decleir levert een fenomenale prestatie af als diepgeschokte (groot)vader. Tijdens de begrafenis of tijdens de identificatie waren zijn emoties erg intens. Jammer dat er een streepje melige muziek werd ondergezet. De emoties van Decleir waren zo echt dat dit eigenlijk overbodig was. En ook Viviane De Muynck was niet te versmaden. Steengoede actrice, al decennia in Vlaanderen! De broertjes Bakker doen het ook goed en de oudere Jonas Van Geel ook. De jonge twintiger in name van Van Geel was wel wat bizar. En in een kleine rol zien we ook Zita Wauters, de dochter van, als Rebecca.

Anderzijds legt de film ook de focus op het onderzoek (vanuit de beleving van Albert). Het gevoel van machteloosheid en de idee aan het lijntje gehouden te worden is wraakroepend. De film verveelde geen moment. En ondanks alle pijn en leed gaat het leven gewoon door. Fijn dat ook David uiteindelijk een eigen leven heeft kunnen opbouwen. De laatste scène van de film met de jaarlijkse reünie was een hoogtepunt. Van Geel plaatste een mooie monoloog, maar het was vooral Decleir die nagels met koppen sloeg met zijn parlé. Een afsluiter om U tegen te zeggen. Een einde die de film een extra kracht en emotie meegeeft waardoor de film extra hard binnenkomt waardoor hij nog langer zal blijven hangen.

Schitterend

Wederom een zeer sterke film van Vlaamse bodem over één van de grootste schandalen van België. Ik was toen nog niet geboren en heb het dus zeker niet actief meegemaakt maar ik denk dat Stijn Coninx met deze film een harde realiteit heeft weten te schetsen van hoe de slachtoffers zich al vele jaren voelen. Het blijft dus heel dichtbij de waargebeurde feiten of zo voelde ik het toch aan. Hier en daar worden er wat oude beelden en achtergrondinformatie meegegeven om alles danig te kunnen kaderen.

De film hakt er zeer zwaar op in en wie de zaal verlaat na de film zal ongetwijfeld stil geworden zijn van dit zwaarmoedige drama. Niet schieten is gebaseerd op het boek van David Van De Steen, maar de hoofdrol is evengoed weggelegd voor Jan Decleir die de sterren van de hemel speelt. Een schitterende, soms wat melige soundtrack deden mij uiteindelijk zwichten en lieten mij een traan wegpinken. Toch waren het vooral de woorden van Jan Decleir op het einde die zeer hard doordrongen en die de film van een extra maatschappelijke kritiek wist te voorzien.

1 van de beste Vlaamse films ooit En de beste film van Coninx tot nu toe

Toch wel enorm teleurgesteld na het zien van deze 'niet schieten', alsof de oude Vlaamse film terug is, met al zijn mislukkingen van vroegere filmtijden: belachelijke valse pruiken, (en dan heb ik het niet over vermommingen van de zogenaamde bende, natuurlijk), decors die niet overkomen, de taal te gepolijst (zitten we in Aalst of ergens op een Nederlandse toneelschool?) , een op Jan Decleir en Vivianne De Munck na slechte casting (een fc de kampioenen-actrice als... heel ongeloofwaardig), en het waar gebeurde-verhaal waar toch teveel een loopje wordt mee genomen om de mensen toch maar in tranen de cinema uit te jagen. Een gemiste kans.

even geteld; er zijn 32 recentie/quoteringen onder de 2.5 punten bij 'the shape of water', heb je die dan ook gelezen en zijn deze 32 stemmers dan ook met een korreltje zout te nemen?

Ik sluit me voor een groot deel aan bij het bericht van Antonin en inderdaad slechte casting en spuuglelijke pruiken. Jammer, deze film kon nog beter....

Dit is beste film van Vlaamse film dit jaar 2018 en ware gebeurtenis. Iemand dit het beter kan maken mag het van mij eens propere. Jan Decleir is een super acteur. Wie deze film niet goed vindt is een dikke sukkelaar.

Onderhoudende prent die het relaas van de Bende van Nijvel uit de doeken doet door de ogen van een zwaar getroffen familie. Jan Decleir en Viviane De Muynck spelen subliem, maar helaas is de rest van de acteurs minder in topvorm. De kindacteurs zijn al niet wauw, maar Jonas Van Geel vind ik een absolute miscast. De film raakt zonder te diep in de sensatiezucht te gaan. Ik stoorde me wel aan het gebruik van het verkavelingsvlaams doorheen de film, zeker de kinderen spraken eerder Antwerps dan het typische Aalsterse dialect, waardoor het minder authentiek overkwam. De frase 'Niet schieten. Dat is mijn papa' vond ik bv. ook tenenkrommend slecht geacteerd. De film kwam me daarnaast ook vrij 'Belgisch' over, waardoor ik deze film liever niet als Belgische inzending voor de Oscars zie.

Deze film hebben ze niet mee gegeven voor de beste buitenlandse film, maar wel de film Girl.

Ook daar maken ze weinig kans mee.

"Girl" botst op Amerikaanse censuur: "Dit doet pijn" | VRT NWS

Nu is Stijn Coninx geen begenadigd regisseur, 'Marina' was behoorlijk onbeholpen en ook 'Niet Schieten' is technisch verre van perfect, maar de eerste helft van deze film is indrukwekkend. Dat is grotendeels te danken aan het weergaloze spel van Jan Decleir en Viviane de Muynck, plus het bronmateriaal dat de film sowieso al veel gravitas en emotie meegeeft.

Helaas slaat de film om zodra Jonas Van Geel zijn intrede maakt in het tweede uur, hij weet namelijk geen moment echt te overtuigen - Mo Bakker is stukken beter als de jonge David. Op dat moment wordt ook duidelijk dat Coninx niet in staat is een fatsoenlijk einde aan de film te geven, zowel met de toon als het tempo gaat het al snel mis.

Denk daarbij aan de fragmentarisch gestructureerde parlementaire-enquête en zijn poging om middels het Hilde de Moor karakter er een aanklacht tegen het systeem van te maken. Toppunt van de onkunde van de regisseur is de behoorlijk pathetische scenè met het 'grote' pleidooi van Decleir tegen het einde (dat ook fictief blijkt te zijn, iets dat je als kijker meteen aanvoelt). Jammer, het eerste uur is écht aangrijpend.

3,25*

Jammer genoeg denken ze in de Vlaamse televisie- en filmwereld dat alleen Antwerps in Vlaanderen bestaat.

Ik had meer van deze film verwacht. Het begint sterk in 1985 maar wanneer we bij de tweede David komen in 1989 zakt de film toch wel in elkaar. Wanneer Jonas van Geel de derde David is wordt het een tragi komedie. Om juridische redenen zijn enkele namen veranderd. Lepoudre is duidelijk Philippe de Staercke, de man met de pukkel Patrick Haemers. Wie een diepgravend objectief boek over de bende van Nijvel wil lezen raad in Beetgenomen van Hilde Geens aan. Hilde de Moor uit de film is een fictief persoon maar ik vermoed dat ze losjes gebaseerd is op Hilde Geens die als journaliste zich al sinds de jaren 80 heeft vastgebeten in de bende. Ze is echter nooit in de politiek gegaan.

Was er al bang voor; 140 uitputtende minuten aan Vlaamse saaiheid.