Winchester (2018)

"It’s a gargantuan seven storied structure with no apparent rhyme or reason."

De gebroeders Spierig kunnen zich met deze titel enigszins revancheren na het matige 'Jigsaw'.

Het waargebeurde gegeven van Sarah Winchester (van de automatische geweren) die ruim dertig jaar onafgebroken haar landhuis laat verbouwen is intrigerend te noemen. Op zich een prima startpunt om een film aan te wijden waarin ingegaan wordt op de psyche van deze weduwe. Jammer genoeg wordt hier nauwelijks aandacht aan besteed.

Hetgeen wat wel goed naar voren komt is de sfeervolle locatie; een typisch spookhuis dat aan alle kanten kraakt en vele doodlopende paden kent. Met name in de nachtelijke scènes als het personage van Jason Clarke het huis gaat exploreren krijg je al gauw een onbehaaglijk gevoel. Toch had hier meer uitgehaald kunnen worden, omdat het daadwerkelijke landhuis gepresenteerd wordt als een verwarrend labyrint waar je met moeite uit kan komen.

De interessante mythologie wordt overboord gegooid, waardoor 'Winchester' uiteindelijk verzandt in oeverloze dialogen en goedkope jump scares die je al ruim van tevoren ziet aankomen. Het overdreven slotstuk spreekt boekdelen. Aan Helen Mirren - die een weduwe lijkt te parodiëren - is te danken dat het geheel niet helemaal belachelijk wordt. Een leuke bijkomstigheid is dat Sarah Snook een kleine rol heeft.

Al met al een redelijke horror die wat mij betreft ingetogen gehouden mocht worden.

Kleine 2,5 sterren.

De toerismesector in San José zal wellicht wél kunnen leven met deze poging de legende rondom de plaatselijke toeristische attractie te voorzien van hernieuwde wereldfaam. Sarah Winchester [Helen Mirren] is de erfgename van het Winchester-imperium dat groot werd met de productie van de even beroemde als beruchte Winchester-geweren die o.a. een sleutelrol speelden in de Amerikaanse Burgeroorlog. Haar huis in San José is uitgegroeid tot een groteske mengelmoes van allerlei stijlen, het gevolg van communicatie die Sarah zou hebben met geesten van mensen die slachtoffer van de Winchester-geweren werden. Het is aan Dr Eric Price [Jason Clarke] om vast te stellen of er werkelijk geesten waren in huize Winchester, of dat het Sarahs hersenspinsel is waardoor ze niet in staat is om leiding te geven aan het bedrijf.

Krakende deuren, onverklaarbare geluiden, een spookachtig liedje en een keur aan nepschrikeffecten: deze film heeft het allemaal. De film is goed geproduceerd getuige de gedetailleerde sets en het camerawerk is verzorgd, maar het enige angstaanjagende aan deze verzameling clichés is dat Helen Mirren haar reputatie te grabbel heeft gegooid aan dit minder dan middelmatig griezelgevalletje.

Na veel tegenvallende reviews ging ik toch een beetje twijfelend naar deze film toe en om maar gelijk met de deur in huis te vallen, Winchester heeft helaas veel gemiste kansen maar is niet alleen maar 1 brok ellende.

De acteer prestaties zijn sterk en overtuigend en de sfeer is over het algemeen goed neergezet.

Het huis op zich heeft natuurlijk al veel sfeer, bedenk daarbij dat veel scenes niet in het daadwerkelijke Winchester huis maar in de studio zijn opgenomen en dat het visueel gezien nog steeds een sfeervol geheel is geworden.

In principe hoeft een horror film niet zo heel veel meer te doen als de sfeer duister en beklemmend is en je beschikt over een aantal goede acteurs, een interessant verhaal erbij en je komt al een heel eind.

Maar helaas vonden de makers het nodig om de film vol te gooien met cliché volle en voorspelbare schrik effecten die soms voelde als een te snel en onbevredigend orgasme, ja het haalt de druk van de ketel maar verpest ook gelijk de opgebouwde spanning.

De makers hadden beter een voorbeeld kunnen nemen aan horror classics zoals The Haunting uit 1963, Taste of Fear uit 1961 of zelfs de Vincent Price film van House on Haunted Hill die ook al waar dateert uit 1959. (Zal het toeval zijn, dat de hoofdpersoon ook Price heet? )

Films met een vergelijkbaar plot, maar een in mijn ogen betere uitwerking.

Winchester is wat mij betreft geen wanproduct, maar soms lijken de makers nogal naast hun schoenen te lopen. Meer is zeker niet altijd beter!

Een kleine 2,5*

Eigen Huis & Tuin met geesten.

Eentje uit het spookhuisfilm-genre maar wat mij betreft ontbreekt een echt enge en beklemmende sfeer.

Het zag er ondanks de sfeervolle originele details en perfecte ligging allemaal te netjes en onderhouden uit.

De paar jumpscares met verschijningen in het begin werken nog wel maar het vervolg was eigenlijk een beetje voorspelbaar saai.

Toch wel grappig dat een Hellen Mirren in een horrorfilm zit.

Een nieuwe film van de gebroeders Spierig, die moest ik dus zeker gezien hebben. De reviews waren echter bijster slecht, maar ik ga daar zelf niet in mee. Origineel zijn in dit subgenre van horrorfilms, nl haunted house films is zeker niet eenvoudig maar toch slaagt Winchester daar wel in. Het verhaal speelt zich af rond de jaren 1900 wat een uitstekende tijdsgeest is voor dit soort films. Het huis, hoewel het er van buitenaf een beetje fake uitziet, ademt de sfeer uit die nodig is. Het is ook niet een ontzettend lange film en ja, er wordt tijd genomen voor de personages. Dat komt het verhaal ten goede want je hebt natuurlijk een verklaring nodig waarom juist Dr Price wordt uitgenodigd om een assessment te maken van Mrs. Winchester.

Erg creepy wordt het meestal niet en mensen die een enge film verwachten komen bedrogen uit. Winchester mist een beetje de timing om echt uit te blinken in de jumpscares. Die met de spiegel vond ik wel sterk ook al weet je dan dat er een jumpscare zit aan te komen. Vaak zijn ze een beetje te gezocht waardoor ze niet werken of toch niet bij mij. Dat gezegd zijnde zijn de jumpscares zeker niet het belangrijkste aan de film. Ik vond het verhaal realistisch gebracht en geloofwaardig genoeg om er in mee te gaan. Langzaamaan ontvouwt zich de waarheid en wie daar de aandacht voor kan opbrengen zal dit een degelijke film vinden.

Een op ware gebeurtenissen geïnspireerde Mystery / Thriller film (beter gezegd spookhuisfilm) met de bekende Britse actrice Helen Mirren als Sarah Winchester, de rouwende weduwe van een Amerikaanse wapenmagnaat.

In dit verhaal dat zich afspeelt in 1906, draait het om Sarah Winchester, die ervan overtuigd is dat ze geteisterd wordt door de geesten van mensen die door de Winchester-geweren van haar echtgenoot zijn omgekomen. Nadat haar man en kind plotseling overlijden, werpt ze zich op de constante verbouwing van het gigantische "Winchester Mystery House" (een labyrinth-achtig huis, waarvan gezegd wordt dat het één van de meest bezeten plaatsen ter wereld is), dat ontworpen is om de kwade geesten weg te houden. Wanneer de sceptische psychiater Eric Price (Jason Clarke) naar het landgoed gestuurd wordt om Sarah’s geestesgesteldheid te evalueren, komt hij er achter dat haar obsessie met het bovennatuurlijke misschien nog niet zo gek is.

"Winchester" is een redelijk klassiek spookverhaal waarin een buitenstaander, in dit geval psychiater Eric Price, een tijdje in een apart huis logeert en langzamerhand de onbehagelijke waarheid die achter de net getimmerde muren schuilgaat, tegen het lijf loopt. Daarbij worstelt hij met de geesten van zijn verleden (zijn overleden vrouw door een Winchester-geweer) en in het huis, en zal hij deze geesten moeten trotseren en dat zowel letterlijk als figuurlijk. Het sfeervolle verhaal weet te interesseren en vooral te vermaken, maar is niet bepaald vernieuwend of onvoorspelbaar.

Ondanks dat de hoofdrollen worden gespeeld door Helen Mirren en Jason Clarke, die het best verdienstelijk deden, springt het fraaie en wonderbaarlijke "Winchester Mystery House" (waar 24 uur per dag aan verbouwd wordt) toch het meest in het oog, met zijn vele kamers, deuren en trappen die nergens heen leiden. Het huis had zo gebouwd kunnen zijn door de Nederlandse kunstenaar Maurits Cornelis Escher, i.p.v. John Hansen (Angus Sampson) in dit verhaal (althans hij deed de verbouwingen).

Het vervloekte huis in samenhang met de begin twintigste-eeuwse aankleding en decors, zorgt in ieder geval voor een sfeervolle omgeving, waar men helaas niet alles heeft uitgehaald en dan doel ik op de spanningsopbouw in combinatie met de geesten. Er zitten weliswaar de nodige schrikeffecten in, maar die waren zelden effectief en dat kwam vooral omdat ze voorspelbaar waren. Hoewel het einde ook voorspelbaar was, was het nog best aardig en zelfs een beetje spannend. Na het einde kom je nog te weten dat Sarah Winchester haar huis 24 uur per dag bleef verbouwen en dat tot haar dood in 1922.

Buiten de al eerder genoemde hoofdrolspelers Helen Mirren en Jason Clarke, hebben verder nog Sarah Snook (als Marion Marriott, die de nicht is van Sarah Winchester), Finn Scicluna-O'Prey (als Henry Marriott, die het zoontje is van Marion Marriott en die regelmatig bezeten wordt door een geest) en Eamon Farren (als kwaadaardige geest Ben Block, die vanwege zijn verleden wilt afrekenen met Sarah Winchester) een belangrijk aandeel in het verhaal.

Al met al een sfeervolle op ware gebeurtenissen geïnspireerde Mystery / Thriller film, die van de eerste tot de laatste minuut weet te vermaken (duurt 90 minuten) en op een vrouw als Helen Mirren, die in de huid is gekropen van Sarah Winchester, kun je altijd bouwen. En dat laatste woordje is natuurlijk ook van toepassing op het fraaie "Winchester Mystery House", dat het meest in het oog springt in dit verhaal.

Voor mij ook een raadsel waarom men zich in de reviews zo negatief over deze film uitlaat.

Gewoon een fijne film met de nodige spanning en ook het drama van het verhaal waarin onze hoofdrolspeelster leeft na de dood van haar man. Een mooi bedacht gegeven, voor iedere dode die een winchester wapen oplevert wordt een kamer in het huis gebouwd naar de omstandigheden waarin de gedode persoon zich bevond in de laatste minuten van haar/zijn leven. Zo woont de vrouw van de de psychiater Eric Price, die ook gedood is door een winchester, in een soort van kas. Daar ontmoet hij haar dan ook weer.

Wij hebben ons in elk geval prima geamuseerd met deze film en onze waardering zit op een ruime 7+.

Best oké.

Al is het dan vooral vanwege de locatie. Van de Spierig broertjes verwacht ik eigenlijk qua regie toch net iets meer. Maar het huis, zeker binnenin, is toch wel een ideale locatie voor een horror film, en daar wordt erg kundig gebruik van gemaakt hier.

De geesten en de scares zijn jammer genoeg niet echt spannend, waardoor de film het enkel en alleen van de sfeer moet hebben. Nochthans wordt er wel gepoogd om een beetje spanning toe te voegen, maar het is ofwel te bekend terrein, ofwel zit de timing niet echt goed.

Film ziet er verder wel netjes uit, acteerwerk is behoorlijk en ondanks dat het plot niet zo heel boeiend is, loopt het verder toch best lekker. Duurt gelukkig ook niet al te lang, waardoor het nooit echt saai of vervelend wordt. Maar de Spierig broers hebben al eerder laten zien dat ze toch tot meer in staat zijn. Zeker gezien het leuke concept had dit makkelijk een beter filmpje kunnen zijn.

Niet verkeerd voor een keer met andere woorden, maar er zat zeker ook wel meer in.

3.0*

Beetje halfslachtige poging om een goede spookhuisfilm af te leveren. Beste wat je er van kunt zeggen dat de broeders Spierig in ieder geval proberen iets eigens aan het genre toe te voegen, maar dat dit oogt als studio- in plaat van origineel locatiewerk is dan weer een ernstig minpunt. Weinig griezel en weinig sfeeropbouw verder, in plaats daarvan veel kortstondige schrikmomentjes, actie, middelmatige special effects en nogal wat fantasy elementen. Oogt dan ook gaandeweg als een op hol geslagen Stephen King verhaal, iets te bombastisch en voor mij wat al te rommelig om echt indruk te maken. Mirren(zoals altijd) en ook Clarke zijn tussen al deze onzin best goed, en dat helpt om je er doorheen te slepen. Al met al van zeer gemiddeld niveau, van harte aanbevelen kan ik hem zeker niet.

Aardige maar niet helemaal geslaagde horror/thriller. Het verhaal op waargebeurde feiten gebaseerd, is best fascinerend. De uitwerking is echter wat minder. De opbouw is goed, maar de film is vrij basic met voorspelbare schrikmomenten wat ten koste van de spanning gaat. Ook Mirren, die doorgaans sterke rollen neerzet, doet het dit keer een stuk minder. Clarke blijft een matige acteur. Het sterkste punt van de film is de locatie. Het huis met de vele kamers is erg fraai. Jammer dat er niet meer gebruik van gemaakt wordt. 2.5/3.0

De Spierig broertjes komen met een nieuwe thriller, en zeker na hun redelijke film ‘Daybreakers’ kreeg ik toch best veel zin in ‘Winchester’ en helaas heb ik trailers gekeken want ik werd zo danig opgepept door de trailers dat ik de film eigenlijk best teleurstellend kon gaan vinden, deze verteld namelijk de ‘enge’ stukken uit de film, en dat leken ook gelijk alle ‘enge’ stukken te wezen en dat is altijd best spijtig in dit soort films. Jammer genoeg dat de Spierig broertjes hiervoor ook al een niet te beste film op de markt hebben gebracht, en nu begin ik wat argwanend te worden. Toch wouden we deze film in de bioscoop kijken, alleen toen we er achter kwamen dat hij nergens meer draaide moesten we maar even wachten.

Ach goed, ik kan wel negatief gaan doen maar het concept / onderwerp was toch best fun. De familie Winchester komt nu weer eens in beeld met een bepaald verhaal om hun heen echter om nou te geloven dat dit waargebeurd is doe ik niet. Het verhaal draait om de ‘Winchester Mansion’ die wel echt bestaat en ontzettend groot is, deze is gevestigd in San Jose, op de ‘Winchester Blvd’, een beroemde naam dus.

De film kent een prima cast, met Helen Mirren aan het roer als Sarah Winchester weduwnaar van de beroemde William Wirt Winchester de bedenker van het wapen ‘Winchester’ die het bedrijf ‘Winchester Repeating Arms Company’ heeft opgebouwd. William was overigens gestorven aan tuberculose. Helen speelde haar rol prima als de duistere Sarah. Leuk om Jason Clarke ook weer eens in een rol te zien, die heb ik al een tijd niet meer gezien namelijk. Hij verzorgde de rol van de psychiater Eric Price, leuke rol. Voor de rest viel de cast nog behoorlijk mee.

Toch wel leuk om wat informatie te zoeken over het geheimzinnige huis. Het huis wat gebouwd werd voor Sarah Winchester is één en al mysterie. Sarah geloofde in het bestaan en de aanwezigheid van geesten en ze bouwde een enorm huis met 160 kamers, waarvan 40 slaapkamers en het gebouw telt ook gewoon drie liften. Toch wel dom om te lezen dat het huis ook deuren bevat die je nergens naar toe leiden, om dan toch in een doolhof te belanden zou ik hier eens door heen wandelen. Toch beschouwde Sarah dit als normaal en had een doel voor ogen, ze bouwde de hoeveelheid kamers voor de geesten van de mensen die omgekomen zijn door hun wapen, de Winchester. Deze geesten zouden aangekomen zijn bij Sarah en ze laat dan kamers voor deze geesten bouwen zodat ze op de aarde kunnen komen, maar ze verzegelde de deuren wel met dertien spijkers. Er hangt dan toch nog wel een leuk verhaal om de film heen, en het concept is ook leuk.

En ik denk ook dat het huis de film in zijn toon kreeg, de fraaie beelden die soms geschoten werden van het huis waren leuk maar ook het feit dat er 24 uur per dag aan het huis verbouwd word is soms verbazingwekkend te noemen, en dan druk ik het nog wat zachter uit want Sarah ging dus erg diep voor de geesten zo te horen.

Het verhaal was prima, het speelt zich af in het jaar 1906 waar Eric naar het huis gestuurd word om een observatie en verslag te maken van het leven van Sarah, waar men van denkt dat het niet meer goed met haar gaat zeker na de dood van William. Sarah ziet echter dingen die anderen niet zien, geesten. Eric leeft een periode tussen de muren van het Winchester huis en word hierin dan ook vaak geconfronteerd met vreemde gebeurtenissen, die waarneembaar waren dankzij harde geluiden. Ook zag hij soms schimmen van mensen en ook daadwerkelijk wezens op hem af komen. Zo krijgen we een beetje uitleg waarom dit huis zoveel verbouwd word en wat de reden is van Sarah dat ze dit doet, op een dag komt de boze geest van Ben Block langs, die Winchester de schuld gaf van zijn twee broers. Hij zorgt voor een ravage in de winkel van Winchester en komt later aankakken bij Sarah als geest, en zo word zijn doods kamer gereconstrueerd. Na een heel gevecht tegen deze boze geest weten ze er wel van te winnen en leven ze eigenlijk nog lang en gelukkig maar, de bouw aan het huis zou nooit stoppen vrees ik.

Ja, dan was deze zit nog best redelijk en viel ‘Winchester’ achteraf toch best wel mee. En dan was het een leuke aangename zit aan een waargebeurd concept en eventueel verhaal, al zou ik er zelf niet snel iets van geloven. Toch een aardige thriller film over de familie Winchester met veel leuke scenes, mooie effecten en een leuke spanning maar, het word nergens echt bijzonder.

2.5*

Tja, eigenlijk teleurstellend naar het einde toe. Het eerste luik is sterk dankzij de sfeervolle locatie en het interessante concept. Ook de cast is een pluspunt. Er zitten een paar geslaagde creepy scènes in de film, maar naarmate de film vordert, komen ze minder geslaagd over en vooral de spanning is niet echt aanwezig ondanks de locatie. Overigens is het huis, de weduwe en de verhalen rond de geesten gebaseerd op ware gebeurtenissen, al is dat laatste hier in deze film niet echt overtuigend te noemen. Allemaal wat vergezocht, zelfs lijkt het spookhuisverhaal voor een film een stapje te ver qua idee. En dat is waar het schoentje bij mij wringt. Naar het einde toe wordt het geheel daardoor heel wat minder door allerlei niet overtuigende scènes. 6/10

Helemaal niet verkeerd!

Deze spookhuis-film is opgebouwd rondom het echt bestaande en indrukwekkende laat-Victoriaanse landhuis en zijn toenmalige bewoner weduwe Sarah Winchester. De dertien spijkers in de film zijn bijvoorbeeld een knipoog naar haar. Sarah Winchester was geobsedeerd door het getal dertien en in het gehele huis is dat getal dan ook te zien. Verder is dit een redelijk klassiek spookverhaal waarin een ‘buitenstaander’ een tijdje in een huis logeert en langzamerhand de onbehagelijke waarheid tegen het lijf loopt. Niet bepaald vernieuwend, maar levert al met al prima vermaak op. Waarbij de locatie het meest in het oog springt. Het is jammer dat we niet wat meer van deze architectonische eigenaardigheden te zien krijgen. Evengoed creëert het huis, samen met de begin twintigste-eeuw aankleding, een prettige pittoreske atmosfeer. Hier haalt de film dan ook de meeste spanning uit. Er zijn wel een stel redelijk bekende "jumpscares" die zo nu en dan best doel konden treffen.Maar voor het overgrote gedeelte bestaat de film uit redelijk bekende elementen die we in menig horror kunnen verwachten, maar door de aankleding van de decors, het klassieke uitgangspunt en de algehele sfeer was deze film toch een vermakelijke zit!

Aardige film waarin de vrouw van een wapenfabrikant woont in een gigantisch huis dat steeds onder constructie is. Een mysterieus en enigszins clichématig verhaal waarbij de ontknoping wellicht niet heel origineel is, maar het maakt de film er niet slechter op. De hele aankleding van het bijzondere huis waarin de film zich afspeelt ziet er mooi uit en zorgt voor een sfeervolle film

Winchester, een vrij sfeervolle mysterieuze thriller die draait om het huis van Sarah Winchester, de weduwe van wapenmagnaat William Wirt Winchester. Het gehele verhaal dat het huis verbouwd moet blijven worden om te kunnen overleven is interessant. De setting ervan is goed en de film heeft een aantal spannende momenten. Het weet de speelduur goed te onderhouden en zorgt met de mysterieuze situatie voor een boeiend onderwerp. Zonder dat er echt momenten waren die met kop en schouders er bovenuit springen, weten de Spierig broers een vermakelijk filmpje op te brengen, welke tot mijn grote verbazing wordt omschreven op de hoes als een horrorfilm. Pas na de film werd het mij duidelijk dat dit huis ook echt daadwerkelijk bestaat.

Awesome!! Een paar goede acteurs, mooi vormgegeven. Ik zat een paar keer tegen het plafond aan!
Het helpt dat ik het altijd al een intrigerend verhaal heb gevonden en blij verrast ben met deze film.
Dr.Price en Sarah Winchester dragen de film en dat doen ze goed. Het kon me aan de andere kant bijzonder weinig schelen wat er met de andere vrouw (Marion?) en haar kind gebeurde. Vooral het kind was eigenlijk ook wel naar als hij niet bezeten was.... was dat de bedoeling? Van mij had hij zich mogen offeren om de film nog wat extra dramatiek te geven.

Spookhuishorror

Ik verwacht dat Helen Mirren zich niet voor dit project had laten strikken als ze een blik in de toekomst had kunnen werpen, en het eindresultaat van Winchester onder ogen had kunnen zien. Het is begrijpelijk omdat het verhaal zich afspeelt in een van de meest bekende spookhuizen van Amerika waar de crew ook echt gefilmd heeft. Het moet gezegd dat de setting ook geen steken laat vallen, maar het script doet dit helaas wel. En dan met name in het tweede deel, waar alle remmen los gaan. En nee, dit is helaas niet op de goede manier.

Winchester is het beste te vergelijken met een attractie van het spookhuis, zoals je ze vroeger als kind op de kermis zag. Het vooruitzicht om in het karretje te stappen is groot, maar het uiteindelijke ritje valt toch behoorlijk tegen. Wanneer duidelijk is hoe de vork in de steel zit en het gevecht tegen de geest van Ben Block begint, valt alle spanning die enigszins aanwezig was, volledig weg. Mirren zet hier een vrij goede rol neer waardoor ik wel geboeid bleef kijken, maar het eindresultaat onderaan de streep bleef toch behoorlijk magertjes.

2,5*

Goh, mijn zoveelste spooky filmpje en bij deze heerste toch het net niet gevoel. De sfeer zat wel goed en dat heeft zo'n film zeker nodig, het verhaal, de aanleiding naar, vond ik niet goed gebracht en uitgewerkt en verloor ie m'n volle aandacht en was ie gedaan, ok da wast, bed in of er nog eentje steken. Dus zal deze snel vergeten zijn.

Aardig filmpje. Echt zo'n standaard horror film. Groot eng huis. Donkere gangen. Enge kamers met spiegels, krakende vloeren en schimmen die voorbij vliegen.

Helen Mirren is hier eigenlijk te goed voor. Deze flauwekul. Het is soms best even schrikken, maar zoals ik al eens eerder heb gezegd. Als het muisstil is en plotseling gooi je het volume omhoog met een enge kop erbij, dan kun je ook bijna niet anders dan schrikken, maar of het dan ook echt eng is?

Ik zo ook schrikken als er een Teletubbie opeens in beeld komt.

Samengevat: Best een leuk tussendoortje, maar meer ook niet.

Toch maar herzien, maar eigenlijk verandert er niks aan de uitkomst. De eerste helft was niettemin kundig in beeld gebracht en met zo'n huis als van Sarah Winchester is het niet moeilijk om wat spanning op te bouwen. Wanneer de film enkel de mensen tegenover geesten bevat is het goed te doen en kent het meerdere geslaagde scares. Zodra dan het achterliggende concept uit de doeken wordt gedaan stort de film in elkaar. "Ben" had wat mij betreft volledig uit de film geschrapt mogen worden. De focus wordt dan ook ineens verlegd van Mirren en Clarke naar een oninteressante antagonist. Het is een regiekeuze die ik als merkwaardig acht, maar de film kijkt goed weg en de cinematografie is meer dan degelijk. Een film over dit huis mag wat mij betreft makkelijk opnieuw gemaakt worden.

Leuke haunted-house-horror met een lekker creepy sfeertje, goede effectieve schokmomenten (de hand uit de kast, de vinger uit het praatgat) en een altijd "bezienswaardige" Helen Mirren. Spijtig dat de buitenopnames van het enorme huis te glad en onecht ogen, en gedurende het slot duikelt de film wel flink, want het einde sleept te lang aan en de afwikkeling volgt teveel eigen regeltjes ("als we zus en zo doen zijn we gered, want daar kan het spook niet tegen!") om mij in spanning en bij de plot betrokken te houden. Jammer dat de hoge verwachtingen van de eerste helft niet ingelost worden.