Avicii: True Stories (2017)

De man achter het gejengel.

Al kom je over Avicii zelf niet zo héél veel te weten. Het gaat vooral over de tol die zijn succes heeft op de jonge artiest die vanuit het niets een wereldster wordt. Moet gezegd dat op dat gebied de docu nog best open is, Tim laat momenten achter de schermen zien de je normaal in dit soort egodocumenten niet ziet.

Er zit ook wat noodzakelijke scenes in waarin hij wat veren in z'n reet krijgt. Van artiesten die verder amper gewicht hebben, of je moet echt waarde hechten aan die hele opgeblazen popscene. Tim komt dan wel als vriendelijke, eerlijke en hardwerkende artiest uit deze docu, talent kan ik hem nog steeds niet aanmeten. Gelukkig gaat het daar maar sporadisch over.

Anderzijds is 90 minuten best lang als je de hele tijd naar de problemen van een zeer succesvol en rijk persoon moet zitten luisteren. Erg dat hij wat last had van z'n maag en teveel zenuwen kreeg voor het optreden, maar het is toch maar moeilijk inleven. Het is na verloop van tijd ook erg repetitief, dus na 45 minuutjes was het beste er wel vanaf.

En tja, voor de muziek hoef je het ook niet te doen.

1.5*

Ja heel triest, zeker met de kennis van nu natuurlijk. Dapper en slim dat hij na een tijdje in het wereldje dondersgoed door heeft dat het niets voor voor hem is, dat ook helder weet uit te leggen en besluit te stoppen. Des te wranger dat het hem twee jaar later toch fataal geworden is. Ben benieuwd wat er nu uiteindelijk precies gebeurd is.

Als documentaire best oke, belangrijke sleutelmomenten zijn wel vastgelegd, waardoor het een heel eerlijk en begrijpelijk portet wordt. Ook belangrijk om te laten zien denk ik, dat dit soort wereldjes loodzwaar zijn en dat dat niet voor iedereen is.

Heel zonde van zo'n jongen.

3,5*

De documentaire probeert het drukke, hectische leven van een dj te laten zien en in dat opzicht is het nergens heel verrassend. We weten tenslotte allemaal wel dat het een druk bestaan is met vliegen van locatie naar locatie, jetlag, slecht slapen, veel drank en drugs.

We leren hoe Aviici steeds bekender werd, overwerkt raakte, fysieke klachten kreeg en uiteindelijk besloot te stoppen. Het eindigt dan ook met een positieve noot waarin Avicii zijn rust heeft gevonden. So far so good, roll credits.

In het licht van zijn zeer recente overlijden krijgt deze documentaire wel een wrange en sneue nasmaak; hij is tenslotte gestopt om zijn lichaam te sparen, en dan blijkt al die stress en werkdruk toch zijn tol te hebben geëist. Erg sneu. Vooral ook omdat het me een vriendelijke, sympathieke gozer leek die niet echt voor het wereldje gemaakt leek te zijn.

De documentaire zelf vind ik verder qua opmaak of beeld niet heel bijzonder, maar ik heb vaker dat ik niet weet of ik een documentaire nu moet beoordelen op montage/structuur of op het onderwerp. Vandaar een gulden-middenwegcijfer: een 3,5*

Avicii is voor mij een tienerheld geweest, waarvan ik heel veel muziek platgedraaid heb. De documentaire vond ik echter veel te traag verlopen en ondanks de openhartigheid waren er veel momenten van herhaling. Ook kon ik op een of andere manier niet inleven in zijn situaties, hoe extreem die ook waren.

De andere artiesten die een woordje deden in deze docu vond ik bij vlagen erg tenenkrommend, met name onze eigen Tiësto. De enige die ik nog vond meevallen en altijd wel sympathie voor heb gehad is Laidback Luke, die aan de basis heeft gestaan van Tim Berg's succes, maar dan houdt het verder ook wel op.

Zijn overlijden kwam als eens schok voor mij als (voormalig) EDM-freak, maar kwalitatief gezien is deze documentaire ondermaats.

Onthullende en vooral voorspellende documentaire over de getroubleerde artiest Tim Bergling, ook wel bekend als Avicii. Uitgebracht vlak voor zijn dood; wanneer je de documentaire kijkt lijkt alles vreemd genoeg ook naar zijn dood toe te werken. Toeval natuurlijk, maar het geheel krijgt nu wel een morbide extra betekenis. Als documentaire is dit in ieder geval redelijk interessant en onderhoudend genoeg, al wordt er te veel aandacht besteed aan de angsten en paniekaanvallen van Avicii, en te weinig aan zijn muziek. Niet dat die zo bijzonder is, maar goed.

Deze documentaire geeft een goed beeld wat roem met een mens kan doen. Zeker op jonge leeftijd en wat dat met zich meebrengt. Zijn keus om te stoppen met touren leek aan het einde van zijn carrière een juiste beslissing....

True Stories, een samenvoeging van de twee albumtitels. Los gezien vind ik die woorden wat lege jargon, maar samengevoegd geeft het een zekere eerlijkheid, iets dat deze documentaire best geeft. De film is een behoorlijke inkijkje in de leefwereld van Avicii, eerst en vooral een schuchter en aardig kereltje dat werd geleefd door de roem en faam maar ook door ingewijden die steeds voor hem lieten kiezen dan altijd de carrière kozen boven zijn eigen ik. Maar het is ook een documentaire met al die bekende kopper die worden geïnterviewd, voor mij een stuk minder interessant. Ik zie liever een goed geregisseerde docu (af en toe) of beelden van Avicii zelf zonder commentaar (ook af en toe). Bovendien is na 3 kwartier het verhaal eigenlijk wel duidelijk en kon de rest me maar matig boeien. 2,0*.

Wetende hoe het uiteindelijk Tim Bergling vergaan is een vrij ongemakkelijke bittere documentaire. Zonde van de persoon en het talent Tim Bergling die veel te vroeg is heengegaan. Eigenlijk was hij een kleine jongen die door zijn talent doorstootte naar de wereldtop en hier totaal niet was op voorbereid (of kon worden). Het liefste wat hij deed was muziek maken, dag en nacht als het moest. Maar al de rest wat daarbij kwam kijken: media, tournees, fans, interne/externe druk, macht, geld, ... was niet aan hem besteed. Het begon met fysieke klachten aan de maag die uiteindelijk resulteerden in psychische klachten...

Hij was misschien te braaf voor het wereldje, al lijkt me naïef me een betere woordkeuze. Naïef dan in de positieve zin van het woord. Te goedgelovig, te meegaand en te onwetend om "nee" te durven zeggen. Het overkomt je, je rolt erin en het is moeilijk om eraan te ontsnappen eens het te laat is. Het is niet iedereen gegeven om met de druk (en de gevolgen) van een celebrity om te gaan. Een stap terugzetten betekent zware financiële gevolgen (terecht vanuit financieel/economisch standpunt), maar op menselijk vlak een ramp zeker wanneer je weet dat derden vaak de 'verkeerde' adviezen geven vaak uit eigenbelang.

Ik heb in tegenstelling tot films niet zoveel met muziek, buiten deze op de radio of deze die sporadisch in de auto draait. Maar de muziek van Avicii vond ik steeds erg vermakelijke opgewekte nummers. Topklasse in het genre, dat werd ook aangegeven door zijn con-cullega's. RIP!