Zirneklis (1991)

Opgroeiend meisje wordt in haar dromen bezeten door een reusachtige spin die haar met z'n tentakels seksueel bevredigt. Nou, dat wil wel, denk je dan. Zeker als dat meisje gespeeld wordt door de adembenemend mooie Aurelija Anuzhite met haar kastanjerode haar en volle lippen. Als kijker kun je je ogen niet van haar afhouden. Ze is mooi met kleren aan, maar ook zonder.

Het is een weerbarstige film, met een weerbarstig verhaal. Erg Russisch ook, al speelt de film in Letland en is de cast en de regisseurs Lets, de taal is weer Russisch. De film is gemaakt vlak voor de onafhankelijkheid van Letland, toen het land nog geen eigen filmindustrie had. Nu nog niet, geloof ik, in tegenstelling tot Litouwen.

Een weerbarstig verhaal zogezegd, waarin een schilder van Joeroen Bosch-achtige schilderijen zich in de psyche van het meisje manifesteert als een monsterachtige spin, als een symbool voor haar ontwikkelende seksualiteit. Uiteindelijk wordt het een gevecht tussen de duivel (de schilder) en een dienaar van god (de priester) om de ziel van het meisje, dat echter niet lijdt onder alle 'bezoekingen' maar fris en vrolijk door het leven stapt.

De beelden zijn grillig en grotesk, en vaak griezelig, met special effects en geluidseffecten die door merg en been gaan. Groot compliment voor de score, die de beelden perfect begeleidt. Maar soms heb je het gevoel dat je in het spookhuis op de kermis zit, waar ook steeds lijken uit de kast komen. Cinematografisch is het een juweeltje, met uitstekend camerawerk en prachtige plaatjes van de bossen en meren rond het kasteel waar het zich afspeelt. Geen niemendalletje.

Op visueel vlak een schitterende film met dank aan de wonderschone Vita (Aurelija Anuzhite). De erotische scènes zijn om van te smullen, zelden zo mooi gezien in een film. Prachtig ook die surrealistische scènes van o.a. het meisje en de reuzespin, de personages in de schilderijen die tot leven kwamen. Eveneens mag niet onvermeld blijven de mooie soundtrack die uitstekend paste in deze schitterende sprookjesachtige film. De film deed mij wat camerawerk betreft enigszins denken aan de films van de Litouwer Shirunas Bartas met dat verschil dat die films van Bartas zeer depri oogden wat beslist niet gezegd kan worden van dit wonder-schone filmpje van Vasili Mass. Integendeel zelfs. De opgewektheid straalde er van af.

4.5*

Fransman Jouw waardering van 3.0* is veel te mager.

Tsja, misschien heb je gelijk wibro. Maar ik vond het wat te overdadig. Het is in ieder geval een bijzondere film.

Ik heb hem ook liggen geloof ik, ben wel benieuwd

Herzien maar nu een kopie van deze film die van aanzienlijk betere kwaliteit is.

Waardering: verhoogd naar 5,0*

Bijzonder.

Ik ben iets guller dan Fransman en iets conservatiever met de waardering dan wibro, maar kan me in beide meningen vinden. En ja, dat is een erg leuk miesje, zeg.

De Letse productieontwerper Vasili Mass komt met een uiterst vervreemdende film op de proppen, maar leek gedurende de vormgeving meer geïnteresseerd te zijn in het ontkleden van de toen 18-jarige Aurelija Anuzhite dan in de inhoud. Het levert een gewichtige film op waar menig kijker veel of juist helemaal niets in kan zien, maar persoonlijk vond ik het allemaal een hoop symbolische onzin verpakt in een mooi visueel jasje. Met name de seksscènes tussen Anuzhite en een reusachtige spin slaan als een tang op een varken, waardoor de film na afloop vooral een idiote indruk achterlaat. Niettemin oogt de totale productie detailrijk en verzorgd met strak camerawerk, uitgedacht kleurgebruik en degelijk acteerwerk van de hoofdrolspeelster. Het jammerlijke is dat de figuren om haar heen acteren als malloten, waardoor ik ze moeilijk serieus kon nemen als diepzinnige figuren. Wat de sfeer verder absoluut om zeep helpt is de afgrijselijke muziekkeuze die ik persoonlijk totaal niet in de beelden kon plaatsen, waardoor ik uiteindelijk nergens in mee werd gezogen.