The Strangers: Prey at Night (2018)

Viel toch wel mee.

Is dat een open einde????

Bagger, en matig acteerwerk. Vooral de knul speelde dramatisch..

Gemiddelde horror/thriller. Het verhaal stelt niet voor en dient puur als kapstok voor de thriller elementen. Op zich werkt het prima, maar echt origineel is het allemaal niet. De spanning wordt aardig opgebouwd maar omdat het voorspelbaar is, wordt het nooit zenuwslopend. Het acteerwerk is vrij doorsnee. De soundtrack is best leuk bedacht, maar waarom...Overbodig vervolg. 2.5

vond hem wel leuk en brutaal mischien een vervolg einde ziet

Helaas voor mij niet het meesterwerkje waar ik stiekem toch een héél klein beetje op hoopte na het stukje van Zwolle84. Slecht is deze sequel niet, maar deze keer kan ik net als OH de 'waarom' vraag niet beantwoorden. Uiteraard is een sequel heel zelden echt nodig, maar het kan natuurlijk altijd iets toevoegen waarvan je niet eens wist dat het leuk zou zijn. Maar die waarom vraag bleef helaas tijdens de film vaker terugkeren, waar het op de acties van onze bedreigde protagonisten aankwam: niet altijd even snugger.

De muziek geeft er soms een leuke draai aan, dat moet ik toegeven. En er zitten zeker een aantal goed werkende scènes en leuke shots in. Maar al met al was ik niet erg onder de indruk. Grappig genoeg zie ik dat die laatste zin bijna letterlijk óók in mijn reactie op The Strangers (2008) staat, die het eveneens met een zesje moet doen. Een vermakelijk zesje, dat wel! Ik meende die eigenlijk een zeven te hebben gegeven, en ik denk er zeker niet met onvrede aan terug.

Ik benieuwd hoe een rewatch thuis valt Zwolle, schrijf je dan een wat uitgebreidere mening? Ben wel benieuwd! Eveneens vraag ik me af hoe deze zou zijn gevallen als je de voorganger ook gezien zou hebben... Dat zullen we nooit weten, maar ga je die nog wel kijken te zijner tijd?

Eerst straks Ghostland die ik toch nog mee blijk te kunnen pakken op het grote scherm. Wie weet kan ik het goedmaken... Of nog barbaarser lijken, door ook die niet op waarde te schatten

Jammer dat ie niet zo goed viel, John. Wat betreft de waarom-vraag: ik heb sowieso niet op het plot gefocust maar liet me volledig opslokken door de geweldige sfeer.

Het eerste deel koop ik misschien nog wel eens, maar heeft geen noodzaak voor me. Ik zie Prey at Night ook niet echt als een deel 2; staat prima op zichzelf.

Zeker staat het op zichzelf! Maar het is niet wezenlijk anders dan de eerste film, en het is een leuk gedachte-experiment of je hem even goed had gevonden als je deel 1 wél had gezien

Ik vrees dat we er niet meer achter gaan komen. Ook als ik die uit 2008 alsnog kijk, zal deze nieuwe m’n eerste kennismaking blijven. Zo’n mooie bioscoopervaring blijft ook wel doorwerken bij herzieningen, is m’n ervaring.

Toevallig gisteren voor de eerste keer deel 1 gezien. Stond ook al jaren op m'n watchlist.

Ben benieuwd hoe deze me gaat bevallen. Goed idee om hem gelijk vanavond op te zetten?

Eindelijk was het tweede deel van ‘The Strangers’ opgedoken, iets wat ik al wel langere tijd hoopte omdat ik het eerste deel altijd een meesterwerk vond (vond ik destijds nog eng), alleen na een tijdje hoopte ik al niet meer op het tweede deel omdat ik na de herziening van deel één toch persoonlijk vond dat ‘The Strangers’ misschien beter een stand alone kon blijven omdat er dan nog tenminste wat waarde aan bleef zitten, en het nog leuk bleef. Toch kon dit tweede deel me nergens echt vervelen, soms was het wat cliché maar ik heb er ook vaak om kunnen lachen.

Het begint eigenlijk allemaal best snel en met maar 85 minuten weet Johannes Roberts hier een perfecte tijdlengte neer te zetten. Hoewel ik persoonlijk zou zeggen dat een tien minuten langer niet erg geweest zou zijn, toch meer in het verband om het soms wat enger te maken en een enger sfeertje te creëren zoals deel één vooral een langere tijd wist aan te houden. Toch is dit niet de grootste ramp, en door de korte tijdsduur ging het in een rap tempo en was de film zonder dat je er erg aan had zo afgelopen, en dat vond ik toch wel erg fijn.

Er valt eigenlijk niet veel te vertellen over de film aangezien het een leuk, doorgaans en niet veelzeggende slasher is. Toch voelde de film aardig professioneel aan en liet Johannes Roberts zien wat hij ook in huis kan hebben. De beste heeft al enkele horror films op zijn naam staan al lijkend dat het allemaal in de b-klasse rond hangt, en hoewel je deze film daar misschien ook in moet plaatsen vond ik dat de film nog best mee viel.

De cast is voor de rest best leuk maar, nergens werd dit echt speciaal. Christina Hendricks vervulde een leuke rol van Cindy, en de rest van de familie deed het ook leuk. Damian Maffei mocht in dit tweede deel de rol van de man met het masker op zich nemen, Emma Bellomy de rol van ‘Dollface’ en Lea Enslin als ‘Pinup’. Voor de rest kende de film eigenlijk niet echt een grotere cast en was het buiten de familie van Cindy en de moordenaars een dooie bedoeling ?.

Het verhaal was dun en niet echt aangrijpend maar wel leuk. We volgen een familie waarbij de dochter naar een bepaalde school gaat (wat voor één ben ik vergeten). De hele familie gaat verkassen en na wat moeilijkheden tijdens hun trip er na toe komen ze aan bij een soort woonwagenpark waar ze (ik dacht) wachtte op familie (of kennissen), dit stukje was me niet duidelijk in het algemeen. Eenmaal aangekomen komen ze er achter dat het een stille bedoeling is. We zien eerder bij aankomst al twee mensen vermoord worden door de drie slashers en dit volgt snel. De familie neemt hun in trekje in de woning waarna ze al geregeld het vreemde bezoek krijgen van ‘Dollface’. Wanneer de twee mannen het huis uit zijn en de dames over blijven vinden ze de kapotte mobieltjes, hier op volgend dat ‘Dollface’ achter hun staat en na een vlucht poging komt Cindy hierbij om het leven.

Nu zijn er nog maar drie over en na de ontdekking van de twee heren dat Cindy om gekomen is gaan ze opzoek naar Kinsey die was gevlucht. Ze komen echter in aanmerking met de man met het masker die er onder andere voor zorgt dat de twee crashen en daardoor komt Mike om het leven dankzij een steek van de man met het masker. Nu zijn alleen Kinsey en Luke over. Luke zoekt zijn zusje en eenmaal gevonden komen ze wederom in aanmerking met ‘Dollface’. Kinsey moet van Luke verstoppen waarna hij op onderzoek uit gaat en daar ‘Pinup’ tegen komt, die heel gaaf op hem af komt rennen. Hij vermoordt ‘Pinup’ en word later weer de man met het masker. Kinsey moet het nu zelf doen en na het vermoorden van ‘Pinup’ volgt ‘Dollface’ aardig snel. Nu is het op Kinsey en de man met het masker en na het overlijden van de man met het masker bleek Luke nog te leven en is de film best snel klaar.

“I killed one of yours! How's that feel, huh? How does that fucking feel?”

Ja, dan vond ik dit tweede deel van ‘The Strangers’ persoonlijk nog net ietsjes leuker dan het eerste deel maar, dit komt meer omdat ik het eerste deel te vaak heb gezien.

3.0*

De vorige film vond ik helemaal niks en ook dit keer is het huilen met de pet op. Een dertien-in-een-dozijn-film die nergens in uitblinkt. Het ergste vond ik nog dat het gezin over een geladen vuurwapen beschikt, maar te schijterig is om het te gebruiken. Vooral de zoon was een lulletje rozenwater dat niet in staat was zijn gezin te beschermen. Het was dus geen sinecure om sympathie te krijgen voor het gezin.

Zooooo simpel en zonder enig verhaal of originaliteit. Echt werkelijk een kind van 10 kan dit bedenken... Wat een aanfluiting...

erg matig vervolg op de aardige verrassing van een aantal jeren terug .
er zitten enkele aardige actiescenes in maar te vaak worden er door de familieleden te domme beslissingen
genomen , dat begint al in het gedeelte waarin pa en zoon en moeder en dochter zich afsplitsen .
vervolgens hebben ze een pistool maar gebruiken het niet en raken het daarna wel erg makkelijk weer kwijt .
de dochter vond ik trouwens in het begin al meteen irritant en weer zo'n cliche problem tiener personage .
trouwens wat hebben de makers met kim wilde ?
Samengevat men probeert wat spannende scenes op te bouwen en enkele zijn aardig sfeervol gedaan maar het is te weinig om de film boven de middelmaat te laten uitsteken .

Kinderen van 10 hebben over het algemeen meer fantasie dan volwassenen.

De sfeer door gans de film zat er pats op, ook het gebruik vd songs klopte. Hou sowieso van dit genre, intruders, psychopath films. Deze was ook lekker ruw zonder compromis. Verhaal moet je hier niet echt zoeken, is ook geen gemis.

Na het tegenvallende The Strangers (2008) is dit het eveneens tegenvallende tweede deel. Het afscheid van de huiselijke setting en de introductie van een nieuwe setting in de vorm van een trailerpark biedt in eerste instantie hoop. Een sfeervolle lokatie met een creepy uitstraling. Dat moet gezegd. Bebost, donker, ruimtelijk, her en der verlaten caravans en stilte. Veel stilte. Creepy genoeg.
De intruders zijn dezelfde als in het eerste deel. De echte verrassing is daar dus wel vanaf. Toch hebben hun verschijningen nog steeds impact. De gemaskerde belagers die vooral in den beginne gewoon in stilte verschijnen zonder enig ander doel dan creepy zijn, werken absoluut veel ongemak op.
Al doende wordt een onbehaaglijke sfeer gecreëerd. Spanning ontstaat. De scènes waarin de stilte en de rust enkel worden doorbroken door de subtiele aanwezigheid van de gemaskerde belagers zijn de sterkste scènes. De meest beklemmende. De spanning druipt eraf. Die scènes zijn er helaas te weinig, want als eenmaal het actieve kat- en muisspel een aanvang neemt en de bruutheid het wint van het meer subtielere werk neemt de spanning al snel af. Niet eng meer.
We zien voorspelbare jumpscares, voorspelbare keuzes en veel langgerekte scènes die de creepy momenten zodanig uitbuiten of uitstellen dat spanning zelfs niet eens meer ontstaat.
De apotheose duurt in dat opzicht het allerlangst en is bepaald geen opwekkende en spannende afsluiter van de film. Soms maken slotscènes meer indruk. Soms maken slotscènes de nasmaak minder vervelend en soms hebben slotscènes zelfs een positieve invloed op het eindoordeel. Niets daarvan is hier van toepassing.

Haha ja daar heb je gelijk in... Maar niet in dit genre. Werkelijk waar een 4,5 joh? Smaken verschillen echt blijkbaar

Het schijnt, ja. Ik zou ook graag zien dat die van mij als de universele waarheid wordt aangenomen.

"Seriously, what's a queef?"

Deel één was al niet noemenswaardig, dus ik snap de noodzaak niet waarom men tien jaar na dato alsnog met een vervolg moet komen.

Ditmaal krijg je te maken met een gezin dat een nachtelijke tussenstop maakt bij een woonwagenkamp, om er vervolgens achter te komen dat er iets niet helemaal in de haak is. Al gauw verschijnen de drie gemaskerde vreemden om het gezin te terroriseren.

Wat volgt is een simpel kat-en-muisspel waar de drie gemaskerde psychopaten toevallig steeds op dezelfde plek zijn als de gezinsleden. Deze herhaling van zetten is weinig enerverend en kenmerkt zich vooral door de stupide acties van het gezin; willen ze de nacht eigenlijk wel overleven?! Hierin is de cast vrijwel te verwaarlozen en wat Christina Hendricks hier doet is een groot raadsel.

Met het woonwagenkamp als locatie worden er op zich nog een aantal dingen gedaan om de sfeer te bevorderen. De jaren '80 soundtrack wordt daarbij op een ironische wijze gebruikt om de toon te zetten. Jammer genoeg weet Johannes Roberts met al deze elementen slechts te imponeren met één scène waarin alles samenkomt. Het overige is namelijk een samenraapsel van allerlei clichés.

Al met al is dit vervolg zowaar een verbetering ten opzichte van het vorige deel, maar het blijft helaas aan de matige kant.

2,5 Sterren.

Onverwachte ode.

Na de onverwachte underground horror-hit The Strangers, diende zich geheel onverwachts een vervolg aan. Minder gekunsteld en in plaats van de home invasion leunt men hier vooral op het bekende jaren 80 slasherwerk, inclusief caravans en Kim Wilde. Door die laatste begint de film best aardig. Oude hitjes hebben wel iets griezeligs in zo een setting.

Ook hier is de formule zo dat we ons allemaal moeten afvragen 'waarom'? Omdat je amper een band hebt met het slachtvee boeit dat helaas weinig. Het is meer de irritatie die de zwijgende psychopaten met hun maskertjes opwekken. Als ze tegengas krijgen is het dus fijn. Toch weet je vanaf minuut één waar het schip heen zal varen en uiteindelijk strandt. De ode is wat dat betreft compleet geslaagd.

**½

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

Zelfde laken en pak, eigenlijk niets anders dan het 1e deel en daarom dus ook niet beter of slechter.

Leuk voor een keertje maar ook weer snel vergeten.

Moet behalve originaliteit niet echt onder doen van zijn voorganger, enkel misschien wat op de sfeeropbouw.

Het verhaal krijgt hier wat meer speelruimte en loopt mede de korte speelduur lekker door. Misschien had ik hier toch liever wat meer tijd gestoken in de sfeeropbouw... De kills zijn net weer even droog en brutaal, met steeds weer die prangende vraag, waarom? Waarom niet

Het einde is dan wel weer serieus bij de haren getrokken maar mag de kijkpret van het geheel niet bederven.

3*

Eigenlijk in de lijn van de vorige ( al 10 jaar geleden ) en deze wist me daardoor ook niet meer te verrassen,wel nog voldoende te vermaken. Het eerste deel vond ik best degelijk en had sowieso meer sfeer. Hier krijg je een gewone vermakelijke slasher met wat leuke 80 deuntjes en recht aan toe simpele droge kills. Er zitten een paar leuke shots in zoals bij het zwembad. Het heel gedoe rond de familie zelf had men gemakkelijk achterwege kunnen laten. Vond het nogal dik aangezet. De cast stoorde niet, al had ik liever een grotere invulling gezien van Christina Hendricks. Het slot bevat zowat alle clichés wat je kunt bedenken voor dit genre. Gemiddeld. 6/10

Geen verrassing voor diegene die ook al deel 1 van 'The Strangers" hebben gezien.

Concept en uitvoering is 100% het zelfde.

Maar deze thriller heeft alles wat een film in dit genre moet hebben.

En dat is inclusief alle cliches.

3*/3.5*

Aardige film waarin een gezin overnacht in een verlaten trailerpark. Een prima tweede deel die het echter net niet haalt bij de eerste (vooral omdat deze wat minder naargeestig is). Gelukkig niet direct een herhaling van zetten, aangezien de personages, locatie en verhaal gewijzigd zijn. Lekker bruut en hier en daar best spannend. Net geen 3.5 sterren.

Is Tamara home?

We hebben 10 jaar moeten wachten maar gelukkig heeft de film prima uitgepakt.
Ik heb me hier erg goed mee weten te vermaken.
Het is niet echt extreem veel anders dan het 1e deel maar dat mag de pret niet drukken.
De film begint gelijk al lekker vlot en weet het tempo er goed in te houden.
De setting is hier in dit 2e deel wel anders wat ik best een pluspunt vind. Het speelt zich nu af op een trailerpark en niet één en al in één huis. Wat me ook gelijk opviel was het camerawerk. Bij momenten dat de camera langzaam inzoomt op de acteurs gaf echt een soort 80's vibe, daarnaast natuurlijk ook de 80's soundtrack. Leuk gedaan!
Ook het acteerwerk was prima en niks op aan te merken.
Maar wat mij vooral deed verbazen is dat dit 2e deel toch net wat harder is en de stalkers/killers ook vermoord werden. Dit had ik totaal niet zien aankomen aangezien dit bij deel 1 niet het geval was, daarom ging ik ervan uit dat juist de slachtoffers allemaal zouden omkomen.
Dan zit ik wel met de vraag: zal er dan nog een 3e deel komen?

Zeker een goed en leuk vervolg.
Net aan niet een 3,5* maar een dikke 3,0*
6,5/10

Ik heb deel 1 niet gezien en ook nooit de behoefte aan gehad. En zoals ik al aan vorige reacties zie is dat ook niet nodig gezien deze film op zich staat. Eigenlijk vind ik het idee van een groep jongeren dat voor de kick ineens mensen gaat beginnen uitmoorden nu niet bijster origineel of boeiend meer. Maar iemand raadde hem mij toch aan omwille van Bailee Madison in de hoofdrol. Voor haar heb ik wel een zwak en ze stelt ook nu weer niet teleur. Er is een kleine opbouw met hoe en waarom de familie in dat trailerpark moet overnachten. Maar na een goed half uur gaat het los en blijft het tempo alsook de spanning er goed in. Geen topfilm maar wel prima vermaak en ik heb hopen slechtere gezien (terugdenkend aan die Franse copycats bijvoorbeeld).

Rest nog 1 vraag: wie was Tamara nu eigenlijk?

Als je deel 1 een tijdje of nog niet hebt gezien dan is het een vermakelijke en sfeervolle film, met onverwachts een lekkere synthesizer soundtrack en muziek van Kim Wilde. Wanneer je deel 1 hebt gezien en net zoals ik, voor deze film aan, dan valt de enorme creatieve armoede op. Hoe het allemaal begint is gewoon een exacte kopie van deel 1 en het is in het begin echt prijsschieten in de bingo betreft 'dit heb ik net in deel 1 ook gezien'.

De film herstelt zich daarna enigszins dankzij de bovenstaand genoemde punten, maar de schade die het armoedzaaierige en repetitieve begin tov deel 1 heeft veroorzaakt is daarmee niet volledig hersteld.

2,5*

de muziek is goed, daar is dan ook alles mee gezegd.
totaal geen verhaallijn, duidelijkheid.

Je kan eigenlijk gewoon alleen de middelste 5 minuten kijken, dan weet je net zoveel als dat je de hele film heb gezien.
eigenlijk net zoals deel 1.

ik bedoel ... als het gebaseerd is op ware feiten / gebeurtenissen, moet er toch wel IETS meer duidelijkheid zijn, of in ieder geval .... een beter eind met hoe het is afgelopen....