Voyeur (2017)

Twee verhalen in één.

Enerzijds is er natuurlijk de voyeur, wiens verhaal redelijk tot de verbeelding spreekt. "Zo gek dat je het zelf niet kan verzinnen" is het natuurlijk niet, het doet al snel denken aan films als Psycho, maar een real-life geval is toch nog wat anders.

Anderzijds is het ook een verhaal over Talese en journalistiek. De man die het levensverhaal van Foos documenteert staat evenzeer in de schijnwerpers en krijgt voldoende tijd en ruimte om enig inzicht in het werk van een journalist te verschaffen. Het is een leuke extra angle die deze doc toch net iets boeiender maakt.

Verder is Foos ook wel een apart figuur, hij lijkt best open maar blijkt toch moeilijk in te schatten. Wat er dan net écht is en niet blijft ook redelijk in het midden, al gaat dat dan vooral over details en eventuele overdrijving, niet over de kern van het verhaal. Verder is er nog de vrouw van Foos, die eigenlijk een docu voor zichzelf verdient.

De mix van de twee invalshoeken is soms wat hobbelig en het loopt niet altijd even vlot in elkaar over, maar over de gehele speelduur intrigeert het wel en krijg je toch twee interessante figuren die elkaar in dit ene verhaal tegen het lijf liepen.

3.0*

Geloofde deze docu niet helemaal. Vond zowel de cameraploeg als de voyeur als de journalist allemaal iets te koddige personages. Uiteindelijk is er ook niet gek veel aan de hand. Behalve wat verhalen die uit de grote duim lijken te komen. Doordat ik de journalist ook helemaal niet vertrouwde betwijfel ik eigenlijk het gehele verhaal. Voor mij was dit iets te nietszeggend.

Gay Talese is één van de journalistieke boegbeelden van het kwaliteitsblad ‘The New Yorker’. Hij is 81 wanneer de 78-jarige Gerald Foos, een oude bekende, hem laat weten dat hij wil vertellen over wat hij zag in het motel waar hij decennialang eigenaar van was. Gay wist dat Gerald een voyeur was en gaat gretig in op Geralds uitnodiging. Deze documentaire toont de potentiële valkuilen die ontstaan als een vriendschap een journalistieke kleur krijgt, zowel voor de journalist als voor de verteller. Geralds verhaal is op zijn minste opmerkelijk, maar dit geeft vooral inzicht in de het belang van journalistieke integriteit en het behoud daarvan.