Anon (2018)

Aardige film over een agent die zaken oplost door de digitale voetprint die mensen achterlaten in de nabije toekomst. Niet de meest originele film en ook is de boodschap overduidelijk. Maar het plot is onderhoudend genoeg. Stijlvol in beeld gebracht en een aangenaam tempo. Clive Owen en Amanda Seyfried zijn beiden goed gecast.

Gemiddeld tot aardig Netflix filmpje die wel wat al te gemakkelijk weg probeert te komen met het thema privacy vs. veiligheid.

Ook was het futuristische aspect waarin alle mensen opeens een soort robots zijn die als een soort mobiele apps, wellicht met ingebouwde RFID chips o.i.d., info via gedachten kunnen verspreiden en bij elkaar inbreken veel te oppervlakkig ingezet....terwijl het idee helemaal niet zo slecht was. Het lijkt er de laatste tijd op dat potentiele blockbuster scripts waar geen grote geldschieter of regisseur voor te vinden is als films op Netflix terecht komen.

Einde was ook enigszins te voorspellen, uiteindelijk weer een mannelijk gevalletje van erotomanie (man geobsedeerd door 1 vrouw gaat gekke dingen doen).

Film had meer ingezeten.

Best een redelijke film. Een leuk verhaal en de cast doet het ook niet onaardig. Het einde is wat simpel maar voor de rest is het vrij vermakelijk.

Onderhoudend maar zakelijk.

Met name de sfeer is prima. De film laat een samenleving zien waarin niemand veel plezier heeft en schetst geen prettige atmosfeer. De film speelt af zich in toekomstige wereld gevuld met kilte en ongevoeligheid. De sfeer is onbehaaglijk en angstaanjagend.

De settings zijn groot en onpersoonlijk en hebben een grauwe uitstraling. Het algemene kleurgebruik in de film is tamelijk neutraal en somber. Smoezelig ook. Functionele stemmingmakerij heet dat. Het werkt goed.

De personages zijn even troosteloos als het aanzien van de samenleving in de film. Ze zijn kleurloos, hebben nauwelijks een identiteit, stralen niets uit. De personages zijn inwisselbaar. Ze staan in dienst van het verhaal en van de actie en hebben slechts een functioneel doel.

Al die functionaliteit klinkt zakelijk maar werkt wel heel effectief. De film is in ieder geval redelijk spannend. De digitale wereld wordt prima ingezet om spanning te creëren. Het kille decorum leent zich uitstekend voor spannende Point Of View shots. Shots die zorgen voor betrokkenheid bij het verhaal. De actie is spannend en het verhaal intrigerend door de manier van filmen. En door de onheilspellende atmosfeer natuurlijk. De koele personages krijgen die betrokkenheid niet voor elkaar. Nou ja, op Seyfried's personage na dan, want die genereert gelukkig wel wat warmte.

In de kille atmosfeer is het leven buiten de bepaalde overheidskaders om zoals het personage van Seyfried dat beleeft, een stuk uitdagender. En leuker. En dynamischer. Seyfried's personage is dan wel even nietszeggend als de andere personages, maar ze heeft tenminste wat kleur door de vrijheid die ze bezit. Met die kleur gebeurt vervolgens te weinig.

Een betere film had ook diepere aandacht gehad voor de contrasterende accenten in de leefstijl van de personages. Dat gebeurt niet. Het accent ligt blijvend op actie en effecten. En daarom is de film niet meer dan een zakelijke film die redelijk onderhoudend is.

Mooie kille sfeer.

Nouja, niet mooi om in te leven misschien, maar wel mooi uitgewerkt, grafisch aantrekkelijk en leuk doorgevoerd met de getekende callouts in beeld. Het contrast dat met Seyfried gemaakt moet worden had daar dan wel wat inventiever uit mogen spatten eigenlijk.

Owen is op zich goed op zijn plaats maar ook misschien wel wat gemakzuchtig. Net als Seyfried overigens. En het verhaal voelt ook gemakzuchtig en ondapper aan - het einde vond ik echt teleurstellend, dat had echt veel beter gemoeten. Desnoods gewoon door de schaar er een paar minuutjes eerder in te zetten.

Traag en iets te dik aangezet qua akteerwerk, maar al met al niet verkeerd. De plot is intrigerend en de film steekt visueel fraai in elkaar, zoals we gewend zijn van regisseur Andrew Niccol. Thematiek en stijl liggen hem hier ook volledig, al had er nog wel wat meer ingezeten. Eén en ander had wel iets spannender uitgewerkt mogen worden bijvoorbeeld.

Niet echt een Netflix productie om van te watertanden, maar ik heb ook wel een beetje pardon voor deze Anon. Voor velen zal dit net iets te koel, afstandelijk en klinisch zijn, de nadruk ligt meer op het technologische item dan op het thriller element. Die technologie is echter allesbehalve spectaculair en akelig dichterbij dan we denken, dus ondersteboven geblazen wordt je niet echt van wat je hier krijgt voorgeschoteld. Blijft over een redelijk spannend verhaal over de speurtocht naar een vermeende moordenares, en die queeste kent dus best wat enerverende momenten. Met wat betere acteurs had ook dit subplot de middelmaat kunnen ontstijgen. Owen zie ik meestal graag spelen, maar hier had ik graag wat meer emotie gezien op zijn immer aanwezige pokerface. Meisje Seyfried zal best talentvol zijn, maar de rol die ze in deze film krijgt toebedeeld past haar niet zo, een meer krachtige dame had ons meer het verhaal in kunnen zuigen. Ook de erotisch bedoelde seksscène van de twee kwam nogal ongelukkig en viezig over, zo'n ouwe kerel(53 in het echt) met zo'n jong meisje(32 in real life)......niets voor de conservatieven onder ons.
Geen hoogvlieger dus, maar Anon heeft wel wat goede momenten, zullen we maar zeggen. Al kijkend kreeg ik toch wel enige heimwee naar een ene Spielberg, die heeft in het verleden meerdere keren aangetoond hoe je de juiste dosering peper en zout moet toepassen bij zo'n gortdroog gepresenteerd science fiction verhaal.

Hah.

Wel grappig om te lezen hoe kritisch men is op deze film. Schrap 30 minuten en je hebt de zoveelste banale Black Mirror aflevering, maar die zijn blijkbaar wel geniaal, ondanks dat Niccol in ieder geval qua regie nog iets weet toe te voegen.

Doe anders nog eens iets met brain hacking. Wat een film als onderwerp in één blik in een scene van een seconde of 5 wist te behandelen is de laatste jaren al breed uitgesmeerd over films en series. 20 jaar later is de toegevoegde intellectuele waarde eigenlijk 0, want veel verder dan hetzelfde klassieke brain hack conceptje komen we niet. Ook Anon is absoluut geen uitzondering.

Tijdens het kijken deed het me al wat denken aan Gattaca, met Niccol aan het roer uiteraard niet zo verrassend. Niet zo'n geweldige fan van die oud-Amerikaanse scifi look, maar hij is wel erg consistent en het is ook weer niet zo dat het vooral wat exposition is in het begin van de film om daarna compleet te vervagen.

Maar verder is het wat levensloos. Acteerwerk is niet bijster, visueel is het ook wat magertjes en het plotje is eerder slaapverwekkend. Black Mirror dus, maar met eens meer regisseurstoetsen.

2.5*

“It's not that I have something to hide. I have nothing I want you to see.”

Degelijke Netflix film. In Anon heeft niemand meer geheimen en privacy is iets van het verleden. Criminaliteit is er bijna niet meer, totdat er een vrouw opduikt die geen digitale afruk achterlaat en moorden pleegt. Het klinkt allemaal spannender dan het is, want Anon neemt zijn tijd en van spanning is eigenlijk geen sprake. Audiovisueel ziet het er allemaal schitterend uit en ook het acteerwerk van Owen en Seyfried (wel een verschrikkelijke pruik) is prima. Maar enerverend is het allemaal niet, en de voorspelbare boodschap over de gevaren van het leven zonder privacy zie je van een kilometer ver aankomen.

Toffe high-concept film en mijn verwachting was redelijk hoog aangezien Andrew Niccol ook het briljante Gattaca maakte. Lekker strak gefilmd en een mooie ambient synth soundtrack zodat het eigenlijk een betere versie is van het nogal gesjeesde en visueel weinig imponerende Strange Days. Het verhaal bevat minstens 1 gapend plotgat dat nog groter is dan de ogen van de betoverende femme fatale Amanda Seyfried: waarom gaat Owen in godsnaam undercover als rijke stinkerd als ze zijn gezicht al gezien heeft en hem zelfs al gehacked heeft? Dan werkt die cover toch niet? Genoemde Seyfried is lekker mysterieus (hoewel het acteerwerk zo koeltjes is dat de meeste fotomodellen het ook wel hadden aangekund) en Owen is zo degelijk als je kunt verwachten. Maar het gaat hier minder om acteerwerk en net als in Gattaca (die wel wat meer emotie had) weer om een toekomstbeeld waarbij we ons moeten afvragen of we dit niet tegen moeten houden. Ik kan de film zeker aanraden maar weet niet of ik hem net zo vaak zal herzien als Gattaca omdat het toch wat dunner is allemaal.

Leuk gefilmd, interessant mysterieus verhaal en een degelijke cast waaronder Amanda Seyfried die met haar uitstraling en grote ogen je aandacht weet te trekken. Uiteindelijk is de plot gezien de technische hoogstandjes en ingewikkelde mediamaterie ( voor een leek ) best simpel, maar wel aanvaardbaar. Dat er plotholes aanwezig zijn zal zeker waar zijn, maar deze zijn mij gezien de hoogstandjes dan toch voorbij gegaan.

Vermakelijke techno-thriller. 7/10

Rustige scifi thriller, nergens te spannend, wel iets mysterieus en doet je wel wat nadenken over concept Big Brother is watching you. Enigste wat mij soms wat stoorde was het grafische weergeven van hoe ze de wereld en de inside bestanden zien. Alsof je door een overdreven overklokte googlebril kijkt. Verhaal op zich zit wel goed in elkaar en verveelde me niet. Geen super grafische scifi, wel eerder eentje met een verhaal. Ok voor tijdens de week. Toch wel 3* voor het concept.

Draait teveel in cirkeltje, waardoor hij moeilijk uit te zitten is. Bouwt op geen enkel moment spanning op, blijft traag en vlak.

Goed concept met een dystopische sfeer, maar nogal saaie uitwerking. De animaties tijdens het hacken zijn naar mijn idee nogal overdreven en overbodig. De film voelde een beetje aan als een slechte Black Mirror aflevering. Ik vroeg me ook af waarom die hacker vrouw Sol niet herkent als ze de eerste keer afspreken. Of was dat de bedoeling?

In het begin kwam er al snel een gevoel van crossover van Minority Report en Black Mirror's Entiry History of You. Ik kan wel mee in zo'n setting/sfeer. Gaandeweg gaat het wat teveel in zichzelf op, het is niet echt meer te volgen of het 'technisch' klopt en dat is wat jammer. Plotgaten liggen dan op de loer en gebeuren zonder dat je er erg in hebt. Het is dan meer het verhaaltje maar volgen en dan blijkt dat het eigenlijk vooral om de look en feel gaat. Naar het einde toe zal het allemaal wel. Ik heb geen gevoel van spanning of naar een climax werken gehad. Einde ronduit vlakjes. Iets met potentie, maar jammer joh.

Niet geslaagd. Het idee is interessant, de uitwerking lijkt nergens op, met uitzondering van enkele visuals zoals allerlei data die op het scherm verschijnt. De geheimzinnige moorden waren veelbelovend en ergens zat er een leuke SF-detective verborgen in dit gegeven, maar van zodra Seyfried verschijnt als de burger die de macht heeft om haar anonimiteit te beschermen is het vlug gedaan met de lol. Ook Clive Owen in zijn zoveelste suffe hoofdrol is niet leuk om zien, maar dat is ook deels de schuld van het zwak in elkaar geflanste script.

Aardige futuristische thriller. Het verhaal is best origineel maar is niet altijd even logisch. Het doet ook wat denken aan Basic Instinct met een vleugje sci fi. De film begint best sterk. Er is voldoende spanning en het houdt de aandacht van de kijker goed vast doordat je lang niet weet wat er nu precies aan de hand is. De tweede helft is wat minder. Het verhaal draaft ook wat te ver door tijdens de ontrafeling. Het acteerwerk is verder prima en visueel ziet de film er verder goed uit. 3.5

Regelmatig lichtte mijn scherm op met wat leek op een blauwdruk van een elektronicanetwerk o.i.d. Ik werd er niet vrolijk van. Van de rest van de film ook al niet: een vergezocht verhaal over mensen die op wonderlijke wijze in het heden en verleden van anderen kunnen kijken en dat desgewenst kunnen muteren. Een janboel waarin logica ver te zoeken is. Clive Owen en Amanda Seyfried proberen er nog wat van te maken, maar zijn bij voorbaat kansloos te midden van zoveel flauwekul zonder reuk of smaak.

Was al eens aan de film begonnen en m niet uitgezeten. Vandaag toch maar afgekeken en heb er geen spijt van. Mysterieus beetje kil maar goed geacteerd. Je hoeft de film niet helemaal te snappen maar het zet je wel aan het denken (big brother) en als een film dat kan is hij voor mij al geslaagd. Ik denk niet dat ik hem nog eens zal kijken.