Bring It On: Worldwide #Cheersmack (2017)

Mwa.

Het einde van deze reeks ook weer bereikt. Het zijn nooit de meest hoogstaande films geweest, maar ik kom er toch wel makkelijk doorheen. Ook dit deel is weer licht en snel vermaak dat goed wegkijkt, maar verre van perfect is. (Uiteraard).

Het acteerwerk blijft altijd wel redelijk in deze reeks, al zijn er nergens echt megasterke prestaties te bekennen. Prosperi ziet er bijvoorbeeld gewoon leuk uit, maar legt nergens grensverleggende prestaties af. Ook de overige crewleden, die allemaal voornamelijk karikaturale rollen neerzetten, vallen niet bepaald op.

Visueel is het zo zo. Ten alle tijden klassiek geschoten en statisch opgenomen cheerscenes. Echt intens krijg je het niet te zien, wat wel jammer is. Nu ben je vooral een toeschouwer, waardoor je nooit echt daar met de meiden en jongens op het podium staat. Niet dat dat hoeft, maar het zou wel betere inspanning zijn.

Verhaaltje is verder wat minder overdreven in vergelijking met voorgaande delen. Iets normaler, met minder sterk aangezette stereotiepe rollen. Toch zijn de problemen en complicaties waar ze mee om moeten gaan erg standaard en hebben we weleens vaker gezien. Niet minder vermakelijk of storend, maar het is niet bepaald origineel meer en blaast al helemaal geen frisse wind door de reeks.

Verder zitten er wat voorspelbare twistjes in, maar het verhaal zelf is vermakelijk genoeg om te boeien. De personages zijn aardig genoeg om te volgen en het duurt niet te lang. Dit soort films zijn maar voor een beperkt publiek, maar ik kan me er nog wel aardig mee vermaken. Niet slecht, maar ook niet echt goed. Normaal dus eigenlijk.