The Wilde Wedding (2017)

Een matige komedie over een acteursfamilie die aan de vooravond van oma's vierde bruiloft uit de band springt. Een vrij tam verhaal met weinig interessante karakters en de toch wel behoorlijke cast speelt met iets te veel drama naar mijn smaak. Qua humor is het ook wat aan de magere kant, er wordt wel geprobeerd om geestig uit de hoek te komen maar de grappen vond ik vaak iets te voor de hand liggend. Ook het einde was geen verrassing.

Tsja.

Met zo'n enorme cast, dan moet het ofwel een soort reboot van de epische films uit het Ben Hur of Gone with the Wind tijdperk zijn. Ofwel een enorme flop. Guess what.

Van de acteurs was ik eigenlijk allerminst onder de indruk. Stewart bijvoorbeeld zit ergens tussen overacting en het doods oplezen van zijn lines in. Nergens overtuigend. En daarnaast, het blijft toch moeilijk om hem anders te zien dan Picard met een baard. En zo is er op de anderen ook wel wat aan te merken. Wellicht het ergste nog, voor een komedie zijn de grappen zwak en er zijn er wat erg weinig.

Maar misschien moet ik ook zeggen dat ik niet bij de doelgroep hoor. Wie wel is me dan ook niet helemaal duidelijk.

Best het aanzien waard, wel meer geschikt voor kijkers van middelbare leeftijd dan voor de jeugdigen onder ons. De toon van The Wilde Wedding is allesbehalve wild, maar vooral vriendelijk en luchtig, als je iets zoekt met veel venijn en vuurwerk kun je deze film overslaan en beter Festen nog eens bekijken. Anderzijds is het verteltempo dermate hoog dat je je niet hoeft te vervelen en een ander voordeel is dat het typisch Amerikaanse sentiment achterwege blijft. Ook een wat al te herkenbare opzet voor een komedie/drama, dat wel: zet een grote groep verschillende mensen voor een paar dagen bij elkaar voor een grote gebeurtenis(bruiloft), en laat de hilarisch bedoelde ontwikkelingen er dan maar op los....een methodiek die hier wel te weinig echt komische momenten oplevert, maar het enthousiaste, aanstekelijke acteerwerk(dit zijn echte mensen) maakt dat gedeeltelijk goed. Dertig jaar na Dangerous Liasons zijn Malkovich en Close hier weer herenigd, en het resultaat is redelijk bevredigend doch zeker niet zo gedenkwaardig als die klassieker. Stewart in spijkerbroek kon ik maar moeilijk aan wennen trouwens, en het zeer voorspelbare slotakkoord is een kleine afknapper. Ik wist al na tien minuten waar dit zou eindigen, en zal niet de enige zijn geweest.

Deze ook eens meegepikt, maar had hier toch wel wat meer van verwacht. Nochtans zal het aan de cast niet gelegen hebben: Glenn Close, John Malkovich, Patrick Stewart, ...

Het verhaal was niet zo interessant en het komediegedeelte viel toch ook wel tegen.

Jammer, er had wel wat meer ingezeten.

Absolute crap!

Tenenkrommend slecht. Het script, de cast, het acteerwerk; ongelooflijk slecht!

Commerciele bagger!

Aan acteertalent geen gebrek in deze romcom. Het zijn evenwel paarlen voor de zwijnen omdat het in plaats van een samenhangend verhaal veeleer een verzameling losse schetsjes is. Oudgedienden als Close, Malkovich en Stewart laten een uitgewoonde indruk achter. Ik had vooraf redelijk hoge verwachtingen gezien de sterrenbezetting, maar dat uiteindelijk viel vies tegen.

Hou je van familiefeestjes, wel dat is wat deze film weerspiegelt. Verwacht geen overdreven drama en ook geen top komedie. Het is een speelfilm over een vrij grote familie bestaande uit twee delen: de bestaande en de toekomstige aangetrouwde. Is een gekende formule voor komedie maar hier is het eerder een gewoon verhaal. Enkele leuke scènes. Soms een lach. Alles beetje oppervlakkig. Maar ik hou wel van dit genre. John Malkovich speelt zoals ik hem momenteel ken. Glenn Close al lang niet meer gezien en Patrick Steward met krulhaar is al hilarisch op zich. Film is geen topper in zijn genre. Maar toch ergens wel genoten van de familiereünie met zijn typische misschien wel herkenbare problemen. Mij niet verveeld.

De film neemt eerste even de tijd om via de kleindochter van bruid Glenn Close de complexe familiesituatie uit te leggen en de personages te introduceren. En als je enigszins op de hoogte bent van de familiestructuur, begint het geleidelijk vermakelijk te worden. Een bonte mengeling van familieleden waarvan een ieder wel wat excentrische eigenschappen heeft, passeert de revue. Een familie die het geluk niet in de liefde heeft gevonden, zo blijkt al snel.

Een bruiloft en een volgepakt huis met genodigde familieleden. De sfeer doet bij wijlen denken aan een zomerkamp voor tieners. Drank, drugs en seksuele uitspattingen. Gelukkig worden de ondeugden gepresenteerd met een zekere humoristische standaard die verheven is boven de gebruikelijke platvloersheid die in een dergelijke sfeer altijd op de loer ligt. Het lukt, ook al is het soms ternauwernood.

Glenn Close heeft een prima rol als rijke Hollywoodse filmster die ondanks vier scheidingen tevredenheid met haar leven uitstraalt. Aan haar verschijning lees je een bewogen levensverhaal af vol positieve en negatieve ervaringen. Er is niet veel dat haar van haar stuk brengt. Ze vertegenwoordigt een prettig personage. Een andere opvallende verschijning is John Malkovich. Hij is de eerste echtgenoot van Close en tevens een acteur, maar dan vooral aan het serieuze toneel. Met zijn gekke sikje, hippe kledingstijl en maniertjes verbeeldt hij heel hilarisch een excentrieke oudere kunstzinnige hippie. Eveneens een prettig personage. Twee sterke karakters die de film maken, wat mij betreft. De scènes tussen Close en Malkovich zijn het aanzien absoluut waard.

De film eromheen is aardig maar ook wat kitscherig. Het verhaal is ietwat banaal en het einde eigenlijk al vanaf het begin voorspelbaar. Buiten Close en Malkovich zijn ook de andere personages aangenaam gezelschap. Al die personages vormen een rommelig maar prettig levendig geheel. Het zijn de personages die met vreemde acties, emotionele uitbarstingen en tumultueus gedrag de film vermakelijk houden. Leuk voor het moment. The Wilde Wedding is geen film die nog lang in mijn gedachten zal vertoeven.