The Jericho Mile (1979)

Goede film, nu uit op dvd in een goedkope maar helaas ook hele lelijke full frame versie, vol beeldruis en vlekken. Wie de films van Michael Mann een beetje kent weet dat ze uitsluitend tot hun recht komen in het oorspronkelijke widescreen-formaat. Vermijden dus.

Het debuut van Michael Mann, een tv-film met de welbekende gevangenisfilm-clichés met de nadruk op 3 groepen, white power, black power en latino power. Een man valt buiten de boot, jawel, Peter Strauss als Rain Murphy die rondjes rent. Lukt het hem 'buiten de boot te vallen' en 'kei- en keihard te lopen'?

De film voelt aan als een waargebeurd RTL4-drama, maar weet toch in het slotakkoord enigszins fraai en symbolisch te eindigen. Peter Strauss is daarnaast ook de enige acteur die er iets van bakt. De rest totaal niet, zal ongetwijfeld te maken hebben met de clichés.

Toch weet de algehele sfeer in de film te overtuigen, maar dat is hoofdzakelijk te danken aan het feit dat de film is opgenomen in Folsom Prison tussen de inmates.

De muzikale ondersteuning is ook wel apart, seventies americana met o.a. een versie van Stones klassieker Sympathy for the Devil (ook een symbolische betekenis natuurlijk). Helaas ook een absurd tranentrekkend synthesizerdeuntje bij de dood van Stiles...getsie, ik proestte het bijna uit.

whoewhoe...whoewhoe...

Best aardig. The Jericho Mile heeft nou niet bepaald de meest originele vertolking van het gevangenisleven, met uitgebreid de White Power en Black Power bendes en met de standaard-bijverhalen over vriendschap die ras overstijgt en uitgebreid ruwe-bolster-blanke-pit clichés. Maar toch was het best aan te zien hoe Rain Murphy (een prima Strauss) zich via hardlopen geestelijk gezond probeert te houden, retesnel blijkt, en hij bijna maar toch niet helemaal zich voor de Olympische Spelen kwalificeert door inmenging van het klootjesvolk. Het rennen vond ik een leuke toevoeging en vooral daardoor oversteeg dit een beetje de grauwe middelmaat, wat het daarbuiten qua gevangenisfilm wel gewoon is.