In un Giorno la Fine (2017)

Leuk...we wachten weer af.

Ziet er spannend uit, ja

Een film met een minimalistische inzet van acteurs en locaties heeft op voorhand altijd een bepaalde fascinerende aantrekkingskracht. Die fascinatie valt helaas vaak snel weer weg doordat zo’n film er niet in slaagt om met zijn beperkte ingrediënten de aandacht van de kijker vast te houden. Een boeiend verhaal met een intrigerend hoofdpersonage (of hoofdpersonages) is de minimale vereiste die je aan een minimalistische film mag stellen, vind ik. The End? vult die belangrijke voorwaarde maar matigjes in.

Het hoofdpersonage heet Claudio en is een arrogante en immorele rotzak met weinig uitstraling. Niet bepaald een persoon om betrokkenheid bij te voelen. Hij is echter wel het hoofdpersonage. Hij is zelfs in iedere scène aanwezig. Hij is het personage waarmee de kijker zich dient te identificeren. Mij lukte dat op geen enkel moment.

Met zijn one-man-show nam hij mij niet voor zich in. Zijn monologen zijn verbijsterend oninteressant. Dat is ook wel logisch als je weet dat zijn karakter nogal eendimensionaal is vorm gegeven en de kijker inhoudelijk nergens uitdaagt. Het is trouwens wel raar om te moeten constateren dat acteur Allessandro Roja er niet in slaagt om in deze rol (die slechts geringe acteertechnische uitdaging vraagt) te overtuigen.

Ik gebruikte hierboven het woord one-man-show. Dat wil niet zeggen dat Claudio het enige personage in de film is. Er zijn meer personages. Die dienen echter vooral als slachtvee en zijn zo kort in beeld dat de kijker nooit een verbintenis met een dergelijk karakter kan opbouwen. Nee, de term one-man-show slaat in de eerste plaats op het feit dat de kijker altijd en overal één onontkoombaar houvast heeft. Het weerzinwekkende hoofdpersonage domineert in elke scène. De film draait om hem.

Een mimimalistische film zonder aansprekende personages moet de spanning dan vooral zoeken in het verhaal. De plotlijn (een man in een lift belaagd door zombies) biedt mogelijkheden, maar die zijn niet in het script terecht gekomen. Behalve voorspelbare en fantasieloze aanvallen door zombies, gebeurt er verder eigenlijk vrij weinig. Saai.

Het gebrek aan psychologische diepte bij Claudio wreekt zich op den duur. Dat wordt helemaal niks meer met de spanning, denk je dan. Fout gedacht, want toch ontstaat in de film heel ongemerkt een spanningsboog.

Die boog ontstaat niet door het verhaal. Niet door de personages. Niet door het camerawerk. Die boog ontstaat door heel effectief gebruik te maken van de minimalistische setting.

Veel gebeurtenissen spelen zich buiten het blijkveld van Claudio (en de kijker) af. Veel wordt aan de fantasie overgelaten. Geluid is hier erg bepalend voor de beleving. Onbestende geluiden vergezellen onzichtbare gebeurtenissen en hebben een spannende impact. Wat die geluiden precies representeren is onbekend. De fantasie wordt aan het werk gezet. Spannend.

De film als geheel is weinig spannend. Af en toe zelfs saai. Er gebeurt gewoon te weinig. Veel film bestaat uit vervelende monologen en telefonische dialogen die eindeloos duren en geen voeding bieden aan de psychologische ronding van personage Claudio. De aanvallen van zombies die het gebabbel af en toe onderbreken zien er tamelijk sneu uit en maken geen indruk.

De film duurt 103 minuten en dat is veelte lang voor heel weinig.

Zombiefilms die zich afspelen in een kantoorgebouw, zoals recent bijvoorbeeld "Mayhem (2017)" en "Office Uprising (2018)", vind ik meestal wel leuk om te zien en daarom trok deze Italiaanse "The End? " mijn aandacht nadat ik hem vorige week zag voorbijkomen tijdens de "Horrorfilm Challenge".

In dit verhaal draait het om Claudio Verona (Alessandro Roja), een jonge, succesvolle en cynische zakenman in de stad Rome, die op een dag alleen vast komt te zitten in een kantoorlift, terwijl hij onderweg was naar een belangrijke zakelijke bijeenkomst met een klant. Hij probeert zijn vrouw Lorena (Carolina Crescentini) op zijn mobiel te bellen en probeert via de liftcommunicatie met de onderhoudstechnici (Marco Manetti) van het gebouw te praten. Claudio weet niet dat een dodelijk en besmettelijk virus zich in de stad begint te verspreiden. Het virus lijkt gewone mensen te transformeren in extreem gewelddadige en gevaarlijke zombies. Claudio wil weg uit deze claustrofobische ruimte, maar naarmate de gebeurtenissen zich ontvouwen, is hij getuige van de effecten van het virus. Moet Claudio proberen om te ontsnappen uit de lift, of is het verstandiger om in de veilige lift te blijven ?

Filmregisseur Daniele Misischia slaagt met deze low-budget film erin om de mensheid en het menselijke verhaal binnen een veel groter plot te vinden. De film richt zich namelijk op kleinere delen van een veel groter verhaal en laat de impact zien die het heeft op één persoon i.p.v. een aantal willekeurige helden, zoals vaak te zien is in zombiefilms met een groot budget. "The End?" speelt zich af in Rome en Je zou het bijna het Italiaanse antwoord op "28 Days Later... (2002)" kunnen noemen.

Doordat Daniele Misischia zich concentreert op één man, Claudio Verona, tijdens een zombie-uitbraak, weet de film in zeer korte tijd enorm veel empathie op te wekken voor zijn hoofdpersoon. Hij gaat van ijdele, arrogante en onaangename zakenman (o.a. bedriegt en maakt hij ruzie met zijn vrouw Lorena) naar iemand die we willen zien overleven, voortleven en verlossing vinden.

In de eerste circa 20 minuten krijg je te zien wat voor een vreselijk persoon Claudio Verona in eerste instantie is en nadat hij alleen vast komt te zitten in de kantoorlift en hij voor het eerst te maken krijgt met een zombie, zien we hem veranderen. De lift die tussen twee verdiepingen vastzit met de deuren half open (net genoeg om te ademen en te zien wat er buiten gebeurt) wordt dan voor onze hoofdrolspeler een kooi die hem machteloos maakt en hem verhindert degenen te helpen die hem nodig hebben (collega's, vrienden en medewerkers vallen voor zijn ogen dood neer), maar het is ook zijn redding, een veilige ruimte die hem beschermd tegen de voortdurende aanvallen van de zombies.

Terwijl degenen buiten de lift hun krachten bundelen met de gemene en bloeddorstige zombies, is Claudio's reis binnen die vier metalen muren precies het tegenovergestelde. Hij vindt zijn menselijkheid, zijn respect voor anderen en een gevoel van solidariteit, om nog maar te zwijgen van zijn liefde voor zijn vrouw. Claudio is geen held en het karakter van Claudio is dat van een alledaagse cynische man die door deze ervaring een beter mens wordt. "The End?" is vooral een verhaal over de interne conflicten van Claudio. Hij wil vrij zijn, thuiskomen bij zijn vrouw, maar tegelijkertijd is hij op de veiligste plek op aarde.

"The End?" geeft geen verklaring voor het ontstaan van de zombie apocalypse en houdt de dingen erg op één locatie, wat betekent dat het verhaal erg op zichzelf staat, ook al maakt het deel uit van het overkoepelende concept van een zombie apocalypse op een veel grotere schaal. Maar die schaal wordt onthuld wanneer de film, en Claudio, eindelijk de grenzen van de lift verlaten. De finale (de laatste circa 8 minuten van de film) opent "The End? enorm en dat zowel in termen van het visuele wat je dan te zien krijgt, die van een klein strak kader naar een enorm vergezicht gaat, als dat van Claudio, die we dan door de lege straten van Rome zijn lopen, en ook qua verhaal. We krijgen dan namelijk een glimp te zien van de desolate natuur van Rome na de zombie apocalypse en hoeveel verwoesting er is aangericht over de stad en nog belangrijker, haar mensen.

"The End?" eindigt met een wegdraaiend camerabeeld, waarna we groot in beeld de tekst "The End?" zien en daarbij is vooral het vraagteken van toepassing, want een echt einde is er niet (het is eigenlijk ook geen einde, maar juist een begin) en de film zinspeelt daarbij ook op een eventueel vervolg die er tot heden nog niet is gekomen.

"The End?" is een low-budget film, maar dat valt eigenlijk niet echt op. Het is namelijk goed geregisseerd, er wordt goed in geacteerd en filmtechnisch gezien zit de film ook goed in elkaar, met daarbij een speciale vermelding voor de make-up van de zombies. De zombies zijn gevaarlijk en maken ook de nodige slachtoffers, maar je ziet hen zich niet vergrijpen aan de collega's, vrienden en medewerkers van Claudio buiten de lift. Wat dat betreft valt er in deze film dan ook nauwelijks gore beelden te zien. Het meest goor wat er te zien is komt op conto van Claudio als hij een metalen stang in de lift losmaakt en daarmee de zombies steekt en ook als hij de lift verlaten heeft (hij krijgt uiteindelijk de klemmende liftdeuren open) en hij een over de grond kruipende zombie (een vrouw) tegenkomt zonder benen, waarna hij haar hoofd intrapt.

In de "The End? draait het dus om Claudio Verona die goed gespeeld werd door Alessandro Roja en verder is er nog een verdienstelijk bijdrage van Claudio Camilli als politieagent Marcello die op een gegeven moment in het kantoorgebouw te zien is en Claudio probeert te helpen (geeft hem o.a. een geweer). Hoewel Euridice Axén als Marta maar kort in beeld is te zien, vond ik haar ook een mooie vrouw en Claudio vond dat ook, want dat was namelijk de vrouw waarmee hij vreemd gaat en dus zijn vrouw mee bedriegt. Zijn vrouw Lorena krijg je nooit in beeld te zien, maar wel hoor je regelmatig haar stem (Carolina Crescentini) over de mobiel telefoon en hetzelfde geldt voor een liftoperator, waarvan je alleen de stem (Marco Manetti) hoort via de intercom in de lift.

Hoewel "The End?" misschien als een Horror / Thriller film niet echt spannend of eng is en ook wat saai en langdradig overkomt, omdat vrijwel het gehele verhaal zich afspeelt in een lift en het daarbij ook maar draait om één persoon, is het toch wel een geslaagde film en eerlijk gezegd ben ik ook wel benieuwd of er nog een vervolg gaat komen, want vragen heb ik nog genoeg (hoe is o.a. de zombie apocalypse ontstaan) en ook wil ik graag weten hoe het met Claudio Verona gaat aflopen.