Les Garçons Sauvages (2017)

Gheh, grappig om achteraf te lezen dat de vijf hoofdrollen allemaal door vrouwen gespeeld zijn. Het kan aan mij liggen, maar ik heb tijdens het kijken echt helemaal niks doorgehad. Best knap, maar ik had me vooraf dan ook niet ingelezen over de cast.

Voor de rest ook een geweldig uniek werkje dat niet alleen heerlijk bizar is, maar er ook in slaagt om aan de hand van allerlei opvallende details echt een eigen universum te scheppen. Het harige fruit, Trevor, de rechtzaal, allemaal zaken waar niet echt dieper op ingegaan wordt maar wel het gevoel geven dat de film zich echt in zijn eigen hermetische wereldje afspeelt. Ook de stilering draagt daar aan bij met veel stijlwisselingen, hallucinante tussensequenties, beelden die elkaar soms overlappen. Visueel in ieder geval een erg indrukwekkende film met enkele prachtige uitschieters (de modderregen).

Opvallend komisch ook bij momenten: De getatoeëerde lul van Louwyck, de groping plants . Qua campyness zit het wel snor inderdaad. Dikke 4*.

Bevreemdende film.

De film strijkt meteen tegen de haren in. Met één (exemplarisch wansmakelijke) actie worden we geïntroduceerd aan onze amoreel en losbandig vijftal. Nog geen gevoel met de toon van de film, weet je nog niet hoe je het moet plaatsen.

Het verhaal begint een beetje als Sleepers. Dat waren jongens met goed hart en pech, die buitenproportioneel gestraft werden. Deze jongens? Komen ze berouwvol tot inkeer? Wat wordt hun straf? De film houdt het lang spannend en ik moet zeggen: ik had het verloop niet kunnen raden.

De film oogt eigen en heeft een dromerige manier van vertellen, die blijft intrigeren en ook aardig oplevert. Voice-over is echt toegevoegde waarde, eindelijk niet eentje die alleen de weg wijst, maar ook de beelden op een goede manier aanvult.

Het overall sfeertje is heerlijk, al worden sommige scenes misschien wat lang gerekt, zoals de dromerige “kussen”gevechten. Een arty-sfeertje zoals in Neon Demon en Like Me (minus de felle kleurtjes): randje ostentatief maar constant prikkelend.

Beetje irritant dus maar je blijft kijken. En achteraf lijkt alles dan toch allemaal zijn functie te hebben gehad. En - nooit drammerig maar - ergens valt hier ook nog een feministisch pamflet in te lezen. Als je wil. Kleine 4*