6 Below: Miracle on the Mountain (2017)

Halverwege besloot ik maar eens op deze site te kijken wat de meningen waren... Normaal altijd vóór een film, maargoed. Halverwege afgehaakt. Belachelijke flashbacks en gewoon heel saai was het.

“Hi Mom. It's me. I don't really know what it is I wanna say. But I don't think I have much time so. I just want you to know I'm OK with how this ends. And that I'm sorry. I'm sorry for everything.”

Matig. 6 Below: Miracle on the Mountain is het saaie en religieuze broertje van 127 Hours en Into the Wild, en de regisseur en hoofdrolspeler Josh Hartnett (die echt beter kan) komen niet in de buurt van een Danny Boyle of een James Franco. Het grootste probleem is de voorspelbaarheid, zowel in het heden als wat er allemaal in het verleden van Eric is gebeurd. Een overambitieuze vader, mamma issues, opstandigheid, vechten, drugsgebruik etc. We kennen het allemaal wel, en het wordt allemaal ook zeer saai opgediend.

Einde was iets te kort door de bocht en snel afgejast. Ik vond de film Arctic daarentegen veel beter uitgewerkt.

Touching the void is een docu geen. Speelfilm. toch wat anders hè.

Half. Een groot deel van die film is re-enactment; in mijn optiek zijn ze daardoor zeker niet onvergelijkbaar. Ik vond TTV erg spannend en indrukwekkend, ook al was het een docu.

Slecht.

Josh Hartnett doet op zich z'n stinkende best, maar kan niets ten goede veranderen aan deze matige B-film. Zijn survival is niet boeiend genoeg. Afgewisseld met wat verplichte flashbacks vol familiedrama en z'n moeder (opvallend slecht geacteerd door Mira Sorvino) zorgt dat ervoor dat de film al snel langdradig begint aan te voelen, ondanks de beperkte speelduur. Met een steeds dikker aangezette soundtrack naarmate de verlossing dichterbij komt, wordt het geduld van de kijker op de proef gesteld. Mijn geduld heeft het, dankzij verslapte aandacht, wel kunnen uithouden, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

1,5

Gebaseerd op een ware gebeurtenis, geeft voor mij persoonlijk iets extra's aan een film.

De allereerste film van Barco, en de eerste native bewerkte 6k-speelfilm. Dit gebaseerd op een waargebeurd verhaal met Josh Hartnett in de hoofdrol. Ondanks het feit dat actrice Mira Sorvino zijn moeder speelt, is er in het echte leven slechts 11 jaar leeftijdsverschil tussen beide personages. De coach van The Bruins is Marty McSorely. Hij was 17 jaar lang een speler in de NHL, en beschikte over voldoende vaardigheid om zowel aanvallende als verdedigende posities te spelen. Hij nam zijn rol echter iets te serieus door middel van een goedkoop schot op Donald Braschear. Dit resulteerde in een lange schorsing, en zijn besluit om met pensioen te gaan. In de film Con Air had hij een kleine cameo als piloot. Tucker Tooley en Scott Waugh werkten eerder samen aan Act of Valor. Een alternatieve titel voor de film vermeldde ten onrechte dat het bedrijf Fathom deel uitmaakte van de titel. Dit werd later van de site verwijderd.

In eerste instantie was ik nogal verbaasd over de lage rating. Deze film toont veel overeenkomsten met 127 Hours. Tijdens dit waargebeurde verhaal had ik moeite met de flashbacks, maar kwam ik later terug op deze mening. Het grootste knelpunt zit hem in de titel van deze film. Geen enkel moment komt als een verrassing, en hadden ze er wellicht beter aan gedaan om het gewoon bij "6 Below" te laten. Indien je eerder al bekend was met de achtergrond van Eric LeMarque, dan weet je eveneens hoe de afloop van het verhaal zich zal ontwikkelen. Desondanks vond ik het een meeslepend verhaal, en kan ik hem niet lager beoordelen dan de meeste critici hebben gedaan.

3,0 *

Te sensatie belust. Stereotyp. Cliché. En t acteren laat ook te wensen over..2.5.

En hoeveel rondjes kan de camera om een bergtop draaien..