Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House (2017)

Kon me niet echt overtuigen, alleen bedoeld voor liefhebbers en kenners van de Amerikaanse politiek in het algemeen en deze roerige periode in het bijzonder, lijkt me. Ongetwijfeld integer gemaakt maar daardoor ook een beetje boring. Te braaf, weinig dynamisch, ik mis de pit en het vuur welk bijvoorbeeld een Oliver Stone in zo'n project zou steken. Ik kende Felt verder niet als persoon, kreeg door deze film niet het idee hem nu wel te leren kennen en werd verder ook niet geprikkeld om hem in de toekomst alsnog te willen leren kennen. Qua uiterlijk komt Neeson aardig in de buurt, maar als acteur zag ik vooral een Liam Neeson die Liam Neeson speelt. Als actieheld mag ik hem graag zien, maar een echte karakterrol voor deze altijd monotoon pratende saaie piet, lijkt net wat te hoog gegrepen. Onopvallende film derhalve, vond destijds de film van Eastwood over voorganger Hoover absoluut een stuk beter en interessanter eigenlijk.

De zoveelste variant op een al talloze malen verteld verhaal.

Nogal weinig schwung en merkwaardig genoeg een hoop moeilijk kijkende Britten (en een Ier) die voor Amerikaanse hoogwaardigheidsbekleders moeten doorgaan.

Diane Lane is ook veel te goed voor zulke marginale onzinrollen.

Aardige film over een hooggeplaatste man binnen de FBI die informatie over een onderzoek lekt naar de pers. Het Watergate-schandaal vanuit het perspectief van de FBI, en dan met name dat van de man die beter bekend stond als Deep Throat. Een degelijke politieke thriller die echter niet echt spannend wil worden en ook maar weinig nieuws weet te melden.

Het verhaal is bekend, wellicht zelfs uitgemolken, vanuit het perspectief van Bob Woodward en Carl Bernstein, de twee journalisten die het watergate schandaal onthulden. Mark Felt laat de andere kant zien; wat speelde zich af op de burelen van de FBI? Eeuwig directeur en potentaat Hoover is net overleden en het Witte Huis wil de controle over dit machtige orgaan. Het gevecht dat volgt is zeer interessant en onthullend. Liam Neeson zet een prachtrol neer als de ijzige adjunct directeur die informeel alle macht in handen heeft, maar moet toezien hoe zijn dienst wordt gepolitiseerd. Tikje te vet aangezet af en toe en dramatisch op het randje, maar wie daar doorheen kijkt ziet een hoogst actuele film in een tijd waarin eenvoudig paralellen zijn te trekken tussen de corrupte president Nixon en Donald Trump. Mark Felt laat zien hoe je dit soort types aanpakt. En tijdens de aftiteling blijf je zitten met de vraag: waar is Mark Felt als je hem nodig hebt?

Goede politieke thriller met goed acteurs werk van Liam Neeson. Ik ben nooit fan geweest van politieke films maar deze boeide mij.

Degelijke film, met goede rollen van Liam Neeson en Diane Lane.
Mark Felt, een stoïcijnse man die dankzij zijn pokerface, enorme dossierkennis en vooral durf een cruciale rol heeft gespeeld bij Amerika's grootste politieke schandaal en het ten val brengen van Nixon.
Interessant om te zien hoe de (top van de) FBI na de dood van Hoover een politieke speelbal werd van het Witte Huis en bijna volledig werd uitgekleed.
De film werkt echter niet zo goed naar de verwachte climax toe en gaat een beetje als een nachtkaars uit. Natuurlijk gaat het hier vooral over de inhoud die boeiend is, maar ik miste toch wat in de uitwerking, en ik had ook meer spanning verwacht. Het is grauw en sober gefilmd, komt bijna over als een zgn. talking heads documentaire.
De treurige en pijnlijke privésituatie van Felt komt wel goed naar voren. Zijn vrouw pleegde uiteindelijk in 1984 zelfmoord.

Mark Felt [Liam Neeson] is een loyale, betrouwbare FBI-man met een indrukwekkende staal van dienst die ontgoocheld is wanneer niet hij, maar L. Patrick Gray [Marton Csokas] de leiding over de FBI krijgt na de dood van J. Edgar Hoover. Hij is dan ook zeer ktitisch wanneer Gray besluit gehoor te geven aan een verzoek vanuit het Witte Huis om ht onderzoek naar de Watergate-inbraak snel op te lossen. Felt besluit contact te zoeken met de Washington Post en wordt de belangrijkste bron van journalisten Bob Woodward en Carl Bernstein onder codenaam ‘Deep Throat’, wiens artikelen zouden leiden tot de val van President Nixon, Landesman maakt duidelijk wat de motieven voor Felts gewaagde besluit precies waren, maar we komen weinig te weten over zijn voorgeschiedenis. Neeson was zelden zo goed, maar Lane heeft een vrij ondankbare rol als Marks echtgenote Audrey.