Alles voor Elkaar (2017)

Op de 30e verjaardag van Lina [Esmee van Kampen] gaat ze op stap met haar drie hartsvriendinnen. Aan het eind van de avond bekijken ze samen een video van Lina's 18e verjaardag waarin ze elk aangeven wat hun dromen en ambities zijn voor hun 30e levensjaar. Een pijnlijk moment voor Lina, die al jaren droomt van een man en een gezin. Zorgzame duizendpoot Nicole [Sarah Chronis], carrièrevrouw Sena [Maryam Hassouni] en zangeres met bindingsangst Vanessa [Yootha Wong-Loi-Sing] besluiten Lina te helpen aan een man, maar komen er geleidelijk achter dat hun eigen leven niet zo perfect is als het lijkt.

Het zal niemand verrassend dat deze film voor alle betrokkenen een happy-end krijgt, maar de weg daar naartoe zit vol aangename verrassingen. Dat begint met het scenario van Dag Neijzen en Liesbeth Strik dat karikaturen weet te vermijden en vier vrouwen neerzet die weliswaar verschillende wegen bewandelen, maar wiens vriendschap altijd oprecht en nimmer geforceerd is. Vriendschap is namelijk (ook) elkaars verschillen erkennen en die simpelweg voor lief nemen en Lebrun weet dat op voortreffelijke wijze weer te geven. Daarbij komen ook de mannelijke karakters verrassend goed uit de verf: ook zij zijn meer dan beeldvulling en versterken de dramatische punten van de film. Regisseur Stolker maakt effectief gebruik van de Rotterdamse locatie en dankzij de cinematografie van Elsbeth Kasteel is Rotterdam op zeldzaam fraaie wijze in beeld gebracht. De vier hoofdrolspeelsters weten het maximale te halen uit het ijzersterke scenario: de chemie en het spelplezier is voelbaar, het acteerwerk oogt spontaan. Niet elk personage krijgt een even verrassend einde, maar het zijn wel sterke afsluitingen van een bijzonder vermakelijk komisch drama. En Oscar Aerts is hilarisch!

Onvergeeflijk dat deze film niet in de Pathé Ladies Night terecht is gekomen, want betere 'vrouwenfilms' kom je zelden tegen.

Lopende band werk waarvoor men bij de Nederlandse film de laatste jaren helaas het patent schijnt te hebben aangevraagd, maar het enigszins goede nieuws is dat Alles voor Elkaar in zijn soort zeker niet de slechtste is. De vier relatief onbekende dames in de hoofdrol(waren Chantal en Bracha een keer niet beschikbaar?) zijn met hun frisse spel een belangrijke pluspunt en hoewel regisseur Stolker een onvoldoende krijgt voor originaliteit en creativiteit houd hij het tempo lekker hoog, waardoor je je in elk geval niet hoeft te vervelen. Dat het me onmogelijk lijkt dat deze vier karakters in het echte leven ooit hartsvriendinnen zouden zijn wil je de makers dan ook nog wel vergeven. Alles voor Elkaar lijkt me vooral geschikt voor tienermeisjes, want de hoofpersonages zijn weliswaar bijna dertig doch gedragen zich hier vooral als wat onvolwassen dames die nog volop op ontdekkingsreis zijn in het leven. De grappen en koddige situaties zijn talrijk, vaak behoorlijk plat, maar soms ook een schot in de roos. Als je dan toch zo'n type film wil maken, doe het dan zo zou je als conclusie kunnen trekken, maar kan me ook voorstellen dat de wat kritische kijker wederom ontgoocheld is omdat de Nederlandse filmmakers tegenwoordig niet meer verder lijken te komen dan het schaamteloos imiteren van Amerikaanse feel good movies. Waar is de tijd dat we in de lage landen nog een eigen identiteit hadden?

Beetje flauwe film. De meiden proberen er nog wat van te maken, maar het is allemaal niet echt goed. Ik heb een zwak voor Maryam Hassouni. Ze speelde zo natuurlijk in Dunya en Desie. Hier is ze mooi om naar te kijken, maar toch is het scenario niet goed uitgewerkt, waardoor ze minder sterk speelt dan anders. Nadat ik in slaap was gevallen zo'n 10 minuten, kon ik de film toch nog uitkijken. En krijgt ie net een voldoende.

Mijn vriendin is dol op dit soort films. Mijn vriendin dus.......

Kortom, slechte flauwe humorloze pulp in een liefdesverhaaltje. Precies waar mijn vriendin van houdt.

Matig. Op enkele kleine momentjes wel aardig en oprecht en soms wordt Rotterdam wel sfeervol gebracht, maar verder een wat druk geheel met heel veel zijpaadjes en subplotjes die nauwelijks leuk zijn en weinig weten te boeien. Wong-Loi-Sing (kende ik niet) vond ik ook leuk spelen, de rest is niet slecht maar ook niet bijzonder. En dan krijg je nog types uit Komt een Man bij de Dokter, dan kan ik ze al helemaal niet meer serieus nemen. 1,5*

Vier vriendinnen beloven elkaar binnen twee maanden – voor de dertigste verjaardag van één van hen – alle doelen te bereiken die ze hadden toen ze achttien waren. Klinkt als een heerlijke chickflick. En hoewel ik de film wel met plezier heb gekeken, was ik na een aantal weken compleet vergeten waar de film überhaupt ook alweer over ging. De film bevat enkele hilarische scènes (voornamelijk met Esmée van Kampen), maar ook enkele ongeloofwaardige en over-de-top scènes. Helaas is niks echt memorabel, maar het is een leuke film voor tussendoor.