Black Butterfly (2017)

Mislukte thriller die bol staat van voorspelbare twists, van langgerekte kat- en muisspelletjes, van vergezochte toevalligheden en die logischerwijs geheel in stijl afsluit met een passende simplistische en inspiratieloze scène.

Het acteerwerk is niet sterk. Banderas met overdreven Spaans accent is niet overtuigend. Rhys Meyers had die overtuiging in zijn rol af en toe wel. Piper Perabo heeft gewoonlijk best wat in haar mars, maar hier niet. Ze is hier niet meer dan beeldvulling.

De locatie ziet er inderdaad goed uit en maakt dat er af en toe een gevoel van isolement en hulpeloosheid ontstaat. Zo ontstaat er toch nog iets.

Toch vreemd dat de uitwerking van het verhaal zo saai en teleurstellend is terwijl de plotomschrijving nog spannende hoop wekt en nieuwsgierig maakt.

Geen goede film. Je zou de film heel goed een bundeling van clichés kunnen noemen. Bij deze dus.

Een zwakke thriller met matig acteerwerk. Het verhaal kent talloze wendingen waarvan er geen één geslaagd is, bovendien ontbreekt het aan spanning en door een gebrek aan muziek hangt er een doodse sfeer. De cast presteert ondermaats, Banderas is een regelrechte aanfluiting maar ik was al geen fan van de man. Het einde stelt diep teleur.

Matige film waarin een schrijver een vreemdeling op pikt die hem helpt bij het schrijven van zijn nieuwe boek. Een wat saai uitgewerkt kat-en-muis spelletje met ongeloofwaardige personages. De plottwist is wel aardig, maar maakt het geheel uiteindelijk niet veel beter. Jonathan Rhys Meyers zet zijn rol wel aardig neer.

“First you put a knife to my throat,

then a gun to my head.

And maybe I am crazy too,

because why I didn't toss you out day one,

is baffling to me.”

Wat doe je als je als schrijver van bestsellers geconfronteerd word met een writer’s block? Yep, je begint jezelf lazarus te drinken waardoor je nog minder letters op een stuk papier krijgt. En wat als je getuige bent hoe een onbekende jonge kerel een zich agressief gedragende trucker bij zijn nekvel grijpt en deze hardhandig uit een wegrestaurant verwijdert? Inderdaad, die nodig je ongegeneerd uit in je bergchalet om daar een storm uit te zitten. Twee gebeurtenissen waardoor Paul (Antonio Banderas) zichzelf in moeilijkheden brengt. Normaal gezien zou ik me over zulke stupiditeiten al ergeren. Maar het slot van deze film is hetgeen waar ik wel echt pissig van word. Heb je soms zo van die momenten dat je je afvraagt waarom je eigenlijk al die moeite hebt gedaan voor iets om daarna tot de conclusie te komen dat die inspanning uiteindelijk voor niets was? Zoals je auto liefdevol en toegewijd schoonmaken en opblinken. Om daarna te vertrekken voor een ontspannen ritje over het platteland. En tenslotte een gierwagen tegen te komen waarvan de afsluiting van de tank plotsklaps losschiet, waarna je pas opgeblonken wagen besmeurd wordt met excrementen. Tja, dat gevoel had ik ook bij deze film op het uiteinde.

Paul (Antonio Banderas) is een in onmin geraakte ex-bestseller schrijver wiens leven een neerwaartse spiraal volgt. Vol tegenslagen. Zijn filmscenario’s worden niet gunstig ontvangen door zijn opdrachtgever. Zijn vrouw gaat er vandoor. Zijn schrijfsels verkopen niet meer, waardoor hij in financiële problemen geraakt en zelfs zijn inkopen op de poef koopt. Zijn schitterend gelegen berghut moet hij noodgedwongen verkopen. Alleen zijn vastgoedmakelaarster krijgt het goed niet echt verkocht. En een hardnekkige drankverslaving biedt nu ook niet bepaald soelaas. In tegendeel. Het verergert de zaken alleen maar. En dan is er het handgemeen in een wegrestaurant waar een jonge kerel genaamd Jack (Jonathan Rhys Meyers) tussenbeide komt. En als Paul achteraf zo goed is om deze schijnbaar rustige, jonge kerel een overnachting aan te bieden, blijkt deze over psychopathische trekjes te beschikken en voordat Paul het beseft is hij een soort gegijzelde in zijn eigen woonst. Het is vanaf dit moment dus ook niet zo moeilijk om de film te zien als een variant op de film “Misery”. Alleen dat er geen houtblokken en bijl aan te pas komen. Het begin van een psychologisch steekspel tussen de twee protagonisten.

“Black butterfly” is eigenlijk niet zo een slechte thriller. En de tweestrijd tussen Antonio Banderas en Jonathan Rhys Meyers is uitermate boeiend. In ieder geval boeiender dan het psychologisch spelletje dat Travolta en De Niro speelden in “Killing Season”. De rivaliteit was in “Black butterfly” veel intenser en tegelijkertijd was er ook in zekere mate sprake van een spanningsveld. Spijtig genoeg waren er bepaalde ontwikkelingen waardoor de gehele film herleidt werd tot banaal avondvertier. Zo zijn er ook de verdwijningszaken in de regio en het vermoeden dat er een seriemoordenaar opereert in deze contreien die het gemunt heeft op onschuldige vrouwen. Dat is ook hetgeen je te zien krijgt in de inleiding. Echter na 15 minuten ben je dit gegeven al lang vergeten daar je aandacht gevestigd wordt op het intimiderend gedrag van Jack.

Maar zoals ik al eerder aangaf waren vooral de meerdere twists teveel van het goede. Hadden ze de film 5 minuten eerder laten eindigen, dan had ik het positiever beoordeeld. Zelfs het acteergedeelte was van aanvaardbaar niveau. Geen Oscar-waardige prestaties, maar wel overtuigend genoeg. Alleen hoop ik dat Banderas niet hetzelfde straatje van te negeren B-films is ingeslagen zoals Bruce Willis, want de laatste film waarin hij verscheen (“Security”) was naderhand bekeken van een evenwaardig niveau. Als je dus het besluit genomen hebt om deze nietige film te bekijken, dan kan ik je één wijze raad geven. Zet de film uit 5 minuten voor het einde. Gegarandeerd dat je zegt dat het een schappelijke film was.

2*

Ondanks de leuke twist is de film wat slaapverwekkend. Weinig spanning of sfeer te bespeuren.

Het geheel komt te langdradig over voor hetgeen wat het uiteindelijk wil duidelijk maken. Overigens een slap slot die de film niet ten goede komt. 5/10

Erg matige thriller die nog best sfeervol begint en een aantal mooie locaties heeft. Na het aardige eerste half uur gaat het allemaal keihard bergafwaarts. Het scenario wordt steeds gekunstelder, het acteren steeds slechter en het einde is gewoon een ramp.

De enige die uiteindelijk nog een kleine voldoende haald is Piper Perabo.

Teleurstellende thriller.

Een goede thriller film...

Prima verhaal, wel spannend laatste slot...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Antonio Banderas speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Mooi landschap...

Prima camerabeweging...

Zeker niet perfect, maar ik heb me goed geamuseerd met deze thriller, die lange tijd de spanning weet vast te houden. Simpele vertelling eigenlijk, maar toch geen hapklare brokken en dus prettig dat het enige tijd gissen blijft op welke wijze het verhaal zich ontwikkeld. Banderas specialiseert zich de laatste jaren in de betere B film, en levert hier ook nog eens een behoorlijke acteerprestatie. Tegenspeler Rhys Meyers was in het vorige decennium enige tijd een veelgevraagde ster, raakte daarna enige tijd uit beeld, maar geeft hier goed, dreigend tegenspel als de mysterieuze vreemdeling. Jammer dat we aan het einde twee rare twisten krijgen, waarvan de eerste al niet lekker of vlekkeloos aanvoelt, en de tweede ronduit slap is. Doet serieus afbreuk aan het geheel, maar toch drie en een halve ster van mij. Het is bijna Pasen en dus zijn we vergevingsgezind .