Tuntematon Sotilas (2017)

Zowel de versie uit 1955 als de versie uit 2017 zijn mooie films.

Inderdaad een nieuw stuk geschiedenis voor mij.

De versie uit 1955 is wat ruwer en minder gepolijst, maar daartegenover ook wat indrukwekkender.

De versie van 2017 is niet een geüpdatet versie, het verhaal is hetzelfde, sommige scenes zijn vrijwel gelijk maar ondanks de 3 uur mist er toch ook hier en daar wat uit de 1955 versie.

In mijn vergelijking is de eerste versie iets beter maar het ontloopt elkaar niet veel.

Redelijk sterke oorlogsfilm. Het verhaal is een vrij onbekend stukje geschiedenis en wordt verteld vanuit het perspectief van de Finnen. Vanaf het begin vallen we midden in het oorlogsgeweld en gedurende de tocht door het bosrijke gebied van Finland volgt de ene actie scène naar de ander. Soms valt men daarbij in herhaling, maar ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment en is en blijft ook continue spannend. Bij de eindscene is de spanning op zijn top. Visueel ziet de film er verder prima uit. 3.5/4.0

Ok.

Weinig vernieuwende en vooral erg lange oorlogsfilm vanuit Finland dit keer. De ideeën voor de oorlogsfilms beginnen wel zo langzaam op te raken en tegenwoordig lijkt het er vooral op dat de oorlogsfilms gewoon zo veel mogelijk respect op willen brengen voor diegene die hem hebben meegemaakt.

Maar ook dan is 180 minuten wel erg lang, bijna de langste oorlogsfilm die ik ooit heb gezien. En in die 3 uur verteld de film eigenlijk niet veel buiten het normale drama en wat oorlog tussendoor. Eigenlijk concentreert de gehele film zich op enkele soldaten die door het bos wandelen en soms plots Russen tegenkomen.

De oorlogsscenes zelf zijn echter wel geslaagd. Spannend, realistisch en rauw. Als je geraakt wordt, dan lig je eruit. Geen helden inderdaad, en weinig heldendaden. Gewoon een vertelling van de soldaten. Dat mocht ik wel, want dan vergroot je soms de spanning een beetje.

Maar waar het eerste uur vaak goed spannend weet te zijn en met enkele goede oorlogsmomenten aankomt, werd de film in het tweede uur plots saai. Maar ook echt dodelijk saai. Oninteressante zijplotjes, saai en standaard dramagebeuren. Ik kon op een gegeven moment de acteurs en zelfs Finnen en Russen nauwelijks meer uit elkaar halen.

Maar ook ronduit saaie en ongeïnspireerde dialogen, weinig interessante karakters, weinig angst te bespeuren bij de soldaten. Het begon allemaal steeds minder aan te voelen. Het is pas bij het derde uur dat de film het tempo weer begint op te pakken en langzaam de aandacht weer terugtrok.

Maar het waren relatief lange uren in een oorlogsfilm die wel erg lang is. Had zeker bij saaie momenten wat ingekort mogen worden, want al die zijplotjes en dramagebeuren wist totaal niet te boeien. Had graag meer de focus op de oorlog willen zien. Had waarschijnlijk de impact zelf ook een beetje vergroot.

Het verdient aanbeveling om hier de vijfdelige televisieversie van te bekijken, die twee uur langer is dan de bioscoopversie. Het is even wennen aan de personages en qua plot gebeurt er niet zo heel veel, maar gaandeweg ontpopt dit zich toch wel tot een hele sterke oorlogsserie, die zich kan meten met imposante voorgangers als Band Of Brothers en Unsere Mutter, Unsere Vater. Prachtig in beeld gebracht, met eersteklas aktiescenes en in de ingetogen momenten een mooie melancholische, dromerige sfeer. Maar hoofdzakelijk is dit een meeslepende, grimmige en rauwe kijkervaring.