Como Nossos Pais (2017)

Vanaf 27 juli in de bioscoop (Imagine)

Rosa's leven komt op zijn kop te staan wanneer haar moeder tijdens een ruzie opeens meldt dat Rosa een buitenechtelijk kind is. Door die openbaring komt Rosa in een identiteitscrisis terecht waarmee ze niet alleen haar relatie met haar ouders op het spel brengt, maar ook die met haar echtgenoot en haar beide dochters.

Een uitstekend geacteerd drama, inclusief de naturel spelden Annalara Prates en Sophia Valverde als de beide dochters en met een excellerende Maria Ribeiro in de hoofdrol. De karakteriseringen zijn geloofwaardig en de glimpen van het familieleven komen authentiek over, mede door een aangename dosis humor die de film de film niet alleen extra vermakelijk maakt om naar te kijken, maar ook het realisme versterken zonder ooit de dramatiek uit het oog te verliezen. Een kleine, goed gemaakte, pretentieloze film.

Ik sluit me bij bovenstaande aan. Ik vond hem alleen iets te lang duren.

Niet slecht. De film kijkt wat mij betreft vlot weg, het acteerwerk is van iedereen goed en het verhaal vind ik redelijk interessant. Het komt realistisch over, en wat een fijne taal om te horen. Het is geen film waar ik helemaal in kwam, maar wel één die ik kan waarderen. Daarom geef ik zeker een voldoende. 3,5*

Inderdaad een vlot onderhoudend drama van een vrouw die de fundamenten van haar leven van onder haar voeten ziet wegschuiven. In de eerste plaats door haar moeder door op een familie-etentje geschoffeerd te worden dat haar job minderwaardig is en haar plaats achter haar man is. Daarbovenop hoort ze nogal koel en afstandelijk dat ze een buitenechtelijk kind is. Zeer sterk en boeiend begin van de film, alleen worden de verwachtingen niet helemaal ingelost.

Ook haar eigen relatie loopt niet op wieltjes en ze wordt ontslagen, maar het verlies van haar niet sexy job opent nieuwe mogelijkheden voor haar verloren passie. Prima geacteerd allemaal en ook qua plot zit het prima in elkaar. Alleen blijken het allemaal losse eindjes te zijn, want er zijn nog wel wat subplots zoals de zieke moeder, een dolende zus, de ontmoeting met de biologische vader, etc... Er wordt iets te veel hooi op de vork genomen waar niets meer gedaan of afgewerkt wordt. Desalniettemin onderhoudende film, maar niet memorabel. Zwevend tussen 3,0* en 3,5*.

Ik had hier niet veel mee, het begon wel aardig, maar hoe verder de film ging, des te vervelender begon het voor mij te worden.