Teströl és Lélekröl (2017)

Bijzondere film, beetje raar. Toch wel graag gezien. Mooie beelden en goede acteurs ook.

Bij jou bedoel je?

Lijkt me toch wel relatief bekende en goed gewaardeerde Hongaarse arthouse film.

Ja, voor mezelf inderdaad. Had niet eerder van de film gehoord.

Heel origineel, met een droogkomische kwaliteit die mij af en toe aan Kaurismäki deed denken. Vanaf het moment dat de hoofdpersonen elkaar echt beter leren kennen wordt het helaas wat minder.
Overigens ook een beetje flauw om weer dat Rain Man cliché van stal te halen bij een personage uit het autismespectrum.

Een warme en verrassende film met de nodige zwarte humor. Twee quasi eenzaten vinden elkaar met hun dromen als een wat meer uitdrukkelijk metafoor. Zoekend naar elkaar, waarbij ze vooral zichzelf tegen komen. Weer eens iets anders dan de meeste romantische films, en toch krijgen we liefde te zien. Door de personages loopt dat op een andere manier. Mooi en sfeervol verfilmd, een heerlijke soundtrack en ondanks het gezellig trage tempo blijft het verrassend.

Ja, het was een prachtige film. Mooie, bijna 2u gehad.

Stilistisch en ook qua verhaal en toon heel anders dat Enyedi's film uit 1989 die ik een dag eerder zag. Dit is een rijk drama over het heden in plaats van een ongrijpbare film over het verleden. Deze is in kleur, de ander in zwartwit. Maar toch, ook hier enkele fijne surrealistische tintjes en zijn de hertjes nou een knipoog naar Sirk? Al durf ik de stelling aan dat Enyedi optimistischer is.

Uiteindelijk vooral een onconventionele liefdesgeschiedenis die het mysterie omarmt en misschien zit daar dan wel de lijn van Enyedi. Voor zover ik kan beoordelen een verdiende gouden beer winnaar.,

Bijna 2 uur gekeken naar een meid die psychopaat is en een oudere kerel die graag met haar in bed wilt duiken. En dit alles omdat ze eenzelfde droom hebben. Tja, de uitdrukking in de laatste scene en dat ze wil gaan slapen, zegt alles over de film. Ik wilde ook slapen.

Ik had op voorhand al links en rechts iets gelezen over deze film, maar niet dat het te symbolisch of diepgaand is geworden. Het is wel een bijzonder liefdesverhaal geworden tussen twee aparte figuren. Een vrouw met een autismesyndroom die moeite heeft om sociale contacten te leggen en een oudere man met een kreupele arm die de liefde reeds heeft opgegeven.

Op één of andere manier heeft de film mij altijd in de greep kunnen houden. De gezamenlijke dromen van Maria en Endre geven de film natuurlijk iets extra boeiends om op verder te bouwen. Dat Maria en Endre door die dromen steeds meer en meer naar elkaar toegroeien, was mooi om te zien gezien hun persoonlijkheden. Ook het einde weet zeker te overtuigen met Maria die eerst een zelfmoordpoging onderneemt door haar pols over te snijden, maar alsnog gered wordt door een telefoontje van Endre en nadien de twee die uiteindelijk een soort van koppel vormen.

Boeiende film. Misschien net niet genoeg om een echte topper te zijn, maar misschien verandert mijn mening nog bij een herziening.

3.5*