Sendero (2015)

Vond het een amateuristisch prulletje. Film die hard en groezelig probeert te zijn maar helaas vaker in een farce ontaard. Acteerwerk van likmevestje ten eerste. Die twee gijzelaars slaan bijna een soort Peppie en Kokkie figuur, de screamqueens hebben zelfs het 'scream' gedeelte amper onder de knie, de resterende personages zijn karikaturale stuntelaars voor wie evenveel empathie weggelegd is als een stel houten planken. Er zitten dan ook aardig wat lachwekkende momenten in de film, zoals het moment waarop Ana één van die gijzelaars probeert te verleiden. Ook de typische zijplotjes die steevast in dit soort films opduiken (die met de leverancier) hebben een hoog facepalm-gehalte.

Pas tegen het einde aan komt er een klein beetje gorigheid om de hoek kijken, maar dan is de film eigenlijk allang naar de filistijnen geholpen. Want ook de setting is oersaai en wordt visueel geen moment sterk benut. Opvallender is de ruizige soundtrack, die af en toe zeker voor een lichtpuntje weet te zorgen. Maar helaas blijft de film ook op dat vlak toch te braaf.

1,5* voor een paar aardige insteken, voor de rest een broddelwerkje van (onbedoeld) kluchtige proporties.

Chili schrappen we ook maar van onze lijstje vakantiebestemmingen.

Het lijkt alsof ze in Zuid-Amerika wat minder lastig doen over globale rechten, zeker als het om horrorfilms gaat. Netflix heeft er een aardje van om Zuid-Amerikaanse (horror) films op te pikken, mij hoor je niet klagen. Deze Sendero is er eentje voor de liefhebber.

Beetje rough around the edges, dat wel. Zeker tijdens de eerste 20 minuten valt op dat het algemene niveau niet al te hoog is. Visueel stelt het niet zo heel veel voor en het acteerwerk had wel een kleine kwaliteitsinjectie kunnen gebruiken. Maar wanneer de film écht van start gaat valt het minder op.

Zeker niet de eerste film waar mensen in een auto bij een trippy gezin terechtkomen, maar deze heeft toch een aantal zaken die het beter maakt dan z'n genregenoten. Allereerst zijn de bewoners serieus freaky. De nerd is niet zo speciaal, maar die andere gast is een weirde perv en de vrouw van het gezelschap een zwaar gestoord wijf. Echt fijne personages die het meteen een stuk leuker maken.

Ook de bruutheid valt positief op. Zonder al te veel poespas wordt er aardig wat afgemoord. De effecten zijn niet altijd even strak, maar de suggestie is er absoluut. Een paar gave kills ook en voor een film als deze is de body count ook verrassend hoog. Verhaaltje is bijzaak natuurlijk en niet alles wordt je op een schoteltje aangeboden, maar slecht was zeker niet.

De soundtrack is ook opvallend, al wordt er kwistig geleend bij Irréversible. Diezelfde ruizige golvende geluiden, lekker hoekig en ongemakkelijk, geregeld ook wat nog extra gefilterd. Je wordt er wat woosy van tijdens het kijken, maar effectief is het zeker wel.

Ondanks dat de film een likje verf mist maakt Rojas het goed met een flinke dosis bruutheid en freak. Fijne horror die hier en daar lekker het gaspedaal indrukt, dat was ook alweer even geleden.

3.5*

Lekker gritty werkje. Tikkeltje onbeholpen en slordig in de afwerking, maar dat maakt het wel des te interessanter. Vooral die geluidsband (inderdaad nogal Irreversible-achtig) maakt het de moeite waard. Paar smerige uitspattingen (ook hier een Irreversible-achtige kill ) en een tof groepje freaks op een afgelegen locatie: de genrefan kan in Chili zijn hart op. Zuid-Amerika is al jáááren om te smullen voor low-budget horrorliefhebbers en deze Sendero past moeiteloos in dat rijtje met groezelige films.

Ook ik kon dit werkje best wel waarderen....kwa sfeer en uitgangspunt van deze film zit het in het straatje waar ik van hou.

Maar in tegenstelling tot o.a mijn bovenbuurman irriteer ik mij wel aan de afwerking in de gore etc....ook met minder geld voor een productie kan dat er beter uitzien.

Verder best leuk acteerwerk en geinige ranzige personages.

Ik begin met 2.5 ster maar leunt baar de 3.0 sterren toe.

Op gebied van gore is de film prima geslaagd. Er valt heel wat beleven en er komen heel wat rare en vooral brute personages voorbij. De groezelige geluiden die op de achtergrond te horen zijn maken de film sfeervoller. Maar met het verhaal kon ik weinig mee. Vooral dat einde vond ik heel raar of misschien heb ik iets gemist. ??? De cast viel wel mee. In ieder geval zeer rare film die ooit een tweede kijkbeurt wel verdiend. 6,5/10

Film die haast zo krakkemikkig is als het huis waarin een deel van het gammele verhaal zich afspeelt. De personages worden dermate zwak neergezet dat enige identificatie onmogelijk is.

Waardeloos.

Tsja...

De film duurde voor mij al veelste lang... althans, voordat er eens echt iets boeiends gebeurde. Het eerste uur is haast niet weg te werken. Zwaar amateuristisch, slecht acteerwerk en een doorlopende bloedirritante soundtrack die de film een rauw tintje zou moeten geven.

Vooral de zogenaamde martelscene's komen zo nep en geforceerd over waarbij ik amper onder de indruk ben geraakt. De familie is... ook geforceerd... alles is geforceerd. Wanneer het actiegedeelte boven water komt is er enkele verlichting... en krijgen we enkele redelijke lompe kills voorgeschoteld. Maar daar blijft het ook bij. De enige figurant die me nog wel kon bekoren was die vader van de familie...

2,0*

Vreselijk. Film wil nergens spannend of beklemmend worden. Typisch is die Irreversible-achtige muziek die in die film wel voor een dreigende sfeer zorgt maar in deze Chileense film totaal niet lijkt te passen. Visueel had ook meer gedaan kunnen worden, al is dat shot onder die grote boom erg mooi. Eerste 20 minuten zijn volstrekt niet relevant, daarna een hoop oninteressante scènes en aan het eind nog wel wat fijne gore, maar dan is de film al verloren. 1,0*.

Zeer vreemde film, qua gore zit het wel prima in elkaar, naarmate je in de film groeit volgen de brute kills elkaar in een rap tempo op. Het verhaal kon ik niks mee, en werd dan ook nergens spannend. De bewoners op de creepy vrouw na, kwamen erg amateuristisch over.