Homeboy (1988)

Homeboy kijkt lekker weg, mede door de heerlijke score van Eric Clapton, maar heeft over het algemeen erg weinig om het lijf om echt aan te grijpen. Charmante film, maar nergens memorabel.

2,5*

What's Jewish?

Al van in het begin dat ik met mijn film 'obsessie' ben begonnen heb ik de neiging om de kassaticketjes van een film in het hoesje te steken. Altijd handig mocht er iets met de film mis zijn, maar tegelijkertijd ook confronterend. Van deze Homeboy zat het ticketje er ook nog mooi in, maar het bleek al wel meer dan 6 jaar geleden te zijn dat ik de film had aangeschaft.. Fingers crossed dan maar dat er niets met de DVD blijkt mis te zijn toen ik hem gisteren eindelijk eens opzette.

Geschreven door Sir Eddie Cook (wat eigenlijk een pseudoniem is van Mickey Rourke) vertelt Homeboy het verhaal van Johnny Walker, een aan lager wal geraakte bokser. De vergelijking met die andere bekende boksfilm, Rocky, is natuurlijk snel gemaakt maar toch is dit zo'n film die op zijn eigen poten kan staan. Het meest deed me dit eigenlijk nog denken aan The Wrestler die een jaar of 20 later gemaakt zou worden, opnieuw met Rourke in de hoofdrol. Soit, Homeboy heeft vooral als grootste probleem dat het halverwege allemaal wat begint te slepen. De romance met Ruby voelt wat geforceerd aan, de relatie met Wesley hangt sowieso al met haken en ogen aaneen en het is pas wanneer Walker opnieuw begint te trainen, dat de film terug wat in een versnelling schiet. De finale van de boksmatch tegen Cotton, waar Walker op het canvas zit en enkel maar glimlacht, is misschien wel het mooiste beeld uit de film.

Naast het script nam Rourke dus ook de hoofdrol op zich. Een ietwat vreemd personage, maar de invulling is wel goed. Hetgeen me echter tegenviel was de chemie met Christopher Walken. Dat blijft toch een acteur die altijd wel de moeite is om te zien, maar deze keer blijft het vuurwerk uit. Rourke gaf zijn toenmalige vrouw Debra Feuer ook een rol in de film, namelijk die van Ruby. Een verzoeningspoging? Aangezien de twee een jaar later na 8 jaar huwelijk zouden scheidden. Jammer genoeg overtuigt Feuer niet. Verder is vooral de muziek van Eric Clapton nog een meerwaarde. Een ingetogen soundtrack die regelmatig de goede snaar weet te raken en zeker het titelnummer blijft nog een tijd door je hoofd spoken.

Als Clapton fan is dit natuurlijk wel tof om eens gezien te hebben, maar voor het overige is dit niet echt direct een must-see. Interessant om Rourke's debuut als schrijver te zien en het blijft een acteur die een zekere kwaliteit blijft uitstralen, maar Homeboy had beter tot zijn recht gekomen als film van anderhalf uur.

3*

Goede muziek inderdaad, maar verder stelt de film maar weinig voor.