The Trip (1967)

Ach ja, Roger Corman, een regisseur die zich wel aan deze film wilde wagen, omdat hij wel manieren zag 'm te verkopen waarschijnlijk. Op het hoogtepunt van de 60's counterculture waren er in de VS genoeg nieuwsgierigen die niet echt durfden die ook weleens wilden zien wat er nou aan de hand was. Jack Nicholson schreef het (natuurlijk) warrige script.

Viel me in het begin tegen. Ik vond 'm een stuk suffer en saaier dan verwacht , maar wordt gedurende de film, en vooral vanaf het moment dat Fonda op pad gaat, stukken leuker. Al met al wordt het zelden ècht geschift, vooral omdat de film niet durft volledig het perspectief van Fonda te kiezen en alleen maar zijn waarnemingen te laten zien, maar vooral de tweede helft geeft een erg leuk beeld van de jaren '60.

3.0*

Een vermakelijke en boeiende jaren 60 film waardoor je inderdaad weer helemaal terug komt in de jaren 60 sfeer, heerlijk!

Vond de LSD Trip erg goed gemaakt! de kleuren en de situaties die door elkaar heen liepen is erg leuk gedaan en gemonteerd!

Leuke rol voor Dennis Hopper trouwens!

4 sterren voor nu, zeker een film om meerdere malen te bekijken!

Een kijkervaring opzich! hou wel van dit soort films!

Interessant uitstapje met een persoon die de hallucinerende drug LSD tot zich neemt. Hij begint in een pand van een vriend waar alle muren en meubels geheel op de gemoedstoestand afgestemd lijken te zijn. Op een gegeven moment neemt Paul de benen en komt hij op een aantal onverwachte plaatsen terecht. Schitterend om hem zo wazig rond te zien lopen en op zoek is naar 'de waarheid'. Zelf heb ik wel eens truffels op en ben toen ook gaan rondlopen omdat ik me op de hoofdlocatie niet helemaal pluis voelde. Ik kwam een aantal mensen tegen en op dat moment wist ik hoe simpel het was om met andere mensen te praten en hoe iedereen denkt etc. Nu ziet Paul weliswaar allerlei vormen en kleuren, maar ook hier komt het het 'verbindingen' met andere 'geesten' aan de orde. Hierdoor had deze trip extra impact op mij, maar ik vond het sowieso wel tof gemonteerd en de hoofdrolspeler speelt subliem.

Maffe, door Jack Nicholson geschreven film over een regisseur (Peter Fonda) die door middel van LSD grip op zijn leven probeert te krijgen. Wat volgt is niet veel meer dan een aaneenschakeling van willekeurige ontmoetingen en gebeurtenissen, psychedelisch in beeld gebracht door regisseur Roger Corman. Leuk om Bruce Dern, Dennis Hopper en Dick Miller in hun jonge jaren te zien, maar veel heeft dit niet om het lijf. En voor een film van slechts een uur en een kwartier voelt het allemaal behoorlijk opgerekt aan.