Oasiseu (2002)

Mooie film. Iets te lang, maar zet een heel mooi beeld neer van Liefde.

Nergens wordt het een tranentrekker. Zeer aangrijpend om de onmacht van Gong-ju te zien, maar de film is op zijn hoogtepunt als ze af en toe niet spastisch is maar 'normaal'. Enorme acteerprestatie van beide spelers. Film over liefde inderdaad die de oase in de chaos vormt van het onbegrip. 4,5*

Mooie film. Deed mij een beetje denken aan `12 monkeys` omdat ook daar mensen door de maatschappij als gek worden bestempeld terwijl ze dat niet zijn. In dit geval zijn de geliefden de enigen die nog pure emoties hebben en die oprecht tonen. De anderen laten zich leiden door bijzaken als geld en eergevoel.

****

Film spookt nou vanaf maandag door mijn hoofd. Toch maar 5* geven dan...houdt het misschien op.

Ik had het nooit kunnen denken. Dit is de eerste Zuid Koreaanse film die ik goed vind. Pardon... ERG goed vind. Hele meeslepende film. Waarin onrecht een rode draad door het verhaal is. De hoofdrolspelers zijn volledig machteloos omdat ze zich niet kunnen weren. Maar ze vinden elkaar... in een "onmogelijke" liefdessituatie. Tenminste onmogelijk voor de buitenwereld... Er ontstaat eigenlijk een heel mooi liefdesverhaal. En mijn god... wat speelt So-ri Moon goed. Ik kreeg bijna het gevoel dat er daadwerkelijk gekozen was voor een spastische hoofdrolspeelster om het zo echt mogelijk over te laten komen, totdat de "oasis/denkbeeld" situaties ontstonden.

Voorlopig 4,5*

Is ie te koop in Nederland?

Ik vond hem wel indrukwekkend, al had ik het einde niet verwacht/gehoopt. en 3,5-je.

Ik heb het nagevraagd. Vanaf 25 augustus te huur en te koop! (Total Film)

Een schitterend liefdesverhaaltje over twee ‘outcasts’ in Zuid-Korea.

In schijnbaar documentairestijl worden een gehandicapt, spastisch meisje en een sociaal onaangepaste jongen gevolgd. Beiden ‘passen’ niet in deze wereld, worden in onze wereld niet geaccepteerd. Maar je zou ook kunnen zeggen dat ze in hun eigen logica leven. Oasis toont hún belevingswereld.

Werkelijk fantastisch vond ik de subtiele, magisch-realistische uitstapjes (de olifant!), die het gemoed van de hoofdpersonages weergeven.

Ik moest al een tijdje het laatste half uur van deze film afkijken - dus gisterenavond Oasis maar eens in zijn geheel bekeken....:)
En oeh!....wat een akelig mooie film......
Het knapste van de film vond ik de manier waarop je in de belevingswereld van de hoofdpersonages wordt getrokken.
De geestelijk minder valide Jong-Du lijkt niet bepaald een sympathiek figuur.
Dat is ook niet zo raar natuurlijk aangezien hij net ontslagen is uit de gevangenis vanwege het veroorzaken van een ongeluk met dodelijke afloop, hij alle regels aan zijn laars lijkt te lappen en in alles zijn eigen plan trekt , vervolgens bij de familie waarvan hij de man heeft doodgereden spijt gaat getuigen en dan ook nog de zwaar spastische dochter van de overleden man aanrandt.... tja...
Maar dan.....de manier waarop op uiterst subtiele wijze een vriendschap onstaat tussen Jong-Du en het gehandicapte meisje is echt súbliem gedaan.....het klinkt misschien een beetje suf maar 'kijk' en laat U zelf overtuigen.
Er wordt in de film ontzettend mooi tussen de veilige 'oasis-wereld' gewisseld waarin Jong-Du en Gong-Ju praktisch elkaars gelijken zijn en de kille werkelijke wereld waarin zij hun liefde voor elkaar onmogelijk duidelijk kunnen maken aan de 'buitenstaanders'.
Wat ik behoorlijk schokkend vond was dat je er achteraf te weten komt dat Jong-Du's familie hem heeft laten opdraaien voor het dodelijk ongeval wat zijn broer veroorzaakt heeft.
*staat er daarom niet een fout in de plotbeschrijving? - aangezien je aan het begin in de waan wordt gehouden dat Jong-Du terrecht vast zat?*
Wat ik ook nog een ongelofelijk mooie scene vond was die waarbij Jong-Du op het politiebureau nog de mogelijkheid krijgt om te bidden, vervolgens ben je er toeschouwer van hoe hij een heldere ingeving krijgt en het op een lopen zet om vervolgens de takken voor Gong-Ju's raam weg te snoeien....als dat geen liefde is...:)
4,5 * voor nu...

Wat zijn er trouwens weinig mensen die deze film gezien hebben....

Mooi bericht Pjotr. En een mooie film uiteraard. Hij blijft maar door mijn hoofd spoken, ik kan hem maar niet vergeten. Moet nodig eens de dvd aanschaffen.

Ik heb de film thuis, orgineel maar ik moet nog zo veel zien....nog een stuk of 15 dan is hij aan de beurt....

Krachtig liefdesverhaal met fantasierijke (verbluffende) scenes.

Ik moest wel wennen aan hoe So-ri Moon haar personage als spastische jongevrouw gestalte gaf; het kwam bij mij in eerste instantie over als een soort van persiflage.

4,5* voor deze feel good + feel bad film.

Aardige film over twee outcasts die bij elkaar genegenheid vinden. De ijskoude maatschappij die vol onbegrip is en wat helaas in het hedendaagse leven ook het geval is. Ook kon ik maar moeilijk naar Moon kijken wat ook wel wat pret bedierf. Aardige film maar bovengemiddeld werd hij nergens. 3*

Mooie film, hoewel ik het eerste uur toch erg aan het spastische gedrag van Moon moest wennen. Het verhaal plus de uitwerking is subliem gedaan, en de hoofdrolspelers zijn erg goed. Toch moest ik zoals ik al zei erg wennen aan het gedrag van Moon, en vond ik het eind wat minder.

Voor nu 3.5*

tja, een spastisch iemand is zowieso apart om te zien. ik kreeg zelf wel medelijden met haar. trouwens erg vreemd dat, aan het einde van de film, zowel die jongen als Moon niet z'n best deed om het tegendeel te bewijzen.

als Moon gestresd is kan ze bijna niet praten. maar ik snap niet waarom ze het niet later aan gaf. ik bedoel, ze weet toch dat de jongen (haar vriend) onschuldig is. daar ergerde ik me een beetje aan.

machteloos toekijken hoe de jongen beschuldigd wordt en wederom in de bajes belandt. en dat terwijl Moon het zelf vroeg aan hem(?!). voor de rest een hele mooie en aangrijpende film.

wel leuk dat Moon af en toe visoenen had. geeft aan dat ze geestelijk toch wel ok is.

EINDE VAN DE FILM....PLOT-HOLE?

op imdb is deze vraag ook diverse keren gesteld. voor sommige een plot-hole...voor andere ergens toch logisch. misschien dat iemand suggesties heeft wat betreft de logica van het einde van de film?

op de volgende link een interview met Moon So-ri:

http://www.xi-online.nl/feature/84

Erg mooi Koreaans drama. Ten eerste moet ik zeggen dat het heel anders voelden dan de andere Zuid-Koreaanse films die ik tot nu toe zag. Dit was veel minder expressief, qua akteerwerk en ook vooral qua muziek (die zowat afwezig was).

Oasis verteld op een mooie manier over de belevingswereld van twee mensen die net buiten de normale realiteit leven en er hun eigen realiteit of belevingswereld op na houden.
Op een vaak drooggefilmde, maar soms ineens erg poetische manier die duiven! begon ik mee te leven en vooral te begrijpen wat de hoofdpersonages beleven.

Het is vooral mooi om te zien hoe Jong naar Gong kijkt, totaal niet als gehandicapt, maar puur als valide normaal medemens. Iets wat ik graag zou doen, maar in de praktijk ben ik misschien toch kortzichtiger (of terughoudender) naar geestelijk/lichaamelijk gehandicapten dan ik zou willen.
De scenes waar Gong ineens ‘normaal’ wordt zijn echt heel mooi. Misschien is het wat uitleggerig, maar vond vooral de overgang tussen invalide en valide erg mooi.

Audiovisueel is de film niet bijster bijzonder, alhoewel de filmstijl mij wel lag (deed me in de verte denken aan Tsai).
Daarnaast vond ik het een interessante kijk geven in een Aziatische (Koreaanse) stad, iets wat me sowieso erg interesseert.

Soms had de film iets sierlijker gemogen, of had hij artistiek een wat duidelijker beeld mogen uitdragen (heb het dan over camerastandpunten en dergelijke), en vond ik hem toch wat aan de lange kant.

Dan nog even antwoorden op megaman: Ik zie het absoluut niet als plothole dat Jong zich niet verdedigt na het 'verkrachtings tafereel'. Ten eerste is Jong geestelijk niet erg stabiel en heeft volgens mij geen goed duidelijk beeld van de wereld om hem heen. Wat de politie met hem doet lijkt hem niet veel te boeien. Hij wil bij zijn geliefde zijn, en of hij nou een paar jaar in de gevangenis moet zitten om daarna met haar vereenigt te worden.. Ik had erg het idee dat Jong nieteens echt doorhad wat hij fout had gedaan.

Moon was op het begin inderdaad te gestressed om het tegendeel te bewijzen. Ook geloof ik niet dat haar familie of buren later goed naar haar luisteren. Ze wordt wat mij betreft als blok aan het been van de familie beschouwt. Ze voeden haar soms, en that's it.

4*

Mooi drama.

Dat meteen ook uitblinkt in z'n kern. Erg hard en uiteindelijk naar drama, waar de liefde tussen twee mensen die zich naast de maatschappij bevinden kapotgerukt wordt door onwil en onbegrip.

Oasis hakt mooi in op de taboes, in dat opzicht is Moon's rol ook wel sterk. Haar personage komt nogal over-the-top over, maar 'gestileerdere' personages hadden waarschijnlijk afbreuk gedaan aan het geheel. Moet wel zeggen dat ik Sol beter vond spelen. Kan toch meer mysterie en diepgang in z'n personage leggen, beetje jammer dat Moon daar niet echt in slaagt.

Domper is wel het visuele, wat doorgaans erg pover is. Enkele gestileerde scenes brengen wel wat pit (de duiven) en zijn plots verdacht mooi, maar ze zijn schaars. Beetje jammer toch.

Uiteindelijk is het toch ook voor mij vooral het einde die de film een beetje minder maakt dat hij had kunnen zijn. Mooie uitleg van danuz omtrent het 'niet kunnen' van de personages zelf, maar de wereld rondom hen is toch net iets te kil en verstandsloos. Niemand lijkt zich zaken in vraag te stellen, of te luisteren. Nergens wordt de illusie gewekt dat er naar beide hoofdpersonages geluisterd wordt, of minstens een poging wordt ondernomen tot. Dat maakt het tot een redelijk geforceerd slecht einde, iets wat de film niet echt nodig had. Hoewel de onkunde in personages voor mij vaak een meerwaarde is, lijkt het hier gewoon iets te gemanipuleerd.

Maar verder een erg mooi en pakkend relaas, dat de negatieve punten makkelijk overstijgd. 3.5*, hadden er net iets meer kunnen zijn.

Mooie film. Alleen jammer dat het onbegrip van de omgeving net niet geloofwaardig wordt neergezet. Daardoor voelt het inderdaad een beetje geforceerd aan. 3,5 sterren.

Als je snel toeslaat kan je deze titel voor 6.95 bij dvdoutlet.nl bestellen is nog op voorraad. Want deze is echt nergens meer te krijgen

Erg subtiel is Chang Dong-Lee niet. Eerder dit jaar zag ik Secret Sunshine en dat was een soort achtbaanrit aan emoties en ook in die film werden heftige gebeurtenissen niet geschuwd. Oasis is nog minder subtiel, tenminste het einde. En ik kan me zelfs voorstellen dat iemand het manipulatief aan vindt voelen, maar voor mij werkte het vrijwel volledig. Een van de grote voordelen is dat de film technisch wel subtiel is. Aanzwellende strijkers ontbreken. De camera blijft heel dichtbij de hoofdpersonen, waardoor sommige scenes tussen die twee erg mooi en intiem zijn. Vrijwel geen opsmuk. De kleine kijkjes in het hoofd waren net zo sober gedaan en waren mede daardoor erg doeltreffend.

4.0*

Wat een teleurstelling is het toch altijd als een hele goede film eindigt met een domper van jewelste. Ben het helemaal niet eens met danuz' uitleg mbt het einde. Ik vind dat het grandioze plotfouten zijn. En met opzet erin gelaten door de makers om te manipuleren, daar ben ik zeker van. Ik kom uit op een krappe 3,5* maar het had veel meer kunnen zijn. Jammer.

Dik aangezet drama. De regisseur weet vals sentiment die dit type film rijk is buiten spel te zetten, wat knap is. Maar op de een of andere manier werd ik toch nergens geraakt. Af en toe voelde het ook wat ongemakkelijk om naar te kijken en het einde liet een wrang gevoel achter.

Mooie film, die inderdaad een wrang gevoel achterlaat. Mijn persoontje met mijn door Hollywood gebrainwashte brein zou graag een Hollywood toverstokje aan het einde hebben gezien, maar dit is meer de realiteit!

Jammer dat het vrij sober is gefilmd, maar de magische stukjes (vooral het tortelduifje en de vlinders) springen er zo wel des te meer uit!

Ik vroeg me ook af waarom Gong-ju (niet Jong-du, die heeft de verstandelijke vermogens van een kikkier!) niet wat meer probeerde de politie ervan te overtuigen dat er geen sprake was van een misdrif, maar kwam uiteindelijk tot de conclusie dat ze daar gewoonweg niet toe in staat was. Haar familie wìl ook niet dat ze zelfstandig is, omdat ze in hààr gehandicapteflat wonen, terwijl zij in de bouwval is gedumpt!) En de schijn was tegen Jong-du, die gewoonweg te dom is om zich te verdedigen. Wel een plotgat: eerst dacht ik dat ze nooit heeft leren lezen en schrijven, maar in het eindshot krijgt ze toch een brief van Jong-du. Dus waarom ze niet iets intikte op de computer van de politieagent (tijdens het tumult)??? Of later een verklaring op papier probeert te krijgen?

Mooi is wel het einde met het afzagen van de takken en het eindshot, waaruit toch een sprankje hoop klinkt (Gong-ju die zelfstandig schoonmaakt!)

Vréselijk.

Geen vals sentiment, maar werkelijk niet te harden.

Tot een minuut of veertig was er eigenlijk nog weinig aan de hand. Ik vond het niet meteen een denderend indrukwekkende film, Jong-Du begon me zelfs al een beetje te vervelen met zijn schokkerige voorkomen (hij lijkt wel een drugsverslaafde), maar de verontwaardiging, verveling en irritatie moesten nog komen.

Dan hebben we de eerste, de echte rape attempt. Vond ik tamelijk ziek eerlijk gezegd. Bij een Miike zou je er om lachen, hier was het tamelijk pijnlijk om naar te kijken. Zelfde geldt eigenlijk voor de érg ongemakkelijke seksscène. Er zit een enkele aardige scène in, zoals de verjaardag van Jong-Du's moeder, maar ze waren echt op één hand te tellen. De meeste scènes waren meer van hetzelfde, de speelduur hakte er na een tijdje dus wel in.

Ben ik dan anti-mensenlievend of mis ik affiniteit met 'outcasts'? Dat laatste ongetwijfeld. Er komt echter met regelmaat iemand met zo'n aandoening op mijn werk langs en ik help hem maar al te graag hoor. Ik zou bijna gaan denken dat ik bekrompen ben ofzo, maar dat ik hier totaal niks meekon is toch vooral te danken aan de heer Chang-dong Lee. Dat einde.. kom nou. Manipulatief is zacht uitgedrukt hoor. Ook visueel stelt het drie keer niks voor. Leuk die duifjes en vlindertjes, maar over de hele linie waren de visuals ontzettend vaal.

1*

Blijkbaar een kwaaltje van Chang-dong om na een minuut of 40 zijn films te verkloten.