Mickey Blue Eyes (1999)

Bijzonder aardige film met een zeer grappige Grant (restaurant-scene!) en leuke rollen voor Caan en Viterelli. In het genre zeker een aanrader. 3,5*.

Beetje een tegenvaller. Heb deze film eerder al eens gezien en ik dacht dat ik 'm toen erg leuk vond. Bij vlagen is ie' dat ook wel, maar het geheel viel me wat tegen. Te weinig echt leuke grappen en veel humor die ik eigenlijk wat té flauw vond. Hugh Grant vind ik een leuke acteur, maar in deze film kon hij me niet altijd overtuigen. De maffia praktijkjes en de ''leden'' waren het grootste pluspunt. Die oude oom, met die bril, of die oma in haar eerste scéne met Hugh Grant zijn erg grappig. Dat gedoe bij die veiling en Grant die probeert als een maffioso te praten vond ik gewoon irritant. De film kijkt wel lekker weg en bevat toch nog genoeg leuke momenten om op een 2,5* te komen.

Redelijk voorspelbare maar onderhoudende romcom met de altijd droge Grant. Zijn maffia-imitatie is hilarisch, maar daar houd het clichéfilmpje dan ook wel zo'n beetje mee op. Te tam en alleen geschikt om de tijd te doden.

Mickey Blue Eyes profileert zich meer als maffia-parodie dan als romantische komedie. Veel acteurs uit The Godfather en The Sopranos. Zelfs op de trouw worden dezelfde liedjes afgespeeld uit The Godfather.

Dankzij dat en een hoop zelfrelativering al bij al toch een redelijk geslaagde film. Kon van de grappen er toch heel wat smaken (die huwelijksaanzoekscène en Italiaans-leren-spreken-scène vond ik zelfs heel goed).

Raar dat net deze romantische komedie zo is geflopt en afgekraakt terwijl er toch heel wat andere bollocks op de markt te vinden is.

2,5*

Wat een heerlijke film! Hugh Grant is echt grappig hier. Hij kan soms leuk uit de hoek komen maar als hij een gangster probeert te zijn had ik soms echt even de slappe lach.

-Forgeddaboudi...
-What?

Ook goed acteerwerk van de rest van de Cast. Het verhaal is niet bepaald orgineel maar wel erg leuk. Ik heb me in ieder geval zeker niet verveeld.

Dikke 3,5*!

Romcom die niet al te best is. Maar Hugh Grant die als een gangster probeerde te praten was zowaar even leuk

Ongeveer 2,5 jaar geleden zag ik deze film. Ik kon me herinneren dat ik hem nou niet echt fantastisch vond maar ik wilde hem nog eens zien en bekeek hem dus nog eens. Hij blijkt veel leuker dan de eerste keer dan ik hem zag. De film bevat sterke grappen in mijn ogen. Hugh Grant speelt leuk, zoals hij eigenlijk altijd wel doet. Zodra hij gangster moet gaan doen en zo ook probeert te praten vond ik echt heel erg leuk. Vooral bij die bediende in het restaurant:

Waitress: And how would you like that cooked?
Michael Felgate: Ree.
Waitress: Excuse me?
Michael Felgate: Rah.
Waitress: Raw?
Michael Felgate: Rahr.
Waitress: Rare? And to drink?
Michael Felgate: Bee.
Waitress: Beer?
Michael Felgate: Yah.
Waitress: You talk funny.


De film bevat nog enkele van dit soort scenes (en waarbij hij kennismaakt met gangsters) en die vond ik allemaal best leuk. Jammer dat het cliché liefdesverhaaltje ook weer aan bod moest komen maar gelukkig is dat geen groot minpunt. Leuke persiflage op de maffia films iig die ik vast nog wel eens vaker zal zien.

3,5*

Tja, ik weet het niet. Aan de ene kant vind ik het wel een leuk verhaal en ook de gehele italiaanse maffia familie vind ik erg grappig en goed weergegeven. Maar echt hilarisch word het nergens. Zelfs de bruiloftscène kon me niet zo boeiend. Het keek wel leuk weg maar echt spannend of grappig werd het daar ook nergens. En om daarbij Hugh Grant weer hetzelfde truckje te zien doen die hij in bijna al zijn films doet .... wordt het er voor mij niet echt beter op.

Matige film waarin een man erachter komt dat de vader van zijn verloofde tot de mafia behoord. Een leuk gegeven voor een comedie, echter is de humor wellicht wat te subtiel hier waardoor het wat saai overkomt. De hele mafia-casting is goed gedaan.

“Note to self... rent Goodfellas, Casino, Godfather 1, 2, 3.”

Redelijk. Als maffiakomedie is Mickey Blue Eyes best geslaagd, maar als romcom werkt de film totaal niet. Dat komt omdat er meer chemie is tussen Grant en Caan, dan tussen Grant en Tripplehorn. Er zitten wel wat grappige momenten in de film, en het maffiagenre wordt leuk op de hak genomen. Het is soms ontzettend makkelijk en inspiratieloos, maar een klein glimlachje kon er wel vanaf.

Moa, ik geef deze film echt net een voldoende. Waar Analyze This gewoon ge-weldig was (ook een maffia-comedy), komt deze film niet in de buurt van AT.

Uiteraard is dit een compleet ander verhaal met andere acteurs in de hoofdrol, maar toch. Zo zien we de halve familie van The Sopranos voorbij komen. Ook had ik veel meer verwacht van Caan. Hij speelt mij te licht voor zijn doen. Grant zit zoals altijd wel prima in zijn vel als het op comedy en romantiek aan komt. De film kent heus leuke momenten, dialogen zijn te pruimen en de film kijkt ook prima weg.

Voor een avondje film is deze Mickey Blue Eyes prima te doen! 3*