Les Dames du Bois de Boulogne (1945)

De grote naam van de regisseur en de een van de scenarioschrijvers (Bresson en Cocteau) zal (hopelijk) niet op deze film gebaseerd zijn.

Ik vond dit namelijk toch wel een tegenvaller. Een vrij doorsnee wraakzuchtige-femme-fatale verhaal, in die tijd wellicht wat omstreden door het verleden van het personage Agnès. De dialogen zijn af en toe wel leuk en het geheel is best kijkbaar, maar verre van bijzonder of echt interessant. Geen hint van genialiteit in deze film.

2.5*

Niet opzienbarend misschien, ik vond dit toch wel een aardige vroege film van Bresson, maar ik houd dan ook best van klassieke cinema. De "wraak" is dan wel vergezocht -sterker nog, doe mij ook maar zo'n wraakzuchtige ex, als haar idee van wraak tenminste is je te koppelen aan een knappere, jongere en leukere vrouw, misschien met een minder fraai verleden -al wordt ze dan eufemistisch danseuse genoemd ipv prostituee- maar Elina Labourdette is toch niet te versmaden- en het eind melodramatisch als de arme Agnès van alle emotie bijna te overlijden komt, de uitvoering is meer dan prima. Goed spel, af en toe leuke observaties ("er bestaat niet zoiets als liefde, alleen tekenen van liefde" toegegeven, in het Franse klinkt het beter) en toch ook wel wat aardige shots (de brief die losraakt van de auto) maken dit best genietbaar.

Naar een novelle van de 18de-eeuwse filosoof Denis Diderot en met dialogen van Jean Cocteau en dit laatste valt wel op met enkele snedige gezegden over liefde, tot wat een gekwetste vrouw in staat is,...
Waande mij in de aanvangsfase in een Amerikaanse film met de weelderige kledij, smoking...en gelet op de verrassende wederzijdse bekentenissen van afnemende liefde - wat toch een vleug humor inhield - eerder in een luchtiger genre, maar al gauw vallen we in een typische, klassieke Franse film voor die tijd, met verwijzingen naar armoede en gedwongen toestanden, en naar het einde toe meer en meer melodramatiek (met de door het publiek graag geziene edelmoedigheid er boven op)).
Maria Casares is de ster van de film met een heel knappe vertolking, indrukmakend in de sterke, beslissende momenten van de film.
Tevreden over deze vroegere Bresson.