The Island at the Top of the World (1974)

Deze vanmiddag bekeken op de Belg.

Ik weet nog dat in mijn jeugd hiervan reclame stond in de Donald Duck. Ik heb dus een jaartje of veertig gewacht om hem daadwerkelijk te zien.

Aardige avonturenfilm, die echter nooit echt spannend wordt.

Oppervlakkige en vrij stereotype karakters, de Eskimo kan echt niet (zit tegen rascistisch aan) en de Franse uitvinder schmiert er op los.

Toch is het een vrij aardige familiefilm, met prachtige natuuropnamen van besneeuwde bergen en rotsachtige gebieden.

Het laatste half uur is zelfs behoorlijk spectaculair te noemen.

Geen topper, wel aardig kijkvoer.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Typische Walt Disney gezinsgerichte avonturenfilm. Vanaf de jaren vijftig tot het einde van de jaren zeventig kwam een regelmatige stroom van dit soort films uit. Eigenlijk is er heden ten dagen ook niet zoveel veranderd want Disney heeft dat productieproces (regisseur toegewezen aan film) nog steeds!

Het begint allemaal op een vrij vlotte en plezierige manier. In 1907, een Engelse rijke industrieel schakelt de hulp in van een Franse luchtschipkapitein en een Amerikaanse archeoloog om naar het noordpoolgebied te gaan om zijn zoon te vinden, die vermist werd tijdens een expeditie.

De vroege scènes met het luchtschip zijn de meest solide van de hele film. Het luchtschip "Hyperion" dat door de mistige luchten vaart, waren buitengewoon goed gefilmd. De latere scènes zijn herhalend en bezaten veel verouderde effecten en vaak duidelijk geschilderde sets. Alhoewel de sets en speciale effecten wel weerspiegelen dat er een groter budget moet zijn geweest.

De personages zijn ook niet bijzonder sympathiek of goed gerealiseerd. Er ontbreekt denk ik een echte held. De industrieel is vooral een arrogant, de archeoloog grotendeels passief, de luchtschipkapitein was Frans dus praat met zwaar geforceerd dialect en de Inuit Oomiak wordt ouderwetse manier afgebeeld. (om nog maar te zwijgen van het feit dat het een Japanner is die een Inuit speelt).Wel leuk was dat de Vikingen die ze tegenkomen ook echt Noors spreken en dat archeoloog werd gebruikt om dit vertalen.

Het script was van John Whedon (grootvader van de bekendere Joss Whedon), gebaseerd op een roman uit 1961, The Lost Ones, van Ian Cameron (pseudoniem van James Vance Marshall). De film is gewoon te gewoon en te vertrouwd waardoor het niet veel indruk aan de kassa en Disney-studio verwierp de plannen die had voor een vervolg Ach het was wel net voldoende vermakelijk.