La Commare Secca (1962)

Heel aardig debuut dat vooral opvalt door de onconventionele manier waarop het verhaal verteld (scenario werd geschreven met de hulp van Pasolini) en in beeld gebracht wordt. Vooral het eerste stuk van de film is heel interessant gefilmd, met een camera die door het landschap dwaalt en haast per toeval het pad van de personages kruist.

Doordat Bertolucci meer in de achtergrond van de personages is geïnteresseerd dan in de eigenlijke verwikkelingen is de film soms wat langdradig en vaak nogal verwarrend, maar wel erg sfeervol. Beloftevol, maar nog lang niet perfect. 3.5*

Met La Commare Secca maakte Bernardo Bertolucci een debuut dat, mede dankzij het script van Pier Paulo Pasolini, als schokerend kan worden gezien. Een groep mannen, die allemaal ten tijde van een moord op een prostituee in een park waren, wordt door de politie ondervraagt. Allemaal weten ze van niets en hebben ze niets verkeerds gedaaan. Hun getuigenissen worden ondersteunt door flashbacks, zodat jij als kijker mee kan denken wie nu de moordenaar is. Lijkt enigzins op het Britse The Boys, ook uit 1962, van Sidney J. Furie, maar is zeker niet zo sterk. Goed debuut, maar had wel iets uitdagender gekunt.

Geen evenwichtige film, maar wel erg interessant. Niet spannend en ook niet iets waar ik echt mee kon meeleven.Het scenario over straatleven, prostituees en dieven van Pasolini is vooral qua vertelvorm interessant. De piepjonge Bertolucci heeft er ook duidelijk een stijloefening van gemaakt. Sterk camerawerk en bij elk verhaaldeel een eigen sfeer. Zeer interessante, niet helemaal geslaagde film, maar het talent van Bertolucci is al heel, heel duidelijk te zien.

3.5*