Les Dimanches de Ville d'Avray (1962)

Oscar beste buitenlandse film

Goed uitziende en geacteerde,maar ook overmatig sentimentele en drammerige film.Ik heb het romannetje waar hij op gebaseerd is niet gelezen ,wat een adequate beoordeling bemoeilijkt.

Zo vroeg ik me af of Krüger toevallig als de veteraan Pierre is gecast,of dat wordt geinsinueerd dat die zgn. Pierre,die dus met een duidelijk Duits accent praat,geen ouwe nazi is die via het legioen en dienst in Vietnam Fransman is geworden.Bovendien zit het werk propvol symboliek,zie bv de naam van het minderjarige heldinnetje.

Zoals reeds gezegd goed geacteerd van Kruger(die kinderrolletjes als van Gozzi zijn altijd wat moeilijker te beoordelen) die de kop heeft van Steve McQueen en de motoriek van Rain man.Dat laatste is trouwens het gevolg van het feit- niet vermeld in de synopsis-dat de protagonist met zijn vliegtuig en passant ook gecrasht is.Behalve PTSS dus ook een fysieke hersenbeschadiging.

Overigens ironisch dat de film een Oscar kreeg voordat Hollywod zelf werd overspoeld met Vietnamtraumafilms van eigen bodem.

De cinematografie is prima in orde,en vooral de scènes aan de waterkant zien er zeer fraai uit.

Wat de boodschap betreft:een remake zit er niet in:" onschuldige" vriendschappen tussen een vent van 30 en een grietje van 12 hoef je nu niet meer op het doek te brengen zonder je ernstige problemen op de hals te halen.Begrip kweken voor gekkies is natuurlijk nobel,maar better safe than sorry met dit soort figuren in dit soort omstandigheden.De hele toon van de fim dwingt ons ook tot een bepaalde interpretatie van de slotcatastrofe,die niet in beeld wordt gebracht.Maar we moeten blijkbaar denken dat de officiele voorstelling van de feiten niet de juiste is.

De soundtrack werd verzorgd door Jarre,maar een paar klassieke evergreens als het adagio in g-klein van Albinoni vallen meer op.