The Immoral Mr. Teas (1959)

Dit is de debuutfilm van the king of sexploitation; Russ Meyer. Het is een typische film uit de tijd, alles is nog zeer onschuldig. Mr. Teas raakt de vrouwen nooit aan; de vrouwen kleden zich uit, poseren en doen eigenlijk niet meer dan dat. De film heeft geen dialogen, alleen een voice-over, en een jazzy soundtrack.

Het blijft over het algemeen erg conventioneel, maar toch zijn er al wat kenmerken te zien die Meyer later zouden typeren (close-ups, verrassende camerahoeken en natuurlijk zijn humor). Maar de film is uiteindelijk alleen interessant voor iemand die eens wil zien hoe een nude cutie uit die tijd er uit zag, of voor fans van Russ Meyer natuurlijk.

Maar goed dat ik al beter werk van de beste man kende, want hiervoor zou ik geen collection-box aanschaffen. Het klopt dat er al wat kenmerken van Meyer in beeld komen, maar het is nogal lang uitgesmeerd allemaal en de hoofdrolspeler bakt er weinig van. De 'jazzy' soundtrack is slechts bij vlagen leuk, voor het grootste deel echter behoorlijk vervelend.

Het vrouwelijk schoon is hier het grootste pluspunt, ik wist niet dat zoiets een nudie cutie heette, weer wat geleerd. Hier en daar dan nog een aardige grap, maar de voice-over is ook al snel tamelijk vervelend en dan houdt de eindscore natuurlijk niet over.

2,0*.

Ja, best leuk.

Leuk om eens een nudie cutie te zien, en best wel aardig om dit debuut van Meyer te zien. Cinematografisch lang niet zo interessant als zijn latere werk. Je ziet dat ie zijn draai nog moet vinden maar er zijn wel glimpen op te vangen van zijn stijlkenmerken die hij later zal gaan hanteren en wat zijn handelsmerk zou zijn. Net als de enorme tieten, die waren er hier (helaas) ook nog niet .

Voor de rest kijkt het best aardig weg. Die hoofdrolspeler is zo slecht dat het leuk wordt, de vrouwen doen ook wat ze horen te doen (die cleavage shot bij die barmeid ), leuke vondst. Jazzy soundtrack is ook wel aardig, al gaat ie wel wat irriteren maar op een wat prettige manier.

Leuke Russ Meyer wel weer, alleen nog niet zo hoogstaand als zijn werk dat zal volgen. Maar niet zo vreemd bij een debuutfilm. Positief punt is wel dat mijn vriendin hierdoor (ook haar eerste Meyer) meer van de beste man wil zien. Sweet!

The Immoral Mr. Teas is een tenenkrommend schouwspel van een vertegenwoordiger die overal in aanraking komt met vrouwen. Hij raakt ze niet aan maar hij kleed ze met zijn ogen wel even uit. De 'jazzy' soundtrack is te aanwezig. Op momenten als de vertegenwoordiger voldaan terugkomt van een welgevormde vrouw dan krijg je een terugkerend kermisdeuntje te horen. Dat begon me al na tien minuten tegen te staan. Tis eigenlijk niet meer dan een zwijgende film (niemand lijkt te kunnen spreken behalve een voice-over) die wat vrouwen laten zien in punt bh's. Saai, oubollig, niet grappig en behoorlijk gedateerd.

En wat had je verwacht van Russ Meyer die een nudie cutie maakt?

Duh. De film komt uit 1959 .

Met gedateerd bedoel ik dat de film de tand des tijds niet heeft overleefd. Daar kun je lang en breed over discussiëren maar dat heeft weinig zin.

Sowiezo zijn de eerstelingen (!) van Russ Meyer tenenkrommend. Het begint pas interessant te worden bij Lorna en Faster, Pussycat! Kill! Kill!

Ok, dan begreep ik je zin verkeerd. My bad.

Eens. Het wordt interessanter na zijn stomme (?) films, vooral op cinematografisch gebied. Al vind ik dat deze gewoon degelijk is i nde soort film die Meyer wil brengen. Een nudie cutie.Ik reageerde er ook wel wat te flauw op. Komt een beetje door de flauwe kritieken die ik vaak bij zijn films lees (en ik ben een groot Meyer fan), maar had weinig met jouw post van doen. Waarvoor mijn excuses .

Meyer's eerste film in de stijl van een "stomme Film" met wat voice over.

Ik kende deze film niet, dus wist ik ook niet dat deze film de stijl had van een "stomme film". Zo te horen is dit niet de enige film met die stijl. Ik houd zeker van de "stomme films" maar ik hou wel meer van de echte oude films uit de jaren 20. Daarentegen vond ik de film niet zo veel aan.

Bill Teas komt irritant over en de muziek kan ik bij de meeste Russ Meyer films waarderen, maar deze gek genoeg niet.

Matig begin van een legendarische regisseur. 2,0.

De opening was best leuk gedaan met de natuur en de moderne man. Behalve de man die bij de introductie (en ook tussendoor bij de film) vertelt wordt er voor de rest niet meer gesproken tijdens de film. Het is dus min of meer dan ook een "stomme film". Het verhaal van de vertegenwoordiger (komt alleen maar sexy dames tegen) was best komisch (zeker met de begeleidende muziek, had wel iets weg van Tirolermuziek met de accordeon en de klarinet) en voor een uurtje ook goed te doen. De beelden van van eind jaren 50 zagen er best fraai uit en dat geldt ook voor de schaars geklede dames zoals de tandartsassistente (werkt beter als een verdoving ), de fraaie koffiebar medewerkster (sowieso wel een komische scene en ook wel herkenbaar), receptioniste en de dame op het strand (had wel iets weg van Marilyn Monroe). Het einde met de drie dames (drie van de hiervoor genoemde dames) aan de oever was visueel het hoogtepunt van de film

Het was de eerste film van Russ Meyer en natuurlijk niet zijn beste maar omdat het toen best revolutionair was (is toch min of meer een van de eerste erotische getinte kleuren films) kon ik het zeker waarderen.

Toen de vertegenwoordiger aan het fietsen (gave fiets trouwens) was miste ik eigenlijk een scene zoals deze :

Get A Life Intro

The Immoral Mr. Teas doet een beetje denken aan Mr. Hulot van de franse cineast Tati. De hoofdpersoon observeert alleen en het is eigenlijk de kijker die de rest van het werk doet. De dagelijkse beslommeringen van de moderne man worden opgelost door de invulling van vrouwelijk schoon: de beslommering van naar de tandarts gaan wordt opgelost door de mooie tandarts assistente, koffie drinken in een koffiebar idem, en zo kabbelt de film een beetje door. Tegen het einde van de film lijkt zelfs de voice-over van de film zich te distancieren van de kijker: die emmert door over fotosynthese, watertransport en andere useless zaken, want, zo zegt de voice-over, het onthouden van nutteloze feitjes helpt de mens ontspannen. Mr. Teas trekt zich niks meer aan van de voice over en doet niets anders dan drie naakte dames bekijken. Een prima manier om de vrije tijd door te komen.

Voor zover ik bekend ben met de sexploitatie en de nudie cutie verschilt deze film van de rest doordat de camera dynamisch wordt ingezet en er een soort van verhaal in zit (in de vorm van het volgen van een hoofdpersoon die waarneemt). Dit is duidelijk geen statische opname van een Burlesque act zoals er zoveel waren in die tijd. De dames zijn daarnaast te mooi voor de andere voorloper van deze expoitatie, waarin nudisten campingen werden gefilmd (denk: anderhalf uur kijken naar volleyballende naakte mensen waarin je wel erg hitsig moet zijn wil je er nog iets sexy's uit halen). In die zin is de film interessant: het is net iets meer film dan andere vergelijkbare subgenres. Naar het schijnt de eerste film met blote borsten die in een regulier bioscoopprogramma heeft gedraaid...

Hilarisch misplaatste dialogen in deze eerste Russ Meyer. Voor de rest nogal saai en niet echt super grappig.

Maar waar draait het hier nou uiteindelijk om? Naakte vrouwen in overvloed, puur natuur en met mooie rondingen, daar blinkte Meyer zeker in uit, en hier kunnen we al een paar beauties bewonderen. daarom nog geen voldoende, maar laat ik het zo zeggen: over Russ z'n smaak viel wat mij betreft niet te twisten.

Na het nogal saaie "Eve and the Handyman" vond ik deze debuutfilm van Russ Meyer toch al een heel stuk beter. Ik heb er dus goed aan gedaan ze in omgekeerde volgorde te bekijken. Buiten "Up!" als tiener heb ik nog maar weinig gezien van deze regisseur. Omdat geweld en seks me niet (meer) zo aanspreken denk ik niet dat ik het latere werk van Meyer ga bekijken, enkel de cutie nudies.

Deze film was aangenaam, mooie dames, welgevormd. En blij dat er niet zo van die domme humor in zat zoals "Eve and the Handyman". De voice over hadden ze ook hier weer net zo goed weg kunnen laten. Alweer biedt dit geen meerwaarde. De muziek is wel vervelend repititief na een tijd, maar de mooie dames maken dat goed.

Aantal leuke beelden, de soundtrack is aangenaam. Heb het idee dat deze film van meyer een satire is op de werkdruk en het dagelijks leven.

Lijkt mij een ode aan de Slapstick & het Surrealisme.