Before I Wake (2016)

Flanagan op niveau! Blijf onder de indruk van de beste man, vooral omdat hij met ieder project weer iets anders probeert en altijd op z'n gemak lijkt te zijn. Daar hebben we er helaas maar weinig van in dit genre, dus dat hij met dit tempo zijn projecten binnenkrijgt en uitwerkt is geweldig! Ditmaal inderdaad met wat donkere fantasy invloeden, maar op de eerste plaats nog absoluut een horrorfilm. Toch zal het vooral in z'n nadeel werken, dat zie je ook met films zoals Haunter (2013) . Wanneer er niet genoeg in hokjes wordt gewerkt, is het al gauw saai of wordt het als argument gebruikt om het horror aspect te diskwalificeren. Ik moedig dit aan en hoop dat nog veel filmmakers dit aan blijven durven.

Visueel erg mooi, ook qua sfx spot on. CGI momenten zijn misschien kwalitatief af en toe kantje boord, maar missen hun doel niet. Dat jochie is ook aardig gecast, al is het iets té onschuldig en gezapig af en toe, maar ook dit staat in dienst van de keerzijde binnen het verhaal. Het zweverige einde past eigenlijk wel in het totaal. Mooi hoe hij de zware, duistere climax toch nog verfijnd op weet te volgen met een feel good einde, zonder dat je met je ogen begint te rollen. Meestal ben ik er allergisch voor, maar Flanagan is stijlvol (en stijlvast!) genoeg om je met dit soort beslissingen te overtuigen. Alles komt weloverwogen over, chapeau!

Hoort in hetzelfde vakje als een film als Babadook thuis, maar dan stukken minder. Psychologisch drama gemengd met wat fantasy elementen over een jongen die de gave heeft om zijn dromen tot leven te brengen. Ook hier worden bovennatuurlijke gebeurtenissen verklaard door een trauma . Het is echter allemaal nogal suf gebracht en het acteerniveau ligt laag met de saaie Kate Bosworth voorop. Bovendien vond ik het verdwijnen van de vader en die pestkop van op school niet passen in de rest van de film. Nee, veel meer dan een cliché werkje met een originele twist is dit niet, dus lovend kan ik er mij ook niet over uitspreken.

Een vrij tamme horror dat neigt naar fantasy. Het ziet er wel redelijk uit en Bosworth en het kleine ventje doen het aardig. Het voelt een beetje dromerig aan en echt eng wordt het helaas niet. Wel zitten er een paar schrikmomentjes in maar dat heeft ook met het geluid te maken. Het verhaal is niet echt bijzonder en weinig verfrissend, de platgetreden paden worden ook hier weer bewandeld. Het einde is dan wel weer aardig. De special fx zijn oké. Net aan een voldoende

Redelijke thriller met wat horror elementen. Het verhaal is best aardig en wordt goed opbouwend weergegeven. De spanning wordt langzaam opgevoerd naar een climax, die niet al te uitbundig is, maar wel prima passend bij de film. Bosworth doet het niet slecht en Tremblay zullen we, na Room, vaker tegen gaan komen. Visueel ziet de film er goed uit, met gemiddelde special effects. 3.0/3.5

Eerst even een waarschuwing vooraf: mensen die willen griezelen want die moeten het niet hebben van deze film. Toch komen er in de film genoeg Horrorelementen voor. Dat is naar mening de kracht van Mike Flanagan,om steeds net even anders uit de hoek te komen. De verhalen kunnen cliché zijn maar Flanagan weet er altijd wel iets leuks mee te doen. Zo als bij deze er wat donkere fantasie doorheen is verweven. Het jongentje acteert redelijk en stoort niet maar als ouder waren er wel een paar momenten waarbij ik dacht mmm. Negen jaar en dan even een colaatje halen uit de koelkast om wakker te blijven? De film haalt net niet de eindstreep ongeschonden. In de laatste minuten wordt er teveel uitgelegd en krijgen we het bekende Amerikaanse goede einde.

Eindelijk weer een best wel goede horror/thriller (met hier en daar een beetje fantasy). Het mocht allemaal wel wat duisterder en soms iets minder cliché, maar heb me verder prima vermaakt met deze film. Hier en daar een twist wat de aandacht er bij houd. wel een klein beetje apart dat de pleeg moeder verder niet word aangehouden door de politie aan het einde... Haar man is en blijft 'vermist'

Uitstekende film met de nodige spanning en mysterie!

Flanagan heeft langzaam maar zeker steeds meer indruk op ons gemaakt en met deze film ging hij verder op het ingeslagen pad. Prima werk!

Redelijke film met de nodige mysterie en spanning met als onderliggend thema rouwverwerking. Het jochie was erg aandoenlijk.

Wel kreeg ik naar het einde toe het gevoel alsof ik keek naar iemand die met carnaval een morphsuit had aangetrokken. Dat haalde de magie een beetje uit de film.

Doet qua stijl en sfeer toch wel denken aan The Sixth Sense, alleen wel een paar niveautjes minder.

Dat jochie met bovennatuurlijke krachten, Kate in een soort Bruce Willis rol, het gebrek aan echte horror maar meer de suggesstie.....het is geen jatwerk, maar wel duidelijk waar Flanagan de inspiratie vanaf heeft gehaald.

Geen slechte film, maar daar is ook alles meegezegd. Manneke Tremblay, in de centrale rol, is geen natuurtalent, en dat laat zich voelen. Mooie Kate en stoere Jane doen hun best, maar zullen ook nooit A acteurs worden. De regisseur heeft best wel enig talent, want dit had makkelijk een veel slechtere film kunnen opleveren.

Verwacht geen wonderen van Before I wake(figuurlijk dan, letterlijk gebeurt er nogal het één en ander), en je hebt wellicht een leuke avond met deze prent, die m.i. iets beter is dan een reguliere B film.

Mysterie en horror gaan goed samen in dit knap in elkaar gezette verhaal. Geen horror met grote schrikmomenten, maar wel een creepy sfeer die goed past bij het best trage tempo. Dat zal wel zo bedoeld zijn, maar maakt de film ook wat aan de matte en saaie kant.

Tremblay zet een veel minder spectaculaire rol neer dan in Room, maar is op zich wel goed als het jochie dat maar beter niet slapen moest, Bosworth heeft een goeie dag - maar kan ook wel beter, hoewel gezegd moet dat ze ook nogal eens in veel slechtere films terecht komt. En of dit nou een genre is waarin ze goed uit de verf komt, hmm, ik weet het nog niet zo.

Aangename horrorthriller waar vooral de sfeer goed geslaagd is. Inhoudelijk is het verhaal best wel cliché, maar de regie slaagt erin om die clichés zoveel mogelijk te verhullen. Een vermakelijk horror zonder scenes die ergernis opwekken. 3,5*

Een bovennatuurlijk drama dus. Met zo'n omschrijving en die zware toon, want dat heeft het, vind ik dat je op z'n minst mag verwachten dat het scenario enigszins op orde is. Nou, niet dus. Je kan je meteen al afvragen hoe het mogelijk is dat zo'n gezin, duidelijk nog niet over hun verlies heen, de moeder althans, zo'n ook al gebutst kind, krijgt. Als dat de enige hobbel zou zijn, soit, maar dat is niet het geval. Er zijn er onderweg nog wel een paar die de wenkbrauwen doen fronsen. Tweede probleem is dat moedertje. En niet alleen vanwege haar o zo moeilijke blikken, ook wat ze doet, heeft een averechts effect.

Ik neem aan dat Flanagan mikt op empathie en dergelijke, maar ergens halverwege was ik wel klaar met dat mens. Enge treurwilg. Laat dat kind lekker gamen. Allemaal veel te geforceerd. Vond het ideetje van als dromen waar zijn, dan zijn de nachtmerries dat ook wel aardig, maar het fundament is tegen die tijd al onder de film weggebeukt en dan blijft er niet veel meer over dan wat kleurrijke, vluchtige fantasy en tam gegriezel met min of meer enge verschijningen. Kleine Cody heeft 'm een naam gegeven. Voor wie niet door heeft waarom hij hem zo noemt, is er nog een beschamend kleffe epiloog. Blegh.

Wederom een goede film van Flanagan. De jump scares werkten bij mij toch wel goed, meestal zie je ze van mijlenver aankomen maar hier ben ik toch 1 keer enorm verschoten en een paar keer wat minder. Er zit hier zeker wel horror in, deze keer is geen creepy huis om mee te beginnen maar een gezellige woonst. Deze film bevat ook een deel drama, jammer genoeg vond ik de acteerprestaties van Thomas Jane en Kate Bosworth op sommige momenten toch vrij zwak. Ze leken vrij gevoelloos, als je een kind verliest en je bekijkt videos met herinneringen of je ziet hem levensecht voor je, ga je toch wel wenen denk ik en meer dan 1 traan. Voor de rest vond ik deze film vrij origineel uit de hoek komen en zeker beter dan verwacht. Geef ik met veel plezier 4* aan want deze film moet je zien en verdiend meer.

Het ligt ongetwijfeld aan mij, maar ik heb een serieus probleem met dit soort films. Op papier zal het best werken, maar in geluid en beeld is het allemaal zo sentimenteel, dat het "predicaat" in mijn ogen volledig komt te vervallen. Op de plot valt in se weinig aan te merken, in die zin dat het een goed afgewerkt verhaal is, met personages van vlees en bloed. Maar horror? Nee. Ik zou het eerder dark fantasy noemen, dat schept meteen ook een ander verwachtingspatroon, want laten we eerlijk zijn: deze film is nooit eng, spannend of verontrustend. Hiermee beperken de makers zich volgens mij tot een publiek van kinderen en getraumatiseerde ouders. Alle andere doelgroepen die daartussen zitten, kunnen beter een andere film opzetten met Halloween.

Fijn.

Flanagan is zichzelf aan het vestigen als horror regisseur die het toch net telkens wat anders weet aan te pakken. Dat maakt dat zijn films eigenlijk zelden volbloed horror zijn (en dus steevast op een aantal lage cijfers met die kritiek kunnen rekenen), maar wel steeds iets boeiends weten te brengen.

Before I Wake is inderdaad eerder duistere fantasy met een aantal jump scares. Qua sfeer zit het echt wel goed, vaak shots waar in de achtergrond meer te zien is dan op de voorgrond. Ook het fantasygedeelte wordt mooi vorm gegeven. CG is niet technisch hoogstaand, maar esthetisch gezien wel erg fijn.

Qua acteerwerk had de film wel gebaat bij een blik betere acteurs. Het kindje is nog wel goed, maar Bosworth is niet de meest begaafde actrice en Jane is gewoon barslecht. De film wordt meteen een stuk beter wanneer hij van het toneel verdwijnt. Jammerlijke miscast.

Blijft de hele film lang sfeervol. Mooi vormgegeven, fantasy elementen zijn origineel en het is toch ook duister genoeg om her en der wat spanning op te wekken. Voor een avondje ouderwets griezelen allicht geen geschikte film, maar wat boeit het als je er wat originaliteit voor in de plaats krijgt?

3.5*

Vreemde film, hij bleef wel boeien want je bent benieuwd wat er gebeurt.verder niet spannend genoeg.

Na Oculus en Hush wederom een erg origineel filmpje van Flanagan. Zijn creaties bevatten vaak de nodige clichés, maar dit wordt overschaduwd doordat hij er een eigen draai aan weet te geven. Het einde was wel wat gemakkelijk, maar dit was enkel een klein smetje op een verder mooie prent. Jammer dat dit soort werkjes zo ondergewaardeerd wordt omdat het geen volbloed horrors zijn. Ik kan er juist geen genoeg van krijgen. Absentia moet ik nodig eens zien.

3,5*.

Matige film over een echtpaar dat een jongetje adopteert die angstig is om in slaap te vallen. De film ziet er wel goed uit en is hier en daar redelijk sfeervol. Echter is het allemaal te standaard om ook maar ergens echt indruk te maken. Vervelend wordt het zeker niet, maar echt spannend ook niet. De jonge Jacob Tremblay doet het opnieuw prima na Room.

Een echte Horror / Thriller film vind ik het eigenlijk niet, want ik vind het meer weghebben van een Mysterie / Horror en dat omdat het verhaal vooral toch mysterieus is.

In dit verhaal draait het om de 8-jarige Cody (gespeeld door Jacob Tremblay), die van vlinders houdt en die een speciale gave heeft als hij inslaap valt (wat hij echter niet wilt) en die nieuwe pleegouders krijgt in de vorm van Jessie (gespeeld door Kate Bosworth) en haar man Mark (gespeeld door Thomas Jane), die door een tragisch ongeval (verdronken in bad) hun zoon Sean (gespeeld door Rigby Flanagan-Bell) hebben verloren. In eerste instantie zijn Jessie en Mark helemaal blij met Cody, maar dat verandert zodra ze achter de verschrikkelijke waarheid komen, waarom Cody bang is om inslaap te vallen.

Het verhaal zit opzicht wel aardig in elkaar en weet ook wel te vermaken en in eerste instantie is het verhaal ook lekker mysterieus (dat geldt vooral in de eerste 40 minuten van het verhaal) en sfeervol. Daarna komt er ook wat horror (wat een paar schrikmomentjes oplevert) bij kijken, waardoor er ook wat personen in het verhaal verdwijnen. Daarna volgt duidelijkheid (waarvoor Jessie op onderzoek gaat in o.a. een psychiatrisch inrichting en ziekenhuis) die eigenlijk alles verklaard en de duidelijkheid was opzicht ook best logisch en mooi, en zeker m.b.t. de Canker Man (die verschijnt als Cody inslaap valt en dan mensen opeet/verzwelgt), die min of meer de overleden moeder is van Cody en die gestorven is aan kanker en vlak voordat ze stierf zei ze tegen Cody "Ik zal altijd bij je zijn". De moeder, te weten Katie (gespeeld door Natalie Roers) hield erg veel van Cody, maar omdat Cody toen zeer jong was, is hij vrijwel alles vergeten en die dingen die hij onthouden heeft, heeft hij eigenlijk verkeerd geïnterpreteerd en als hij dan inslaap valt, resulteert dat op een gegeven moment in een nachtmerrie, die door zijn gave dan levendig wordt (in de vorm van de Canker Man) met dodelijke gevolgen.

Omdat het verhaal vooral leunt op het mysterieuze, wordt het wel helaas nergens echt spannend of eng. De film kijkt zich ook wel lekker weg en dat komt mede omdat hij maar iets van 90 minuten duurt. De cast deed het eigenlijk best verdienstelijk en vooral natuurlijk de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Kate Bosworth, Thomas Jane en Jacob Tremblay. De eerste genoemde was overigens best een mooie vrouw, waardoor deze film zich mede ook lekker wegkijkt.

Al met al een aardige Mysterie / Horror film om eens gezien te hebben, maar meer zeker ook niet, want daarvoor ontbrak het aan spanning.

Redelijk effectief horrorwerkje, met een aardig plot en genoeg creepy scenes om je bij de les te houden. Bepaalde details neigen meer naar fantasy dan horror, waardoor de spanningsboog niet overal even geslaagd is, maar dit zorgt er tegelijkertijd wel voor dat de film zich enigszins onderscheid van de meeste genregenoten. Best oké.

Deze eens geprobeerd en vond hem niet mis. Een mysterieuze film die wel wist te boeien. De film werd nooit super spannend, maar saai werd het nooit.

Vond hem wel het bekijken waard.

Dit fantasie horrorwerkje heeft mij aangenaam verrast. De film heeft gelukkig eens een andere benadering dan de meeste films in dit subgenre. Er zitten een paar creepy scènes in de film, maar de film volgt meer de weg van een thriller dan het horrorgenre gezien de opbouw en de fantasie die er rond wordt geweven.

Meer dan gemiddeld. 7/10

Mwah, ik vond het niet zo héél bijzonder deze horror/thriller film. Mike Flanagan is niet bepaald een regisseur waar ik nou van onder de indruk ben, mijn stemgemiddelde bij de beste man is ook erg laag en zijn films vallen vaker niet in de smaak bij mij. Ook deze film is weer zo’n productie waar ik niet veel mee heb, de duistere entiteit zag er verschrikkelijk uit en de leuke kleurrijke vlinders vond ik leuk om te zien maar het is allemaal niet héél bijzonder. Toch is het wel weer wat nieuws, niet bepaald echt héél origineel maar zeker ‘one of a kind’. Ik denk dat die Flanagan nog wel een keer met een film op de proppen komt zetten waarvan ik erg onder de indruk kom maar helaas is dat nu nog steeds niet het geval en is dat nog niet gebeurd. Hopelijk in de toekomst dan maar, voor als nog is het een prima film maar vond ik hem nergens hoogstaand goed.

3.0*

Een beetje trage film, waar de kijker toch wel naar wil blijven kijken. Het midden van de film vond ik zeker niet sterk, maar de uitleg op het einde was wel bevredigend.

Origin story

Before I wake had zo een Origin story van een nog niet bekende mutant van de X-men school van Charles Xavier kunnen zijn, verpakt als horror film. Flanagan heeft hier een creatief idee te pakken, al schort het aan de uitwerking behoorlijk. De ontknoping - hoewel je hem wel aan kan zien komen- redt de film, omdat de te trage opbouw de film bijna om zeep had geholpen. Voeg hier een monsterlijke verschijning aan toe die al snel geen enkele schrik meer weet aan te jagen, op het moment dat een scène in een klaslokaal zich aandient. De Canterman zag er hier zo goedkoop uit dat ik helemaal uit het verhaal getrokken werd.

Flanagan kan spanning zeer vakkundig opbouwen maar hier kwam hij niet goed uit de verf. Een vakkundige finale met een sterk slot neerzetten kan de regisseur soms ook, en hiermee scoort de thriller wel dikke punten. Sterker nog, het zorgt ervoor dat de film naar een voldoende getild wordt. Zonder de ontknoping die veel meer diepgang had dan ik op voorhand verwacht had, was Before I wake binnen no time bij mij in de vergetelheid geraakt. Nu blijft hij hangen, al vind ik het jammer dat de eerste helft niet minder standaard was en meer spannende momenten had gehad. Nu is het net of een creatief deel van het brein van de regisseur het laatste kwartier wakker schrok, om nog even snel een sterk slot aan een verder matige film te plakken.

Voor de finale komen er wel een aantal beklemmende scene's voorbij, maar dit zijn er te weinig om je aandacht vast te houden. Dat Kate Bosworth weinig persoonlijkheid uitstraalt maar er wel vandoor gaat met een van de hoofdrollen draagt hier niet bepaald aan bij, en vergt flink wat geduld van de kijker terwijl men toewerkt naar een verder uitstekende finale.

3,0*

Na Oculus en Hush is dit weer een beter filmpje van Flanagan. Alleen blijft Absentia nog altijd de beste.

En wat voor geestenfilmpje is dit nu weer? Het lijkt wederom weer standaard.

We volgen twee hele goede sympathieke ouders die, na de dood van hun zoontje, het besluit nemen om een kind te adopteren. Na blijkt dat vader Mark onvruchtbaar is, lijkt dit de enige oplossing te zijn. Ze nemen een vrij schattig en gevoelig jochie in huis en het lijkt meteen te klikken. Alleen dit jongetje heeft ook zo een rugzakje... De nachtmerries zijn daar een ding van.

En er gebeuren ook vreemde dingen in het huis op den duur. Op een gegeven ogenblik vliegen er grote vlinders door de kamer, lijkt het overleden zoontje weer in de visioenen van Mark en Jessie te komen... maar blijkt de situaties toch steeds griezeliger te worden en dat er iets met Cody is.

En hier krijgen we weer te maken met een stereotype geest, enkele fijne schrikmomentjes en spannende scenes die toch wel weten te werken. Bovendien lijkt Before I Wake regelmatig als een sprookje aan te voelen. Het gegeven dat de dromen van Cody besmettelijk zijn vond ik toch wel een prima gegeven die goed wist te werken.

De associatie met kanker vond ik de uitschieter die de hele film gelijk goed maakt. Alleen jammer dat het einde weer zo zoetsappig was.

Maar voor de rest timmert Flanagan weer aan de weg.

4,0*

“You really want to bet your life to an eight year old boy won't have another nightmare?”

Sfeervolle film van Flanagan. Before I Wake heeft wat horrorelementen, maar dit is toch vooral een familiedrama over rouw, het omgaan met het verlies van een kind, en het loslaten van het verleden. De grootste kracht van de film is dat het een best rechttoe rechtaan verhaal is zonder onnodige subplots en personages. De speelduur is precies goed, en visueel zitten er een aantal schitterende scenes in. Bosworth verrast en zet een zeer sterke rol neer als rouwende moeder, en Tremblay laat ook weer even zien wat voor ongelooflijk talent hij is. Het einde is sterk gedaan en heeft ook nog een mooie boodschap.

Wauw, de eerste voldoende voor Flanagan.

Want alle andere projecten die ik tot nu toe van hem zag scoorde allemaal onvoldoendes. Wel redelijke onvoldoendes, dus 2,5* en 1x een 2,0*. Deze stijgt in ieder geval boven de rest van zijn projectjes uit. Dit geeft nog meer hoop op Doctor Sleep die ik al enige tijd wil zien.

Maar desondanks vind ik Flanagan nog steeds niet bepaald mijn regisseur. Leuk als je als regisseur een beetje je eigen ding doet in een film, maar bij Flanagan vind ik het zelden ten goede komen. Het is altijd eigenlijk een film die er sfeervol uitziet, maar waarbij de uitwerking altijd best saai is. Vind zijn regie altijd wat pit missen.

Want op het gebied van horror vond ik de film echt zwaar brak. De "kanterman" slaat echt een belachelijk figuur. En op een ernstige kankerpatiënt reflectie lijkt ie echt totaal niet. Voor de rest ook matige spanningsopbouw. De film is nauwelijks spannend en voornamelijk saai. De schrikmomenten zijn ook erg zwak en goedkoop.

Voor de rest ook slechte effecten. Op technisch vlak slaat de film echt volledig de plank mis. Opnieuw, de kanterman ziet er ridicuul uit. Bovendien ook slecht tot leven gebracht. Matige effecten door de film heen en die houden eigenlijk ook nooit op. Slechts richting de slotfase begon het charmant te worden, maar dat was net wat te laat.

Waarom dan toch een voldoende? Omdat de film er visueel qua sfeer wel erg netjes uitziet. Uitmuntende belichting en zeker de badkamer is redelijk creepy. Maar dat alleen is bij lange na niet de reden van de voldoende. Vond namelijk het einde, waarin Bosworth aan Tremblay uitlegt hoe de vork in de steel steekt en alles verklaart erg sterk. Bovendien was de gehele slotfase erg sterk, waar de effecten voor het eerst echt goed tot hun recht komen. Ziet er mooi fantasierijk uit. Alleen het moment dat dat wezen met een knuffel verslagen wordt was een kleine domper in een verder mooi einde.

Ik denk ook dat de film pakweg een stuk beter was geweest als Flanagan gewoon een drama/fantasy had gemaakt. De horror is namelijk echt slecht. Acteerwerk van Tremblay voor de rest ook goed, maar Bosworth maakt iets minder indruk en ook Jane is toch wel een redelijk aparte keuze. Maar dat maakt uiteindelijk niet heel veel uit. Als dramafilm en fantasy film erg geslaagd, als horror en thriller echt volledig brak.

Ik vond de film rommelig - ik wist nooit voor welke insteek of welk genre de makers nou gingen. Horror? Drama? Fantasy? Ik ben absoluut voor experimenteren en "buiten de doos"-denken, maar voor deze film wierp dat niet zijn vruchten af. De karakters zijn statisch (je man wordt opgeslokt, maar dat verandert weinig tot niets in je houding en gemoedstoestand? En dat terwijl je wel al ruime tijd zielige blikken met deze man uit aan het wisselen was vanwege de dood van je kind?).
De clou is nog wel oké, maar had een betere film verdiend.

Vooral de eerste 50 minuten vond ik erg boeiend gebracht, het drama element werkte beter dan verwacht en het mysterie rondom de dromen van het jongetje maakt in ieder geval de eerste helft interessant genoeg om verder te willen kijken, tevens mag trouwens ook wel gezegd worden dat Jacob Tremblay zijn rol overtuigend neer heeft gezet.

Maar dan, vonden de makers het opeens schijnbaar nodig om in oude voorspelbare horror clichés en goedkope schrikeffecten te vervallen. Ik kreeg sterk het idee dat dit wel de keuze moest zijn van een grote studio die zich ermee ging bemoeien, dit omdat de eerste helft duidelijk anders van opzet is.

De eerste 50 minuten van deze film verdiend zonder twijfel een 3,5, maar door de laatste 40 minuten gaat er (helaas) een ster af.