Xia Nü (1971)

Deze film heeft een grote naam als martial-arts-klassieker (een genre waar ik, overigens, nou niet bepaald warm voor loop), dus ik was nogal verbaasd dat de film heel rustig opbouwde en net zo goed richting een sterk character-driven drama had kunnen gaan. De sfeer was goed getroffen, de personges interessant, het verhaal misschien wat beperkt, maar de hints op dubbele bodems stapelden zich op. Totdat na ongeveer een uur (wat gezien de speelduur van de film nog niet zo ver is) een en ander zich openbaart, een chaotisch (nachtelijk) gevecht uitbreekt, en middels een uitgebreide flashback ondubbelzinnig uit de doeken wordt gedaan waar de film nu werkelijk over gaat. Of zal gaan, eigenlijk.

Dat is dan aanleiding tot een hele reeks van gevechten met duidelijk onderscheidbare 'goeden' en 'slechten', waarbij voor al te veel verhaal - laat staan voor enig drama - kennelijk geen plaats meer is. De hoofdpersoon uit het eerste uur schuift af tot een bijrol, en in het laatste uur zien we hem zelfs nog maar amper. De gevechten zelf (die dan dus het overgrote deel van de resterende speelduur innemen) zijn bovenal heel chaotisch gemonteerd: personages springen eindeloos het scherm in en uit (in belachelijk hoge sprongen), terwijl de camera elke twee seconden een ander standpunt kiest (met nog meer springende personages), en voor je weet hoe het ene shot zich qua geografie tot het vorige verhoudt (om nog maar te zwijgen over de vraag wie er nou weer langsvloog), zit je alweer bij het volgende shot.

Het eerste uur was zo veelbelovend, en dan verbaas ik mij erover dat dat hierin uit moet monden. Want andersom, wat moet een martial-arts-liefhebber nou met een rustig, gevechtloos eerste uur, dat zich vooral concentreert op wat uiteindelijk maar een irrelevant bijpersonage blijkt te zijn? 2,5 *

Apart, ondanks dat er hier vijven gegeven zijn, staat er geen "tegengeluid" op de recensie van Q. Kloppen die vijven dan wel ?

Of klopt Q weer eens niet?

Ik klop altijd, maar of jij het met me eens bent is een ander verhaal

Ik zal 'm eens herzien opdat die 'tegenpost' er dan eindelijk eens uit kan vloeien. Mooie film!

hier speel ook Jackie chan

Een mooi, rustig 'geest'achtig begin en zoals QL al schreef daarna veel gevechten, waarbij het overigens prima te volgen is wie wie is en waarom. Alleen de "hoofdpersoon" raakt wat buiten beeld, omdat de eigenlijke hoofdpersoon Yang blijkt te zijn (denk ik dan).

De film blinkt vooral uit in prachtige beeldcomposities en terughoudend kleurgebruik. Maar de kleuren (rood en geel (en goud!) bij de monniken zijn als ze er zijn fraai. En de slotscene is zonder meer betoverend.

De Regio 0 (NTSC) DVD van Tai Seng Entertainment is nogal krasserig en donker, maar is een fijne en goedkope manier om eens met deze de klassieker kennis te maken.

Maar de kwaliteit is verre van goed natuurlijk. Zelf heb ik de UK dvd en die is ook niet denderend. Toevallig was ik vandaag wat aan het surfen op Duitse dvdsites/internetshops en opeens kom ik daar een nieuwe release tegen (met eng subs als het goed is) die elke andere bestaande release overbodig zou moeten maken. Blijkt dat dat label een hele reeks King Hu classics op dvd uit gaat brengen. Ik heb A Touch of Zen alvast besteld en zal later wat melden over de kwaliteit. Dvd is erg betaalbaar ook. Volgende film van King Hu die op dvd uitkomt is The Fate of Lee Khan.

Kun je er inmiddels al iets over zeggen? De Amerikaanse dvd die ik nu heb is vrij waardeloos...

Is deze dvd iets?

Play.com (UK) : A Touch Of Zen : DVD

deze wil ik heel graag zien.

Prachtige film, met een heerlijke combinatie van actie, avontuur en een klein beetje fantasy. Schitterende cinematografie, binnen een verrassend diepgaand verhaal. De eerste 45 minuten is wat traag, maar daarna raast de film door. Vooral het laatste half uur is prachtig en het eind zelfs schitterend. Duidelijk waar Chrouching Tiger zijn krenten vandaan heeft gehaald. 4,5 sterren. Deze film verdient meer aandacht!

Was het martial arts genre al weer wat jaartjes uit het oog verloren, tussendoor nog wel eens een filmpje natuurlijk maar die vielen vaker tegen dan mee. Wilde het genre dus weer eens een nieuw leven in blazen en waar doe je dat dan mee? Duidelijk niet met een epos van ruim drie uur. Natuurlijk grijp je de kans wanneer zo'n soort film in de pakketservice wordt aangeboden maar ik was overduidelijk niet voorbereid. Het begint allemaal wel heel fijn, iedereen wordt langzaamaan geintroduceerd en menneer Hu neemt zijn tijd om zijn verhaal te vertellen. Misschien wel iets te lang, want geef nou toe het kent vooral in het middenstuk wel erg langdradige stukken. Heb de film dan ook verdeeld over twee dagen want anders had ik het echt niet uitgehouden. Moet zeggen dat ik de tweede helft toch stukken beter vond, veel meer vaart ook. Echt enorm coole gevechten soms (je zou het daarin idd de voorganger van een Chrouching Tiger kunnen noemen) maar dan zonder CGI en alleen al daarom heb ik veel meer respect voor deze. Wel jammer dat de meeste vechtscenes zich in het pikkedonker afspelen, dit kwam er vooral met de VHS kwaliteit van de dvd niet overal even mooi vanaf. Maar goed, die massale battle bij dat spookhuis was dan wel weer prachtig in beeld gebracht.
Schitterende locaties ook (mooie donkere bossen ed) en een constant aanwezig mysterieus sfeertje. Het einde met die buddha/monnik was ook erg sterk (veel symboliek ook weer) al deed de film er wel erg lang over om zich naar dat moment toe te werken. Ben dan ook van mening dat het met een klein uurtje aftrek allemaal veel indrukwekkender was geweest, maar helaas. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om dit af te doen met een simpele voldoende, daar mag nog wel een halfje bovenop hoor! Trouwens ook erg benieuwd naar Come Drink With Me (ook van Hu) al kan dat nog wel even wachten, heb voorlopig even genoeg vliegende Chinezen gezien...

3,5 sterren

Xia Nu bleek uiteindelijk een lichte tegenvaller te zijn. Dit kwam vooral door de wisselvalligheid van de film. Schitterende momenten wisselde zich regelmatig af met saaie en schijnbaar ongeïnspireerde momenten. Hetzelfde geldt voor het verhaal, dat zich af en toe amper ontwikkelde. Tel daarbij op de matige, irritante en theatrale acteerprestatie van de hoofdpersoon, en de belangrijkste minpunten zijn genoemd.

Gelukkig is er ook genoeg te genieten tijdens deze 3 uur durende film. De gevechten zijn mooi om te zien (hoewel het iets feller had gekund), en het camerawerk is sterk. Daarnaast zijn een aantal karakters wel interessant, waarbij voornamelijk de monniken de show weten te stelen.

Verrassende martial artsfilm. Ik heb niet zo veel met het genre, maar deze film is werkelijk subliem. Prachtige scenes, mooi camerawerk en geweldige actiescenes die (volgens mij) vaak nagedaan zijn. Het eerste uur is geweldig en biedt ondanks het gebrek aan echte actie, heel leuk kijkvoer. Na zo'n 100 minuten mondt het trage introducerende verhaal uit op een waar spektakel vol actie en symboliek. Een meesterwerk die ondanks zijn speelduur volledig bleef boeien. 4,5*

Xia Nu staat bij mij vooral bekend als een grote martial arts klassieker en stiekem was ik hier dan ook best benieuwd naar.

Het is allemaal even wennen aan de personages in het begin en het verhaal wordt rustig opgebouwd. Op zich wel fijn, want zo leer je iedereen een beetje kennen en op die manier kom je vaak wat beter in het verhaal. Dat lukte hier ook vrij goed. De eerste helft is vrij traag en ondanks dat het best interessant is, zitten er af en toe ook stukken tussendoor, die minder boeiend waren. Het acteerwerk is wisselend. Soms is het best goed, soms iets te overdreven, maar dat hoort er vaak bij in dit soort films.

Het wachten is op de actie en als die op een gegeven moment dan ook komt, dan gaat de film ook behoorlijk los. Die bossen zijn een ideale locatie voor mooie vechtscènes, en daar wordt ook goed gebruik van gemaakt. De combinatie van een goede choreografie en fijn kleurgebruik zorgt ervoor, dat de gevechten ook daadwerkelijk een mooi schouwspel voor de kijker opleveren. Het laatste gedeelte is duidelijk het sterkste deel en de eindscène mag er ook absoluut zijn.

Xia Nu is in ieder geval de moeite waard om te zien. Het avontuurlijke sfeertje komt goed naar voren en er zitten een aantal sterke scènes in. Helaas zakt het tussendoor soms ook een klein beetje in, waardoor een echte topscore er helaas nooit inzit. Desondanks heb ik me prima vermaakt en dat is bij een film met deze speelduur toch ook zeker een compliment te noemen.

3,5*

De DVD's die al een hele tijd op de markt zijn raad ik iedereen af omdat de film onlangs gerestaureerd is en al vertoond is op het afgelopen Filmfestival van Cannes. Dus grote kans dat die ook in de Benelux te zien zal zijn. Wellicht Gent. Anders wel IFFR, Imagine en of Brussel. En een kwestie van geduld dat Eureka / Criterion een aankondig zal doen. Iets om naar uit te kijken.

Blu Ray bij MOC in januari.

¡YEAH!

Een terechte waarschuwing. De gerestaureerde DVD versie is in elk geval vanaf eind januari 2016 of zelfs eerder beschikbaar, soms wel wat aan de prijs.

De versie uit 2004 is nogal schokkerig en doet daardoor aan het werk van de regisseur geen recht.

Er circuleren onder meer ook versies uit 2008, echter specifiek voor de Aziatische markt zonder Engelse ondertiteling. Altijd weer opletten dus met welke versie je van doen hebt, zoals gebruikelijk met deze hobby. Voor de bijzondere liefhebbers waren filmposters overigens al langer verkrijgbaar.

Andere films van deze regisseur (zoals onder meer Raining in the mountain, L'Auberge de printemps) verdienen eveneens de nodige aandacht.

Donderdag 10 november is de restauratie te zien in Buda te Kortrijk!

Viermaal is scheepsrecht: deze actiefilm ging me al een stuk beter af. Al is hier ook nog wel het een en ander aan op te merken. Xia Nu (A Touch of Zen) is een martial-arts-film, soort van, uit Taiwan, gemaakt zo rond de eind jaren '60. Maar het is niet het type short, snappy kung fu film met gevecht na gevecht, afgewisseld met wat slapstick, waar er zovele van zijn. Nee, dit is daadwerkelijk een epos van zo'n drie uur lang, met ondanks een wat stuntelige hoofdpersoon weinig flauwe grappen en veel meer spanning, sfeer en fraaie cinematografie dan je normaal gesproken voorgeschoteld krijgt in dit genre. Tenminste, vanuit mijn eerlijk toegegeven beperkte ervaring met kung fu films.

Toegegeven, die drie uur is wel wat overdreven lang. De film neemt ruim de tijd om zijn verhaal op te bouwen in pakweg het eerste uur, al helpt dat in ieder geval wel met het volgen van het verhaal. En ook in het middenstuk zijn er regelmatig wat langere, saaiere stukken te vinden. Met een lengte van een goeie twee uur was het pas echt een beest van een film geweest, en had het serieus kunnen concurreren met 36th Chamber of Shaolin om de titel Wolands Favoriete Kung Fu film. Desalniettemin, de wat serieuzere, spirituele sfeer beviel me al goed; de cinematografie is vaak prachtig (al is de beeldkwaliteit van mijn versie niet geweldig) waarbij ook de gevechten behoorlijk zijn gedaan. Deze film verdient een groter publiek, en ik zal eens op zoek gaan naar een editie met betere kwaliteit.

De beeldkwaliteit van de MoC blu-ray is zo fucking goed..... Ik heb de film ook weer meteen terug naar 5*-en gezet; dit is simpelweg de mooist geschoten martial arts film allertijden. Een meesterwerk!

Jammer van de nachtscènes. Die waren iets te onoverzichtelijk en donker. Het einde hoewel prachtig geschoten was te vergezocht. Laten we het houden op een klein meesterwerkje met soms foute keuzes. De restauratie van MoC mag bekroond worden. Daar is veel tijd en precisiewerk ingestoken. Respect!

Spiritualiteit is een must binnen het wuxia genre alleen vond ik de aanleiding redelijk out of the blue komen. "General Ghu is in great danger. We have to go back!" Zoiets, Meh...

De gevechtschoreografie liet op bepaalde momenten te wensen over in vergelijking met soortgelijke films als lone wolf and the cub of beter House of Flying Daggers. Zal met de leeftijd te maken hebben en miss. censuur?

Mij ga je niet horen klagen mocht deze de top 1000 halen

Ik ben niet onverdeeld enthousiast over deze soms te donkere martial arts film. Het verhaal is dik orde, maar er zitten naar mijn smaak veel slechts moeizaam te onderscheiden nachtelijke opnamen in. Ook de choreografie van de zwaardgevechten ziet er enigszins primitief uit, althans als je dat vergelijkt met b.v. het veel recentere Wo Hu Cang Long (2000). Voor die tijd (bijna 50 jaar geleden) is het evenwel knap gedaan.

Blijkens de openingscredits is de restauratie van deze film (prima werk) helemaal betaald door hoofdrolspeelster Hsu Feng (mooie vrouw trouwens).

Langdradige klassieker.

A Touch of Zen bevat veel aardige elementen en moet van grote invloed zijn geweest op films als Crouching Tiger, Hidden Dragon of House of Flying Daggers. Maar waar die latere films vooral om de actie draaien, bevat A Touch of Zen tonnen drama en is vreselijk repetitief. Drie uur is gewoon te lang; hier had makkelijk een uur uit weggeknipt kunnen worden.

De opbouw van de film is onvervalst drama met een vleugje humor. Ruim een uur lang krijgen we een inkijkje in de dagelijkse beslommeringen van schrijver Ku. Op zich had ik geen probleem hiermee, want de introducties van de verschillende personen wordt prima gedaan. Het tijdsbeeld is goed. Jammer alleen van die maïskolven; die waren er nog niet in 14de-eeuws China. Helaas moet je dan nog twee uur.

Vanaf dat de actie start gaat het dan ook snel bergafwaarts. Veel scenes zijn donker gefilmd en karakters springen links en rechts het beeld in en uit. Gevechten worden eindeloos herhaald en het resultaat is bijzonder slaapverwekkend. Pas in het laatste uur wordt het weer interessanter als de film een meer spiritueel tintje krijgt. Hoofdpersoon Ku verdwijnt ondertussen naar de achtergrond en de gevechten verplaatsen zich naar de bossen met daglicht.

Het laatste uur maakt ook weer veel goed. Alles ziet er kleurrijk uit en sommige scenes zijn zeker de moeite waard. Als geheel is het echter nogal een onsamenhangende film van regisseur King Hu - die weliswaar grote historische waarde heeft - maar ondertussen door anderen is overtroffen. 3***

Ik kan me daar redelijk bij voegen.

Grappig dat we deze schijnbaar tegelijkertijd hebben zitten te kijken.