Les Valseuses (1974)

Dit wordt de eerste uitgave in de nieuwe NRC-handelsblad-DVD-serie. De opvolger van Italiaanse Meesterwerken wordt De Moderne Europese Cinema. Verkrijgbaar vanaf 9 november.

Nooit ene reet aangevonden.

Ik kan me nog herinneren dat ik me hier een jaar of 25 geleden bij vlagen kapot om heb gelachen. Prachtige rollen van Dewaere en Depardieu!

Met de NRC-collectie gezien, maar kan niet begrijpen waarom het nou zo'n briljante film is. Grof en banaal, bah.

Ik heb erg genoten van deze film. Hoe bizar de personages ook zijn, je gaat helemaal op in hun beleving en denkwereld. Erg goed acteerwerk van een jonge Depardieu. 4,5*

Vreemde film dit. Op de een of andere manier bleef ik wel geboeid kijken. Een van de weinige rollen van Depardieu die me niet irriteerden.

3.5*

Ai,ai en ik ben maar bezig om deze film (die ik in een heel!! ver verleden gezien heb),te pakken te krijgen met Ned.ondertiteling.Evenals LouLou.Heeft iemand een tip voor me?

Bij de NRC te verkrijgen. Voor 16,95.

Bij Boudisque trouwens voor €9,99.

Geweldige film trouwens. Depardieu en de De Waere (die overigens op veel te jonge leeftijd een einde aan zijn leven maakte) zijn een schitterend duo. Miou-Miou en Jeanne Moreau zorgen voor de vrouwelijke inbreng.

4,5*

Meesterlijke film.Ik heb hem een 5 gegeven.Wat een fantastisch genot om een dergelijke film na zo veel jaren weer te zien.

Depardieu,Dewaere,Miou-Miou,Jean Moreau en een prille Huppert.Wat wil je nog meer?

Ik vertel verder maar niets.Mijn 5 zegt genoeg.

Een tip (4 juni 2007)

Op dit moment heeft de Free Record Shop hem,terwijl ik een jaar gezocht heb.Sla je slag.

Ik vond het een uur erg vermakelijk. Daarna sporadisch nog een leuke scene. De vaart gaat er letterlijk uit.
Patrick Dewaere lijkt sprekend op Vincent Cassel. Of beter gezegd, Vincent Cassel lijkt op Patrick Dewaere. Spijtig dat Dewaere zo jong uit het leven stapte.
De dood van Jeanne Moreau ging mij veel te ver. Het is natuurlijk een film vol banale en extreme scenes, maar dit was tragisch. Ik raakte toen een tijdje uit de film, tot de scene met de jonge Huppert kwam. Ze moet hier voor 16 doorgaan (en dat lijkt ze ook wel), maar ze was in werkelijkheid al 21.
Leuke muziek trouwens. Past erg bij het tijdsbeeld.

Erg vermakelijke film! Er zitten heel wat hilarische scene's tussen, en de capriolen van de hoofdrolspelers laten je gniffelen als een ondeugend schooljongetje.

4,5*

Tussen de Melville's, Godard's, Bresson's en Sautet's is deze Blier wellicht een vreemde eend, maar desondanks niet minder.

Het is toch even schrikken wanneer je de film instapt. Je mist de gelikte cinematografie en het voelt allemaal wat gedateerd aan. De film geeft je echter weinig tijd om eraan te wennen want vrijwel direct wordt je meegenomen in een fijne rit die normaliter zou choqueren, maar die dat niet doet.

We krijgen te maken met Jean-Claude, gespeeld door Depardieu in een van zijn eerste rollen, en zijn kameraad Pierrot, welke gespeeld wordt door Dewaere. De twee zijn in feite misdadigers waarvan de normale mens zou gruwen, maar door de manier waarop Blier ze neerzet sympathiseer je ontzettend met de mannen. Je weet dat ze fout bezig zijn, maar ze zijn in hun slechtheid beter dan de Franse bourgeoisie die met hun arrogantie hun agressie niet kunnen onderdrukken en alles veroordelen wat niet op hun lijkt. Overigens worden de rollen ook briljant gespeeld door vooral Depardieu, maar ook door Dewaere.

Hiernaast staan ook nog de briljante dialogen die stuk voor stuk doorspekt zijn met gortdroge humor. Eén van de toppunten wordt ook op de dvd vermeld: de scène met de supermarktbewaker is er één van de hoogste graad, onbetwist ongekende klasse. Maar naast de humor die deze dialogen bevat is er tegelijk een (lichte vorm van) symboliek en poëzie te ontdekken. Het geheel komt ook erg metaforisch over, mede door de af en toe wat dromerige sfeer.

Ondanks dat de film niet lang duurt (ca. 113 min.) krijg je tegen het eind een gevoel dat je een lange zit hebt gezeten. De film als geheel komt zo volledig over en in een kort tijdsbestek gebeuren op allerlei gebieden - dus niet enkel qua verhaalstructuur - zó veel dingen en wanneer het einde daar is laat het je met een heerlijk, behaaglijk gevoel weggaan (en nog even van de magnifieke muziek - die door de hele film zit - genieten). En als laatst nog even voor Miou-Miou: (Nu niet meer trouwens, maar dat terzijde )

(Kleine) 4,5*

C'est tres bien!

Aanrader voor liefhebbers van mooie pitoreske Franse landschappen.

Mooie muziek ook!

De Franse Quiet days in Clichy.

Wat een heerlijke film. De energie spat van het scherm.

Gérard Depardieu, Patrick Dewaere en Miou-Miou tonen onvermoeid waar het bij 'being young' nu allemaal om draait.

4.5*

Amusante, avontuurlijke (dramatische) franse komedie met schitterend vondsten in het verhaal.

Natuurlijk is er zucht naar sensatie en men overdrijft weleens, maar dit is stukken beter dan wat amerikaanse films met hetzelfde thema aan idiotisme brengen.

De acteurs zijn verbluffend goed, misschien wel de ons vroeg ontvallen, Patrick Dewaere op kop.

Film boeit van het begin tot het einde : "Dans la vie, tout s'arrange...".

Goh, da's lang geleden dat ik deze film heb gezien. Ik weet alleen nog dat ik het een geweldige film vond en "verliefd" was op de tragische maar grote acteur Patrick Dewaere......Ach......Gérard Depardieu kan ik inmiddels al heel wat jaren niet meer uitstaan.

Toch maar een 4,5 voor Patrick en de mooie herinnering.........

Leuke sfeervolle roadmovie met erg sterke rol van depardieu, die hier de ultieme scroundel neerzet. Soort Bonnie & Clyde 'op z'n Frans'.

4*

Uitstekende, dromerige en ongeremde film met uitstekende vertolkingen. Je kan zeggen dat er eigenlijk weinig gebeurt in de film maar dat weerspiegelt juist de levensvisie van de twee mannen.
Hier en daar gaat de film wel erg ver, maar dat geeft de film wat mij betreft toch een meerwaarde.
Heerlijk einde ook waarin ze wegrijden met de auto die ze zelf gesaboteerd hebben

Een film die ik héél lang geleden voor het laatst gezien heb, maar die me nog heel goed bijgebleven was. Een heerlijke roadmovie van twee schooiers die van alles meemaken.

Geen bijzonder verhaal, maar twee heerlijke rollen van de toen nog jonge Gerard Depardieu en Patrick Dewaere. Ook wel wat naïef inmiddels en erg jaren zeventig. Een film die ze tegenwoordig niet meer maken, maar ik hou wel van dit soort films.

Ga ik te ver als ik zeg dat deze film me wat aan Clockwork Orange deed denken?

Ja dan ga je te ver

Ja dan ga je te ver ik vind deze veel een veel beter , Clockwork Orange vond ik niet veel aan.

Ik vond deze film ook beter, maar dat neemt niet weg dat hij me qua tijdsbeeld en morele inslag wel wat aan die andere deed denken...

In de literatuur heb je de schelmenroman. Ik zou dit een schelmenfilm willen noemen, hoewel ik mij realiseer dat het woord schelmen eigenlijk een understatement is voor de twee schooiers uit deze film, die zo ongeveer alles uitvreten wat God verboden heeft. En passant maken ze misbruik van de vrouwen, die ze gaandeweg tegenkomen, zoals de naïeve en frigide kapster, de jonge moeder in de trein en de vrouw, die net uit de gevangenis niet weet waar ze naar toe moet. De film bevat talrijke kolderieke en soms ook prikkelende scènes. De “leukste” (sic) daarvan vind ik die in de trein met de altijd charmante Brigitte Fossey.

Het is eigenlijk helemaal fout om dit een goede film te vinden vanwege het schandalige gedrag van de mannen, zeker in het begin ten opzichte van vrouwen. Ik heb deze film nu een aantal keren gezien en ik kan er niks aan doen, ik vind het een erg leuke misdaadkomedie.

Heerlijke nihilistische absurdistische achtbaanrit deze film

Genoten.

Ja, precies.

Zo heel veel beter dan dit kun je een film niet maken denk ik. Ik ben niet de enige die hier vijf sterren voor geeft. Alles is fantastisch in deze film: drie, of vier, of vijf geweldige acteurs. Een nog jonge Depardieu, als jonge hond. Een knappe Dewaere, die helaas veel te vroeg is gestorven. Miou Miou om rauw in te bijten. Een piepjonge Huppert met sproetjes. En de altijd indrukwekkende Jeanne Moreau. En dan al die auto's. Het hele Franse autopark uit de jaren zeventig komt voorbij. O had ik maar mee mogen rijden... Verder prachtig van locaties, fotografie, tempo en niet te vergeten de fantastische score van Stephane Grapelli.

Het is een komedie zoals alleen Fransen die kunnen maken. Je denkt dat je naar een komedie zit te kijken, maar het is natuurlijk helemaal geen komedie. Al heb ik me een paar keer rot gelachen. Misschien moet je van deze humor houden. Misschien moet je van de Fransen houden. Misschien moet je van mooie vrouwen en auto's houden. En de illusie hebben dat vrijheid nog bestaat. In de jaren zeventig hadden we inderdaad de illusie dat vrijheid nog bestond. Daarna niet meer.

Er is namelijk niet één genre dat de overhand heeft. Zowel misdaad / humor / drama niet.

Het is een subtiele mix van deze genres, verpakt in een roadmovie.

Film die alleen maar in jaren 70 gemaakt had kunnen worden.

Dat gezegd hebbende, ik kon er eigenlijk de lol niet echt van inzien. Kennelijk is het de bedoeling dat je sympathie krijgt voor deze sukkels. Lukte niet echt.