Vila Roza (2013)

Toen de film startte dacht ik eerst dat ik te maken had met een Found Footage-film. Je ziet namelijk beelden van een ‘interview’ met een gepensioneerde politieagent die vertelt over een verschrikkelijke, onopgeloste misdaad uit 1985. Een zaak die hij omschrijft als de vreemdste uit zijn carrière. Dan volgt er een tekst dat deze film slechts een artistieke interpretatie van de waargebeurde gebeurtenis....echter dan start te film en...blijkt het een gewone film te zijn! En wat voor één!

Vassil en Nadya zijn op huwelijksreis en rijden naar het berghotel Roseville. Daar aangekomen ontmoeten ze George en Dora en wat later de Amerikaanse fotograaf Steven. Maar in het rustige resort is niet alles en iedereen precies wat het lijkt. Gesprekken over overheidsoperaties, Vassil die een driehoekige moedervlek op zijn borst heeft en Oh, en er is de legende over de “The White Old Man” Niet nodig om te vertellen dat de dingen raar beginnen te worden.

Regisseur en co-schrijver Martin Makariev doen goed werk. Hoewel het al eerder is gedaan. Isolatie, een kleine groep mensen en op de locatie is iets angstaanjagend mis. Visueel is het behoorlijk mooi en verhaalsgewijs is onvoorspelbaar. De film vermijdt ook veel clichés, niet dat het er helemal vrij van is, maar de regisseur maakt daar goed gebruik van. Ja dit was een goed ontwikkeld verhaal, en of het ‘waar’ is of niet, de filmmaker heeft er heel goed aan gedaan je te laten afvragen. Misschien wel iets te lang, gezien het langzamere tempo maar over het geheel genomen vond ik dit een hele goede film.