The Deadly Mantis (1957)

Ik heb veel leukere films gezien in het opgeblazen al dan niet prehistorische creatuur genre. Close-ups gaan inderdaad nog wel, maar leuk of spannend wordt de film eigenlijk nooit. Let overigens op de intro waarin de Amerikaanse burger gerust wordt gesteld; niets komt zomaar het land binnen zonder dat we het in de smiezen hebben!

Maar echt vermakelijk? Nou nee. Doe mij dan nog maar eens Them! of Tarantula.

Iets minder dan een jaar geleden heb ik ook al een aantal van dit soort Sciencefiction / Thriller films uit de jaren 50 bekeken en gisteravond was het dan de beurt aan deze film. Er staat bij de filmomschrijving dat het komt door het "broeikaseffect", maar dat klopt niet en moet zijn "aardbeving". In de jaren 50 was men inderdaad nog niet bezig met het broeikaseffect, toen was men juist volop bezig om het broeikaseffect te creëren met o.a. steenkool.

In dit verhaal draait het om een kolossale prehistorische bidsprinkhaan, die daar toedoen van een aardbeving in de Zuidpool, wordt bevrijdt uit een gletsjer op de Noordpool, waarin hij miljoenen jaren terug blijkbaar is ingevroren en zich al die tijd in schijndode toestand bevond. Een pas gebouwde Amerikaanse militaire basis in het Noordpool gebied, geleid door kolonel Joe Parkman (Craig Stevens), krijgt de opdracht het beest te vernietigen. De sprinkhaan is hen echter voor en vernietigt de basis, waarna het beest vervolgens koers zet naar Washington D.C. en daar terroriseert hij/zij de stad. Het beest wordt uiteindelijk verjaagd door straaljagers en vlucht naar New York City.

De opening van het verhaal was best leuk, waarbij er een wereldkaart (daarop kon je Nederland ook heel eventjes zien) in beeld werd gebracht en waarop je dan kon zien waar de aardbeving plaatsvond (in de Weddellzee bij de Zuidpool) en waar de kolossale prehistorische bidsprinkhaan bevrijdt werd (ergens in de Noordpool). Daarbij wordt dan ook gezegd "Voor elke actie is er een gelijke tegenreactie". Daarna (na circa 3 minuten) krijg je een stukje propaganda te zien van de Amerikanen en dat m.b.t. de bescherming van Amerika via een groot radarsysteem aan de grens met Canada en in Canada, waarbij er wordt gezegd "Radar, vervaardigd om ons te beschermen tegen een aanval". Als dit stukje propaganda is afgelopen (na circa 3 minuten) begint de film met de landing van kolonel Joe Parkman op de pas gebouwde Amerikaanse militaire basis rond de Noordpool.

Helaas gaat het dan eigenlijk alleen maar bergafwaarts met het verhaal, want het verhaal weet nauwelijks te boeien, laat staan dat het ergens spannend werd (daarvoor is de film natuurlijk ook te gedateerd). Het duurt ook een behoorlijk lange tijd voordat je de kolossale prehistorische bidsprinkhaan voor het eerst (van te voren hoor je alleen zoemend geluid) in beeld te zien krijgt (na circa 30 minuten, als het beest het voorzien heeft op Eskimo's) en vanaf dan zit er ook wat actie in het verhaal. Zo bestrijdt de mens met o.a. geweren, vlammenwerpers, kanonnen, vliegtuigen en chemische mijnen (daarmee wordt uiteindelijk het zwaar gewonde beest mee gedood in de "Holland Tunnel" van New York) het beest en valt het beest de mens o.a. aan op de Amerikaanse militaire basis rond de Noordpool, in Washington D.C. (het beklimmen van het "Washington Monument" door het best werd wel leuk in beeld gebracht) en in New York (daar verschuilt het beest zich hoofdzakelijk).

Van de actie moet je je wel niet al te veel voorstellen, want van het doden van mensen zie je niets en ook zie je geen druppel bloed en dat was natuurlijk vrij normaal voor films uit de jaren 50. Wel zie je regelmatig de kolossale prehistorische bidsprinkhaan in beeld (de close-ups zagen er inderdaad best aardig uit) als hij wilt toeslaan (misschien was dat destijds indrukwekkend en beangstigend om te zien, maar tegenwoordig wekt het toch vooral op de lachspieren) en ook weer veel Amerikaanse propaganda en dat vooral in de vorm van gevechtsvliegtuigen, die het beest aanvallen. Daarbij is zelfs ook wat "A-Team" actie te zien en dat is het moment dat kolonel Joe Parkman met zijn gevechtsvliegtuig tegen het beest botst, waarna je hem via de schietstoel het toestel ziet verlaten.

Het beest wordt natuurlijk uiteindelijk gedood in New York en daarbij ontstaat zelfs wat romantiek tussen kolonel Joe Parkman en de vrouwelijke fotografe Marge Blaine (Alix Talton). Van de cast heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en dat is ook niet erg, want echt overtuigend speelden ze nu ook weer niet. Wel deden de drie hoofdrolspelers in het verhaal het nog verdienstelijk en dan heb ik het over Craig Stevens (als kolonel Joe Parkman), William Hopper (als Paleontoloog Dr. Nedrick Jackson) en Alix Talton (als fotografe Marge Blaine, die nauw samenwerkt met Dr. Nedrick Jackson) en de laatste was ook best een mooie verschijning en dat vonden veel personen (o.a. op de Amerikaanse militaire basis, waar normaal gesproken geen vrouwen verblijven) in het verhaal ook

Al met al een vrij saaie en flauwe Sciencefiction / Thriller film die buiten de jaren 50 sfeer nauwelijks weet te vermaken. Omdat de film maar 80 minuten duurt, kijkt hij opzicht wel nog lekker weg, maar veel stelt het allemaal niet voor.

P.S. de uitleg over de vier noodtelefoons met als naam A,B,C en D was wel leuk, want daarbij wordt gezegd dat er met telefoon A binnen 15 seconden bereik is met Alaska, met telefoon B heeft men 10 seconden om Newfoundland te alarmeren, met telefoon C heeft men 5 seconden om u te bereiken en met telefoon D heeft men 3 seconden voor het "Pentagon Command Post" en die telefoon gaat ook over in het verhaal (Generaal Mark Ford neemt dan op).

Voor elke actie is er een reactie, en een atoombom-test in de Zuidelijke Atlantische Oceaan zet een gebeurtenis in gang dat iets enorm in het noordpoolgebied, bevroren in het ijs, nieuw leven ingeblazen wordt en gaat daarna op weg gaat naar het tropische zuiden. Onderweg vecht de bidsprinkhaan met jets, vernietigt gebouwen en voertuigen en landt boven op het Washington-Monument. Een typische jaren '50 film met een gigantische monster. Met dat monster, een bidsprinkhaan, is in feite niets mis, het is inderdaad een wrede carnivoor en een gigantische zou dan ook een goed monster zijn. Helaas zijn het verhaal,(een mysterie oplossen wat al lang en breed bekend is?) het acteren en de duidelijke koude oorlog symboliek, die van deze film geen goede of aardige maken.

Volgens mij was het een vulkaanuitbarsting die voor de ontwaking zorgde. Maar goed, the Deadly Mantis is een vrij gemiddelde jaren '50 Creature Feature, over (surprise surprise) een reusachtige bidsprinkhaan die in het Canadese poolgebied dood en verderf komt zaaien. Het is in z'n genre eigenlijk niet zo heel slecht; ik heb een hoop van dit soort B-films gezien met een stuk slechtere acteurs en een beroerdere opbouw. Goed wordt het ook zeker niet, dit soort creature features kan je van tevoren redelijk uittekenen qua plot en daar is The Deadly Mantis zeker geen uitzondering op. De bidsprinkhaan is duidelijk vrij low budget gedaan maar is ook niet heel beroerd, al laat ie lang op zich wachten. Er zijn wel redelijk wat aardig uitziende scenes met straaljagers en massaal kanoende eskimo's, ik vermoed dat ze of wat stock footage hebben gebruikt of wat hulp hebben gekregen van het Ammerikaanse leger. Dat laatste zou me ook niet verbazen, gezien de documentaire-achtige stukjes die we in het begin te zien krijgen over wat er niet allemaal gedaan wordt om de Sovjet-dreiging in te dammen. Hoe dan ook, geen hoogvlieger in z'n genre, maar het kan zeker minder.

Helaas een tegenvaller !

Een film die mijn interesse had gewekt door een aantal foto's van deze film te zien. Ook de poster intrigeerde mij. Maar de film valt toch wel tegen. Om te beginnen zijn bepaalde foto's gewoon niet te zien in de film en zijn het gewoon shots in de filmstudio's om misschien meer reclame te maken. Nu, dat we deze niet te zien krijgen, is net het grote probleem van de film. De reuze bidsprinkhaan zie je heel weinig rechtop ravage aanrichten wat meer indruk zou maken. Nu zie je vaak dat de bidsprinkhaan in de lucht vliegt en dat ziet er echt niet uit. Ook dat geluid maakt weinig indruk. Daardoor komt het wat belachelijk over. De aanloop en de analyse van de wetenschappers wordt goed uit de doeken gedaan, maar daarna zakt het wat in elkaar door flauwe voorstellingen en hadden de actiescènes toch wat pit mogen hebben. Nu was het allemaal net te braaf en met dit soort giant killer is dat een negatief punt. 5/10