Happy Birthday to Me (1981)

Happy birthday to me

Tsja, is dat nu on- of off-topic .

Een vergeten slasher die geïnspireerd lijkt door de Italiaanse giallo. De moordenaar, gehuld in zwarte lederen handschoenen en zwaaiend met een scheermes, teistert een campus waar enkele jongeren zich amuseren met joints, alcohol en dodelijke weddenschappen. Inhoudelijk heeft Happy Birthday To Me bitter weinig om het lijf. De personages zijn strontvervelend en op het eerste zicht is er totaal geen samenhang in het verhaal. Het einige waar de kijker zich zoet mee kan houden zijn enkele fraai uitgedachte moorden die door een tikkeltje suspense worden ingeleid. Naar het einde toe valt alles in z'n plooi. In een allesverklarende slotscène worden de losse eindjes aan mekaar geknoopt, maar dit gebeurt zo geforceerd en opdringerig dat het je allemaal geen barst meer kan schelen. Van een climax is ook al weinig sprake, want de finale slachtpartij verbleekt bij elke andere moord die tot dusver heeft plaatsgevonden.

Conclusie: afblijven, tenzij je een genrecompletist bent.

Het bizarre is dat regisseur J. Lee Thomson ook ooit Guns of Naverone en Cape Fear (de laatste met Gregory Peck en Robert Mitchum) regiseerde. En dan regiseert hij nu deze slasher.

Glenn Ford, die de 2e hoofdrol heeft in deze film, speelde in menig filmnoir klassieker uit de jaren '50 en was in dat decenium een van de grootste acteurs naast oa Humphrey Bogart waaronder The Big Heat uit 1953 van Fritz Lang.

Ik ben echt weg van zulke films, zalig gewoon. Zoals deze maken ze er geen meer momenteel (tenzij een remake zucht).

Ik vond de cast, in tegensteliing tot andere films in het genre verrassend goed acteren.

Ik begrijp Halcyon's reactie wel ergens. Deze film bevatte meer twisten dan vijf seizoenen "Mooi en Medogenloos". De eindtwist was niet voorzien en is op de laatste minuut pas bedacht, misschien daardoor dat hij wat geforceerd overkwam. Maar wat wil je nu zelf? Was het echt beter geweest als Virginia toch de moordenaar bleek te zijn? Dit was de kijkers al onthuld in het middengedeelte van de film. Ik vond deze twist eigenlijk heel goed. Het was duidelijk dat de moeder van Gini een appeltje had te pellen met de familie van Ann. Ann daarentegen was erg woest omdat haar familieband verscheurt was.

Ik vond het een geweldig einde. Ik zag dit einde echt niet aankomen, De moorden waren ook goed geïnspireerd, maar toch niet zo bloederig als sommige beweren (maar misschien heb ik een andere versie). Soms vond ik de sountrack wel wat saai en sissy-achtig, maar het stoorde niet. Ik heb deze gekeken zonder ondertitels, dus ben ook wel wat extra info moeten gaan opzoeken wat het einde betreft. Het was onverwacht en misschien wel een beetje geforceerd, maar er zat duidelijk spanning in en het was voor mij een climax om in de broek van te pissen.

Eén van de betere in zijn genre. Op naar de volgende slasher !!

4,5

Redelijke slasher. De kills en het verhaal zijn niet bepaald origineel. Wat ik vooral goed vond waren de hoofpersonages. Virginia werd bijvoorbeeld erg goed neergezet en ik vond de bezorgde psychiater, gespeeld door Glenn Ford, ook erg goed. Voor de rest is dit een slasher zoals er velen zijn. Het einde zakte een beetje in vond ik, waardoor de slotscene niet goed meer overkwam. Dat was dan wel weer jammer.

De sfeer kwam nogal 1970 over ipv 1981, het verhaal was inderdaad niet bijzonder creatief en het aanloopje om spanning op te bouwen voor de onthulling, duurde inderdaad veel te lang. Ik snap dat het erin moet, maar de 1981's manier van tijdrekken gaat zo ver door dat je haast gaat gillen tegen die vader dat het zo wel welletjes is, vort met de geit. Ik heb verder ook te veel dingen gezien die echt niet konden, die vriendin/zus? van Virginia moet wel enorm sterk geweest zijn, in ieder geval sterk genoeg om lichamen van 80 kilo te tillen. Ik bedoel maar wat, maar over het geheel gezien, de film is anno 2009 echt niet meer te pruimen. Het is geen klassieker en het is ook geen ondergewaardeerd juweeltje die onverwachts uit de hoek kan komen. Misschien voor de mensen die een jaren 80 canada op film willen zien met overdreven veel blanke mensen erin.

EEn erg bevredigende film met een redelijk mysterie. Op bepaalde momenten is "suspension of disbelief" wel op zijn plaats, maar het einde is toch wel verrassend.

De film kan als Amerikaanse giallo worden gezien, vanwege de vele "red herrings" en de moordenaar die zwarte handschoenen draagt. Naarmate de film vordert wordt er meer uit de doeken gedaan over het hoe en waarom, terwijl dat bijvoorbeeld bij een film als Friday the 13th comppleet uit de lucht komt vallen. Pluspunten dat ze hier ten minste iets geprobeerd hebben.

Aan het eind van de dag duurt de film misschien iets te lang, maar het verhaal intrigeerde mij genoeg dat ik toch de hele tijd geboeid bleef kijken.

Ik denk dat deze film de inspiratie was voor Urban Legend. Maar los van dit vond ik het een goede slasher.

Originele moorden, redelijke acteerprestaties en een opmerkelijke ontknoping.

Lang leve de 80s!

Gewoonweg een heerlijke slasher. Meteen wordt er een mysterieus sfeertje gecreëerd door flashbacks en allerhande verdrongen jeugdtrauma's. De film bevat daarentegen een hoog 'tongue-in-cheek' gehalte, maar weet door de sterke kills en het bovengemiddelde acteerwerk toch overtuigend te blijven. Leuke personages, die zelfs niet als eendimensionale typetjes overkomen.
Doorheen de film worden er op een inventieve wijze steeds nieuwe verdachten aangehaald. De ontknoping vond ik hilarisch macaber: het gezellige verjaardagsfeestjes, met aan tafel alle lijken met feesthoedjes op. De daadwerkelijke ontknoping lijkt zo weggelopen uit één of andere namiddag-soap en doet in zekere zin wel afbreuk aan de film. Maar gelukkig is het allemaal zo gek en over the top gebracht, dat het moeilijk is om het niet leuk te vinden.

De integrale versie is naar het schijnt enorm bloederig, maar die is enkel op Scandinavische videobanden terug te vinden.

Goede slasher!

In tegenstelling tot vele andere slashers heeft Harry Birthday to Me een redelijk verhaal. Jammer alleen van de vele twists aan het eind, dat had van mij niet gehoeven. De film bevat enorm veel sfeer, spanning en voor een jaren 80 horror ook goed acteerwerk. De kills vond ik origineel, maar soms wel matig uitgevoerd, het mocht allemaal wel wat meer in beeld. Personages waren goed, alle stereotypes waren weer aanwezig. En dat vind ik bij zo'n High School-achtige locatie vaak erg leuk, hoort er gewoon bij. Er zaten wel wat saaie momenten tussen, maar dat word aan het einde allemaal weer goedgemaakt. Lekker gestoorde scene was dat ook toen alle slachtoffers aan tafel zaten. Dat was echt één van de betere scéne's.

Happy Birthday to Me is een goede slasher die liefhebbers van jaren 80 horror zeker gezien moeten hebben. Verdiende 4*

Het einde is misschien over the top maar deze slasher is toch wel ERG tof!

Sterke Canadese slasher.


De sfeer is dik in orde en dat is het eerste al wat gelijk opvalt. Niet je standaard slasher personages en al snel wordt duidelijk dat je te maken hebt met een Giallo in vermomming. Erg sterke kills en ook het acteerwerk is zeer solide. Niet iets wat je verwacht en eist in een film als deze, maar het is mooi mee genomen. De sfeer wordt eigenlijk naarmate de film vordert steeds mysterieuzer.


Als kijker wordt je ook van het kastje naar de muur gestuurd van wie de dader nou werkelijk is. En na een dik uur heb je dan al weer te veel verschillende daders in je hoofd gehad. Thompson weet de kijker toch op een erg sterke wijze aan het twijfelen te brengen of een andere prime suspect aan te dienen. Einde vind ik dan wel enorm sterk, dezerdagen misschien niet zo bijzonder maar destijds was dat het wel. Thompson was zijn tijd ver voor uit. Ook hoe hij speelt met de toestand van Virginia vond ik heel sterk.


Het einde wordt trouwens wel heerlijk over the top gebracht maar tegelijkertijd ook erg disturbing. Dan krijg je in een korte mum van tijd even een aaneenschakeling aan twists te verwerken . Had voor mij niet gehoeven maar een minpunt vond ik het ook niet. Na het einde besef je pas hoe erg fijn het kleine anderhalf uur aanloop was naar deze finale toe. Erg sfeervol en origineel filmpje, die helaas wat ondergewaardeerd is.

Enorm teleurstellende slasher, die zijn reputatie zeker en vast niet waar maakt. Nochtans had ik er in het begin nog zin in: de muziek tijdens de intro vond ik zeer sfeervol en de beelden van de eerste moord deden meteen aan de stijlvolle Italiaanse giallo's denken (de hele film bevat visueel wel enkele verwijzingen naar dit genre). Vanaf dan gaat het eigenlijk compleet de mist in met Happy Birthday to Me.
Het begint al met de protagonisten: een kliekje vrienden, waar geen enkele "chemistry" tussen lijkt te bestaan. Vlakke koppen, niet sympathiek, niets. Begin dan maar eens aan een degelijk verhaal. Tijdens de film stapelen de verdachtmakingen zich op, zonder dat je als kijker nieuwsgierig wordt naar de ontknoping. Die ontknoping zelf is dan nog eens zo stupide (toegegeven, de setting waarin dit gebeurt was erg sfeervol en luguber) dat de film op het einde compleet in elkaar zakt. Wat had die moordenaar een overtuigend masker!! En ze kon inderdaad wel héél goed de stem van Virginia nadoen. Inderdaad wel de perfecte schuilmantel. Give me a break. Blijkbaar is dit einde op het einde van de productie nog half bij elkaar geimproviseerd onder druk van de producenten, het resultaat is er dan ook jammer genoeg naar.

Wat de horrorfactor betreft: de gore stelt teleur (zeker en vast enkele leuke momenten, maar niets wat je in een andere slasher niet beter hebt zien uitgevoerd worden) en de spanning eveneens.


Happy Birthday to Me wordt hoofdzakelijk genekt door een flauwe karakteruitwerking, een slecht verhaal en een idiote ontknoping. Typische elementen die dit euvel - eigen aan ook enkele andere slashers - kunnen verhelpen, zoals een goede spanningsopbouw, gruwelijke moorden of een knappe cinematografie (dit laatste viel bij momenten nog mee) ontbreken eveneens. Afblijven is de boodschap.


1,5*

Vermakelijke slasher. Veel leuke wendingen een een geweldig eind. Had wel 20 minuten korter gemogen.

"Six of the most bizarre murders you will ever see." ... " !!!

Fantastische Mysterieuze Horrorfilm !!! Wat een geweldige Horrorfilm van

J. Lee Thompson ("10 To Midnight", "Death Wish 4" & "Messenger Of Death") !

J. Lee Thompson werkte veel samen met Charles Bronson ..., dat geheel even terzijde !

Heerlijke slasher van die gouden jaren '80 met die geweldige sfeer en suspense.

De kills deden me denken aan die stijlvolle Italiaanse giallo's !

De killer in zwarte kleren en lederen handschoenen zaait dood en

terreur op een campus ! De film kent enkele aardige wendingen in het verhaal !

Heerlijke slasher van een regisseur (zaliger) die me altijd heeft gefascineerd !

Prima filmwerk in een leuke slasher. Komt ook omdat de makers echt hun best hebben gedaan als het op stuntwerk aankomt en de geweldige lokaties, mooie shots. De gore (off screen) was wel een beetje jammer ook al werd dat gecompenseerd door liters bloed. Acteerwerk was verrassend Een deuntje hebben ze trouwens uit de film Twins of Evil gejat.

Meer dan prima.

De film begint nog leuk met een geslaagde cast die wel houdt van wat grove humor en gevaarlijke spelletjes. Maar daarna blijkt dat het middenstuk veel te lang is en het einde te pretentieus waardoor ik me lang niet altijd heb vermaakt.

Er zit best een goed (giallo)sfeertje in met een zwijgende killer, gekleed in het zwart. De moorden zijn meestal goed, al is het jammer dat niet alles onscreen gebeurt. Acteerwerk van Sue Anderson is ook niet slecht, kortom, best een goed filmpje. Maar waar het helemaal de mist in gaat is met het verhaal. Virginia heeft last van een trauma waardoor heden en verleden opeens door elkaar heen worden gezet. Op een gegeven moment vond ik het veel te verwarrend of iets nu een flashback was, of niet. Sowieso gebeurde er veel te weinig en leek de film bij vlagen stil te staan.

Het over-ambitieuze einde is een ware Scooby Doo-hommage, maar of dat nou de bedoeling was. Tot minimaal viermaal toe word je op het verkeerde been gezet, totdat je het gevoel krijgt dat het allemaal erg geforceerd is zo. Het mocht van mij allemaal wat simpeler, steek die tijd en dat geld dan maar in wat extra, weergaloze kills.

Ook een erg spannende film met goede kills en sfeer. Lekker mysterieus, iets te veel twists naar mijn smaak maar dat mocht de pret niet drukken.

Redelijke slasher.

De personages zijn stuk voor stuk niet interessant en het kon me dan ook niks schelen wie het wel of niet zou overleven. De kills zijn redelijk spectaculair uitgevoerd en behoren tot het hoogtepunt in deze film, waarbij er redelijk gevarieerd aan het werk is gegaan. Er zit een diversiteit aan kills in waardoor deze film zich enigszins van het standaardwerk in het genre kan onderscheiden. Ietwat mysteries qua verhaal, maar voor mij qua sfeer niet helemaal geslaagd. Ook vond ik de speelduur wat aan de lange kant. De twist aan het einde, het hoe, wie, wat en waarom kwam als een verassing.

Leuke jaren 80 slasher die iets eigens had door de meerdere twists.De film bevat enorm veel sfeer, spanning en redelijk goed acteerwerk. De High School-achtige locatie was top en de kids hadden van die echte jaren 80 hoofden. Het had verder wel iets weg van giallo-films waren het niet dat de film uit Canada komt. Vooral bij de eerste kill was dit duidelijk te zien. Wie weet dat ze erdoor geïnspireerd waren? De kills waren trouwens redelijk origineel maar helaas was de gore zelf voor het grootste gedeelte buiten beeld. De film zakte naar het eind toe iets in maar maakt dat dan nog wel goed met een lekker macaber einde.

Neergesabeld door de critici destijds, die slechts ten dele gelijk hadden. Het verhaal is wazig, het scenario rommelig en de film bevat teveel twist. Daardoor is de film niet zo meeslepend als het had kunnen zijn. Maar er zijn zeker ook elementen die deze stalk-and-slash-horror boven de middelmaat doen uitsteken. Om te beginnen is daar regisseur J. Lee Thompson, een vakman die weet hoe hij door met de camera en met de juiste timing en belichting spanning weet te creëren. En hoewel dit zeker niet tot zijn beste film behoort, levert hij wel vakmanschap af, ook in de acteursregie. Hoofdrolspeelster Melissa Sue Anderson, die al flink wat TV-ervaring had, blijkt een uitstekende scream queen te zijn en is behoorlijk overtuigend als de getraumatiseerde tiener wiens 'vrienden' één voor één spoorloos verdwijnen. Is zij de moordenaar of niet? Ze laat je gissen in een prima vertolking. Bovendien is daar een prima score en een prima titelsong.

Matige film waarin een vriendengroep op een dure school één voor één vermoord worden. Wat groter opgezet dan de gemiddelde slasher uit die tijd. Ook wat meer plotvorming, maar het wordt allemaal nogal rommelig gebracht en het gaat te lang door. Een paar redelijk originele kills. Zowel de finale als het acteerwerk zijn over de top op een redelijk vermakelijke manier.

Soms denk ik dat het een moment van timing is dat een film uitgroeid tot een klassieker terwijl andere worden vergeten zoals deze of ook een Alice Sweet Alice moest lang verstoken blijven van aandacht (ook wel door een slecht beleid). Kennelijk is het voor nogal wat users te rommelig, dat vond ik niet. Het had meer plot en het was wat complexer maar om het om die reden matig te noemen. Als het allemaal gewoon evil killers moeten zijn zoals Jason of Freddy (die bovendien nog over superkrachten lijken te beschikken) dan is de lol er ook snel af. Een slasher die eens wat anders probeert, giallo elementen introduceert (jazeker dit is wel wat voor jou baspls) en de nodige psychologische elementen om binding te krijgen met hoofdpersonage Virginia. Een van de beste slashers die ik tot nu toe heb gezien en dat zijn er ondertussen al veel.

Bedankt voor de tip

Niet onaardig. Deze film had toch wel de nodige schrikmomenten, de killings waren best wel goed en het einde - de verjaardag party vond ik zelfs subliem. Ik moest gelijk denken aan dat verjaardag feestje in de film The Loved Ones (2009). De film had natuurlijk ook de zwakke puntjes zoals het wazige verhaal en hoe kan het ook anders de Amerikaanse preutsheid. Bloederige moorden kan wel, maar een naakte dame onder de douche dat kan natuurlijk nooit. Foei! De film duurde trouwens ook wel wat lang; 90 minuten is eigenlijk lang genoeg voor zo'n film.

Waardering: 3,5* dankzij het sterke einde.

Redelijke film,met een sterk einde.3 stars.

Een film met heel wat wisselende gedachten. De film heeft best enkele positieve elementen zoals sfeer, leuke kills en een verrassend slot dat je niet ziet aankomen. Maar de plot laat ook wel steekjes vallen ondanks dat het verhaal me wel boeide. Zo wordt de familieband toch wel erg vaag benaderd en is de twist op het einde wel vergezocht en ongeloofwaardig. Net dat de stem en houding hetzelfde zou zijn. Maar ach….het was wel verrassend en het concept werd leuk gebracht. 6/10

Typische jaren '80 horror filmpje met een onuitstaanbare cast, een rommelig plot en een boel geleuter wat nergens over gaat. En toch is deze film niet beroerd. Er is veel aandacht besteed aan het camerawerk en de sfeer is spannend de gehele film lang. De ontknoping is een totaal onverwachte en dat is altijd een pluspunt. Drie sterren.