Pal Joey (1957)

Heel aangenaam kijkvoer, met een superrelaxte Sinatra en songs als 'The Lady is a Tramp' en 'My Funny Valentine'.

Een aangename film, vooral door Sinatra, en de muziek van Nelson Riddle, met o.a. Bewitched, en het hondje 'snuffy'

Want het verhaal was niet zo sterk!

maar toch...3,5* (heb wel een zwak voor Sinatra)!

Voor de tweede keer gezien, het komt vooral door de aankleding en de muziek.

Ik heb ook een zwak voor Sinatra, desalniettemin geef ik deze prent 3 sterren.

Een matige film, vooral gekeken vanwege Rita Hayworth. Ook omdat ik de soundtrack al had en die is daarna toch weer een eigen leven gaan leiden.

Echt dol ben ik niet op Frank Sinatra. Niet op zijn zang (ligt niet aan hem, maar aan mijn aversie tegen crooners) of op zijn films (zitten natuurlijk wel uitzonderingen tussen).

Pal Joey was wat dat betreft erg leuk, met een goed verhaal en goede nummers. Ok, het is geen On the Town, maar zeker een goede film.

3*

* Review Blu-ray..

Sinatra alleen op pad.

Het blijft mij bij deze films eigenlijk altijd weer verbazen hoe losjes iedereen met relaties omspringt. Er wordt openlijk geflirt, Sinatra ligt te smoezen met zowat elke vrouw die voorbij komt in de film, en ook de vrouwen zelf lijken zich van geen kwaad bewust. Uiteindelijk komen Sinatra en Novak er als koppel uit, maar wat met Fred en z'n garage? Niemand die er naar omkijkt, arme Fred ...

Verder is Sinatra wel lekker bitsig in deze film, vooral het eerste uur dan. Een paar leuke opmerkingen en grappige listen (zoals de Snuffy-move) zorgen ervoor dat het allemaal best te genieten is. Niet teveel dans hier, wel Sinatra die het podium opeist.

Het mist hier en daar wel een beetje de fleurigheid die ik gewend ben van films als deze, anderzijds vond ik het iets grappiger en scherper. Het hele Hayworth vs Novak drama wordt ook iets te lang gerekt, maar verder een aardig filmpje van Sidney. Toch alweer de vijfde film van hem die ik kijk.

1.5*

Het blijft bij de herkijkbeurt toch maar matig. Sinatra tussen twee vrouwen, het lijkt wel of hij zichzelf speelt in deze film, ook gezien het milieu waarin het zich afspeelt. Novak heb ik nooit zo bijzonder gevonden, Hayworth is knap. Veel muziek, daar is het ook een musical voor. . Maar anders dan bij veel musicals uit de jaren '50 is deze het tegenovergestelde, en nogal sloom allemaal en voor het verhaal geldt hetzelfde. Wel mooi in kleur geschoten met veel buitenopnamen. Maar nee hoor, ik denk dat het nog minder is geworden dan toen ik hem in het verleden heb gezien. Ondanks goede liedjes van Frank, is het niet zo bijzonder allemaal. 2.0.

(Hayworth zingt niet zelf, dat was Jo Ann Greer (zangeres bij o.a. Les Brown). Ook Novak zingt niet zelf dat was Trudy Erwin (zangeres bij o.a. Kay Kyser)).

Hier had ik helaas toch wat meer van verwacht, de scenes tussen Sinatra & Novak vond ik duidelijk de hoogtepunten. Ook de vrolijke 4 voeter was een leuke toevoeging trouwens! Maar helaas kon het plot mij maar met moeite vasthouden en vond ik de scenes die Sinatra samen met Rita Hayworth had op de 1 of andere manier niet lekker uit de verf komen. De film had waarschijnlijk makkelijker weg gekeken als er een half uur speeltijd vanaf werd gehaald. De liedjes liggen trouwens wel lekker in het gehoor, de soundtrack van deze film is dus wat dat betreft weinig mis mee maar het was een film waar meer uit te halen was in mijn optiek.

2,5*

Een must vanwege de Rodgers & Hart composities, w.o. The Lady Is a Tramp en My Funny Valentine, en de arrangementen van Nelson Riddle die zijn bekende gouden gloed over het geluid drapeert. Altijd grappig hoe acteurs en actrices in die tijd ouder lijken dan ze zijn. Rita Hayworth komt als een oude weduwe over, maar was ten tijde van het uitkomen van de film nog geen 40. Kim Novak net 24 jaar. Die laatste kan meer dan ze in de Hitchcock film Vertigo mocht etaleren. Flinterdun verhaal over een menneke dat goed bij de vrouwtjes ligt, vertolkt door de graatmagere, kleine Sinatra. Zijn stem betovert.

Charmant, onschuldig, romantisch en ook geslaagd filmpje met Frank Sinatra zoals in het echte leven : a live-saloon-singer, verlekkerd op vrouwelijk schoon.

Het filmpje staat natuurlijk met de mooie evergreens die Frank in zijn beste Capitol-jaren brengt : "There's a small hotel", "I could wright a Book"... en één van zijn lijfsongs "The Lady is a Tramp".

De combinatie Sinatra-Hayworth met het opkomend sterretje van Kim Novak lukte wonderwel.

Heerlijke muzikale ontspanning.

Frank Sinatra moet kiezen tussen Kim Novak (sekssymbool van de jaren '50) en oude vlam Rita Hayworth (sekssymbool van de jaren '40) en de drie sterren zingen, ter afwisseling van de toespelingen en andere woordenwisselingen, klassiekers als The Lady is a Tramp, Bewitched, Bothered & Bewildered en niet te vergeten My Funny Valentine. Een perfect vehikel voor de sterren en George Sidney levert ogenschijnlijk probleemloos een muzikale komedie af die niets minder (maar ook niet veel meer) levert dan je verwacht: Hayworth was zelden zo sexy als wanneer ze 'Bewitched...' zingt en Kim Novak doet zelfs een striptease! En Franks natuurlijke charme zal vrouwenharten ongetwijfeld laten smelten. Niks mis mee, lijkt me.

Frank Sinatra heeft genoeg uitstraling om me een film lang te boeien. En hier is dat niet anders. Bovendien komt er met The Lady is a Tramp een echte jazz classic langs. En zijn tegenspeelsters Kim Novak en Rita Hayworth ook een soort bladzijden uit het Hollywood song book. Voor mij ontbreekt het wel volledig aan chemie tussen Sinatra en Novak. Hoe ze dat zo bekeken hebben in die tijd … dan doet Hayworth het een stukje beter al heeft ze sowieso een interessantere rol dan Novak. Verder is het wel genieten van San Francisco in de jaren ‘50. Best wel een entertainende film dus. En zeggen dat Kim Novak nog steeds onder ons is anno 2023.