La Loi du Marché (2015)

La loi du marché is een best aangrijpende prent. Maar hem vergelijken met het werk van de Dardennes (zoals in sommige media impliciet) lijkt mij persoonlijk toch een beetje te veel eer.

Het verhaal zit nochtans goed in elkaar. We zoomen in op het leven van Thierry, een 51-jarige werkzoekende, die niet weet van welk hout pijlen maken en geconfronteerd wordt met een aantal situaties die zeer herkenbaar zijn: het handelen van bankbedienden, pijnlijke sollicitatiegesprekken en zo meer. En dan tenslotte zeker de rotjob die hij moet aanvaarden.

Het probleem met deze prent is echter een te zwart-witstelling van situatie en een beetje 'overdramatiseren'. Zo krijg je bv. Een bankbediende die hem op het ene moment aanraadt zijn huis te verkopen, maar - als hij weer werk heeft - hem vlot meer zou willen lenen. Ook zijn zoon met een handicap lijkt het ook allemaal wat treuriger te willen maken. En zo zijn er nog wel een aantal situaties waar je je vragen bij stelt. Waarom zoekt zijn vrouw ook geen extra werk? Tja ... Het systeem is misschien wel eens rot, maar het staat te dik in de verf.

Wat was zeker te onthouden: de rol van Thiery en ook veel andere acteurs doen zeker hun best. Met hen leef je zeker mee. Maar het beklijft gewoon niet. Het lijkt soms wat geforceerd en doet zeker niet denken aan het Seraing van de Dardennes. Het doet vooral denken aan een poging om erop te willen lijken.

Mijn kwotering: 6/10.

Stéphene Brizé is erin geslaagd om zijn acteurs volstrekt naturalistisch te laten acteren. Geen grootse emoties dus en hoewel dat leidt tot het gevoel dat je naar een documentaire zit te kijken, doet dat de film lang niet altijd goed. Een scène op een dansschool neemt veel tijd in en is best aardig om te kijken, maar het houdt de film alleen maar op en duurt bovendien onnodig lang. Het einde is bevreemdend en onbevredigend, waarschijnlijk om dat Brizé ervan overtuigd is dat zijn hoofdpersoon hier een einde heeft gemaakt aan groots moreel dilemma. Vond ik niet...

Goeie film over een man van middelbare leeftijd die al een tijdje zonder werk zit. Een prima sociaal drama zonder een echt verhaal en nogal fragmentarisch van opzet, maar desondanks toch de volle lengte weet te boeien. Realistisch in beeld gebracht (bijna documentaire-achtig en met redelijk lange takes). Ook het naturelle acteerwerk van Vincent London draagt hier aan bij.

Stéphane Brizé maakt uitstekende films ("Je ne suis pas là pour être aimé", "Entre Adultes", "Mademoiselle Chambon", "Quelques Heures de printemps"...) en ook deze "La Loi du Marché", film die kan gelden als een soort semi-documentaire, is een goed opgebouwd, inhoudelijk werk.
Aan de hand van uiteenlopende toestanden en gesprekken wordt Thierry, een werkzoekende, (weer een schitterende acteerprestatie van Vincent Lindon) ten tonele gevoerd als voorbeeld van de kleine man die moet opboksen tegen veel onbegrip en dagelijks geconfronteerd wordt met de realiteit van het leven en met afstandelijkheid en koele zakelijkheid en uiteindelijk, in het slot, zijn ontgoocheling en teleurstelling alleen maar ziet toenemen.
Een sterke sociale film over mensen die het op vele vlakken moeilijk hebben.

Een realistisch drama. Erg naturel acteerwerk. Iets waar ik erg van houd. Het verhaal wist mij ook te boeien. Het keek gemakkelijk weg. Het heeft geen enorme indruk op mij gemaakt, maar toch is het vrij sterk, wat mij betreft. Een voldoende waard. 3,5*

Lang niet zo bijzonder als opvolger Une Vie, maar mede door de sterke hoofdrol ven Lindon en het uitgebeende en trefzekere van de stijl maken dot subtiele sociale drama toch absoluut de moeite waard.

Weer een schitterende film van Brizet, met natuurlijk weer een prachtprestatie van Lindon, maar dat is niet echt een verassing.