Straight outta Compton (2015)

De doorbraak dan, je had al Ice-T, Beastie Boys en Public Enemy. Maar N.W.A. maakte het genre wel groot met de bekende clash tussen east en west.

Beastie Boys en Public Enemy zijn geen gangsterrap. Wel Schoolly D, bijvoorbeeld.

En het hele east vs west gebeuren kwam pas na NWA.

Beastie Boys waren de eersten die zichzelf 'gangsters' noemden. Al zijn ze al snel veel meer humor gaan gebruiken. Qua teksten was Public Enemy één van de voorbeelden van Ice Cube. En Schoolly D is dan wel de grondlegger van Gangstarap, maar zeker niet de bekendste en de man die het genre groot heeft gemaakt.

Al is het zeker geen exacte wetenschap.

Public Enemy was misschien voorbeeld van Cube wat betreft zwart militarisme, zeker niet wat betreft gangstarap

Laat ik vooropstellen dat ik niks heb met rap, gangsterrap, N.W.A. of ook maar iets in die scène. Toch was ik benieuwd naar Straight Outta Compton, ook door de verhalen van mijn partner die wél altijd naar N.W.A. en de individuele leden luisterde. Dus gisteren eindelijk de film gekeken en wat werd ik positief verrast!

De film greep me, het verhaal was pakkend (soms tragisch, soms humoristisch, soms energiek) en het acteerwerk zat prima in elkaar. Het zien (en voelen) van het onrecht wat de zwarte gemeenschap werd (en nog steeds word) aangedaan in Amerika rechtvaardigt in 1 keer de harde teksten in de nummers van N.W.A.

Het was interessant, zelfs voor een niet-liefhebber als mijzelf, en dat wil heel wat zeggen. Ik heb de speelduur zonder moeite uitgezeten en vind Straight Outta Compton 1 van de interessantste films in tijden. Top!

4,5*

9/10 (IMDB)

Props to F. Gary Gray, voor een regisseur met een toch niet al te overtuigend palmares trekt hij alle registers open om begin jaren '90 L.A. tot leven te laten komen, incluis archiefbeelden van gelikte nieuwsankers die laconiek over Rodney King rapporteren. O'Shea Jackson Jr. is net z'n vader! Indrukwekkend zeg. Kreeg zo zin om Amerikkka's Most Wanted vanonder het stof te halen. Blijft echter wel een tikkeltje ironisch dat het verhaal van zelfverklaarde anti-establishment figuren in zo een 'inspirerende biopic'-eenheidsworst gedraaid wordt, Oscar-bait tot en met: gezwollen dramatiek met eindeloos veel toneelmatige ruziescènes (tof cliché uit de Amerikaanse prestigefilm: twee kemphaantjes steken elkaar de loef af in machogedrag en ontwikkelen hierdoor wederzijds respect), gimmicky bijrollen (Hé daar heb je 2pac! Die lange slungel moet vast Snoop Doggy Dogg voorstellen) en een über-sentimenteel slot vol traantjes, broederschap, verzoeningen, monogamie (because behind every great man there's a woman) en een wijze zedenles over de gevaren van onbeschermd vrijen (of om het met de woorden van Eazy E te zeggen: u know I like afterschool specials ). Bovendien werd Straight Outta Compton gemaakt over het goedkeurend oog van the compton boys themselves (met eeuwige patser Dre die het niet kon laten om tijdens de credits even reclame te maken voor zijn koptelefoons en nieuw album) en niet door grijpgrage Joodse mannetjes - zoals met hun muziek blijkbaar wel het geval was - dus hebben ze helemaal geen excuus. Misschien is dat establishment zo slecht nog niet?

Aardige inkijkje in de wereld van enkele beroemde rappers. Niet mijn muziek, daarom duurde de film voor mijn gevoel wel wat lang. Maar zeker het kijken waard, zelfs een 'must see' voor rapliefhebbers

Te laaaaang.

Vooral.

Dope!

Meer dan prima film over de rise en fall van N.W.A., met een voortreffelijke cast. De film duurt lang en komt af en toe wat moralistisch over, maar veel belangrijker: de film boeit. Van begin tot eind is het een heerlijke zit en heb ik me geen seconde verveeld. Lekker hoor.

Matige film. Slecht acteerwerk, overdreven sentimenteel en voorspelbaar. De director's cut gezien en die duurt ook gewoon een uur te lang. Ik vraag me ook behoorlijk af hoe waarheidsgetrouw sommige scènes zijn (hoeveelheid actie...).

Ik vond dit een goede film! Over de opkomst en ondergang van N.W.A. De acteurs zeiden me niet veel maar vielen me niet tegen. Straight Outta Compton; deze cd heb ik vroeger helemaal grijs gedraaid, interessant om nu het verhaal achter o.a. dit beroemde album en de crew in beeld en geluid te volgen!
Ik wist verder niet veel van de individuele leden af, ja natuurlijk zijn Ice Cube en Dr. Dre de succesvolste, en ik wist dat Eazy E het de groep niet makkelijk heeft gemaakt en uiteindelijk stierf. Goede film als je van het genre houd en meer wil weten over de geschiedenis van oldschool (gangsta)rap! Zeker aan te bevelen!

Heb eigenlijk niks met heel het hip-hop genre, maar na een aantal goede geluiden uit mijn omgeving toch maar gekeken. Geen spijt. Fantastisch mooie biopic die toch een heel ander licht schijnt op het leven in ghetto's en het ontstaan van gangsta rap. Heel mooi naar het doek gebracht; en ook de muziek van NWA kwam erg goed over. Vandaag zelfs nog eens het album opgezet... en niet uitgezet.

Braaf, voorspelbaar en daardoor redelijk saai.

Hele goede film. Geeft een mooi beeld van hoe de zaken gingen en hoe jonge artiesten worden uitgebuit door managers. Jammer genoeg vooral vanuit het oogpunt van Dre en Ice Cube. Heel goed gecast ook, acteurs lijken goed en spelen goed.

Deze film heeft mij mij veel meer weten boeien dan de film over Notorious B.I.G.

Muziek van Biggie is wel beter dan NWA (persoonlijke mening).

Film is een must see voor hip hop fans.

Dikke 4* sterren film.

Goed gecast, ze lijken goed.

What's N.W.A. stand for, anyway?

"No Whites Allowed", something like that?

- No...

-Niggaz Wit' Attitudes.

De biografie van N.W.A. De hiphop formatie die hiphop op de kaart heeft gezet. Een boeiend drama dat ondanks een ruime speelduur van bijna twee-en-een-half uur een behoorlijk niveau haalt en op dat niveau blijft. Ook met wat humor, zo is de eerste keer dat Eazy-E gaat rappen hilarisch namelijk. Soundtrack dik in orde, met prima nummers die voor de kenners zeer herkenbaar zijn. Ook leuk dat moment dat Dr. Dre aan het pingelen is op zijn synthesizer en je al meteen Nothing but a g thang herkent. Het eerste wat in mij opkwam was dan ook '1, 2, 3 and to the 4, Snoop Doggy Dogg and Dr. Dre is at the door'.

Ook leuk dat niet alleen de leden van N.W.A. voorbij komen, maar er ook aandacht is voor andere grootheden in de hiphop scene die later mede dankzij N.W.A. zijn doorgebroken als Tupac, Snoop Dogg, Eminem en 50 Cent. Uiteraard ook hoe Death Row Records en Aftermath Entertainment zijn ontstaan en dat er aandacht is voor de film Boyz 'n the Hood waarin Ice Cube speelt.

Een prima film voor de hiphop liefhebber, waar ik er zelf één van ben. Heb mij hier dan ook prima mee vermaakt.

Niet zo mijn ding, deze muziek. Ik ben nog steeds niet zo van de rap en hiphop scene. Toch is het interessant om te zien wat mensen doen in het leven. Het is interessant om de gave te zien van mensen. Zo mooi hoe dit vertaald is naar het scherm. Ik zal hierdoor niet ineens een fan worden van de muziek. Maar het brengt wel enige bewondering mee, dat wel

Prima verhaal over de opkomst van de gangstarap. Cast is goed gevuld.

Film duurde alleen wat te lang voor mij

Dr. Dre is de vijftig gepasseerd en voor hem is dus het perfecte moment aangebroken om rustig achterover te leunen en terug te kijken op zijn carrière. En hoe kan je dat beter doen dan met een biopic? Zeker als je in één van meest controversiële hiphopformaties heb gezeten. In een tijd waarin hiphop nog in de kinderschoenen stond, deed de N.W.A (Niggaz With Attitudes) flink wat stof opwaaien met songteksten gevuld met geweld en aanklachten tegen het politiesysteem, verpakt in een taalgebruik dat allesbehalve radiovriendelijk kon worden genoemd. N.W.A telde vijf leden: Eazy-E, MC Ren, DJ Yella, Dr. Dre en Ice Cube. Laatst twee genoemden, hielpen samen met Tomica Woods (Eazy-E laatste vrouw) ook mee aan de productie van de film. Hierdoor is het misschien verleidelijk om Straight Outta Compton op voorhanden af te doen als een poging tot zelfverheerlijking. Toch wordt hiermee de biopic tekort gedaan. Het is namelijk een sterk scenario, dat niet alleen ego's wil strelen of de fans probeert te bedienen met zoveel mogelijk muziek, maar zich ook concentreert op het vertellen van een sterk verhaal. Een klassieke tragedie over hoe beste vrienden, met de beste intenties, zich tegen elkaar keren en elkaar eigenlijk te laat leren vergeven. Met op de achtergrond ook de problematiek in de V.S. waardoor de groep ook kon ontstaan. Straight Outta Compton is geslaagd omdat de film een mooi beeld laat zien van de invloed die N.W.A. heeft gehad op de hiphop. En een mooie bonus was dat de opnames Dr. Dre inspireerde om eindelijk weer eens een nieuw album uit te brengen.

Yo waddup bitches, know wadam sayin', aaight en dat bijna 3 uur lang

Niet te geloven dat ik hier 15-20 jaar geleden fan van was

De beats van Dre blijven tijdloos en The Chronic staat nog steeds tussen mijn platen maar wat waren de teksten van N.W.A eigenlijk toch slecht en idd een oproep tot geweld.

Dat neemt niet weg dat heel die movement de hiphopscene ineens op de kaart zette.

De film doet zoals al eerder vermeld niet aan zelfverheerlijking en is integendeel zelfkritisch.

Solide acteerprestaties alhoewel het er soms toch wat dik oplag.

Verbazend hoe Cube zijn zoon zo hard op hem lijkt

Iets te lang om volledig mijn aandacht vast te houden (ook omdat ik de geschiedenis al kende) maar zeker een aanrader.

Typisch iets uit deze tijd, lieve emotionele jongens in een rise 'n' fall van the most dangerous band. Een zeer politiek correcte beschrijving. Eindigend in een tranentrekker. Maar ook wel interessant, ook al kende ik het verhaal al tot achter de komma. Dat de manager en Eazy zo'n innige relatie hadden, wist ik niet. Wil je de komische kant van het verhaal zien, raad ik CB4 aan. Wil je echt zien hoe eng die Suge Knight was: Biggie&Tupac.

Let s.v.p. op het gebruik van spoiler-tags. Doodzonde als iemand je bericht leest vóórdat die de film wil kijken.

On-topic: Positief verrast, net als velen hier. Acteerwerk is bovenmaats en verder vond ik de film sfeertechnisch echt geweldig. Heel erg meeslepend en daardoor een erg sterk verhaal.

Welke spoilers bedoel je?

So whatchu gonna call that bullshit?..... Aftermath.

Een uitstekende film van F. Gary Gray over toch wel een imposante opkomst van de gangsta rap...

Het verhaal is gewoon dik in orde en wordt ook op een goede manier gebracht, ondanks de lange speelduur verveelt de film geen enkel moment...

De gehele cast is ook op zijn plaats en geven een prima overeenkomst met de "echte" rappers...

En natuurlijk de muziek in de film, sommige nummers zijn gewoon tijdloos dan wel klassiekers...

Straight Outta Compton (2016) - MusicMeter.nl

Hoewel er aardig binnen de lijntjes gekleurd wordt en het allemaal redelijk braaf blijft, is het toch een interessant kijkje in de opkomst (en teloorgang) van een van de meest controversiële rapgroepen ooit. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het een film is over de opkomst en acceptatie van een nieuw subgenre binnen de muziek. Zoals hier boven al aangegeven wordt hadden we begin jaren 80 al Public Enemy die rap op de kaart wist te zetten. Ondanks dat deze groep maatschappij kritisch was, was het toch heel andere koek dan wat de heren van NWA lieten horen. "Fuk Da Police" bijvoorbeeld was voor veel mensen in de VS een shocker en de politie vatte het nummer op als rechtstreekse aanval op het politieapparaat.

Ik vond vooral de rol van Dr. Dre interessant. Niet alleen had hij zelf een zeer succesvolle carrière, hij is ook nog steeds de meest succesvolle hiphopproducer ooit. Daarnaast zijn een heleboel bekende rappers groot geworden dankzij hem, hij heeft veel carrières op de kaart gezet. Van Eminem is dat natuurlijk algemeen bekend, maar ook 50 cent en Snoop Dogg hebben ook veel aan Dr. Dre te danken. Vooral in de nummers van Eminem komt heel duidelijk naar voren hoe groot de rol van Dr. Dre was voor zijn carrière.

Lang verhaal kort: goede en overtuigende acteurs, strak verhaal en lekkere muziek. Zelfs als je niet heel warm wordt van rap, dan is het nog steeds een film die de moeite waard is om te kijken.

Het eerste uur keek heerlijk weg. Daarna trapt de film in de val waar meer biopics in trappen, te veel willen vertellen in te weinig tijd. Richting het einde word je als kijker helaas nog op een dosis nostalgie getrakteerd. Nuttin but a g thang, california love, friday, boyz n the hood enzovoorts, het werkte niet voor mij.

Biopics enzo.

Toch wel grappig dat je ongeacht genre of stijl eigenlijk altijd eenzelfde biopic krijgt. Het stuk met de jonge kerels die zich willen afscheiden van hun herkomst is zonder uitzondering het sterkst, daarna belanden ze allemaal in dezelfde shit.

Ook hier geldt dat het beginstuk veruit het beste is. Ik heb niet bepaald veel met rap maar qua commerciële muziek vind ik het nog het best te pruimen (én een dankbare samplebron uiteraard, dus hoewel ik hele nummers vaak niet ken klinken bepaalde lines wél erg bekend in de oren). Da tmaakt dat een als deze toch al net wat makkelijker wegkijkt dan een soortgelijke film over eender welke rock of country legende.

Eens de heren wat bekender zijn komt het kinderachtige gedrag al snel bovendrijven en wordt het toch wat minder. Weinig interesse in hun gefuckup en hoe ze al hun geld verkwanseld hebben met idiote onzin. Iets waar ze zich vroeger zelf van leken af te keren, maar zo gaat het toch meestal in dit soort films.

Het blijft in de basis wel boeien, al is het maar omdat ik van de hele historie weinig heb meegekregen, maar verheffende cinema is het zeker niet. Aardig voor een keertje, beetje leerrijk maar uiteraard met een stevige korrel zout.

3.0*