The Visit (2015)

Deze is mij toch wel goed bevallen. Het verhaal is simpel, maar wordt goed uitgewerkt. De setting (het huis in een bosrijke en besneeuwde omgeving) gaf een lekkere sfeer. De oma is gelijk creapy en rond de opa hangt een mysterieuze sfeer. Dit alles zorgde ervoor dat ik vanaf de eerste minuut in de film werd gezogen. De twist is tof en het einde is goed gedaan. Het jongetje vond ik wel irritant en de steady cam voelde af en toe iets té geregisseerd, maar voor de rest heb ik mij uitstekend vermaakt!

Wat een verrassende film zeg! Nooit gedacht dat het iemand nog zou lukken om een beetje een frisse wind door het found footage genre te laten blazen, maar schijnbaar is het Shyamalan toch wat gelukt.

De film begint luchtig met wat flauw geouwehoer tussen de kinderen. De grootouders lijken in de eerste instantie wel vriendelijke mensen, ook al zijn ze wat vreemd.

Naarmate de film vordert worden de scenes raarder en grover. De kinderen komen er langzaam maar zeker achter dat hun grootouders niet de personen zijn waarvan ze dachten dat die ze zijn.

Op het einde worden we nog geacteerd op een aantal sterke, griezelige scenes. Vooral Deanna Dunagan weet overtuigend griezelig over te komen in haar rol. Haha, zij is echt de grootste nachtmerrie van ieder kind.

Het blijft wat luchtig en daardoor misschien niet full-on horror, maar dat was eigenlijk ook al het geval bij zijn eerdere werk.

Symplistisch en sterk.

Komedie/horror? Dat vond ik aan de trailer niet af te zien. Het concept is wel veelbelovend, al had ik toch voor een andere setting gekozen (ergens in de bergen ofzo). Misschien eens kijken binnenkort.

Klinkt als een klassieke Shyamalan, als ik dit zo lees. De extremen (qua beoordelingen) liggen hier ook weer ouderwets ver uit elkaar, ik ga hem toch maar een kans geven.

Ik vond dit echt een erg verassend goede film.

Het begon allemaal alsof het een typische insidious like film was. Maar dit was toch even wat anders.

Sterke plot twist. En de creapy oma. Sjesus die vond ik echt eng.. en er zaten ook een paar goeie schrikmomenten tussen.

“Pop Pop.”

…

“Pop Pop!”

Toegejuicht voor The Sixth Sense, neergesabeld voor zowat de rest uit zijn oeuvre. Dat M. Night Shyamalan de laatste jaren een beruchte reputatie kent, is onmiskenbaar. Zelf ben ik het met de meeste kritieken eens, al begrijp ik het misnoegen rond Signs en The Village niet. Met deze prenten bewijst de regisseur zijn talent om een aparte sfeer en spanningsopbouw te scheppen en zijn personages in een haast afgescheiden gemeenschap te situeren, ganz allein. De daarbij horende subtiele ontknopingen zijn meer hapbaar dan de Hollywoodiaanse twist die in zijn meest beroemde mysteryfilm naar voren treedt. Na grootschalige flops als The Last Airbender en After Earth grijpt Shyamalan terug naar het thrillergenre. Het budget was aanzienlijk beperkter, de verwachtingen van de kijkers hoogstwaarschijnlijk miniem. Of zijn nieuwste prent, getiteld THE VISIT, erin geslaagd is horror en komedie perfect te combineren? Niet bepaald.

Bespreking The Visit

Wat een aanfluiting.

Het concept was best in orde maar het verhaal leek maar niet van de grond te komen. Dat gewiebel met die camera was al vanaf het begin ronduit storend maar je verwacht daar voor de spanning nog wel wat meerwaarde van. Maar dat bleek dus niet het geval.

Geen aanrader.

You have to laugh to keep the darkies inside the cave.

M. Night Shyamalan is terug! En alweer weet hij ons een saaie, nietszeggende 'horror'/'komedie' voor te schotelen. Zoals bijna al zijn films zit het concept van The Visit wel snor, maar de uitwerking is ronduit bagger. Waarom ik me dan ook alwéér laat vangen door zijn naam, positieve recensies en een sfeervolle trailer is me een raadsel. Het blijkt sterker dan mezelf te zijn.

Found Footage is een veelgebruikt sub-genre van Horror. Op zich is het een goed concept en mits goede uitwerking vermakelijk. Het probleem met dit genre is echter dat het te veel gebruikt wordt wanneer het niet gebruikt zou moeten worden. Neem nu As Above, So Below: een claustrofobische film waardoor de filmtechniek de film ondersteunt om zo nog meer sfeer te creëren. Zet daartegenover dan The Visit en het valt je op dat het in deze film belachelijk weinig nut heeft. De film kon evengoed 'normaal' gefilmd worden en het zou misschien zelfs beter uitdraaien. Nog een probleem is de trage opbouw. Het lijkt alsof elke Found Footage-film zo lang mogelijk wil wachten om de film 'eng' te maken of er vaart in te brengen. Nu neemt deze film wel heel veel tijd in beslag om op gang te komen. Vijftig minuten zitten kijken naar gekeuvel tussen twee (uitermate vervelende) kinderen en hun grootouders, gebrabbel over waar hun moeder overal gezeten en gestaan heeft en als kers op de taart een schokkende ontdekking van - je raadt het nooit! - incontinentie! Jawel, je hebt het goed gelezen. De regisseur probeert humor in de film te brengen door middel van kak- en pis- grapjes, vuilgebekte 13-jarigen en absurde scènes die uiteindelijk nergens op slaan.

Gelukkig zijn er enkele (lees: 3) goede scènes om je doorheen het geouwehoer door te brengen. Zo weet de oma geregeld wel wat onrust te zaaien in het huis en is ook de opa niet wat of wie hij lijkt te zijn. De plot-twist aan het einde van de film was geweldig en zag ik dan ook helemaal niet aankomen. Ik dacht even dat het niveau opgekrikt ging worden, maar dat werd het niet. Op het einde wist ik wel mijn interesse er meer bij te houden, want voor de rest kon het mij geen zak schelen wat die twee snotapen meemaakten.

Het acteerwerk van de twee grootouders is wel van behoorlijk niveau. Jammer genoeg weten de kinderen en de moeder helemaal niet te overtuigen. Hierdoor wordt er geen sympathie gewekt voor de personages en hun lot. Het dieptepunt vond ik het zoontje dat tevergeefs humor in de film wil brengen. Als men dit dan tegenwoordig 'komedie' noemt, is de norm heel erg hard gezakt.

Neen, ik laat mij niet meer vangen door de naam Shyamalan.

1*

The Night is back!

De publieke opinie rond M. Night Shyamalan is bekend: leek zich onsterfelijk te maken met The Sixth Sense maar liet zijn carrière al snel daarna als een kaartenhuis in elkaar storten.

Ik vond het altijd nog wel meevallen. The Village was zijn absolute hoogtepunt en ook Lady In The Water was erg leuk. Maar eerlijk is eerlijk: The Happening was slecht en After Earth ronduit dramatisch.

Toch vond ik het altijd sterk, die verhalen dat hij nooit meer een degelijke film zou maken. Een topregisseur vergeet niet zomaar hoe zoiets werkt. Maar dat hij zó'n goede en frisse film als The Visit zou afleveren, had ik absoluut niet verwacht.

Want we zien hier een Night die 100% in zijn element is en als vanouds met het publiek speelt. Is het een horror? Is het een komedie? Ja... Nee... Het is een M. Night Shyamalan! Telkens sleept de film je van het ene genre naar het andere, waarbij oprecht supergrappige scènes tegelijktijd eng zijn, zoals die onder de schuur.

Hij lijkt wel een kind dat de speeltuin inrent na de hele winter binnen gezeten te hebben; de hele trukendoos gaat open. Hilarische karakters, leuke verwijzingen naar o.a. Signs (het jongetje met smetvrees vs. het meisje met het besmette water én de alien die wordt uitgeschakeld d.m.v. de voormalige sport van een van de hoofdpersonen - gebeurt hier ook), lekker nerdy filmverwijzingen die deels op hemzelf terugslaan, enzovoorts.

Maar bovenal: Shyamalan blaakt hier van het zelfvertrouwen en dompelt je anderhalf uur lang onder in zijn knotsgekke wereld. En daarmee levert hij gelijk een van de beste films van het jaar af.

Welkom terug!

8/10

Het had wat verfijnder uitgewerkt mogen worden. De basis is eigenlijk geen slechte film. Enkele 'enge' scenes (eerder spannend).

De hoop op nog een goede Shyamalan heeft na deze film bij mij toch een flinke deuk gekregen. Zelfs Lady in the Water vond ik beter. Het verhaal is gewoon niet uitgewerkt. De hele tijd werkt de film door middel van het aandragen van verschillende mystieke mogelijkheden naar een einde. Dan blijkt het toch allemaal net niet te zijn voor mij.

Wel vond ik het meisje goed spelen, die zien we nog wel terug. Zal Shyamalan het meesterwerk dat Signs voor mij is, nog ooit kunnen evenaren?

Ondanks belabberde einde, iets dat in de horrorfilm niet ongebruikelijk is, vond ik het spannend verfilmd met toch ook enkele plotwendingen die je niet meteen ziet aankomen. Onterecht dat Shyamalan in de vergetelheid raakt, want hiermee bewijst hij toch wel dat hij nog altijd een sterke film kan maken. In de kleinste zaal van Cinerama gezien met nog 3 mensen.

Op zich niet slecht gedaan; broer en zus worden ondergebracht in een landhuis en langzamerhand gebeuren er opmerkelijke dingen. Je weet als kijker even weinig als de twee kinderen waardoor het af en toe best spannend is. Ook kon ik vaak wel glimlachen om Ed Oxenbould door zijn droge en oprechte manier van handelen en niet te vergeten zijn waanzinnige rap op het einde. Achteraf gezien is het weer een vrij doorsnee product van de heer Shyamalan, maar hij komt er mee weg.

M. Night Shyamalan blijft maar zakken met zijn films en ze komen nog maar zelden boven de grauwe massa uit. De film komt maar moeilijk op gang tot de laatste 10 min en dat is toch te weinig voor een voldoende en ja alweer een gemiste kans. O ja de aftiteling was weer zo erg dat het bijna belachelijk werd.Met het gegeven van de film is veel te weinig mee gedaan en ik vraag me werkelijk af hoelang M. Night Shyamalan daar nog op teren mag en kan.

Ik heb met afschuw zitten kijken, dit zou echt weer een mooie horrorfilm zijn. Nou we kwamen zeer bedrogen uit. Ik kan ook werkelijkwaar niet begrijpen dat we met alle visuele effecten in 2015 terecht zijn gekomen en dan weer die video 8 K*T KL*T* bagger troep beelden.

Is het nou echt onmogelijk een keer een spannende horrrofilm te maken met een normale camera die beelden maakt uit deze tijd?

Ik zet niet vaak een film uit maar dit is waardeloos.

Wat een saaie saaie waardeloze film. Er gebeurt totaal niets en het eindigt ook met niets. Slechtste film van 2015 als je het mij vraagt.

Aardig griezelfilmpje, die de spanning rustig opbouwt en tegen het einde lekker creepy is.

Effectief gedaan, schuddend cam-camerawerk hoort daarbij, enkel de rapjes hadden ze van mij wel achterwege kunnen laten.

Shyamalan is terug en hoe! Naar een paar hiccups in zijn carriere is dit weer een film die bij hem past.

De super grote producties moet hij voortaan links laten liggen en doen waar hij echt goed in is:verhalen vertellen waarin de psyche centraal staat.

Echt eng wil hij niet worden en de final act speelt volgens een juist stramien af, maar degehele film kent een bepaald creepiness en dat is een pluspunt.

Een van de leukere horror verassingen van dit jaar. Oma wist me een paar keer flink te laten schrikken, behoorlijk creepy.

Het is wel duidelijk dat er voor en tegenstanders zijn van M. Night Shyamalan z'n films. Ik ben in ieder geval een voorstander. The Visit vind ik weer een echte M. N. Shyamalan film zoals ik ze graag van hem zie. De 2 jonge hoofdrolspelers waren heel goed in hun rollen.

Ik weet dat smaken verschillen maar ik hou nu eenmaal van dit soort films. Laat er nog maar een paar komen voor mij.

Vond het wel een leuke film niet echt horror maar het was wel een spannende film. Vond het ook niet echt comedy daar was hij naar mijn mening toch te eng voor. Grootouders die middernacht rare dingen doen in hun nakie en iets ranzigs met poep. Verwacht inderdaad geen bloederige dingen en moorden want dat zit er niet in maar spannend is ie wel.

Na de intro schuilt er een lekker creepy sfeertje in het verhaal en de eerste kennismaking met de lugubere praktijken van opa en oma zijn best aardig. Maar daarna zakt de film zwaar in elkaar, het werd stuurloos en ronduit saai om af te kijken. Blij dat het voorbij was. Ergens best jammer want de opa en oma hadden hun rol overtuigend kunnen neerzetten, indien het concept wat beter was uitgewerkt.

Jawel, M. Night Shyamalan maakt weer een fijne thriller/horror.

Begrijp ook niet waarom sommige kijkers een bloederige film hadden verwacht? Of dat ze zeuren dat het een handycam film is? Volgende keer moeten ze maar meer onderzoek doen.

De film zelf was gelukkig wel spannend en sfeervol. Mysterieuze films spreken mij altijd wel aan. En dan hebben we ook nog eens een leuke twist.

Alleen de laatste 10 minuten werd het me te klef. Ik bedoel; we zitten niet naar shakespare te kijken he.

Voor de rest mag meneer Shyamalan vaker thriller/horror films regisseren. Dat doet hij als een van de besten

.

ik vond deze film best spannend met die enge oma erin !

ik ben normaal van de ghost movies maar deze wist me zeker te boeien ,,

ben zeker een paar momenten geschrokken , de film was creepy !

alleen soms vond ik dat jochie irritant

LOL

Jaaaaaa dit was leuk!!!

Wat een toffe film is dit....hahaha.
Een mix van genre's .....echt een volbloed horror wil ik het niet noemen,maar er zitten een paar heerlijke freaky scenes die bij mij erg goed werkte...al waren ze soms ook erg raar
De film heeft in sommige opzichten ook wel iets humoristisch maar als ik daar een weekje ging logeren en er gebeurde dit soort dingen was ik na een nachtje al pleite geweest

Acteerwerk was niets mis mee en helemaal niet met die van de oudjes
Leuke frisse film die niet iedereen gaat bekoren

Misschien wel één van mijn favoriete films van M. Night Shyamalan. Nu eens geen pretentieuze interessantdoenerij óf gegoochel met plotwendingen, maar een rechtlijnig verhaal over twee kinderen die in de grootste nachtmerrie van ieder kind belanden: afhankelijk raken van onbetrouwbare verzorgers. Leuk ook hoe het de stijl van 'found footage' serieus verwerkt in de verhaallijn, waardoor de personages zich steeds bewust zijn van de aanwezige camera.

Sympathie opwekkend en behoorlijk geslaagd projekt van deze regisseur.

Er zijn er toch maar weinig die zo sterk een sfeer kunnen oproepen als deze regisseur. Ik had om een of andere reden al na vijf minuten het vermoeden dat het helemaal hun grootouders niet waren, maar dat verpestte de film niet: bleef heel spannend, vooral dankzij het geweldig creepy acteerwerk van de oma.

Leuke humor ook, en idd leuke verwijzingen naar Signs (de eerste had ik door, de tweede niet, mooizo). Fijn dat Shyamalan zich opnieuw toelegt op datgene waar hij echt sterk in is: sfeervolle, suggestieve horror.

YAHTZEE!

Ik ben nooit een groot fan geweest van het werk van Shyamalan. Van wat mij nog bijstaat en wat ik gezien heb tenminste. Unbreakable zag ik in 2014 en vond ik langdradig, saai en met een teleurstellende -lees ongeloofwaardige- conclusie. Van The Sixth Sense kan ik mij niet te veel meer herinneren omdat ik deze probeerde te kijken ten tijde toen ik nog te jong was en deze film destijds nog te eng vond. En hoewel ook Signs lang geleden is, kan ik me nog wel herinneren dat het slotakkoord van deze film me behoorlijk tegenviel. Enfin, doordat ik me beide titels niet meer goed herinner en alleen een echt duidelijke mening over Unbreakable heb, zou ik deze twee titels ook weer een keer moeten gaan herzien om een onderbouwde mening te kunnen geven. Ook zou ik The Village nog een kijkbeurt moeten geven, die ik zelfs nog nooit gezien heb. Wat ik verder van deze regisseur gezien heb is het eerder dit jaar uitgebrachte Wayward pines, die werkelijk waar geweldig van start ging maar rond de helft van het seizoen een groot drama werd. Dit kwam niet zozeer door het verhaal, maar wel door de belabberde uitwerking, die met de aflevering verder achteruit leek te gaan. Hoewel -op de eerste episode na- dit geen serie is die daadwerkelijk door Shyamalan zelf geregisseerd was, was hij wel nauw bij het productieproces betrokken.

Het maakte me allemaal niet al te enthousiast over The visit, maar door het laatste werk van Shyamalan ben ik toch wel aangenaam verrast geraakt. Hoewel niet echt eng, en een plot die wel heel ongeloofwaardig en bol van de toevalligheden staat, is hij wel effectief als het gaat om het shockeren van de kijker. Zeker als je het de film kunt vergeven door er gewoon niet te veel bij na te denken. Aardig wat scares, de nodige mysterie en lichtzinnigheid zijn wat The Visit voor mij zo een succes maakte en hoewel het personage van het 13 jarige jongetje zich soms wel op het randje van irritant bevond, maakte zijn scene bij de aftiteling dit soort films wel anders dan anders wat ik toch als positief oppakte.

The Visit is een vakkundig in elkaar gezette horror, die wellicht nog net wel een tandje enger had mogen zijn. De originele twist en spannende momenten compenseren dit echter. Mits je de film niet afrekent op zijn ongeloofwaardigheden en toevalligheden. Voor mij is dit toch wel een van de betere horrors die ik dit jaar gezien heb.

4,0*