Night of the Demons 2 (1994)

Een van de meest fascinerende videohoezen die je destijds in de horrorafdeling van de videotheek zag staan. Ik heb hem echter nooit meegenomen. Misschien omdat je de afbeelding niet meteen linkt met kwalitatief hoogstaande cinema?

Maar goed, vanavond dan toch gezien en het bleek een waardig vervolg. Erg gelijkaardig aan het eerste deel, maar op alle vlakken gaat deze film net dat tikkeltje verder. Night of the Demons 2 is smeriger, grappiger en bevat meer naakt. De vrouwelijke acteurs zijn mooi "gevormd" en doen flink hun best om dat te tonen: het aantal scènes waarin ze zich omkleden is namelijk op één hand niet te tellen. Het verhaal daarentegen is niet bepaald hoogstaand, maar bij dit soort films is dat geen ramp. Films als deze kijk je voor het onzingehalte en dat ligt hier betrekkelijk hoog. Voor liefhebbers van horrorpulp is dit ongetwijfeld een aanrader.

De film komt redelijk langzaam op gang met weinig bloed, maar wel wat bloot. Tegen het einde gaat het toch lekker los. Bloederiger dan ik aanvankelijk van dit jaren 90-horrorfilmpje verwachtte.

Hoewel vermakelijk, kan hij niet tippen aan het origineel. De effecten zijn wel leuk en de rollen zijn aardig. Het voelt weliswaar aan als een herhalingsoefening, maar wel een geslaagde.

Een hele tijd geleden al gezien en dacht ik deze ook al gerated had. Weet het me niet goed meer te herinneren maar voor m'n gevoel is deze toch net iets leuker dan het eerste deel. In ieder geval leuk over-the-top vermaak. 7.5/10*

Kan me wel voorstellen dat velen deze nóg beter waarderen dan het klassieke eerste deel. Eens met bovenstaande opmerkingen over het overheersende jaren 80 gevoel, terwijl dit een (gevaarlijk) 90's vervolg is. Het is er niet aan terug te zien. Álles (werkelijk álles) wat het eerste deel zo goed maakte, is hier weer terug en dan een versnelling hoger. Briljant!

Night of the Demons 2 (Brian Trenchard-Smith) – filmrecensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Mede door de strenge, doch rechtvaardige non is dit vervolg nog leuker geworden dan de eerste film.
Wederom erg toffe make-up effecten en ik dacht datum al veel gekke dingen gezien had, maar die scene waar borsten ineens in handen veranderen zal me nog lang bijblijven.
Door de looks, de muziek en de sfeer doet de film inderdaad aan de jaren '80 denken. Wat mij betreft een sterke keuze van deze filmmakers anno 1994.
Voor zij die van jaren '80 cheese houden is deze film genieten van begin tot eind.

Vervolg dat beter is dan het eerste deel. Er zit wat meer humor in, meer gore (en enkele creatieve scenes) en nog dommere tieners. De acteurs kunnen er niet veel van en de dialogen werken soms op de lachspieren, desondanks best een vermakelijke horror (mede ook omdat de filmmakers zich hiervan bewust waren) met overigens ook leuk '80's sfeertje.

Zes jaar naar de eerst Night of the Demons kwam er een tweede deel uit. Waarin de vrouwen mooier zijn, er meer ontblote borsten te zien zijn, het acteerwerk zelfs iets beter is en een klein tikje meer gore aanwezig is. Helaas is meer niet beter. Zo is het voelbare plezier uit deel 1 er veel minder aanwezig. De humor veel minder leuk is en zelfs plat. Tenenkrommend Hoofd in een toilet boe, grappig? En dan de kills telkens maar weer dat gedoe met die waterpistolen en ballonen gevuld met wijwater. Oké, het is lekker smerig maar naar een paar keer niet meer effectief. En voor een dramatische noot laat je kids het wijwater drinken en veranderen ze opeens terug? En dan was er nog de non misschien voor sommige een leuk karakter maar ik vond deze Rambo-achtige non vreselijk. Het was wel leuk dat ze de film lieten aansluiten op het eerste deel en door het aanwezig zijn van een paar memorable scenes redt de film het net maar het origineel overtreffen doet het voor mij zeker niet!

Wat een leuk werkje!

Geen ander deel gezien en dus niet belast met de onvermijdelijke drang en dwang om te vergelijken.

In filmisch en acteer technisch opzicht is het niet heel goed. Het leuke komt door de spontane en frisse uitstraling van de film. Het plezier staat voorop. Gewoon leuk vermaak. Niet te moeilijk. Niet meer dan een eenlaags verhaal zonder ingewikkelde zijpaden of diepere boodschap. Ongecompliceerd amusement dat lekker weg kijkt.

Ja, leuk werkje. Er is voortdurend beweging. Er is continue actie. Amper inzakmomenten. Amper vertragende filosofische of psychologische bespiegelingen. Alles voor de vaart. Het beweegt. Het leeft. Het sprankelt.

Een heel aangename demon ook. Niet per sé eng, maar wel een sinister personage met veel body. Ook met een verrukkelijke macabere komische touch. De andere personages zijn minder indrukwekkend. Type student en slachtoffer. Niet heel boeiend. Leuke uitzondering is een non, die zich door iets meer kleur onderscheidt van de grijze massa. Verder kent de film geen memorabele karakters.

De special effects zijn ietsjes gedateerd, maar niet storend. Over het algemeen heel kijkenswaardig. De gore ziet er goed uit. Uiteraard wat overdreven, maar niet op het belachelijke af. Niet tè. Daardoor blijft de balans tussen komedie en horror goed bewaard en schiet de boel niet door naar slapstickachtige taferelen. Het blijft beheerst onbeheerst.

Leuk.

Deze horrorfilm van regisseur Brian Trenchard-Smith heeft lang nodig om op gang te komen, maar de tweede helft is amusant genoeg om dat voor een gedeelte te compenseren. Jammerlijk is dat er uitgebreid de tijd wordt genomen om het verhaal neer te zetten, terwijl de personages niet veel meer zijn dan wandelende karikaturen. Het is volstrekt oninteressant om meer over hun achtergrond te weten te komen en het uiterst slechte acteerwerk helpt daar beslist niet aan mee. Gelukkig gooit de film uiteindelijk de registers open en pakt uit met lollige praktische effecten en een aangenaam tempo. De variatie in make-up en de lekker smerige moorden kijken fijn weg, maar kunnen niet verbloemen dat het geheel veel te lang duurt. Het gebrek aan acteertalent weerhoudt de personages er bovendien van om memorabel te worden en/of blijven.

Met de beste wil van de wereld geen goede film. Maar 'Night of the Demons 2' (1994) weet toch voldoende te vermaken met seksueel getinte slachtpartijen en een demonische knipoog naar katholieke scholen. Van foute geloofsvaders met 'sex appeal' tot nonnen met rozenkransen, kruizen en supersoakers met wijwater. Ook opvallend goede creature design voor zo'n absolute B-film. Goed materiaal voor een foute filmavond, zeker in combinatie met alcoholische versnaperingen.