Julia (2014)

Ja... tof! Matthew Brown is een duidelijk te plaatsen regisseur. Hij hoort bij de groep nieuwkomers die streeft naar een heropfrissing van het genre qua stijl en inhoud. Het horrorgenre probeert al een tijdje z'n prioriteiten te verleggen (vanaf 2003 was de overgrote meerderheid vooral rauw en grauw) en dat resulteert de laatste jaren in een aantal zéér aangename verrassingen. Dat gaat, ook nu, vaak gepaard met een wat zweverige inhoud.

Julia lijkt wat dat betreft in vele opzichten op films zoals American Mary. Dat is terug te zien in de vorm van een sterke, sensuele vrouwelijke protagonist, maar ook de slicke / kleurrijke belichting en gestilleerde en sterk doordachte vormgeving / cameravoering. Daarnaast laat Brown de film graag leiden door de soundtrack en dat werkt op z'n zachts gezegd sfeerverhogend. Neigt naar de 4*, maar mist misschien net dat beetje extra pit om lang te blijven hangen.

Julia

Ik vond het niet echt veel aan. Het verkrachting's concept kennen we uiteraard van de films I Spit On Your Grave. Deze film lijkt meer een nichtje van deze twee. Goed geprobeerd maar vond hem niet zo leuk als de andere titel. Zo heel vies is de film niet en ik had er persoonlijk wat meer van verwacht. Ook na het verkrachting's gedeelte was ik de weg een beetje kwijt in het verhaal en in de film. En ik had nou niet echt een gevoel dat ik de film echt leuk vond. Maar, natuurlijk heeft iets dat wel recht gezet. De revenge kills op de daders. Ooh wat heerlijk, en ze zijn zeker niet vies om geslacht's delen te laten zien. Als wat het een stukje van de man zijn penis en de borsten van de vrouw. Maar ik vond de kills echt wel mooi hoor. Tenminste dat vond ik echt wel een pluspuntje van de film. En dat hield mij ook even vast aan de film alleen op het eind hadden we echt de neiging om hem uit te zetten want, we konden ons voor de rest echt niet vast grijpen. Dat is helaas jammer. En daar zullen de heren boven mij natuurlijk niet mee eens zijn hahaha !

Ashley C. Williams speelde de rol als Julia goed. Tahyna Tozzi deed het ook goed net zoals de rest.

Het verhaal was dus prima, we hebben hem eigenlijk al gezien bij I Spit On Your Grave en eventueel anderen die ik niet ken. Maar de film hield zich wel duister, soms een beetje vreemd maar wel dark. Zo hoort het ook, je zat niet met een gevoel te kijken alsof je 1 of andere komediant langs zag lopen.. Nee. Het concept is dus herhaald maar prima om naar te kijken, en uiteraard mogen er nog wel velen komen. Verkrachting = Vrouwelijk schoon !, Nee sorry, het is uiteraard een heftig en niet leuk onderwerp voor de meiden. Ook nu lezen wij een boek met de klas. Op school is dat , en dit gaat ook over verkrachting. Realiteit.... Poe, poe, poe. Best wel heftig. (Voor de mensen die de naam willen weten : Over the Edge). Dus die films kunnen wel heftig zijn en dat is uiteraard prima voor een Horror / Thriller. Al om al, oke om te kijken. Maar ik vond hem helaas niet zo als verwacht. De film kon mij dus op velen punten niet vast houden. Jammer

2.0*

Geweldige revenge film. Dankzij de prima soundtrack, mooi en stijlvol opgenomen (veelal nachtelijke) scene's, en sterk acteerwerk weet de film een mysterieuze en duistere sfeer neer te zetten. Tel daarbij een niet onaardige portie bloederig hak- en breekwerk en het nodige vrouwelijk schoon op, en het het recept voor succes is geboren. Enige minpunt is dat het plot af en toe wat vaag is, maar dat mocht de pret niet drukken.

in afwachting van de deel 3 van i spit on your grave deel 3 die is aangekondigd

Yes, They're Going to Make I Spit On Your Grave 3 - shocktillyoudrop.com

is dit een fraai werkje tussen door.wat meer gothic sfeertje.met idem soundtrack.

en een einde die ik wat raar vond.

minder gore dan je zou verwachten.

goede 3,5.

Verrassend goed!

Leuk ook om eindelijk weer eens een wat aparter revengefilmpje te zien. Qua algeheel plotverloop verzet de film wellicht niet al teveel bakens, maar aan de uitwerking schort vrijwel niks. Deed me ook wat denken aan I Spit on your Grave, dan wel met de kanttekening dat deze film wat meer om sfeer draait in plaats van gore.

Grootste troef van Julia, is dat de film een soundtrack kent om u tegen te zeggen. Vaak wel nogal van hot naar her, maar toch telkens erg passend. Tel daarbij op een zeer verzorgde visuele look, met voornamelijk stijlvolle belichtingen, en je hebt een sfeer die staat als een huis. Zoals eerder gezegd laat de gore vooral veel aan de suggestie over, al zie ik dat niet echt als een minpunt. Dat soort splatterfilms zijn de revue inmiddels al wel genoeg gepasseerd, films als deze aanzienlijk minder.

Favoriete scene is denk ik wanneer Williams die kerel meeneemt naar huis om seks te hebben, om hem vervolgens bruut af te laten maken. De manier waarop de soundtrack daar een groot aandeel heeft in de climax, en de opbouw ernaartoe, is erg sterk. Verder het vermelden waard is de uitstekende rol van Williams, die haar personage meer dan overtuigend neerzet.

Gave film dus, één van de betere wraakfilms. Het cijfer op IMDb (en hier ook wel) is lachwekkend, al is het niet geheel verwonderlijk. Had nog nét iets meer los mogen gaan, maar zeker gaaf. Hele dikke 3,5*, kan weleens 4,0* worden in de toekomst.

Niet altijd even boeiend, maar de cast, de duistere sfeer en vooral de soundtrack zijn hier sterke punten. De hoofdrolspeelster speelt haar rol overtuigend en de muziek weet vaak op te vallen en de film dat tikkeltje meer te geven. Door de uitwerking en de grimmige sfeer weet deze film zich positief te onderscheiden. De spanning ontbrak wat, maar toch een apart filmpje. 6,5/10

Vrij matig 'revenge' filmpje, heb ze al veel beter geweten, 't is allemaal nogal traag en vrij saai en té braafjes ook.

Deze chaotische neo-noir wraakthriller gaat niet voor het schokeffect zoals je die zal kennen uit de jaren '70 en '80. Al zijn de elementen daarvan wel aanwezig als Julia Shames, na een groepsverkrachting, een onorthodoxe vorm van therapie volgt om zichzelf te herstellen. Geholpen met deze ietwat dubieuze cursus, raakt Julia steeds meer midden in een neonrode identiteitscrisis. Een film die lastig is om te beoordelen want het bezit zowel veel goede als ook wat slechtere eigenschappen. Om met de mindere te beginnen; de film begint snel richting te missen omdat er meerdere willekeurige incidenten plaatsvinden. De onorthodoxe 'therapie' gebeurd in een mum van tijd en met slechts een beetje make-up en wat beperkte lessen. De film suggereert ook dat er een hele organisatie of sekte achtersteek maar blijft ongelooflijk vaag op dat gebied. Dit veroorzaak een climax die veel meer frustratie oplevert dan sluiting. Daarom is er iets vaag pretentieus aan de film en deze manier van onafgemaakte draden.

Maar om bij het positieve te komen; het uiterlijk van de film is geweldig, met suggestieve belichting en klinische opnames om Julia's veranderende persona door te geven, terwijl de soundtrack van Frank Hall een erg solide is. Het draait bij een verkrachtings-wraakfilm natuurlijk om het zien van het uitschot dat zijn verdiende loon krijgt. En die wraak in de vorm van castratie en een hele reeks glorieus verknipte dingen is ook bloederig en in beeld. Actrice Ashley C. Williams (het ongelukkige middengedeelte van The Human Centipede: First Sequence) is regelmatig naakt te zien en schittert als het titulaire personage. Ondanks dat niet alles dus even goed was vond ik de film wel opvallend.