Shut In (2015)

“What the hell?

You're not supposed to be here.

Explain it to me.

Why aren’t you at your brother’s funeral?”

“Intruders” verrast enerzijds en ontgoocheld anderzijds. Beth Riesgraf is verbluffend goed als de getormenteerde Anna. Een vrouw met een duister verleden en lijdend aan een ernstige vorm van agorafobia. Na het overlijden van haar vader, blijft ze achter met een aanzienlijke som geld en haar doodzieke broer Conrad (Timothy T. McKinney), die al vroeg in de film sterft. Het enige contact met de buitenwereld dat Anna heeft, is met de boodschappenjongen Dan Cooper (Rory Culkin) die op een geestige manier de dagelijkse maaltijden aanprijst. Haar fobie is zo sterk dat Anna zelfs niet in staat is om naar de begrafenis van haar broer te gaan. Als dan drie ongure types opdagen in haar huis om het vermeende fortuin afhandig te maken, is dit het begin van een schijnbaar spannende home-invasion die echter een plotse wending neemt en waarvan dan het niveau gestaag daalt. Het leek allemaal veelbelovend bij aanvang.

Home-invasion films zijn er in overvloed en kunnen zich alleen onderscheiden door een briljante en originele wending erin te verwerken. De laatste jaren werden we al verblijd met creaties zoals “The Purge”, “You're next” en “The aggression scale”. Maar niemand vergeet legendarische films zoals “Cape Fear” en “Home Alone”. Telkens werd er een unieke insteek in deze films verwerkt waardoor ze afweken van het tot vervelens toe gebruikte concept. “Intruders” probeert dit ook, slaagt daar initieel in maar eindigt tenslotte in mineur.

Nochtans was het eerste deel veelbelovend. Riesgraf speelt een degelijke rol. Overtuigend, emotioneel en schrikbarend sadistisch uiteindelijk. Perfect gecast om gestalte te geven aan een onvoorspelbaar vrouwelijk personage die zich ontpopt als belager, nadat ze de impressie gaf een hulpeloos en ten dode opgeschreven slachtoffer te zijn. De overgang is plots en verrassend. Zo verrassend dat de drie mannelijke belagers zelf niet direct beseffen wat hun overkomt. De film kiest een volledige andere richting en het home-invasion thema gaat over in een sadistische, folterfilm met een zich transformerend huis in de hoofdrol. Alhoewel het niet zo bloederig en zenuwslopend is als pakweg “Saw”, zijn er toch enkele momenten waarbij je de enerverende spanning intens kan voelen en waarbij bloederige taferelen niet geschuwd worden.

Spijtig genoeg zijn er enkele elementen die niet bepaald in het voordeel spelen voor deze film. Zo zijn er de drie onbenullen die dachten een grote slag te slaan. Uiteraard worden ze weeral geportretteerd als de steeds weerkerende archetypes. De leider en bedenker van dit plan is J.P. Henson (Jack Kesy) die zijn best doet om alles in juiste banen te leiden. Zijn broertje Vance (Joshua “Last Shift” Mikel) is het softere type die zo snel mogelijk het hazenpad wil kiezen. En Perry (Martin Starr) is het minst controleerbare lid van de bende die liefst van al een hamer in Anna’s hoofd wil planten. Het moment dat ze beseffen dat Anna niet zo onschuldig is en dat het huis een enorme muizenval is waar zij in vast zitten, is nog aannemelijk en zelfs bij momenten enorm spannend. Maar de eindconclusie, de hele uitleg over de ware toedracht en de oorsprong van de hele opzet, vond ik een beetje vergezocht en teleurstellend. “Intruders” is zonder twijfel voor het overgrote deel uitstekend, alleen hadden ze wat inventiever mogen zijn wat betreft de ontknoping.

2*

Originele Home Invasion flick, maar ben het absoluut niet eens met enkele grote beslissingen. Allereerst lijkt Schindler me een veelbelovende regisseur, mits hij in dit genre blijft. Balanceert mooi tussen horror en thriller, vind niet dat je dit kan afdoen alszijnde 'geen horror'. Mooi geschoten, warm belicht, redelijk duister ook voor een film die verder niet bikkelhard is. Wat dat betreft best te vergelijken met Hush. De ommekeer in het middenstuk is absoluut machtig. Dat was ook het moment waarop ik écht dacht dat dit er ééntje werd om te loven om z'n lef. Maar dan neemt Schindler een stapje terug en verandert de houding van de protagoniste van zelfverzekerd en macabre, naar een zeer onzeker en gebroken vrouwtje. Dan gooi je wat mij betreft flink je eigen glazen in, want juist net die ''kleine'' nuances maakte dit tot een bijzonder boeiend kat en muisspel. Verder wel gewoon een zeer stijlvol en stijlvast debuut. You can do much, much worse..

Fijn debuut van Schindler.

Een rustige opbouw, klein beetje drama inclusief, lijkt tegenwoordig wel de norm te zijn. Daarna gaat Schindler op de slingertoer. De vergelijking me Hush is snel gemaakt, al lijdt de hoofdpersoon hier dan aan agoraphobia. Maar echt héél veel wordt daar ook niet mee gedaan.

Het leidt meer naar het middenstuk waar er een aardige twist in zit. Goed geacteerd door Riesgraf vooral, wiens personage een indrukwekkende 180 maakt. Maar als je dan denkt dat je het tweede deel zo'n beetje beet hebt, blijkt er nog wat anders achter te zitten, waardoor het allemaal weer wat dramatischer wordt. Vooral dat laatste was er een klein beetje te veel aan wat mij betreft.

Verder goed geacteerd, mooi geschoten en voorzien van een aardige soundtrack. Schindler's stijl is net iets commerciëler en minder gedurfd, lijkt me dat als hij op dit elan voortgaat hij wel eens een film in de bios zou kunnen krijgen. Geen grootse horror, maar er zitten een paar sterke momenten en het is een fijne productie over de gehele lijn.

3.5*

Ten eerste de naam horror is hier gewoon niet op zijn plaats.

Wie bedenkt dat?

Haalt niet weg dat het een erg sterke thriller is.

Die in eerste instantie voorspelbaar lijkt.

Maar dat niet is ,en halverwege een wending neemt die je niet ziet aankomen.

b . riesgraf is niet erg bekend,maar speelt erg goed .

Fijn thrillertje, deze nog eens herzien, wegens nog geen stem uitgebracht (denk mede doordat ik deze blijkbaar als Deadly Home heb gezien en deze hier niet tussen stond), heeft blijkbaar 3 titels, Intruders wordt deze ook nog genoemd, vind ik soms nogal verwarrend dat films meerdere titels krijgen Anyway, kijkt toch wel lekker weg, redelijk boeiend en een interessante cast. Over gans de lijn toch wel eerder bovengemiddeld,